Пас онгаҳ номдоронро бхўонднд
پس آنگه نامداران را بخواندند
Дигар раҳ дару гавҳари брФшонднд
دگر ره در و گوهر برفشاندند
Ҷаҳони афрӯз ромин кард паймон
جهان افروز رامین کرد پیمان
Ба савгандӣ ки буд ойини эшон
به سوگندی که بود آئین ایشان
Ки то ҷонам бимонад дар тани ман
که تا جانم بماند در تن من
Гули хуршед рух бошад зани ман
گل خورشید رخ باشد زن من
Наҷӯям низ виси бадгумон ро
نجویم نیز ویس بدگمان را
На ҷузи ваии некӯони ин ҷаҳон ро
نه جز وی نیکوان این جهان را
Маро то ман зем гул ёр бошад
مرا تا من زیم گل یار باشد
Дилам аз дигарон безор бошад
دلم از دیگران بیزار باشد
Гул глбўӣ бошад дили гушойам
گل گلبوی باشد دل گشایم
Замини кишвар буд гўроб ҷоем
زمین کشور بود گوراب جایم
Маро то гул буд сӯсани набавӣам
مرا تا گل بود سوسن نبویم
Ҳамин то ма буд ахтар наҷӯям
همین تا مه بود اختر نجویم
Пас онгаҳ гул ба хуишон кас фиристод
پس آنگه گل به خویشان کس فرستاد
Ҳамаи касро азин кор огаҳӣ дод
همه کس را ازین کار آگهی داد
зи гиреҳгону райу Қуму сафоҳон
ز گرگان و ری و قم و صفاهان
зи хузистону кӯҳистон ва арон
ز خوزستان و کوهستان و ارّان
з ҳар шаҳрӣ биёмад шаҳриёрӣ
ز هر شهری بیامد شهریاری
з ҳар марзӣ биёмад марзи дорӣ
ز هر مرزی بیامد مرز داری
Шабистон пар шуд аз анбӯҳи моҳон
شبستان پر شد از انبوه ماهان
Ҳам айвон пар шуд аз анбӯҳи шоҳон
هم ایوان پر شد از انبوه شاهان
Саросари дил ба ромиш баргушоданд
سراسر دل به رامش برگشادند
Ба шодии моҳро бар шоҳ доданд
به شادی ماه را بر شاه دادند
Чиҳил фарсанг озинҳо бибастанд
چهل فرسنگ آذینها ببستند
Ҳама ҷое ба мехӯрдан нишастанд
همه جایی به می خوردن نشستند
зи бас бар дастҳо пари мари пиёла
ز بس بر دستها پُر مر پیاله
Ту гуфтӣ буд яксар дашти лола
تو گفتی بود یکسر دشت لاله
Чу рӯз омад ба ҳар даштӣ ва равадӣ
چو روز آمد به هر دشتی و رودی
Ба гӯш омад з ҳар гӯнаи сурӯдӣ
به گوش آمد ز هر گونه سرودی
Чу шаб будӣ ба ҳар даштӣу роғӣ
چو شب بودی به هر دشتی و راغی
Ба ҳар дастии зи ҷом май чароғӣ
به هر دستی ز جام می چراغی
Ақиқин буд санги кӯҳсорон
عقیقین بود سنگ کوهساران
Чу нӯшин буд оби ҷӯйборон
چو نوشین بود آب جویباران
зи бас бар роғи диданди ?лаади бозӣ
ز بس بر راغ دیدند لهد بازی
Бёмхтнди гӯрони лаъиб созӣ
بیامختند گوران لعب سازی
зи бас бар кӯҳи диданди шоди хорӣ
ز بس بر کوه دیدند شاد خواری
Бдонстнди мурғон май гусорӣ
بدانستند مرغان مِیْ گساری
зи бас бар рӯй саҳрои машку дебо
ز بس بر روی صحرا مشک و دیبا
Ҳамаи хрхиз ва шаштар гашти саҳро
همه خرخیز و ششتر گشت صحرا
зи бас дар мурғҳо дастони навое
ز بس در مرغها دستان نوایی
