Чу хуршед батон виси длором

چو خورشید بتان ویس دلارام

Тан худ дид ҳамчун мурғ дар дом

تن خود دید همچون مرغ در دام

Ба фундуқи машкро аз сим барканд

به فندق مشک را از سیم برکند

зи наргис бар саман гавҳар прагаанд

ز نرگس بر سمن گوهر پراگند

Хурушони зор бо доя ҳаме гуфт

خروشان زار با دایه همی گفت

Ба зорӣ нест дар гетии марои ҷуфт

به زاری نیست در گیتی مرا جفت

Надонам зории худ бо ки гӯям

ندانم زاری خود با که گویم

Надонам чораи хеш аз ки ҷӯям

ندانم چارهٔ خویش از که جویم

Бад-ӣни ҳангоми фарёд аз ки хоҳам

بدین هنگام فریاد از که خواهم

зи бедод ҷаҳон дод аз ки хоҳам

ز بیداد جهان داد از که خواهم

Ба вирўи хештанро чун расонам

به ویرو خویشتن را چون رسانم

зи мӯбади ҷони худро чун Раҳонам

ز موبد جان خود را چون رهانم

Ба чаҳ рӯз ва ба чаҳ толеъи бзодм

به چه روز و به چه طالع بزادم

Ки то зодам ба сахтии аўФтодм

که تا زادم به سختی اوفتادم

Чаро ман ҷони надодами пеши Қоран

چرا من جان ندادم پیش قارن

зи пеш аз онкӣ дидам коми душман

ز پیش از آنکه دیدم کام دشمن

Падари мард ва бародар шуд зи ман давр

پدر مرد و برادر شد ز من دور

Бимонадам ман чунин нокому ранҷур

بماندم من چنین ناکام و رنجور

зи бадбахтӣ чаҳ бад дидам надонам

ز بدبختی چه بد دیدم ندانم

Чаҳ хоҳам дидгар зини пас бимонам

چه خواهم دید گر زین پس بمانم

Аз ин бадтар чаҳ бошад мари марои бад

از این بدتر چه باشد مر مرا بد

Ки нокоми аўФтм дар дасти мӯбад

که ناکام اوفتم در دست موبد

Чу бхрўшм хурӯшам нашунӯд кас

چو بخروشم خروشم نشنود کس

На дар сахтии марои ёвар буд кас

نه در سختی مرا یاور بود کس

Бум то ман зем ҳайрону ранҷур

بوم تا من زیم حیران و رنجور

Ба коми душманон аз дӯстони давр

به کام دشمنان از دوستان دور

Ҳаме гуфт он санам бо дояи чунин

همی گفت آن صنم با دایه چونین

Ҳаме борид бар рухи сайли хунин

همی بارید بر رخ سیل خونین

Расӯлӣ омад аз пеши шаҳаншоҳ

رسولی آمد از پیش شهنشاه

Паём оварад азуи наздики он моҳ

پیام آورد ازو نزدیک آن ماه

Суханҳои ба ширинӣ чу шукр

سخنهای به شیرینی چو شکر

з некуӣ бидон рухсори дархур

ز نیکویی بدان رخسار درخور

Чунин додаш паём аз шоҳи шоҳон

چنین دادش پیام از شاه شاهان

Ки дил хурсанд кун эй моҳи моҳон

که دل خرسند کن ای ماه ماهان

Мазан пилсткини ду даст бар рӯй

مزن پیلستکین دو دست بر روی

Макун аз моҳи тобони анбарин мӯӣ

مکن از ماه تابان عنبرین موی

Ки натавонӣ зи банди чарх ҷустан

که نتوانی ز بند چرخ جستن

зи тақдирӣ ки яздон кард растан

ز تقدیری که یزدان کرد رستن

Нигар то дар дилати нораии гумоне

نگر تا در دلت ناری گمانی

Ки кӯшӣ бо қазои осмонӣ

که کوشی با قضای آسمانی

Агар хоҳад ба ман додани турои бахт

اگر خواهد به من دادن ترا بخت

Чаҳ суд ояд туро аз кӯшиши сахт

چه سود آید ترا از کوشش سخت

Қазо рафт ва қалам бинвишт фармон

قضا رفت و قلم بنوشت فرمان

Турои ҷузи сабр дигар нест дармон

ترا جز صبر دیگر نیست درمان

Ман аз баҳри ту эдар омадаи ситам

من از بهر تو ایدر آمده‌ستم

Куҷо дар меҳри ту бедил шудаи ситам

کجا در مهر تو بیدل شده‌ستم

Агар бошӣ ба некии мари марои ёр

اگر باشی به نیکی مر مرا یار

Туро аз ман барояд ком бисёр

ترا از من برآید کام بسیار

Кунам бо ту ба меҳри имрӯзи паймон

کنم با تو به مهر امروز پیمان

Казин пас мони ду сар бошад яке ҷон

کزین پس‌مان دو سر باشد یکی جان

Ҳамаи комии з хушнӯдят ҷӯям

همه کامی ز خشنودیت جویم

Ба фармон ту гӯям ҳар чаҳ гӯям

به فرمان تو گویم هر چه گویم

Калиди ганҷҳо пеши ту орм

کلید گنجها پیش تو آرم

Кам ва бешам ба даст ту сипорам

کم و بیشم به دست تو سپارم

Чунон дорам туро бо зару зевар

چنان دارم ترا با زرّ و زیور

Ки бар рӯй ту каси оради мау хур

که بر روی تو کس آرد مه و خور

Дилу ҷони марои дору ту бошӣ

دل و جان مرا دارو تو باشی

Шабистони марои бонӯ ту бошӣ

شبستان مرا بانو تو باشی

зи ком ту биорояд марои ком

ز کام تو بیاراید مرا کام

зи номи ту биафзояди марои ном

ز نام تو بیفزاید مرا نام

Бад-ӣн паймон кунам бо ту яке банд

بدین پیمان کنم با تو یکی بند

Дурустӣҳо ба меҳру хату савганд

درستیها به مهر و خط و سوگند

Ҳаме то ҷон ман бошад ба тан дар

همی تا جان من باشد به تن در

Туро бо ҷон худ дорам баробар

ترا با جان خود دارم برابر