Чу султони мъосми шоҳи шоҳон

چو سلطان معاصم شاه شاهان

Ба фол нек омад дар сафоҳон

به فال نیک آمد در صفاهان

Ба шодӣ дид шаҳрӣ чун баҳорӣ

به شادی دید شهری چون بهاری

Чу гавҳари гирди шаҳри андари ҳисорӣ

چو گوهر گرد شهر اندر حصاری

Хилофи шоҳ ӯро карда вайрон

خلاف شاه او را کرده ویران

Куҷо монад хилофи шаҳ ба тӯфон

کجا ماند خلاف شه به طوفان

Агар на шоҳ будӣ сахти одил

اگر نه شاه بودی سخت عادل

Ба гоҳи меҳру бахшоиши накӯи дил

به گاه مهر و بخشایش نکو دل

Сафоҳонро нмондии хишт бар хишт

صفاهان را نماندی خشت بر خشت

Накардӣ кас ба сад соли андар ӯ кишт

نکردی کس به صد سال اندر او کشت

Валикини мардумиро кор фармуд

ولیکن مردمی را کار فرمود

Ба шаҳрӣу сипоҳӣ бар , ббхшўд

به شهری و سپاهی بر، ببخشود

Гунаҳашони зери пои андари бимолид

گنهشان زیر پا اندر بمالید

Чунон каз хашм ӯ як тан нанолед

چنان کز خشم او یک تن ننالید

На чун дигари шаҳони кини куҳани хост

نه چون دیگر شهان کین کهن خواست

Ба чашми хеши душманро бпирост

به چشم خویش دشمن را بپیراست

Чунон чун ёд кард эзад ба фарқон

چنان چون یاد کرد ایزد به فرقان

Чу гуфтӣ ҳоли билқису сулаймон

چو گفتی حال بلقیس و سلیمان

Ки шоҳон чун ба шаҳр нав даройанд

که شاهان چون به شهر نو درآیند

Тбоҳиҳо ва зиштӣҳо намоянд

تباهیها و زشتیها نمایند

Гуруҳеро ки ъз ва ҷоҳ доранд

گروهی را که عزّ و جاه دارند

Ба дасти хорӣ ва сахтӣ супоранд

به دست خواری و سختی سپارند

Худованди ҷаҳони шоҳи диловар

خداوند جهان شاه دلاور

Падед оварад расмии зини накӯтар

پدید آورد رسمی زین نکوتر

з ҳар гӯна ки мардум буд дар шаҳр

ز هر گونه که مردم بود در شهر

з дод хеш додаш ҷумларо баҳр

ز داد خویش دادش جمله را بهر

Сипоҳиро вилоят доду шоҳӣ

سپاهی را ولایت داد و شاهی

На зиштӣ шан намӯд ва на табоҳӣ

نه زشتی‌شان نمود و نه تباهی

Бдонгаҳ кас надид аз ваии зӣоне

بدانگه کس ندید از وی زیانی

Яке диданди суду шодмонӣ

یکی دیدند سود و شادمانی

Чу кори лашкарии зини гӯнаи бгзорд

چو کار لشکری زین گونه بگزارد

Чунон каз ҳеҷ кас мӯе ниёзорад

چنان کز هیچ کس مویی نیازارد

Раиятро азин беҳтари ббхшўд

رعیت را ازین بهتر ببخشود

Ҳамаи шаҳр аз бидонадишони бполўд

همه شهر از بداندیشان بپالود

Гуруҳеро ба мардум ме супурданд

گروهی را به مردم می‌سپردند

Раиятро ба девон ғмз карданд

رعیت را به دیوان غمز کردند

Ба фурмонаш забонҳошон буриданд

به فرمانش زبانهاشان بریدند

Ба дидаи майли сӯзон дар , кашиданд

به دیده میل سوزان در، کشیدند

Пас онгаҳ ранҷи хеш аз шаҳри бардошт

پس آنگه رنج خویش از شهر برداشت

Бирафту шаҳр бе ошӯби бгзошт

برفت و شهر بی‌آشوب بگذاشت

Бидон то ранҷ ӯ бар кас набошад

بدان تا رنج او بر کس نباشد

Ки бо он ранҷи мардум бас набошад

که با آن رنج مردم بس نباشد

Гуҳ рафтан сафоҳон дод он ро

گه رفتن صفاهان داد آن را

