Чу виси дилбари ин пайғом бишунид

چو ویس دلبر این پیغام بشنید

Ту гуфтӣ зу басӣ дашном бишунид

تو گفتی زو بسی دشنام بشنید

Ҳаририн ҷомаро бар тан задаш чок

حریرین جامه را بر تن زدش چاک

Булӯрӣни синаро май кӯфт бе бок

بلورین سینه را می‌کوفت بی باک

Чу ӯ зад чок бар тани парниёнаш

چو او زد چاک بر تن پرنیانش

Падед омад зи гардан то майонаш

پدید آمد ز گردن تا میانش

Ҳавои фитнаи ишқии наҳифӣ

هوای فتنهٔ عشقی نهیبی

Балои тани гудозии длФрибӣ

بلای تن‌گدازی دلفریبی

Ҳарирӣ қоқмӣ хазӣ прндӣ

حریری قاقمی خزّی پرندی

Хирад бар сабри сӯзии хоби бандӣ

خرد بر صبر سوزی خواب بندی

Чу ҷома чок зад моҳи ду ҳафта

چو جامه چاک زد ماه دو هفته

Падед оварад насрини шукуфта

پدید آورد نسرین شکفته

Ба нӯшин лаб ҷавобӣ дод чун санг

به نوشین لب جوابی داد چون سنگ

Ба рӯй меҳр бар , зад ханҷари ҷанг

به روی مهر بر، زد خنجر جنگ

Бадв гуфт ин паём бад шунидам

بدو گفت این پیام بد شنیدم

Взўи заҳр гзоиндаҳ чашидам

وزو زهر گزاینده چشیدم

Кунун рӯи мӯбади фартутро гӯй

کنون رو موبد فرتوت را گوی

Ба майдон дар , миФгн бо балои гӯй

به میدان در، میفگن با بلا گوی

Мабар зин беш дар умеди ман ранҷ

مبر زین بیش در امید من رنج

Ба боди ёФаҳи корӣ , брмдаҳи ганҷ

به باد یافه‌کاری، برمده گنج

Марои корӣ ба рояти рҳнмоист

مرا کاری به رایت رهنمایست

Бдонстм ки роят то чаҳ ҷойаст

بدانستم که رایت تا چه جایست

Нигар то ту напиндорӣ ки ҳаргиз

نگر تا تو نپنداری که هرگز

Марои зинда ба зери ореи азин диз

مرا زنده به زیر آری ازین دز

Ва ё ҳаргизи ту аз ман шод бошӣ

و یا هرگز تو از من شاد باشی

Ва гарчи ҷодӯӣ устод бошӣ

و گرچه جادوی استاد باشی

Маро вирў худовандаст ва шоҳаст

مرا ویرو خداوندست و شاهست

Ба болои сарв ва аз дидор моҳаст

به بالا سرو و از دیدار ماهست

Маро ӯ меҳтару фаррухи бародар

مرا او مهتر و فرخ برادر

Ман ӯро низ ҷуфту неки хоҳар

من او را نیز جفت و نیک خواهر

Дар ин гетӣ ба ҷой ӯ ки байнам

در این گیتی به جای او که بینم

Бирав бар , дайгариро кӣ гузинам

بَرو بر، دیگری را کی گزینم

Ту ҳаргизи коми хеш аз ман набинӣ

تو هرگز کام خویش از من نبینی

Вагар худ ҷовдони ӣнҷои нишинӣ

و گر خود جاودان اینجا نشینی

Куҷои ман бо бародари ёри гаштам

کجا من با برادر یار گشتم

зи меҳри дигарон безори гаштам

ز مهر دیگران بیزار گشتم

Маро то ҳаст сарви хешу шамшод

مرا تا هست سرو خویش و شمشاد

Чаро орми зи беди дигарон ёд

چرا آرم ز بید دیگران یاد

Вагар вирўи маро бар сар набӯдӣ

و گر ویرو مرا بر سر نبودی

Марои меҳри ту ҳам дар хур набӯдӣ