Ҳамаи мурғон шудаи чангӣу ное
همه مرغان شده چنگی و نایی
зи бас май рехтан дар кӯҳсорон
ز بس مِیْ ریختن در کوهساران
з месайл омад андари ҷӯйборон
ز مِیْ سیل آمد اندر جویباران
Бухори буии хуш чун абри баста
بخار بوی خوش چون ابر بسته
Ба май гирд аз ҳама гетӣ бишуста
به مِیْ گرد از همه گیتی بشسته
Киу маи поки марду зани яке моҳ
که و مه پاک مرد و زن یکی ماه
Ба нахчир ва ба ромиши гоҳу бегоҳ
به نخچیر و به رامش گاه و بیگاه
Гуҳӣ жўпин заданду гоҳи танбур
گهی ژوپین زدند و گاه تنبور
Гуҳӣ мисатон баданду гоҳи махмур
گهی مستان بُدند و گاه مخمور
Гуҳӣ соғар заданду гоҳи чавгон
گهی ساغر زدند و گاه چوگان
Гуҳӣ дастон заданду гоҳи пайкон
گهی دستان زدند و گاه پیکان
Гуҳии оҳӯи рмониднд аз кӯҳ
گهی آهو رمانیدند از کوه
Гуҳӣ аз дили здоииднди андӯҳ
گهی از دل زداییدند اندوه
Гуҳии Ғарму гавазну ранги кҳсор
گهی غُرم و گوزن و رنگ کهسار
зи болои сӯй ҳомӯн рафт ночор
ز بالا سوی هامون رفت ناچار
Гуҳии оҳӯу гӯр аз рӯй саҳро
گهی آهو و گور از روی صحرا
зи дасти юзу саги рафта ба боло
ز دست یوز و سگ رفته به بالا
Ҷаҳон беғам набошад гоҳу бегоҳ
جهان بیغم نباشد گاه و بیگاه
Дар он кишвар набӯд андӯҳи як моҳ
در آن کشور نبود اندوه یک ماه
Ҷаҳонии ошиқу маъшӯқ бо ҳам
جهانی عاشق و معشوق با هم
Нишаста рӯзу шаб беранҷ ва бе ғам
نشسته روز و شب بی رنج و بی غم
Кушодаи дил ба бахшиши меҳтарон ро
گشاده دل به بخشش مهتران را
Равоеи хостаҳи ромишгари ан ро
روایی خاسته رامشگران را
Сароён ҳар яке бар номи ромин
سرایان هر یکی بر نام رامین
Сурӯдии нағзу дастоне ба ойин
سرودی نغز و دستانی بهآیین
Ҳаме гуфтанд ромои шоду хуррам
همیگفتند راما شاد و خرم
Бизӣ ту ҷовдони давр аз ҳамаи ғам
بزی تو جاودان دور از همه غم
Ба ҳар комӣ ки дорӣ , комгорӣ
به هر کامی که داری، کامگاری
Ба ҳар номӣ ки ҷӯӣ , номадорӣ
به هر نامی که جویی، نامداری
Ба пирӯзӣ фузуда гашти комат
به پیروزی فزوده گشت کامت
Ба беҳрузии сутӯда гашт науммат
به بهروزی ستوده گشت نامت
Ба нахчир омадӣ бо баси шигифтӣ
به نخچیر آمدی با بس شگفتی
Чу гул боиста нахчирӣ гирифтӣ
چو گل بایسته نخچیری گرفتی
Ба некӣ офтоб омад шикорат
به نیکی آفتاب آمد شکارت
Гули хӯбии шкФти андари канорат
گل خوبی شکفت اندر کنارت
Кунун ҳамвора гул дар пеши дорӣ
کنون همواره گل در پیش داری
Ҳамеша гули парастии кеши дорӣ
همیشه گلپرستی کیش داری
Биҳиштӣ гул набошад чун гули ту
بهشتی گل نباشد چون گل تو
Ки гулзор омад ин гулро дили ту
که گلزار آمد این گل را دل تو
Гулии каши бӯстон , моҳи ду ҳафтаи сет
گلی کش بوستان، ماه دو هفتهست
Кадомин гул чу ӯ бар маи шукуфтаи сет ?