Ки арзонӣаст бахташи сад ҷаҳон ро

که ارزانیست بختش صد جهان را

АбўолФтҳи офтоби номдорон

ابوالفتح آفتاب نامداران

Музаффари ному тоҷи комгорон

مظفر نام و تاج کامگاران

Ба фасли андари ҷаҳонӣ аз тамомӣ

به فصل اندر جهانی از تمامی

Шҳншаҳро чу фарзанди гиромӣ

شهنشه را چو فرزند گرامی

Малик ӯро супурдаи кадхудое

ملک او را سپرده کدخدایی

Бирав густардаи ҳам фари худоӣ

برو گسترده هم فرّ خدایی

Писандидаи Марвро дар ҳамаи кор

پسندیده مرو را در همه کار

Дилаши ҳаргизи азуи нодидаи озор

دلش هرگز ازو نادیده آزار

Ба ҳар кории Марвро дидаи корӣ

به هر کاری مرو را دیده کاری

Взўи дидаи вафоу устуворӣ

وزو دیده وفا و استواری

Ба гоҳ рафтан ӯро пеш худ хонд

به گاه رفتن او را پیش خود خواند

зи ганҷи меҳр бар вай гавҳар ифшоанд

ز گنج مهر بر وی گوهر افشاند

Бадв гуфт арча ту худ ҳӯшёрӣ

بدو گفت ارچه تو خود هوشیاری

Вафодорӣ ва аз дили дӯстдорӣ

وفاداری و از دل دوستداری

зи гуфтан низ чора нест мо ро

ز گفتن نیز چاره نیست ما را

Ки дар гардан кунемат зинҳоро

که در گردن کنیمت زینهارا

Турои беҳтари з ҳар каси баргузедам

ترا بهتر ز هر کس برگزیدم

Чу андари корҳо шоиста дидам

چو اندر کارها شایسته دیدم

Ба гӯши дил ту бишинав ҳарчӣ гӯям

به گوش دل تو بشنو هرچه گویم

Казин гуфтани ҳамаи ном ту ҷӯям

کزین گفتن همه نام تو جویم

Нахустин аҳди моро бо ту онаст

نخستین عهد ما را با تو آنست

Казу тарсӣ ки додар ҷаҳонаст

کزو ترسی که دادار جهانست

Азуи тарсии бадви умеди дорӣ

ازو ترسی بدو امّید داری

Ва зу хоҳии ту дар ҳар кори ёрӣ

و زو خواهی تو در هر کار یاری

Сар аз фармон ӯ берун наёрӣ

سر از فرمان او بیرون نیاری

Ҳамаи корӣ ба фурмонаши гузорӣ

همه کاری به فرمانش گزاری

Дигар ин мардумон кандар ҷаҳонанд

دگر این مردمان کاندر جهانند

Ҳама чун ман мар ӯро бандагонанд

همه چون من مر او را بندگانند

Ба ҳақ дар кори эшон доварӣ кун

به حق در کار ایشان داوری کن

Ҳамеша ростиро ёварӣ кун

همیشه راستی را یاوری کن

Ситамгари душман додар бошад

ستمگر دشمن دادار باشد

Ки аз фармон ӯ безор бошад

که از فرمان او بیزار باشد

Ба ханҷари душманонашро ббизоӣ

به خنجر دشمنانش را ببیزای

Ба некии дӯстонашро бибахшоӣ

به نیکی دوستانش را ببخشای

Чу напасандӣ ситамро аз стмгор

چو نپسندی ستم را از ستمگار

Макун ту низ ҳаргиз бар ситами кор

مکن تو نیز هرگز بر ستم کار

Ки мо аз чизи мардум бе ниёзем

که ما از چیز مردم بی نیازیم

Ба доду дайни ҳаме гардан фарозем

به داد و دین همی گردن فرازیم

Сафоҳонро ба адли ободи гардон

صفاهان را به عدل آباد گردان

Ҳамаи касро ба некии шоди гардон

همه کس را به نیکی شاد گردان

Даруни шаҳру берунаши чунон дор

درون شهر و بیرونش چنان دار

Ки эмин бошад аз макору ғаддор

که ایمن باشد از مکّار و غدّار

Чунон бояд ки зар бар сар наад зан

چنان باید که زر بر سر نهد زن

