Чаҳ хоҳии нектар зин эй сафоҳон

چه خواهی نیک‌تر زین ای صفاهان

Ки гаштии дори малики шоҳи шоҳон

که گشتی دار ملک شاه شاهان

Ҳамеи рашки орад акнӯн бар ту Бағдод

همی رشک آرد اکنون بر تو بغداد

Ки ӯро нест ончи эзад туро дод

که او را نیست آنچ ایزد ترا داد

Шаҳаншоҳӣ чу султони муаззам

شهنشاهی چو سلطان معظم

Ба пирӯзии шаҳи шоҳони олам

به پیروزی شه شاهان عالم

Худовандӣ чу бўолФтҳи Музаффар

خداوندی چو بوالفتح مظفر

з султон ёфта ҳам ҷоҳ ва ҳам фар

ز سلطان یافته هم جاه و هم فر

Ҳам аз тухмаи бузург ва ҳам зи давлат

هم از تخمه بزرگ و هم ز دولت

Ҳам аз пояи баланд ва ҳам зи ҳиммат

هم از پایه بلند و هم ز همت

Ҳам аз гавҳари гузидаи ҳам зи ахтар

هم از گوهر گزیده هم ز اختر

Ҳам аз манзари сутӯдаи ҳам зи мухбир

هم از منظر ستوده هم ز مخبر

Чу машриқ буд аслаши ҳомўораҳ

چو مشرق بود اصلش هامواره

Барояндаи азуи моҳу ситора

برآینده ازو ماه و ستاره

Кунун зу омадаи хоҷа чу хуршед

کنون زو آمده خواجه چو خورشید

Ҷаҳон дар фари нураши бастаи умед

جهان در فرّ نورش بسته امید

з фатҳаш кунят омад вази зафари ном

ز فتحش کنیت آمد وز ظفر نام

Азиро ёфта сет аз ҳар давони ком

ازیرا یافته‌ست از هر دوان کام

Ҷаҳон чун бенгарӣ пер ҷавонаст

جهان چون بنگری پیر جوانست

Амиди номвар ҳамчун ҷаҳонаст

عمید نامور همچون جهانست

Ҷавонаст ӯ ба солу бахту ромиш

جوانست او به سال و بخت و رامش

Чу пераст ӯ ба ройу ақлу дониш

چو پیرست او به رای و عقل و دانش

Хирадгар сӯратӣ гардад аёнӣ

خرد گر صورتی گردد عیانی

Диҳад зон сӯрати фаррухи нишоне

دهد زان صورت فرخ نشانی

Кафш бо ҷоми бода шох шодӣаст

کفش با جام باده شاخ شادیست

Ва лекини шохи шодии боғи додист

و لیکن شاخ شادی باغ دادیست

зи некуӣ ки дорад доду фармон

ز نیکویی که دارد داد و فرمان

Ҳаме ваҳй оядаш гӯйии зи яздон

همی وحی آیدش گویی ز یزدان

Чунин бояд ки бошад ҳайбат ва дод

چنین باید که باشد هیبت و داد

Ки номи бим ва бе додӣ биФтод

که نام بیم و بی دادی بیفتاد

Ба чашми ақли пиндорӣ ки ҷонаст

به چشم عقل پنداری که جانست

Ба гӯши адл пиндорӣ равонаст

به گوش عدل پنداری روانست

Гузаштаи додҳо наздики доно

گذشته دادها نزدیک دانا

Ситам бӯда сет додашро ҳамоно

ستم بوده‌ست دادش را همانا

Чунон бӯда сету сафаш чун саробӣ

چنان بوده‌ست و صفش چون سرابی

Ки на умед монад зу на обӣ

که نه امید ماند زو نه آبی

Чу амраш аз мазолим гуҳ барояд

چو امرش از مظالم گه برآید

Қазо бо амраш аз гардуни даройад

قضا با امرش از گردون درآید

Амл гуяд ки омад раҳбари ман

امل گوید که آمد رهبر من

Аҷал гуяд ки омад ханҷари ман

اجل گوید که آمد خنجر من

Равони гаштигар ӯ фармон бидодӣ

روان گشتی گر او فرمان بدادی

Ки зафту баддил аз модари нзодӣ

که زُفت و بددل از مادر نزادی

Чу ман дар васф ӯ гӯям саное

چو من در وصف او گویم ثنایی

Ва ё бар бахт ӯ хонам дуое

و یا بر بخت او خوانم دعایی

Саноро мекунад иқболи талқин

ثنا را می کند اقبال تلقین

Дуоро мекунад ҷбрили омин

دعا را می کند جبریل آمین

Агарчӣ ҳамчуи мо аз гул сиришта сет

اگرچه همچو ما از گل سرشته‌ست

Ба дидор ва ба кирдор ӯ фириштаи сет

به دیدار و به کردار او فرشته‌ست

Агар чаҳ фахр Эрон Исфаҳонаст

اگر چه فخر ایران اصفهانست

Фузун зон қадари он фахр ҷаҳонаст

