Чу дар Марв гузин шуд шоҳи шоҳон
چو در مرو گزین شد شاه شاهان
Ъдили шоҳи шоҳони моҳи моҳон
عدیل شاه شاهان ماه ماهان
Ба Марви андари ҳазор озин бибастанд
به مرو اندر هزار آذین ببستند
Парии рӯйон бар озинҳо нишастанд
پری رویان بر آذینها نشستند
Маонаши гавҳар ва анбар фишонданд
مهانش گوهر و عنبر فشاندند
Кионаш фундуқ ва шукр фишонданд
کهانش فندق و شکر فشاندند
Ғубораш бар ҳавои худ анбарин буд
غبارش بر هوا خود عنبرین بود
Чу реги андари заминаши гавҳарин буд
چو ریگ اندر زمینش گوهرین بود
Ҷаҳонро худ ҳамон рӯзӣ шимурданд
جهان را خود همان روزی شمردند
Ба ҷои хоки сим ва зар супурданд
به جای خاک سیم و زر سپردند
Биҳишти он рӯзи Марви шоҳҷон буд
بهشت آن روز مرو شاهجان بود
Бадв дар гулистон гавҳар фишон буд
بدو در گلستان گوهر فشان بود
зи бас бар бомҳо аз рӯй гули фом
ز بس بر بامها از روی گل فام
Ҳаме тобед сад Зуҳраи з ҳар бом
همی تابید صد زُهره زِ هر بام
зи баси ромишгарону рўдсозон
ز بس رامشگران و رودسازان
зи бас симин барону длнўозон
ز بس سیمین بران و دلنوازان
Ба дили офат ҳаме омад з дидан
به دل آفت همی آمد ز دیدن
Ба ҷони хешӣу шодӣ аз шунидан
به جان خویشی و شادی از شنیدن
Чу дар шаҳри ин нишоти гӯнаи гаван буд
چو در شهر این نشاط گونهگون بود
Сарои шоҳи худ доне ки чун буд
سرای شاه خود دانی که چون بود
зи баси зевар чу ганҷи шоягон буд
ز بس زیور چو گنج شایگان بود
зи баси ахтар чу чархи осмон буд
ز بس اختر چو چرخ آسمان بود
зи баси нақши вшӣ чун шӯштар буд
ز بس نقش وشی چون شوشتر بود
зи баси сарви сеӣ чун ғотФр буд
ز بس سرو سهی چون غاتفر بود
Сарое аз фарохӣ чун ҷаҳонӣ
سرایی از فراخی چون جهانی
Баланди айвон ӯ чун осмонӣ
بلند ایوان او چون آسمانی
Сутураш буд гуфтӣ пушти айвон
ستورش بود گفتی پشت ایوان
Куҷо будаш сари андари тиру кайвон
کجا بودش سر اندر تیر و کیوان
Дару девору буму остона
در و دیوار و بوم و آستانه
Нигорида ба нақши чинӣона
نگاریده به نقش چینیانه
зи хӯбии ҳамчуи бахти неки рӯзон
ز خوبی همچو بخت نیکروزان
зи зебоӣ чу рӯй дили фурӯзон
ز زیبایی چو روی دلفروزان
Чу бахти шаҳи шукуфтаи бӯстонаш
چو بخت شه شکفته بوستانش
Чу рӯй виси хандони гулистонаш
چو روی ویس خندان گلستانش
Шаҳи шоҳон ба фирӯзӣ нишаста
شه شاهان به فیروزی نشسته
Дил аз ғами пок ҳамчун сими шаста
دل از غم پاک همچون سیم شسته
зи лашкари меҳтарону номдорон
ز لشکر مهتران و نامداران
Бирав борандаи симу зар чу борон
برو بارنده سیم و زر چو باران
Якояк бо нисории омадаи пеш
یکایک با نثاری آمده پیش
Чу кӯҳии тӯда гавҳар зада пеш
چو کوهی تودهٔ گوهر زده پیش
Ҳаме кард ва ҳаме хӯрд ва ҳаме дод
همی کرد و همی خورد و همی داد
Бикун вонгаҳи хур ва даҳ то буд дод
بکن وانگه خور و ده تا بود داد
Нишаста виси бонӯ дар шабистон
نشسته ویس بانو در شبستان
Шабистон зу шуда ҳамчун гулистон
شبستان زو شده همچون گلستان
Шаҳ шоҳон нишаста шоду хуррам
شه شاهان نشسته شاد و خرم
Валикин вис бинишаста ба мотам
ولیکن ویس بنشسته به ماتم
Ба зории рӯзу шаб чун абри гирён
به زاری روز و شب چون ابر گریان
Ҳамаи дилҳо ба дардаш гашта бирён
همه دلها به دردش گشته بریان
Гуҳӣ бигиристӣ бар ёди шҳрў
گهی بگریستی بر یاد شهرو
Гуҳӣ нола задӣ бар дарди вирў
گهی ناله زدی بر درد ویرو
Гуҳии хомӯши хӯн аз дида ронадӣ
گهی خاموش خون از دیده راندی
Гуҳӣ чун бедилон фарёд хондӣ
گهی چون بیدلان فریاد خواندی
На лабро бар сухани гуфтани кушодӣ
نه لب را بر سخن گفتن گشادی
На мари гӯяндаро посух бидодӣ
نه مر گوینده را پاسخ بدادی
Ту гуфтӣ дррсидӣ ҳар замонӣ
تو گفتی دررسیدی هر زمانی
Азанда ҷон ӯро корвонӣ
از انده جان او را کاروانی
Таниш ҳамчун қзиби хайзарони гашт
تنش همچون قضیب خیزران گشت
Ба рангу гӯна ҳамчун заъфарони гашт
به رنگ و گونه همچون زعفران گشت
Занони саракашону номдорон
زنان سرکشان و نامداران
Ба гирди вис ҳамчун сўкўорон
به گرد ویس همچون سوکواران
Басӣ лоба бирав карданду хоҳиш
بسی لابه برو کردند و خواهش
Дареғу дард ӯ нагирифт коҳиш
دریغ و درد او نگرفت کاهش
Ҳар он гоҳе ки мӯбадро бидидӣ
هر آن گاهی که موبد را بدیدی
Ба ҷои ҷомаи танро брдридӣ
به جای جامه تن را بردریدی
На гуфторӣ ки ӯ гуфтӣ шунӯдӣ
نه گفتاری که او گفتی شنودی
На рӯй хуби худ ӯро намӯдӣ
نه روی خوب خود او را نمودی
Нигорин рӯй дар девор кардӣ
نگارین روی در دیوار کردی
Ба рух бар , дидаро хўнбор кардӣ
به رخ بر، دیده را خونبار کردی
Чунин буд ӯ чаҳ дар Марв ва чаҳ дар роҳ
چنین بود او چه در مرو و چه در راه
Азу хуррам нашуд рӯзии шаҳаншоҳ
ازو خرم نشد روزی شهنشاه
Чу боғӣ буд рӯй виси хуррам
چو باغی بود روی ویس خرم
Валикини боғро дар бастаи муҳкам
ولیکن باغ را در بسته محکم