Биҷуст аз хоби зарду теғи бардошт
بجست از خواب زرد و تیغ برداشت
Куҷо чун шер дар кӯшиш ҷигар дошт
کجا چون شیر در کوشش جگر داشت
Чу пели маст бо ромини броўихт
چو پیل مست با رامین برآویخت
Биёмад марг ва аз ҷонаши дроўихт
بیامد مرگ و از جانش درآویخت
Марвро гуфт ромини теғи бФгн
مرو را گفت رامین تیغ بفگن
Ки бар ҷонат газандӣ ноед аз ман
که بر جانت گزندی ناید از من
Манам ромини турои кеҳтари бародар
منم رامین ترا کهتر برادر
Манеҳ ҷонро зи баҳри кин бар озар
منه جان را ز بهر کین بر آذر
БиФгни теғу дастати бандро даҳ
بیفگن تیغ و دستت بند را ده
Ки банд аз марг ва аз куштани туро ба
که بند از مرگ و از کشتن ترا به
Сипаҳбад чун шунид овози ромин
سپهبد چون شنید آواز رامین
зи кини дили сияҳи гашташи ҷаҳони байн
ز کین دل سیه گشتش جهانبین
Забон бикшод бар дашноми ромин
زبان بگشاد بر دشنام رامین
Ба зиштии баради некӯи номаш аз кин
به زشتی برد نیکو نامش از کین
Ба ромини тохт чун шери джогоаҳ
به رامین تاخت چون شیر دژآگاه
Бузади шамшер бар торакаш ногоҳ
بزد شمشیر بر تارکْش ناگاه
Сабки ромин сипар афганд бар сар
سبک رامین سپر افگند بر سر
Яке нимаи сипари бФгнди ханҷар
یکی نیمه سپر بفگند خنجر
Бузади роминаи теғӣ бар сари зард
بزد رامینه تیغی بر سر زرد
Чунон захмӣ ки мағзашро ба дар кард
چنان زخمی که مغزش را به در کرد
Сараши як нима бо як дасти бФгнд
سرش یک نیمه با یک دست بفگند
зи хунаши сурхи гул бар гул прагаанд
ز خونش سرخ گل بر گل پراگند
Чу зини сон кушта шуд зарди нигуни бахт
چو زین سان کشته شد زرد نگون بخت
Шуд андари дизи набарди дигарон сахт
شد اندر دز نبرد دیگران سخت
Наомад моҳи чарх аз абри берун
نیامد ماه چرخ از ابر بیرون
зи бими онкӣ бар рӯйиш чакад хӯн
ز بیم آنکه بر رویش چکد خون
Ба ҳар бомай Фгндаҳи куштае буд
به هر بامی فگنده کشتهای بود
Ба ҳар кӯеи зи куштаи пуштае буд
به هر کویی ز کشته پشتهای بود
Басо каз бора кндз биҷустанд
بسا کز بارهٔ کُندِز بجستند
зи бими марг ва аз ваии ҳам нрстнд
ز بیم مرگ و از وی هم نرستند
Басо каз кини дил пигор карданд
بسا کز کین دل پیگار کردند
зи баҳри вис ва ҳам ҷонро набурданд
ز بهر ویس و هم جان را نبردند
Аду дар ҳар куҷои бади гашти мискин
عدو در هر کجا بد گشت مسکین
Шаби бадхоҳ буду рӯзи ромин
شب بدخواه بود و روز رامین
Се як рафтаи зшби гетӣ чунон кард
سه یک رفته زشب گیتی چنان کرد
Ки яксар буд рафтаи давлати зард
که یکسر بود رفته دولت زرد
Шабии рангаши сияҳ ҳамчун ҷавонӣ
شبی رنگش سیه همچون جوانی
Ба ромин дод коми ҷовдонӣ
به رامین داد کام جاودانی
Агарчӣ дод вайро ганҷу гавҳар
اگرچه داد وی را گنج و گوهر
Надодаш то азу наситад бародар
ندادش تا ازو نستد برادر
Ҷаҳонро ҳарчӣ бинӣ инчунин аст
جهان را هرچه بینی اینچنین است
Ба зери нӯши меҳраши заҳр кин аст
به زیر نوش مهرش زهر کین است
Гулаш бо хору нозаш бо ғмонст
گلش با خار و نازش با غمانست
Ҳаво бо ранҷу судаш бо зиёнаст
هوا با رنج و سودش با زیانست
Чу ромин дид вайро кушта бар хок
چو رامین دید وی را کشته بر خاک
Ҳмонгаҳи ҷомаро бар сина зад чок
همانگه جامه را بر سینه زد چاک
Ҳаме гуфт оўх эй фаррухи бародар
همی گفت آوخ ای فرخ برادر
Маро бо ҷон ва бо дидаи баробар
مرا با جان و با دیده برابر
Ба ханҷари боди дасти ман бурӣда
به خنجر باد دست من بریده
Ба зубини боди нофи ман дарида
به زوبین باد ناف من دریده
Чаро чун ту бародарро бикуштам
چرا چون تو برادر را بکشتم
Ки бишикастам ба дасти хеши пуштам
که بشکستم به دست خویش پشتم
Агар ёбам ҳазорон зару гавҳар
اگر یابم هزاران زر و گوهر
Куҷо ёбам дигар чун ту бародар
کجا یابم دگر چون تو برادر
Чу ромини мӯя бар кушта басӣ кард
چو رامین مویه بر کشته بسی کرد
Ҳамон бе суди андӯҳаш басӣ хӯрд
همان بی سود اندوهش بسی خورد
На ҷои мӯя буду гарм хӯрдан
نه جای مویه بود و گرم خوردن
Ки ҷои разм буду ном кардан
که جای رزم بود و نام کردن
Чу зард аз шӯри бахтӣ беравон шуд
چو زرد از شور بختی بی روان شد
Рама дар пеши гиреҳгон бешубон шуд
رمه در پیش گرگان بی شبان شد
Ба сони хутбаи хуоне буд ханҷар
به سان خطبه خوانی بود خنجر
Ки ӯро мағзи гардон буд минбар
که او را مغز گردان بود منبر
Ба шоҳии хутбаи ромин ҳаме кард
به شاهی خطبهٔ رامین همی کرد
Бар он хутбаи фалаки омин ҳаме кард
بر آن خطبه فلک آمین همی کرد
Шабӣ буд он шаб аз шабҳои номӣ
شبی بود آن شب از شبهای نامی
Чу меҳри вис бар ромини гиромӣ
چو مهر ویس بر رامین گرامی
Чу шаби торики бади бахти бидонадяш
چو شب تاریک بُد بخت بداندیش
Бишуд шабгир бо дилҳои пари неш
بشد شبگیر با دلهای پر نیش
Чу рӯз омад баромади бахти ромин
چو روز آمد برآمد بخت رامین
Бузад бар гетӣ аз шоҳяши озин
بزد بر گیتی از شاهیش آذین
Ҷаҳони афрӯзи ромини бомдодон
جهان افروز رامین بامدادان
зи бахти хеши хуррам буду шодон
ز بخت خویش خرم بود و شادان
Нишаста ошкоро бо длором
نشسته آشکارا با دلارام
Дилаш худрой гашта бахти худком
دلش خودرای گشته بخت خودکام