مرا مهر تو هم در خور نبودی

Ту Қоранро бидон зорӣ бикуштӣ

تو قارن را بدان زاری بکشتی

Нбхшўдӣ бар он пери биҳиштӣ

نبخشودی بر آن پیر بهشتی

Марои кушта буд боби диловар

مرا کشته بود باب دلاور

Ки дорам худ азуи бунёду гавҳар

که دارم خود ازو بنیاد و گوهر

Куҷо андар хӯрд пайванди ҷӯӣ

کجا اندر خورد پیوند جویی

Ту ин пайғоми ёФаҳ чанд гӯйӣ

تو این پیغام یافه چند گویی

Ман аз пайванди ҷони сайрами бад-ӣни дард

من از پیوند جان سیرم بدین درد

Казу то ман зем ғам боядам хӯрд

کزو تا من زیم غم بایدم خورد

Чу вирў нест дар гетии марои кас

چو ویرو نیست در گیتی مرا کس

з пайвандам набошад шоди азин пас

ز پیوندم نباشد شاد ازین پس

Чу кори ваии бад-ӣн бунёд бошад

چو کار وی بدین بنیاد باشد

Касе дигари зи ман чун шод бошад

کسی دیگر ز من چون شاد باشد

Вагар бо ӯ хӯрам дар меҳри зинҳор

و گر با او خورم در مهر زنهار

Чаҳ узр орм бидон сари пеши додар

چه عذر آرم بدان سر پیش دادار

Ман аз додари тарсам бо ҷавонӣ

من از دادار ترسم با جوانی

Натарсӣ ту ки пери нотавонӣ

نترسی تو که پیر ناتوانی

Битарс ар бхрдӣ аз дод довар

بترس ار بخردی از داد داور

Куҷои ин тарси перонро накӯтар

کجا این ترس پیران را نکوتر

Марои перояу дебоу динор

مرا پیرایه و دیبا و دینار

Фаровонаст ганҷу шаҳр бисёр

فراوان است گنج و شهر بسیار

Ба перояи марои мФриби дигар

به پیرایه مرا مفریب دیگر

Ки дод эзади марои пероя бе мар

که داد ایزد مرا پیرایه بی مر

Маро то марги Қоран ёд бошад

مرا تا مرگ قارن یاد باشد

зи перояи дилам кӣ шод бошад

ز پیرایه دلم کی شاد باشد

Агар бФрибдми дебоу динор

اگر بفریبدم دیبا و دینار

Набошад бонӯӣ бар ман сазовор

نباشد بانوی بر من سزاوار

Вагар ман зини ҳамаи перояи шодам

و گر من زین همه پیرایه شادم

На аз пушт падар бошад нажодам

نه از پشت پدر باشد نژادم

На бшкўҳди дили ман зини сипоҳат

نه بشکوهد دل من زین سپاهت

На низ умед дорам боргоҳат

نه نیز امید دارم بارگاهت

Ту низ аз ман мадори умеди пайванд

تو نیز از من مدار امید پیوند

Ки умедат нахоҳад бади барӯманд

که امیدت نخواهد بد برومند

Чу бар чизи касони умеди дорӣ

چو بر چیز کسان امید داری

зи навмидӣ ба рӯй оядат хорӣ

ز نومیدی به روی آیدت خواری

Ба дидорами чунин то кӣ шитобӣ

به دیدارم چنین تا کی شتابی

Ки на ҳаргизи ту бар ман дасти ёбӣ

که نه هرگز تو بر من دست یابی

Вагар гетӣ ба рӯем сахтии орад

و گر گیتی به رویم سختی آرد

Марои рӯзӣ ба даст ту сипорад

مرا روزی به دست تو سپارد

Ту аз пайванди ман шодӣ набинӣ

تو از پیوند من شادی نبینی

