Кунун гӯям саноҳои паямбар
کنون گویم ثناهای پیمبر
Ки моро сӯй яздонаст раҳбар
که ما را سوی یزدانست رهبر
Чу гумроҳии зи гетӣ сар баровард
چو گمراهی ز گیتی سر برآورد
Шаб бе донишии сояи бгстрд
شب بی دانشی سایه بگسترد
Биёмад деву дом куфр биниҳод
بیامد دیو و دام کفر بنهاد
Ҳама гетӣ бидон дом андар афтод
همه گیتی بدان دام اندر افتاد
зи умрӣ ҳар касе чун гову хар буд
ز عمری هر کسی چون گاو و خر بود
Ҳамаи чашмӣу гӯшии кӯру кар буд
همه چشمی و گوشی کور و کر بود
Яке ноқавс дар дасту чилипо
یکی ناقوس در دست و چلیپا
Яке оташи параст ва занаду асто
یکی آتش پرست و زند و استا
Яке бутро худоӣ хеш карда
یکی بت را خدای خویش کرده
Яке хуршеду маро саҷдаи барда
یکی خورشید و مه را سجده برده
Гирифта ҳар яке роҳи нигунсор
گرفته هر یکی راه نگونسار
Ки он раҳро ба дӯзах бӯда ҳанҷор
که آن ره را به دوزخ بوده هنجار
Ба фасли хеши яздон раҳмат оварад
به فصل خویش یزدان رحمت آورد
зи раҳмати нур дар гетии бгстрд
ز رحمت نور در گیتی بگسترد
Баромади офтоби рости гӯйон
برآمد آفتاب راست گویان
Хуҷастаи раҳнамои роҳи ҷӯён
خجسته رهنمای راه جویان
Чароғи дайни Абулқосими Муҳамад
چراغ دین ابوالقاسم محمد
Расӯли хотаму ёсину Аҳмад
رسول خاتم و یاسین و احمد
Ба покии Сайиди фарзанди одам
به پاکی سید فرزند آدم
Ба некии раҳнамои халқи олам
به نیکی رهنمای خلق عالم
Худо аз офариниши офаридаш
خدا از آفرینش آفریدش
зи покон ва гузинон баргузедаш
ز پاکان و گزینان برگزیدش
Набувватро бадв дода ду бурҳон
نبوت را بدو داده دو برهان
Яке фарқону дигар теғ барон
یکی فرقان و دیگر تیغ بران
Сухани гӯйон аз он хира бимонаданд
سخن گویان از آن خیره بماندند
Ҳунари ҷӯёни бад-ӣни ҷони брФшонднд
هنر جویان بدین جان برفشاندند
Куҷо дар аср ӯ мардум ки буданд
کجا در عصر او مردم که بودند
Фасоҳат бо шуҷоат ме намуданд
فصاحت با شجاعت مینمودند
Биҷӯ дар шеърҳо гуфтори эшон
بجو در شعرها گفتار ایشان
Бибин дар номҳо кирдори эшон
ببین در نامها کردار ایشان
Сухани шан дар фасоҳати обдорст
سخنشان در فصاحت آبدارست
Ҳунарашон дар шуҷоати бишморст
هنرشان در شجاعت بیشمارست
Чунон қавмӣ бидон кирдору гуфтор
چنان قومی بدان کردار و گفتار
Забони шан дар нисору теғи хўнбор
زبانشان در نثار و تیغ خونبار
Чу бишуниданд фарқон аз паямбар
چو بشنیدند فرقان از پیمبر
Бдидндш ба ҷанги бадару хайбар
بدیدندش به جنگ بدر و خیبر
Бдонстнди кон ҳар ду худои сет
بدانستند کان هر دو خداییست
Пазируфтанаши ҷонро равшанои сет
پذیرفتنش جان را روشناییست
Сарони нокоми сар бар хат ниҳоданд
سران ناکام سر بر خط نهادند
Дўол аз банд гетӣ баргушоданд
دوال از بند گیتی برگشادند
зи чанги деви бади гавҳари брстнд
ز چنگ دیو بد گوهر برستند
Батон Маккаро дар ҳам шикастанд
بتان مکه را در هم شکستند
Ба нури дайни задудаи гашти зулмат
به نور دین زدوده گشت ظلمت
Вази абри ҳақ фурӯ борид раҳмат
وز ابر حق فرو بارید رحمت
Бишуд кеш бут омад дайни яздон
بشد کیش بت آمد دین یزدان
Замини куфри бастади теғи имон
