Хушо ҷоё бару буми хуросон

خوشا جایا بر و بوم خراسان

Дарав бошу ҷаҳонро май хури осон

درو باش و جهان را می‌خور آسان

Забони паҳлавӣ ҳар кови шиносад

زبان پهلوی هر کاو شناسد

Хўросони он буд каз ваии хури осд

خوراسان آن بود کز وی خور آسد

Хури осд паҳлавӣ бошад хур ояд

خور آسد پهلوی باشد خور آید

Ироқу порсро хур зу барояд

عراق و پارس را خور زو برآید

Хуросонро буд маънии хури оён

خراسان را بود معنی خور آیان

Куҷо аз вай хур ояд сӯии Эрон

کجا از وی خور آید سوی ایران

Чаҳ хуш номаст ва чаҳ хуш об хокаст

چه خوش نامست و چه خوش آب و خاکست

Замину обу хокаш ҳар се покаст

زمین و آب و خاکش هر سه پاکست

Ба хоссаи Марв дар шаҳри хуросон

به خاصه مرو در شهر خراسان

Чунон омад ки андари соли Нитсаон

چنان آمد که اندر سال نیسان

Равони андари ҳавоӣ ӯ бинозад

روان اندر هوای او بنازد

Ки обу бод ӯ бо ин бисозад

که آب و باد او با این بسازد

Ту гуфтӣ равад Марваш кавсар омад

تو گفتی رود مروش کوثر آمد

Ҳамон бумаши биҳиштӣ дигар омад

همان بومش بهشتی دیگر آمد

Чу неки ахтари шаҳаншоҳи сарафроз

چو نیک اختر شهنشاه سرافراز

зи кӯҳистон ба шаҳр Марв шуд боз

ز کوهستان به شهر مرو شد باز

Ба бом гўшк шуд бо симтни вис

به بام گوشک شد با سیمتن ویس

Нишаста чун сулаймон буду билқис

نشسته چون سلیمان بود و بلقیس

Нигаҳ кард он шукуфтаи дашт ва дардед

نگه کرد آن شکفته دشت و دردید

Ҷаҳон чун рӯй вис симбр дид

جهان چون روی ویس سیمبر دید

Ба нозу хандаи он бут рӯйро гуфт

به ناز و خنده آن بت روی را گفت

Ҷаҳон бингар ки чун рӯй ту бушковат

جهان بنگر که چون روی تو بشکفت

Нигаҳ кун дашти Марву марғзораш

نگه کن دشت مرو و مرغزارش

Ҳмидўни бӯстону рӯдбораш

همیدون بوستان و رودبارش

Рузи андари рузи шукуфтаи боғ дар боғ

رَز اندر رَز شکفته باغ در باغ

зи хӯбӣу хушии вайро ки вроғ

ز خوبی و خوشی وی را که وراغ

Нагӯйӣ то кадомин хуштар эй моҳ

نگویی تا کدامین خوشتر ای ماه

Ба чашми нргсинти Марв ё моҳ

به چشم نرگسینت مرو یا ماه

Ба чашми ман замини Марви хуштар

به چشم من زمین مرو خوشتر

Ки гӯйии осмонстии пари ахтар

که گویی آسمانستی پر اختر

Замини Марв пиндорӣ биҳиштаст

زمین مرو پنداری بهشتست

Худояши зи аФрин худ сиришта сет

خدایش ز افرین خود سرشته‌ست

Чунон каз моҳи хуштар Марви шҳҷон

چنان کز ماه خوشتر مرو شهجان

зи вирў низ ман бешам ба ҳар сон

ز ویرو نیز من بیشم به هر سان

Маро чун моҳ бисёраст кишвар

مرا چون ماه بسیارست کشور

Чу вирў низ бисёраст чокар

چو ویرو نیز بسیارست چاکر

Нигар то вис чун озарми бардошт

نگر تا ویس چون آزرم برداشت

Куҷо дар меҳр чун шерон ҷигар дошт

کجا در مهر چون شیران جگر داشت

Марвро гуфт шоҳои Марви обод

مرو را گفت شاها مرو آباد

Агар некаст вари бади мари турои бод

اگر نیکست ور بد مر ترا باد

Ман ӣнҷои дили нҳодстм ба ноком

من اینجا دل نهادستم به ناکام

Ки ҳастам гўрўори афтода дар дом

که هستم گوروار افتاده در دام

Агар дидори роминро набӯдӣ

اگر دیدار رامین را نبودی

Ту номи вис аз он гиҳони шунӯдӣ

تو نام ویس از آن گیهان شنودی

Чу байнам рӯй ромини гоҳ ва бе гоҳ

چو بینم روی رامین گاه و بی گاه

Маро чаҳ Марв бошад ҷой ва чаҳ моҳ

مرا چه مرو باشد جای و چه ماه

Гулистонам буд бе ӯ биёбон

گلستانم بود بی او بیابان

Биёбонам буд бо ӯ гулистон

بیابانم بود با او گلستان

Марогар дил на бо ӯ орамидӣ

مرا گر دل نه با او آرمیدی

Ту то акнӯн маро зинда надидӣ

تو تا اکنون مرا زنده ندیدی

Туро аз баҳри ромин май пурситам

ترا از بهر رامین می پرستم

Ки дил дар меҳри он бе меҳри бастам

که دل در مهر آن بی مهر بستم

Манам чун боғбони андари паии гул

منم چون باغبان اندر پی گل

Пурситами хори гулро бар паии гул

پرستم خار گل را بر پی گل