На бо ман як замони хуррами нишинӣ

نه با من یک زمان خرم نشینی

Бародари кови марои ҷуфти гузидаи сет

برادر کاو مرا جفت گزیده‌ست

Ҳануз ӯ коми хеш аз ман надидаи сет

هنوز او کام خویش از من ندیده‌ست

Ту бегонаи зи ман чун коми ёбӣ

تو بیگانه ز من چون کام یابی

Вагар худ офтобу моҳтобӣ

و گر خود آفتاب و ماهتابی

Тани симини бародарро надорам

تن سیمین برادر را ندارم

Куҷо бо ӯ зи як модари бзодм

کجا با او ز یک مادر بزادم

Туро эй содаи дил чун дод хоҳам

ترا ای ساده دل چون داد خواهم

Ки вайрон шуд ба дастати ҷойгоҳам

که ویران شد به دستت جایگاهم

Билразам чун биандешам з науммат

بلرزم چون بیندیشم ز نامت

Бад-ӣни дил чун тавонам ҷусти комат

بدین دل چون توانم جست کامت

Миёни мо чу ин кӣнаи дарафтод

میان ما چو این کینه درافتاد

Набошад низ моро дил ба ҳам шод

نباشد نیز ما را دل به هم شاد

Агар чаҳ подшоҳу Комронӣ

اگر چه پادشاه و کامرانی

зи душмани дӯст кардан чун туоне

ز دشمن دوست کردن چون توانی

Нпиўнднд бо ҳам меҳру кӣна

نپیوندند با هم مهر و کینه

Ки кини оҳан буд меҳри обгина

که کین آهن بود مهر آبگینه

Дарахти талхи ҳам талх оварад бар

درخت تلخ هم تلخ آورد بر

Агар чаҳ мо диҳемаши оби шукр

اگر چه ما دهیمش آب شکر

Ба меҳр онгаҳ буд бо ту марои соз

به مهر آنگه بود با تو مرا ساز

Ки бошад ҷуфт бо кбги дарии боз

که باشد جفت با کبگ دری باز

Кро бо меҳтарии дониш буд ёр

کرا با مهتری دانش بود یار

Куҷо андар хӯрд ҷуфтии бад-ӣни зор

کجا اندر خورد جفتی بدین زار

Чаҳ варзидани бад-ӣни сони меҳрбонӣ

چه ورزیدن بدین سان مهربانی

Чаҳ заҳри ноб хӯрдан бар гумоне

چه زهر ناب خوردن بر گمانی

Туро чун бишинавӣ талх ояд ин панд

ترا چون بشنوی تلخ آید این پند

Чу бинии бор ӯ ширинтар аз қанд

چو بینی بار او شیرین‌تر از قند

Агар фарзонае некӯ биандеш

اگر فرزانه‌ای نیکو بیندیش

Ки рӯз ояд турои гуфтори ман пеш

که روز آید ترا گفتار من پیش

Чу хуии бади турои рӯзии бади орад

چو خوی بد ترا روزی بد آرد

Пушаймонии хурӣ судӣ надорад

پشیمانی خوری سودی ندارد

Чу бишунид ин сухани марди шаҳаншоҳ

چو بشنید این سخن مرد شهنشاه

Надид аз дӯстии рангӣ дар он моҳ

ندید از دوستی رنگی در آن ماه

Бирафту шоҳро зу огаҳӣ дод

برفت و شاه را زو آگهی داد

Шунида кард як як пеш ӯ ёд

شنیده کرد یک یک پیش او یاد

Шҳншаҳро фузун шуд меҳр дар дил

شهنشه را فزون شد مهر در دل

Ту гуфтӣ шукраш борид бар дил

تو گفتی شکرش بارید بر دل

Хуш омад дар дилаши гуфтори дилбар

خوش آمد در دلش گفتار دلبر

Ки ком дил надид аз ман бародар

که کام دل ندید از من برادر