زمین کفر بستد تیغ ایمان
Сипосу шукри эзад чун гузорем
سپاس و شکر ایزد چون گزاریم
Магари ҷонро ба шукр ӯ сипорем
مگر جان را به شکر او سپاریم
Бад-ӣни дайни ҳумоюни ков ба мо дод
بدین دین همایون کاو به ما داد
Бад-ӣни раҳбар ки баҳр мо фиристод
بدین رهبر که بهر ما فرستاد
Расӯл омад рисолатҳо расонид
رسول آمد رسالتها رسانید
Ҷаҳониро зи хашм ӯ Раҳонед
جهانی را ز خشم او رهانید
Чаҳ бахшояндау мушфиқи худоист
چه بخشاینده و مشفق خداییست
Чаҳ некӯкор ва чаҳ раҳмат намоеаст
چه نیکوکار و چه رحمتنماییست
Ки бар бечорагии мо ббхшўд
که بر بیچارگی ما ببخشود
Расӯлӣ доду роҳ нек бинмуд
رسولی داد و راه نیک بنمود
Пазируфтем вайро ба худоӣ
پذیرفتیم وی را به خدایی
Расӯлашро ба сидқу раҳнамое
رسولش را به صدق و رهنمایی
На бо ваии дайгарӣ анбоз гирем
نه با وی دیگری انباز گیریم
На ҷузи гуфтор ӯ чизе пазирем
نه جز گفتار او چیزی پذیریم
Ба ?дане ва ба уқбо рӯй бо ӯст
به دنیی و به عقبی روی با اوست
Биҷуз ӯмон надорад ҳеҷ каси дӯст
بجز اومان ندارد هیچ کس دوست
Агар шамшери борад бар сари мо
اگر شمشیر بارد بر سر ما
Ҷузин динӣ набояд дархури мо
جزین دینی نباید درخور ما
Нигаҳ дорем дайн то рӯҳ дорем
نگه داریم دین تا روح داریم
Ба яздони рӯҳу дайн бо ҳам сипорем
به یزدان روح و دین با هم سپاریم
Худоёи ончӣ бар мо буд кардем
خدایا آنچه بر ما بود کردیم
Тану ҷонро ба фармонат супурдем
تن و جان را به فرمانت سپردیم
з пайғамбар пазируфтем дайнат
ز پیغمبر پذیرفتیم دینت
БиФзўдими шукру офаринат
بیفزودیم شُکر و آفرینت
Ва лекини ин тани мо ту сириштӣ
و لیکن این تن ما تو سرشتی
Қазои хеш бар мо ту навиштӣ
قضای خویش بر ما تو نوشتی
Гар айдун каз тани мо гоҳ-гоҳе
گر ایدون کز تن ما گاهگاهی
Падед ояд хатое ё гуноҳӣ
پدید آید خطایی یا گناهی
Мазан кирдори моро бар сари мо
مزن کردار ما را بر سر ما
Макун подоши моро дархури мо
مکن پاداش ما را درخور ما
Ки мо бечорагони ту худоӣам
که ما بیچارگان تو خداییم
Ҳмидўн заматон мстФоиим
همیدون ز امتان مصطفاییم
Агар чаҳ бо гуноҳ бе шуморем
اگر چه با گناه بی شماریم
Ба фазл ва раҳматат умедворем
به فضل و رحمتت امیدواریم
Туро хонем ва шояд гар бихонем
ترا خوانیم و شاید گر بخوانیم
Ки мо раҳи ҷуз ба дар гоҳат ндонем
که ما ره جز به در گاهت ندانیم
Карямони мари заъифонро наронанд
کریمان مر ضعیفان را نرانند
Бхосаҳ чун ба зоришон бихонанд
بخاصه چون به زاریشان بخوانند
Карӣмӣ ту бихон моро ба дар гоҳ
کریمی تو بخوان ما را به در گاه
Чу хўонимт ба зории гоҳу бегоҳ
چو خوانیمت به زاری گاه و بیگاه
ЗъиФоним шояд гар бихонӣ
ضعیفانیم شاید گر بخوانی
Гунаҳкорем шояд гар наронӣ
گنهکاریم شاید گر نرانی
з ту нашигифт фазлу бурдборӣ
ز تو نشگفت فضل و بردباری
Чунон каз мо ҷафоу зшткорӣ
چنان کز ما جفا و زشتکاری
Турои эҳсон ва раҳмат бекаронаст
ترا احسان و رحمت بیکرانست
Шафиъи мо ҳмидўн меҳрбонаст
شفیع ما همیدون مهربانست
Чу пеш раҳматат ояд Муҳамад
چو پیش رحمتت آید محمد
Умеди мо зи фазлат кӣ шавад рад
امید ما ز فضلت کی شود رد