کدامین گل چو او بر مه شکفتهست؟
Ба даии моҳони ту гул бар бори дорӣ
به دی ماهان تو گل بر بار داری
Накӯтар онкии гул бе хори дорӣ
نکوتر آنکه گل بی خار داری
Гулаш бо гулистони сарв равон аст
گلش با گلستان سرو روان است
Куҷои доне ки чунин гулистонаст ?
کجا دانی که چونین گلستان است؟
Гулистонӣ ки бо ту гоҳу бегоҳ
گلستانی که با تو گاه و بیگاه
Гуҳӣ дар боғ бошад гоҳ бар гоҳ
گهی در باغ باشد گاه بر گاه
Ба шодӣ бош бо вай кин гулистон
به شادی باش با وی کاین گلستان
На тобистони бирезад на зимистон
نه تابستان بریزد نه زمستان
Гулӣ ки ши хори зулфи машк соӣ аст
گلی کهش خار زلف مشکسای است
Аҷабтар онкии машкаш дилрабоӣ аст
عجبتر آنکه مشکش دلربای است
Гулии ковро ду каждум боғбон аст
گلی کاو را دو کژدم باغبان است
Гулии ковро ду наргис посбон аст
گلی کاو را دو نرگس پاسبان است
Гулӣ каз ранг ӯ ояд ҷавонӣ
گلی کز رنگ او آید جوانی
Чунон каз бӯяш ояд зиндагонӣ
چنان کز بویش آید زندگانی
Гулии ковро ба дил бояд ки ҷӯӣ
گلی کاو را به دل باید که جویی
Гулии ковро ба ҷон бояд ки бӯе
گلی کاو را به جان باید که بویی
Гулӣ бо буии машку ранги бода
گلی با بوی مشک و رنگ باده
Фрттаҳи куштаи ризвон об дода
فرتته کِشته رضوان آب داده
Гулии кови хоси гашт ва ҳар гулии ом
گلی کاو خاص گشت و هر گلی عام
Ниҳодаи фитнаи гардиши анбарин дом
نهاده فتنه گردش عنبرین دام
Гулии анбари фурӯашон бар канораш
گلی عنبر فروشان بر کنارش
Гулии шукри фурӯашон бар гузораш
گلی شکر فروشان بر گذارش
Бмоноди ин гули андари дасти ромин
بماناد این گل اندر دست رامین
Ва бо ӯ ҷом май бар дасти ромин
و با او جام مِیْ بر دست رامین
Чунин бодо ба пирӯзии чунин бод
چنین بادا به پیروزی چنین باد
Ҷаҳон яксар ба коми он ва ин бод
جهان یکسر به کام آن و این باد
Чу моҳӣ хуррамӣ карданд ҳамвор
چو ماهی خرمی کردند هموار
Ба чавгону шароб ва раваду ашкор
به چوگان و شراب و رود و اِشکار
Ба поён шуд арӯсии навбаҳорон
به پایان شد عروسی نوبهاران
Бирафтанд он сутӯдаи номдорон
برفتند آن ستوده نامداران
Гулу ромин осоиш гирифтанд
گل و رامین آسایش گرفتند
Ба шодӣ бар дизи гўроби рафтанд
به شادی بر دز گوراب رفتند
Дигар бора фароз омад бути орой
دگر باره فراز آمد بت آرای
Нигоред он саман барро саропоӣ
نگارید آن سمن بر را سراپای
Аз ороиш чунон шуд моҳи гўроб
از آرایش چنان شد ماه گوراب
Ки аз дидор ӯ дида гирифт об
که از دیدار او دیده گرفت آب
Рахш гуфтинигор андар нигораст
رخش گفتی نگار اندر نگارست
Биногвашаши баҳори андари баҳори сет
بناگوشش بهار اندر بهارست
Агарчӣ буд мӯяши зангӣона
اگرچه بود مویش زنگیانه
Чунон чун буд чашмаши оҳӯона
چنان چون بود چشمش آهوانه
Машшотаи машкаши андар гесувон кард