Ҳаме гуфт он сухани висаи ҳамаи рост

همی گفت آن سخن ویسه همه راست

Вазин гуфтори шаҳро хуррамӣ хост

وزین گفتار شه را خرمی خاست

Куҷои он шаб ки вирў буд домод

کجا آن شب که ویرو بود داماد

Ба домодяш ҳар каси хурраму шод

به دامادیش هر کس خرم و شاد

Арӯсашро падед омад яке ҳол

عروسش را پدید آمد یکی حال

Казу домодро воруна шуд фол

کزو داماد را وارونه شد فال

Фурӯд омад қазои осмонӣ

فرود آمد قضای آسمانی

Ки эшонро бибаст аз Комронӣ

که ایشان را ببست از کامرانی

Кушоди он симтнро иллат аз тан

گشاد آن سیمتن را علت از تن

Ба хӯн олӯда шуд озодаи сӯсан

به خون آلوده شد آزاده سوسن

Ду ҳафтаи моҳи як ҳафтаи чунон буд

دو هفته ماه یک هفته چنان بود

Ки гуфтӣ кони ёқӯти равон буд

که گفتی کان یاقوت روان بود

Зани муғ чун барин кирдор бошад

زن مغ چون برین کردار باشد

Ба суҳбати марди азу безор бошад

به صحبت مرد ازو بیزار باشد

Вагар зани ҳол азу дорад наоне

و گر زن حال ازو دارد نهانی

Бар ӯ гардад ҳароми ҷовдонӣ

بر او گردد حرام جاودانی

Ҳаме то виси бути пайкари чунон буд

همی تا ویس بت پیکر چنان بود

Ҷаҳон аз дасти мӯбад дар фиғон буд

جهان از دست موبد در فغان بود

Арӯс ар чанд нағз ва бо вафо буд

عروس ار چند نغز و با وفا بود

Арӯсӣ бо наҳиф ва бо бало буд

عروسی با نهیب و با بلا بود

Куҷои домоди нодидаи яке ком

کجا داماد نادیده یکی کام

Ҷаҳон биниҳод бар роҳаши ду сад дом

جهان بنهاد بر راهش دو صد دام

зи баси сахтӣ ки омад пеши домод

ز بس سختی که آمد پیش داماد

Бишуд домодро домодӣ аз ёд

بشد داماد را دامادی از یاد

Збси зорӣ ки омад пеши лашкар

زبس زاری که آمد پیش لشکر

Ҳамаи касро бурун шуд шодӣ аз сар

همه کس را برون شد شادی از سر

Чароғӣ буд гуфтӣ сури вирў

چراغی بود گفتی سور ویرو

Бирав зад ногаҳони бодӣ ба неру

برو زد ناگهان بادی به نیرو

Чу шоҳаншоҳи ҳол вис башнавад

چو شاهنشاه حال ویس بشنود

Ба ҷони андари ҳавои виси бФзўд

به جان اندر هوای ویس بفزود

Бародар буд ӯро ду гиромӣ

برادر بود او را دو گرامی

Яке ромину дайгарии зарди номӣ

یکی رامین و دیگری زرد نامی

Шҳншаҳ пеш хонд он ҳар давон ро

شهنشه پیش خواند آن هر دوان را

Бар эшон ёд кард ин достон ро

بر ایشان یاد کرد این داستان را

Дили ромини зи гоҳи кӯдакии боз

دل رامین ز گاه کودکی باز

Ҳавои висро мидоштии роз

هوای ویس را میداشتی راز

Ҳамеи пурвирди ишқи вис дар ҷон

همی پرورد عشق ویس در جان

з мардум карда ҳоли хеши пинҳон

ز مردم کرده حال خویش پنهان

Чу киштӣ буд ишқаши пжмридаҳ

چو کشتی بود عشقش پژمریده

Умед аз об ва аз борони бурӣда