فزون زان قدر آن فخر جهانست

Ба дарди дил ҳаме гиряд ншобўр

به درد دل همی گرید نشابور

Азон кин номвар гашта сети азуи давр

ازان کاین نامور گشته‌ست ازو دور

Ба коми дил ҳаме хандад сафоҳон

به کام دل همی خندد صفاهان

Бидон каз адл ӯ гашта сети нозон

بدان کز عدل او گشته‌ست نازان

Сафоҳони бад чу андомии шикаста

صفاهان بد چو اندامی شکسته

Шикаст аз фар ӯ гардид баста

شکست از فر او گردید بسته

Набошад баси аҷаби комсоли ҳамвор

نباشد بس عجب کامسال هموار

Дарахташи мадҳ хоҷа оварад бор

درختش مدح خواجه آورد بار

Вази амни адл ӯ боди зимистон

وز امن عدل او باد زمستان

Наризад ҳеҷ баррагӣ аз гулистон

نریزد هیچ برگی از گلستان

Ҳаме донист султони ҷаҳондор

همی دانست سلطان جهاندار

Ки дар даст ки бояд кардан ин кор

که در دست که باید کردن این کار

Гар ӯ бемор карда сети Исфаҳон ро

گر او بیمار کرده‌ست اصفهان را

Ҳамӯ додаш пизишки неки дон ро

همو دادش پزشک نیک‌دان را

Ба ҷони ту ки чун кораш бибинад

به جان تو که چون کارش ببیند

Марвро аз ҳама кас баргузинад

مرو را از همه کس برگزیند

Саросари малики худ ӯро сипорад

سراسر ملک خود او را سپارد

Ки ба зу меҳтарӣ дигар надорад

که به زو مهتری دیگر ندارد

Чунон хуши хуи чунон мардум навозаст

چنان خوش‌خو چنان مردم نوازست

Ки гӯйӣ ҳар кас ӯро табъ созаст

که گویی هر کس او را طبع سازست

зи хуии хуши баҳори орад ба баҳман

ز خوی خوش بهار آرد به بهمن

Ба тираи шаби зи талъати рӯзи равшан

به تیره شب ز طلعت روز روشن

Киу маро чу бинӣ дар сипоҳон

کِه و مِه را چو بینی در سپاهان

Ҳама ҳастанд ӯро неки хоҳон

همه هستند او را نیک خواهان

Ки ӯ ҷовид ба гиҳон бимонад

که او جاوید به گیهان بماند

Ҳмидўн бар сар эшон бимонад

همیدون بر سر ایشان بماند

Ҳарон ков корҳо хоҳад кушодан

هران کاو کارها خواهد گشادن

Бибояд басти гуфтани роз додан

بباید بست گفتن راز دادن

Ҳмидўни пандҳои подшоиӣ

همیدون پندهای پادشایی

Ду баҳра бошад андари порсое

دو بهره باشد اندر پارسایی

зи чизи мардумони парҳез кардан

ز چیز مردمان پرهیز کردن

Тамаъи но кардану камтари бхўрдн

طمع نا کردن و کمتر بخوردن

Ба лаҳву орзӯи мўлъ набӯдан

به لهو و آرزو مولع نبودن

Дил ҳар кас ба некии бррбўдн

دل هر کس به نیکی برربودن

Сиёсатро ба ҷои хеш рондан

سیاست را به جای خویش راندن

Ба фармони худои андари бмондн

به فرمان خدای اندر بماندن

Ҳамеша бо хирадмандони нишастан

همیشه با خردمندان نشستن

Саросари пандашонро кор бастан

سراسر پندشان را کار بستن

Ба фарёди сабки моя расӣдан

به فریاد سبک مایه رسیدن

Ситамгарро тамаъ аз вай баридан

ستمگر را طمع از وی بریدن

Саросар ҳар чаҳ гуфтам порсоиист

سراسر هر چه گفتم پارساییست

Валикини бандҳои подшоиист

ولیکن بندهای پادشاییست

На дидам он ки гуфтам на шунидам

نه دیدم آن که گفتم نه شنیدم

Куҷои афзӯнтар аз хоҷа надидам

کجا افزونتر از خواجه ندیدم

Чунин дорад ки гуфтам расму ойин

چنین دارد که گفتم رسم و آیین

Биҷузи вай кас надидам бо чунин дайн

بجز وی کس ندیدم با چنین دین

На чашм аз баҳри кин хеш дорад

نه چشم از بهر کین خویش دارد

Куҷо аз баҳри дайн ва кеш дорад

کجا از بهر دین و کیش دارد

Чу бошад хашм ӯ аз баҳри яздон

چو باشد خشم او از بهر یزدان

Бирав дар раҳи наёбади ҳеҷ шайтон