مشاطه مشکش اندر گیسوان کرد
Чу серума дар ду чашм оҳӯон кард
چو سرمه در دو چشم آهوان کرد
Ду зулфу абрӯонашро бпирост
دو زلف و ابروانش را بپیراست
Биногвашу рухонашро биёрост
بناگوش و رخانش را بیاراست
Гули гули бӯ ӣ шуд чун гули шукуфта
گل گلبوی شد چون گل شکفته
Чу сарвӣ дар зару гавҳари гирифта
چو سروی در زر و گوهر گرفته
Чикон аз ҳар ду рухи оби ҷавонӣ
چکان از هر دو رخ آب جوانی
Равон аз ду лаби оби зиндагонӣ
روان از دو لب آب زندگانی
Нигорин рӯй ӯ чун қиблаи чин
نگارین روی او چون قبلهٔ چین
Нигорин даст мисли зулфи пари чин
نگارین دست مثل زلف پُر چین
Чу ромин рӯй ёр длстон дид
چو رامین روی یار دلستان دید
Рахшро чун шукуфта гулистон дид
رُخش را چون شکفته گلستان دید
Чу абрӣ дид зулфи мшкборш
چو ابری دید زلف مشکبارش
Ба абри андари ситораи гӯшвори ш
به ابر اندر ستاره گوشوارش
Ду зулфаш чун зи анбари ҳалқа дар ҳам
دو زلفش چون ز عنبر حلقه در هم
Рухонаш чун зи лолаи тӯда бар ҳам
رخانش چون ز لاله توده بر هم
Ба гардани буриши марвориди чандон
به گردن برش مروارید چندان
Чу бар сӯсани чакидаи Қатари борон
چو بر سوسن چکیده قطر باران
Лабаши хандон чу ёқӯти сухангӯӣ
لبش خندان چو یاقوت سخنگوی
Даҳонаш танг ва чун гулоби хушбӯ ӣ
دهانش تنگ و چون گلاب خوشبوی
Агар пайдои бадӣ дар рӯзи ахтар
اگر پیدا بدی در روز اختر
Чунон будӣ ки бар гарданаши гавҳар
چنان بودی که بر گردنش گوهر
Бадв гуфт эй ба хӯбии моҳи гўроб
بدو گفت ای به خوبی ماه گوراب
Ббрдаҳи моҳи рӯяти моҳро об
ببرده ماه رویت ماه را آب
Марои имрӯзи ту дармони ҷонӣ
مرا امروز تو درمان جانی
Ки виси длстонро неки Монӣ
که ویس دلستان را نیک مانی
Ту чун висии лаб аз нӯш ва бар аз сим
تو چون ویسی لب از نوش و بر از سیم
Ту гӯйӣ карда шуд себӣ ба ду ним
تو گویی کرده شد سیبی به دو نیم
Гул ошуфта шуд аз гуфтори ромин
گل آشفته شد از گفتار رامین
Бадв гуфт эй бади андешу бади ойин
بدو گفت ای بداندیش و بدآیین
Чунин бошад сухани озодагонро ?
چنین باشد سخن آزادگان را؟
Ва ё қавли забони шҳзодгонро ?
و یا قول زبان شهزادگان را؟
Мабодо дар ҷаҳон чун виси дигар
مبادا در جهان چون ویس دیگر
Бади оғозу бади анҷому бади ахтар
بد آغاز و بد انجام و بد اختر
Мабодо дар ҷаҳон чун дояи ҷодӯ
مبادا در جهان چون دایه جادو
Казу гирад ҳамаи сармояи ҷодӯ
کزو گیرد همه سرمایه جادو
Турои эшон чунин худком карданд
ترا ایشان چنین خودکام کردند
зи хўдкомии туро бадном карданд
ز خودکامی ترا بدنام کردند
На ту ҳаргизи хурӣ аз хештан бар
نه تو هرگز خوری از خویشتن بر
На аз ту бархӯрди як ёри дигар
نه از تو برخورد یک یار دیگر
Туро карда сети дояи сахти биҳуш
ترا کردهست دایه سخت بیهوش
Наёрӣ сӯии панди дигарон гӯш
نیاری سوی پند دیگران گوش