امید از آب و از باران بریده

Чу омад бо бародари сӯии гўроб

چو آمد با برادر سوی گوراب

Дигар бора шуд андари кишт ӯ об

دگر باره شد اندر کشت او آب

Умеди виси ишқашро равон шуд

امید ویس عشقش را روان شد

Ҳавои пер дар ҷонаш ҷавон шуд

هوای پیر در جانش جوان شد

Чу тозаи гашти меҳри андари рӯонаш

چو تازه گشت مهر اندر روانش

Падед омад дуруштӣ аз забонаш

پدید آمد درشتی از زبانش

Дар он ҳангоми вайро кард пуштӣ

در آن هنگام وی را کرد پشتی

Намӯд андари сухани лухтии дуруштӣ

نمود اندر سخن لختی درشتی

Кро дар дил фурӯзад меҳри оташ

کرا در دل فروزد مهر آتش

Забон гардадаш дар гуфтори саркаш

زبان گرددش در گفتار سرکش

Бурун ояд забони бедил аз банд

برون آید زبان بیدل از بند

Нагӯяд роз бе коми худованд

نگوید راز بی کام خداوند

Забонро дил буд бе шаки нигаҳбон

زبان را دل بود بی شک نگهبان

Сухан бедил ба дониш гуфт натавон

سخن بی دل به دانش گفت نتوان

Мабод он кас ки дорад бе дилии дӯст

مباد آن کس که دارد بی دلی دوست

Куҷо дар бедилӣ бисёр оҳӯаст

کجا در بی دلی بسیار آهوست

Чу роминро ҳаво дар дил барошуфт

چو رامین را هوا در دل برآشفت

з рӯй меҳрбонии шоҳро гуфт

ز روی مهربانی شاه را گفت

Мабар шоҳои чунин ранҷи андарин кор

مبر شاها چنین رنج اندرین کار

Махӯр бар вис ва бар ҷустанаши тимор

مخور بر ویس و بر جستنش تیمار

Казин карт ба рӯй ояд басии ранҷ

کزین کارت به روی آید بسی رنج

Ба беҳуда барафшонӣ бадии ганҷ

به بیهوده برافشانی بدی گنج

Чунин тухмӣ ки дар шӯра фишонӣ

چنین تخمی که در شوره فشانی

Ҳам аз тухм ва ҳам аз бар даври Монӣ

هم از تخم و هم از بر دور مانی

На ҳаргиз вис бошад дӯстдорат

نه هرگز ویس باشد دوستدارت

На ҳаргиз ростӣ ҷӯяд ба карт

نه هرگز راستی جوید به کارت

Чу гавҳари ҷӯӣ ва бисёр пўиӣ

چو گوهر جویی و بسیار پویی

Наёбӣ чун каш аз маъдан наҷӯӣ

نیابی چون کش از معدن نجویی

Чигуна дӯстии ҷӯӣу пуштӣ

چگونه دوستی جویی و پشتی

зи фарзандӣ ки бобашро бикуштӣ

ز فرزندی که بابش را بکشتی

На бшкўҳди зи пигору зи лашкар

نه بشکوهد ز پیگار و ز لشکر

На бФрибд ба динор ва ба гавҳар

نه بفریبد به دینار و به گوهر

Ба бисёре бало ӯро биёбӣ

به بسیاری بلا او را بیابی

Чу ёбӣ бо балоӣ ӯ нтобӣ

چو یابی با بلای او نتابی

Чу дар хона буд душмани турои ёр

چو در خانه بود دشمن ترا یار

Чунон бошад ки дории бостини мор

چنان باشد که داری باستین مار

Бтар кории туро бо вис онаст

بتر کاری ترا با ویس آنست

Ки ту перӣ ва он дилбар ҷавонаст

که تو پیری و آن دلبر جوانست

Агар ҷуфтии ҳамегирӣ ҷуз ӯ гир

