Чу бо ромин суханҳо гуфт ба гӯй

چو با رامین سخنها گفت به‌گوی

Шҳншаҳ низ бо виси парӣ рӯй

شهنشه نیز با ویس پری‌روی

Ба ҳушёрии суханҳои накӯ гуфт

به هشیاری سخنهای نکو گفت

Ки бар вай нарм шуд сангини дили ҷуфт

که بر وی نرم شد سنگین دل جفت

з ҳар гӯнаи суханро соз ме кард

ز هر گونه سخن را ساز می‌کرد

Ба бен май бараду боз оғоз ме кард

به بن می‌برد و باز آغاز می‌کرد

Бадв гуфт эй баҳори мҳрҷўён

بدو گفت ای بهار مهرجویان

Ба чеҳраи офтоби моҳрӯён

به چهره آفتاب ماهرویان

Чаҳ мояи ранҷи барадам дар ҳавоят

چه مایه رنج بردم در هوایت

Чаҳ моя дард хӯрдам аз ҷафоят

چه مایه درد خوردم از جفایت

Дароз оҳанг шуд дар меҳри корам

دراز آهنگ شد در مهر کارم

Ки ту бар бод додӣ рӯзгорам

که تو بر باد دادی روزگارم

Надонам ҳеҷ хӯбии кон туро нест

ندانم هیچ خوبی کان ترا نیست

Надонам ҳеҷ некии кон маро нест

ندانم هیچ نیکی کان مرا نیست

Ба аз мо нест акнӯн дар ҷаҳони шоҳ

به از ما نیست اکنون در جهان شاه

Ту бар хубони шаҳӣ ва ман шаҳони шоҳ

تو بر خوبان شهی و من شهان شاه

Биё то ҳар ду бо ҳам ёр бошем

بیا تا هر دو با هم یار باشیم

Ба шодӣ ҳар ду гетӣ дор бошем

به شادی هر دو گیتی‌دار باشیم

Ба парда дар ту бонӯ бошу хотун

به پرده در تو بانو باش و خاتون

Ки ман бошам шаҳи шоҳони зи берун

که من باشم شه شاهان ز بیرون

Марои номӣ буд зини подшоиӣ

مرا نامی بود زین پادشایی

Туро бошад ҳамеи фармонравойӣ

ترا باشد همی فرمانروایی

Куҷои шаҳрӣ ва ҷое номдораст

کجا شهری و جایی نامدارست

Куҷои боғӣу роғӣ пар нигораст

کجا باغی و راغی پر نگارست

Турои бахшами саросари подшоиӣ

ترا بخشم سراسر پادشایی

Ки акнӯн ту ба сад чандон сазое

که اکنون تو به صد چندان سزایی

Вазиронами вазирон ту бошанд

وزیرانم وزیران تو باشند

Дбиронми дабирон ту бошанд

دبیرانم دبیران تو باشند

Ба ҳар кории ту фармони даҳ баришон

به هر کاری تو فرمان ده بریشان

Ки арзонии тӯй бар доду фармон

که ارزانی توی بر داد و فرمان

Чу ман бошам ба меҳри ту гирифтор

چو من باشم به مهر تو گرفتار

Ба ҷону дили ҳавоятро харидор

به جان و دل هوایت را خریدار

Ки ёрад дар ҷаҳон бо ту чхидн

که یارد در جهان با تو چخیدن

Дил аз паймону фармонат баридан

دل از پیمان و فرمانت بریدن

Нгоринои з ман бипазир пандам

نگارینا ز من بپذیر پندم

Ки ман наякум ба ту некии писандам

که من نیکم به تو نیکی پسندم

На онам ман ки чун ту бадгумонам

نه آنم من که چون تو بدگمانم

Ҳама норостӣ бошад ниҳонам

همه ناراستی باشد نهانم

Равонами дӯстиро меҳрбонаст

روانم دوستی را مهربانست

Забонами ростиро тарҷумонаст

زبانم راستی را ترجمانست

Равонам ҳар чаҳ ҷӯяд меҳр ҷӯяд

روانم هر چه جوید مهر جوید

Забонам ҳар чаҳ гуяд рост гуяд

زبانم هر چه گوید راست گوید

зи покии меҳр бар гуфтори ман на

ز پاکی مهر بر گفتار من نه

Турои як рост чун гуфтори ман на

ترا یک راست چون گفتار من نه

Агар бо ман ба меҳр дил бисозӣ

اگر با من به مهر دل بسازی

Дигар раҳ нарад бероҳӣ набозӣ

دگر ره نرد بی راهی نبازی

Чунон гардӣ ки шоҳони замона

چنان گردی که شاهان زمانه

Ба даргоҳат бабўсанд остона

به درگاهت ببوسند آستانه

Вагар бо ман нигаҳи дории ҳамин роҳ

و گر با من نگه داری همین راه

зи ман бадтар набошад ҳеҷ бадхоҳ

ز من بدتر نباشد هیچ بدخواه

Макун моҳо зи хашм ман бипарҳез

مکن ماها ز خشم من بپرهیز

Ки парҳезади зи хашмами оташи тез

که پرهیزد ز خشمم آتش تیز

Нигорои шарми дор аз рӯй вирў

نگارا شرم دار از روی ویرو

Куҷои касро бародар нест чун ӯ

کجا کس را برادر نیست چون او

Чаро бар худ писандии кони ҳунари ҷӯй

چرا بر خود پسندی کان هنر جوی

Ҳамеша бошад аз нангати сияҳ рӯй

همیشه باشد از ننگت سیه روی

Турогар зон бародари шарм будӣ

ترا گر زان برادر شرم بودی

Марои пешаи басии озарм будӣ

مرا پیشه بسی آزرم بودی

Чу ту меҳри бародарро ндонӣ

چو تو مهر برادر را ندانی

Ман аз ту чун ниўшми меҳрбонӣ

من از تو چون نیوشم مهربانی

Чу ту номи неконро нпоиӣ

چو تو نام نیکان را نپایی

Бародарроу модарро нишое

برادر را و مادر را نشایی

Ман аз ту меҳр чун умед дорам

من از تو مهر چون امید دارم

Вагар тоҷ аз ма ва хуршед дорам

وگر تاج از مه و خورشید دارم

Марои якбора акнӯн посухии даҳ

مرا یکباره اکنون پاسخی ده

Ба коми душманон бо бахти маста

به کام دشمنان با بخت مسته

Бигӯ то дар дили сангин чаҳ дорӣ

بگو تا در دل سنگین چه داری

Ниҳоли душманӣ ё дӯстдорӣ

نهال دشمنی یا دوستداری

Ки ман дар меҳри ту гаштами зи ҷони сайр

که من در مهر تو گشتم ز جان سیر

Турои зин пас напурсам ҷуз ба шамшер

ترا زین پس نپرسم جز به شمشیر

Нишоед беш азин кардани мудоро

نشاید بیش ازین کردن مدارا

Ки розам дар ҷаҳон шуд ошкоро

که رازم در جهان شد آشکارا