برو در ره نیابد هیچ شیطان

Ҷавонаст ва наҷуед дар ҷавонӣ

جوانست و نجوید در جوانی

зи шаҳвати комҳои ин ҷаҳонӣ

ز شهوت کامهای این جهانی

Агар бандади ҳаворо ё кушояд

اگر بندد هوا را یا گشاید

зи фармони хирад берун наёяд

ز فرمان خرد بیرون نیاید

Тариқ муътадил дорад ҳамеша

طریق معتدل دارد همیشه

Чнончўни бхрдонро ҳаст пеша

چنانچون بخردان را هست پیشه

На бахшоиш на бахшиш боз дорад

نه بخشایش نه بخشش باز دارد

з ҳар каси кови ниёз ва оз дорад

ز هر کس کاو نیاز و آز دارد

Куҷо дар малик ӯ осӯдаи гаштанд

کجا در ملک او آسوده گشتند

Бидон шаҳрӣ ки чун нобӯда гаштанд

بدان شهری که چون نابوده گشتند

Касонеро ки бад кирдор буданд

کسانی را که بد کردار بودند

Вази эшон халқи пар озор буданд

وز ایشان خلق پر آزار بودند

Гуруҳеи ҷустаи андари шаҳри пинҳон

گروهی جسته اندر شهر پنهان

зи бими ҷон яла карда сипоҳон

ز بیم جان یله کرده سپاهان

Гуруҳеи баста дар зиндон ба тимор

گروهی بسته در زندان به تیمار

Гуруҳе меҳр гашта бар сари дор

گروهی مهر گشته بر سر دار

Ҳамаи диданди даҳҳои сафоҳон

همه دیدند دههای صفاهان

Ки яксар чун биёбон буд вайрон

که یکسر چون بیابان بود ویران

зи даҳҳо мардумон овора гашта

ز دهها مردمان آواره گشته

Ҳама бетӯша бепора гашта

همه بی توشه بی پاره گشته

Чу ном ӯ шуниданд омаданд боз

چو نام او شنیدند آمدند باز

зи кӯҳистону хузистону Широз

ز کوهستان و خوزستان و شیراز

Якоякро ба девон хонду бнўохт

یکایک را به دیوان خواند و بنواخت

Бидодаш гову тухму кор ӯ сохт

بدادش گاو و تخم و کار او ساخت

Ба ду моҳи он вилоятро чунон кард

به دو ماه آن ولایت را چنان کرد

Ки кас бовар накардӣ кин тавон кард

که کس باور نکردی کاین توان کرد

Ҳамон даҳҳо ки гуфтӣ чун қФорнд

همان دهها که گفتی چون قفارند

Кунун аз хуррамӣ чун Қандаҳоранд

کنون از خرّمی چون قندهارند

Ба ҷони ту ки умрии бргзштӣ

به جان تو که عمری برگذشتی

Ба дасти дайгарӣ чунин нагаштӣ

به دست دیگری چونین نگشتی

Ба чандини байтҳо ковро ситудам

به چندین بیتها کاو را ستودم

Ба эзадгар ба васфаши брФзўдм

به ایزد گر به وصفش برفزودم

Нагуфтам шеъри ҷуз дар васфи ҳолаш

نگفتم شعر جز در وصف حالش

Бигуфтам ончӣ дидам аз фаъолаш

بگفتم آنچه دیدم از فعالش

Яке неъмат ки аз шукраш бимонадам

یکی نعمت که از شکرش بماندم

Ҳамин дидам ки ӯро мадҳ хондам

همین دیدم که او را مدح خواندم

Куҷо аз мадҳ ӯ беҳрузи гаштам

کجا از مدح او بهروز گشتم

Ба коми хештани пирӯзи гаштам

به کام خویشتن پیروز گشتم

Шунидӣ он мисли дар ошноӣ

شنیدی آن مثل در آشنایی

Ки бошад ошнои равшаноӣ

که باشد آشنایی روشنایی

Маро то он худованд ошно шуд

مرا تا آن خداوند آشنا شد

Дилами равшантар аз равшан ҳаво шуд

دلم روشنتر از روشن هوا شد

Маро то ошно шер шикораст

مرا تا آشنا شیر شکارست

Кабобами рон гӯр марғзораст

کبابم ران گور مرغزارست

Ало то бар фалак моҳасту хуршед

الا تا بر فلک ماهست و خورشید

Ҳмидўн дар ҷаҳон бимасту умед

همیدون در جهان بیمست و امّید

Ҳамеша ҷон ӯ дар хуррамии бод

همیشه جان او در خرّمی باد

Ҳамеша ком ӯ дар мардумии бод

همیشه کام او در مردمی باد

Ҷаҳонаши бандаи боду бахти раҳбар

جهانش بنده باد و بخت رهبر

Замонаи чокару додари ёвар

زمانه چاکر و دادار یاور