اگر جفتی همی گیری جز او گیر

Ҷавонро ҳам ҷавону перро пер

جوان را هم جوان و پیر را پیر

Чунон чун мари туро бояд ҷавонӣ

چنان چون مر ترا باید جوانی

Марвро низ бояд ҳамчунонӣ

مرو را نیز باید همچنانی

Ту даии моҳӣ ва он дилбар баҳораст

تو دی ماهی و آن دلبر بهارست

Расӣдани тон ба ҳам душвор кораст

رسیدن‌تان به هم دشوار کارست

Вагар беком ӯ бо ӯ нишинӣ

و گر بی کام او با او نشینی

зи дил дар кун казу шодӣ набинӣ

ز دل در کن کزو شادی نبینی

Ҳамеша бошӣ аз карда пушаймон

همیشه باشی از کرده پشیمان

Наёбӣ дарди худро ҳеҷ дармон

نیابی درد خود را هیچ درمان

Баридан зу буд парда даридан

بریدن زو بود پرده دریدن

Дилат ҳаргиз нтобад зу баридан

دلت هرگز نتابد زو بریدن

На аз тимор ӯ ёбии раҳоӣ

نه از تیمار او یابی رهایی

На низ ороми ёбӣ дар ҷудоӣ

نه نیز آرام یابی در جدایی

Мисоли ишқи хубон ҳамчу дарёст

مثال عشق خوبان همچو دریاست

Канору қаър ӯ ҳар ду на пайдост

کنار و قعر او هر دو نه پیداست

Агар хоҳии дарави осони тавон ҷуст

اگر خواهی درو آسان توان جست

Валикин гар бихоҳӣ бад тавон раст

ولیکن گر بخواهی بد توان رست

Ту низ акнӯн ҳамеи ҷӯии ҳавоӣ

تو نیز اکنون همی جویی هوایی

Ки ҳам фардо шавад бар ту балое

که هم فردا شود بر تو بلایی

Дарави осони туоне ҷустан акнӯн

درو آسان توانی جستن اکنون

Валикин зу нишоед ҷусти берун

ولیکن زو نشاید جست بیرون

Агар доне ки ман мерост гӯям

اگر دانی که من می راست گویم

Азин гуфтани ҳамеи суд ту ҷӯям

ازین گفتن همی سود تو جویم

зи ман бниўши панди меҳрбонӣ

ز من بنیوش پند مهربانی

Чу нниўшӣ туро дорад зӣоне

چو ننیوشی ترا دارد زیانی

Чу башнавад ин сухани мӯбади зи ромин

چو بشنود این سخن موبد ز رامین

Марвро талх буд ин панди ширин

مرو را تلخ بود این پند شیرین

Чу бемории бади андари ишқи ҷонаш

چو بیماری بُد اندر عشق جانش

Ки шукр талх бошад дар даҳонаш

که شکر تلخ باشد در دهانش

Танишрогар зи дард оҳӯ набӯдӣ

تنش را گر ز درد آهو نبودی

Даҳонашро шукр ширин намӯдӣ

دهانش را شکر شیرین نمودی

Агар чаҳ панди ромини меҳр бар буд

اگر چه پند رامین مهر بر بود

Шҳншаҳро зи пандаши меҳри афзуд

شهنشه را ز پندش مهر افزود

Дили пар меҳр напазирад саломат

دل پر مهر نپذیرد سلامت

Биафзояди шитобашро маломат

بیفزاید شتابش را ملامت

Чу дил аз дӯстӣ зангор гирад

چو دل از دوستی زنگار گیرد

Ҳаво аз сарзаниш бар нор гирад

هوا از سرزنش بر نار گیرد

[ чунон каз солу ма танин шавад мор

[چنان کز سال و مه تنین شود مار

Шавад ишқ аз маломати саъбу дшхўор ]

شود عشق از ملامت صعب و دشخوار]