Ба рӯзу шаби бигардади гирди барзан

به روز و شب بگردد گرد برزن

Наёрад каси нигаҳ кардан дар он зар

نیارد کس نگه کردن در آن‌زر

Вагарна бар сари он зар наад сар

وگرنه بر سر آن‌زر نهد سر

Турои зини пеш бисёр озмудам

ترا زین پیش بسیار آزمودم

Ба ҳар кории зи ту хушнӯд будам

به هر کاری ز تو خشنود بودم

Бад-ӣни кор аз ту ҳам хушнӯд бошам

بدین کار از تو هم خشنود باشم

Накоҳад ончии ман бФзўд бошам

نکاهد آنچه من بفزود باشم

Сухан ҷумла кунем андари яке ҷой

سخن جمله کنیم اندر یکی‌جای

Ту худ доне ки моро чун буд рой

تو خود دانی که ما را چون بود رای

Сўи худ доне ки мо некӣ писандем

تو خود دانی که ما نیکی پسندیم

Дили андари неъмат гетӣ набандем

دل اندر نعمت گیتی نبندیم

Бад-ӣни сари зини бузургӣ ном ҷӯйем

بدین سر زین بزرگی نام جوییم

Бидон сари некӯӣ фарҷом ҷӯйем

بدان سر نیکوی فرجام جوییم

Ту номи мо ба кори хайри бФрўз

تو نام ما به کار خیر بفروز

Ки некии мардро фаррух кунад рӯз

که نیکی مرد را فرّخ کند روز

Дарин шоҳӣ чу аз яздон битарсам

درین شاهی چو از یزدان بترسم

Ҳар онч аз ман бипурсанд аз ту пурсам

هر آنچ از من بپرسند از تو پرسم

Чу кори мо ба коми мо гузорӣ

چو کار ما به کام ما گزاری

зи мо ёбӣ ҳар умедӣ ки дорӣ

ز ما یابی هر امّیدی که داری

Умеду ранҷи ту зойеъ намонем

امید و رنج تو ضایع نمانیم

Турои зини пас ба афзӯнии расонем

ترا زین پس به افزونی رسانیم

Ҳар он гоҳе ки ту шоиста бошӣ

هر آن گاهی که تو شایسته باشی

Ба кор беш аз ин боиста бошӣ

به کار بیش از این بایسته باشی

Ба беҳрузии умеди дили қавии дор

به بهروزی امید دل قوی دار

Ки фармонат буд бо бахти ту ёр

که فرمانت بود با بخت تو یار

Фаровони кори бастаи бргшоид

فراوان کار بسته برگشاید

Туро аз мо ҳама комӣ барояд

ترا از ما همه کامی برآید

Муроди хеш бо ту ёд кардем

مراد خویش با تو یاد کردیم

Бирафтем ва ба яздонат супурдем

برفتیم و به یزدانت سپردیم

Пас онгаҳ ҳамчунин маншур карданд

پس آنگه همچنین منشور کردند

Ҳамаи дахлу хароҷ ӯро супурданд

همه دخل و خراج او را سپردند

Яке ташриф додаш шаҳ ки дигар

یکی تشریف دادش شه که دیگر

Надода сети инчи касро зон накӯтар

نداده‌ست ایچ کس را زان نکوتر

зи тозии мураккабии номӣу раҳвор

ز تازی مرکبی نامی و رهوار

Бирав заррини стому зини шҳўор

برو زرین ستام و زین شهوار

Қабои рӯмӣу зарбафти дастор

قبای رومی و زربفت دستار

Дигар гӯнаи ҷузи ин ташриф бисёр

دگر گونه جز این تشریف بسیار

Ҳамон таблу илми чўнонкаҳ бояд

همان طبل و علم چونانکه باید

Ки чун ӯ номадориро бшоид

که چون او نامداری را بشاید

Агар чаҳ кори халъат сахт некӯаст

اگر چه کار خلعت سخت نیکوست

Фузун аз қадари олӣ ҳиммат ӯст

فزون از قدر عالی همت اوست

Чигуна шод гардад зи исфаҳонӣ

چگونه شاد گردد ز اصفهانی

Дилии ков меҳтар омад аз ҷаҳонӣ

دلی کاو مهتر آمد از جهانی