Шҳншаҳ чун шунид ин сахти посух

شهنشه چون شنید این سخت پاسخ

Падед омадаш ранги хашм бар рух

پدید آمدش رنگ خشم بر رخ

Ба сурхии чашм ӯ чун арғавон шуд

به سرخی چشم او چون ارغوان شد

Ба зардӣ рӯй ӯ чун заъфарон шуд

به زردی روی او چون زعفران شد

Дилаш дар тан чу оташи гашти сӯзон

دلش در تن چو آتش گشت سوزان

Таниш аз кӣна шуд чун беди ларзон

تنش از کینه شد چون بید لرزان

Чу аз кини хостӣ ӯро бикуштӣ

چو از کین خواستی او را بکشتی

Хирад бо меҳр бар кини чираи гаштӣ

خرد با مهر بر کین چیره گشتی

Чу тундии ҳушро андом додӣ

چو تندی هوش را اندام دادی

Хиради тундяшро ором додӣ

خرد تندیش را آرام دادی

Чу гаштии оташи тезяши саркаш

چو گشتی آتش تیزیش سرکش

Задӣ дасти қазои обӣ бар оташ

زدی دست قضا آبی بر آتش

Чу некӯ буд рӯй хости яздон

چو نیکو بود روی خواست یزدان

Ба зиштии шоҳи азу чун бстдии ҷон

به زشتی شاه ازو چون بستدی جان

Хабар дорад зи яздони тиру ханҷар

خبر دارد ز یزدان تیر و خنجر

Набард ҳар кро ӯ ҳаст ёвар

نبرد هر کرا او هست یاور

Нагардад ҳеҷ бади хоҳӣ бар ӯ чир

نگردد هیچ بد خواهی بر او چیر

Ҷаҳд аз пои пел ва аз дами шер

جهد از پای پیل و از دم شیر

Чунон чун виси бути пайкари ҳамеи ҷуст

چنان چون ویس بت پیکر همی جست

Қсои дасти бало бар ваии ҳамеи баст

قصا دست بلا بر وی همی بست

Чу ганҷӣ буд дар бандии ниҳода

چو گنجی بود در بندی نهاده

Ба ҳар каси баста бар ромини кушода

به هر کس بسته بر رامین گشاده

Чу шоҳаншаҳи замонӣ буд дижмон

چو شاهنشه زمانی بود دژمان

Ба хашми андари хирадро баради фармон

به خشم اندر خرد را برد فرمان

Накардаш ҳеҷ подоФроаҳи кирдор

نکردش هیچ پادافراه کردار

Забон бикшод бар ворунаи гуфтор

زبان بگشاد بر وارونه گفتار

Бадв гуфт эй з саг бӯда нажодат

بدو گفت ای ز سگ بوده نژادت

Ба Бобул дев бӯда аўстодт

به بابل دیو بوده اوستادت

Бурӣдаи боди банд аз ҷони шҳрў

بریده باد بند از جان شهرو

Ки боди ошуфтаи хону мони вирў

که باد آشفته خان و مان ویرو

Ки ҷузи бади кеш аз он модар назояд

که جز بد کیش از آن مادر نزاید

Биҷузи ҷодӯ аз он гавҳар наёяд

بجز جادو از آن گوهر نیاید

Набошад морро бачаи биҷузи мор

نباشد مار را بچه بجز مار

Наёрад шохи бади ҷузи тухми бади бор

نیارد شاخ بد جز تخم بد بار

Бача бӯда сети шҳрўро сӣ ва анд

بچه بوده‌ست شهرو را سی و اند

Назода сет ӯ зи як шавҳари ду фарзанд

نزاده‌ست او ز یک شوهر دو فرزند

Чу озарбоду Фаррухзоду вирў

چو آذرباد و فرخزاد و ویرو

Чу баҳроми ялу сосону гилў

چو بهرام یل و ساسان و گیلو

Чу аиздёру гардони шоҳ ва рӯйин

چو ایزدیار و گردان شاه و رویین

Чу оби ноз ва ҳамчун вису ширин

چو آب ناز و همچون ویس و شیرین

Якоякро зи ношоисти зода

یکایک را ز ناشایست زاده

Блоиаҳи доигонӣ шер дода

بلایه دایگانی شیر داده

Азишон худ ту аз ҷамшеди зодӣ

ازیشان خود تو از جمشید زادی

Ту низ он гавҳарат бар бод додӣ

تو نیز آن گوهرت بر باد دادی

Кунун се роҳ дар пешати ниҳодаи сет

کنون سه راه در پیشت نهاده‌ست

Ба ҳар ҷое ки хоҳии раҳи кушодаи сет

به هر جایی که خواهی ره گشاده‌ست

Яке гиреҳгон дигар роҳи дамованд

یکی گرگان دگر راه دماوند

Се дигари роҳи Ҳамадону Наҳованд

سه دیگر راه همدان و نهاوند

Буруни рӯи ту ба ҳар роҳӣ ки хоҳӣ

برون رو تو به هر راهی که خواهی

Рафиқати сахтӣу раҳбари табоҳӣ

رفیقت سختی و رهبر تباهی

Ҳамеша бодат аз пас чоҳат аз пеш

همیشه بادت از پس چاهت از پیش

Ҳамаи роҳати зи нону оби дарвеш

همه راهت ز نان و آب درویش

Киаш пари барфи боду дашти пари мор

کُهش پر برف باد و دشت پُر مار

Набот ӯ кбсту об ӯ қор

نبات او کبست و آب او قار

Ба рӯзати шери ҳамроҳ ва ба шаби ғӯл

به روزت شیر همراه و به شب غول

На обатро гузар на равадро пӯл

نه آبت را گذر نه رود را پول