Маломат бар ҷигар шамшер тезаст

ملامت بر جگر شمشیر تیزست

Сипари пешаши ҷигар бо ӯ ситез аст

سپر پیشش جگر با او ستیز است

Ситези оғози ишқ мард бошад

ستیز آغاز عشق مرد باشد

БтФсд зу дил арча сард бошад

بتفسد زو دل ارچه سرد باشد

Вагар меғии зи гетии сари برارد

و گر میغی ز گیتی سر برآرد

Ба ҷои сарзаниш зу санги борад

به جای سرزنش زو سنگ بارد

Натарсад ошиқ аз борони сангин

نترسد عاشق از باران سنگین

Ва гар бошад ба ҷои санги жўпин

و گر باشد به جای سنگ ژوپین

Ҳар онч аз ваии маломат хайрад оҳӯаст

هر آنچ از وی ملامت خیرد آهوست

Магар аз ишқ варзидан ки некӯаст

مگر از عشق ورزیدن که نیکوست

Ба гуфторӣ ки бадгӯӣ бигӯед

به گفتاری که بدگویی بگوید

Ҳаворо аз дил ошиқ нашавед

هوا را از دل عاشق نشوید

Чаҳ бошад ишқро бдгўии каждум

چه باشد عشق را بدگوی کژدم

Ҳар онк ӯ нест ошиқ нест мардум

هر آنک او نیست عاشق نیست مردم

Чу меҳри андари дили шаҳ бештар шуд

چو مهر اندر دل شه بیشتر شد

Дилашро панди ромин нештар шуд

دلش را پند رامین نیشتر شد

Наоне гуфт бо дигари бародар

نهانی گفت با دیگر برادر

Маро бо вис чора чист бингар

مرا با ویس چاره چیست بنگر

Чаҳ созам то биёбам коми худ ро

چه سازم تا بیابم کام خود را

Бифзоем ба некии номи худ ро

بیفزایم به نیکی نام خود را

Агар навмеди азин дижи бози гирдам

اگر نومید ازین دژ باز گردم

Ба зиштӣ дар ҷаҳони овози гирдам

به زشتی در جهان آواز گردم

Бародар гуфт шоҳои чиз бисёр

برادر گفت شاها چیز بسیار

Ба шҳрўи бахшу бФрибш ба динор

به شهرو بخش و بفریبش به دینار

Ба некуии умедаши даҳ фаровон

به نیکویی امیدش ده فراوان

Пас онгоҳӣ ба яздонаш битарсон

پس آنگاهی به یزدانش بترسان

Бигӯ бо ин ҷаҳон дигар ҷаҳонаст

بگو با این جهان دیگر جهانست

Гирифтории равонро ҷовдонаст

گرفتاری روان را جاودانست

Чаҳ узри оради равонати пеши додар

چه عذر آرد روانت پیش دادار

Чу дар банд гунаҳ бошад гирифтор

چو در بند گنه باشد گرفتار

Чу гўиндт чаро зинҳор хӯрдӣ

چو گویندت چرا زنهار خوردی

Чаро бишикастӣ он паймон ки кардӣ

چرا بشکستی آن پیمان که کردی

Бамоне шарм зад дар пеши довар

بمانی شرم‌زد در پیش داور

Набинӣ ҳеҷ касро пушту ёвар

نبینی هیچ کس را پشت و یاور

Аз ин гӯнаи суханҳоро бёроӣ

از این گونه سخنها را بیارای

Ба динор ва ба дебояши бпироӣ

به دینار و به دیبایش بپیرای

Бад-ӣни ду чизи бФрибнди шоҳон

بدین دو چیز بفریبند شاهان

Раво бошад ки бФрибнди моҳон

روا باشد که بفریبند ماهان

Бад-ӣн ҳар ду фиребади марди ҳушёр

بدین هر دو فریبد مرد هشیار

Ҳамаи касро ба динор ва ба гуфтор

همه کس را به دینار و به گفتار