Чу огоҳӣ ба лашкаргоҳи бурданд

چو آگاهی به لشکرگاه بردند

Бузургони шоҳро огаҳ накарданд

بزرگان شاه را آگه نکردند

Куҷо ӯ подшоҳӣ буд бдхў

کجا او پادشاهی بود بدخو

Вазин бадтари шаҳонро нест оҳӯ

وزین بدتر شهان را نیست آهو

Наёраст инчи кас ӯро бгФтн

نیارست ایچ کس او را بگفتن

Ҳамаи кас рой дид онро нуҳуфтан

همه کس رای دید آن را نهفتن

Се рӯзи ин роз монад аз ваии наҳуфта

سه روز این راز ماند از وی نهفته

Тамомии кор ромин шуд шукуфта

تمامی کار رامین شد شکفته

Чу огаҳ шуд ҷаҳон бар вай сар омад

چو آگه شد جهان بر وی سر آمد

Ту гуфтӣ растхез ӯ баромад

تو گفتی رستخیز او برآمد

Мусоиди бахт ӯ бо ӯ барошуфт

مساعد بخت او با او برآشفت

Хиради якбора аз вай рӯй бнҳФт

خرد یکباره از وی روی بنهفت

Надонист инчи гӯнаи чораи хеш

ندانست ایچ گونه چارهٔ خویش

Ту гуфтӣ баста шуд роҳаши пасу пеш

تو گفتی بسته شد راهش پس و پیش

Гуҳӣ гуфтӣ шавам сӯии хуросон

گهی گفتی شوم سوی خراسان

Маи ромини боду маи вису маи гиреҳгон

مه رامین باد و مه ویس و مه گرگان

Гуҳӣ гуфтӣ кигар ман бозгардам

گهی گفتی که گر من بازگردم

Ба зиштӣ дар ҷаҳони овози гирдам

به زشتی در جهان آواز گردم

Маро гӯйанд гашт аз роми тарсон

مرا گویند گشت از رام ترسان

Вагар на номадии сӯии хуросон

و گر نه نامدی سوی خراسان

Гуҳӣ гуфтӣ кигар бо вай бакӯшам

گهی گفتی که گر با وی بکوشم

Надонам чун диҳад ёрии сурӯшам

ندانم چون دهد یاری سروشم

Сипоҳи ман ҳама бо ман ба кинанд

سپاه من همه با من به کینند

Ба шоҳии поки роминро гузинанд

به شاهی پاک رامین را گزینند

Ҷавонаст ӯ ва ҳам бахташ ҷавонаст

جوانست او و هم بختش جوانست

Дарахти давлаташ то осмонаст

درخت دولتش تا آسمانست

Ба даст оварад ганҷи ман саросар

به دست آورد گنج من سراسر

Манам муфлис кунун ва ӯ тавонгар

منم مفلس کنون و او توانگر

На хӯрдам он ҳамаи неъмат на додам

نه خوردم آن همه نعمت نه دادم

зи баҳр ӯ ҳама бар ҳам ниҳодам

ز بهر او همه بر هم نهادم

Марои модари бад-ӣн патёра афганд

مرا مادر بدین پتیاره افگند

Ки бар ромини диламро кард хурсанд

که بر رامین دلم را کرد خرسند

Сазадгар ман ба бад рӯзӣ нишастам

سزد گر من به بد روزی نشستم

Ки гуфтори занонро коми бастам

که گفتار زنان را کام بستم

Яке ҳафтаи сипаҳро рӯй нанамуд

یکی هفته سپه را روی ننمود

Ду сад дарёӣ андеша напаймӯд

دو صد دریای اندیشه نپیمود

Чунин афтод тадбираш ба фарҷом

چنین افتاد تدبیرش به فرجام

Ки бо ромин бакӯшад кому ноком

که با رامین بکوشد کام و ناکام

Ҳаме нанг омадаш баргаштан аз ҷанг

همی ننگ آمدش برگشتن از جنگ

зи гиреҳгони сӯй омул кард оҳанг

ز گرگان سوی آمل کرد آهنگ

Чу лшкргаҳи бузад бар дашти омул

چو لشکرگه بزد بر دشت آمل

Ҷаҳон аз сози лашкари гашти пари гул

جهان از ساز لشکر گشت پر گُل

зи хаймаи гашти саҳро чун кҳстон

ز خیمه گشت صحرا چون کهستان

Кҳстон аз хушӣ ҳамчун гулистон

کهستان از خوشی همچون گلستان