Чу пигу нома ромин даромад

چو پیگ و نامهٔ رامین درآمد

Троқӣ аз дили висаи баромад

طراقی از دل ویسه برآمد

Дилаш дод андари он соъати гўоиӣ

دلش داد اندر آن ساعت گوایی

Ки ромин кард бо ӯ бе вафое

که رامین کرد با او بی وفایی

Чу мӯбади номаи ромин бадв дод

چو موبد نامهٔ رامین بدو داد

Дурахши ҳасрати андар ҷонаш афтод

درخش حسرت اندر جانش افتاد

зи сахтии хунаши андар тан Биҷӯшед

ز سختی خونش اندر تن بجوشید

Валикини роз аз мардум бапушед

ولیکن راز از مردم بپوشید

Лабаш буд аз бурун чун лолаи хандон

لبش بود از برون چون لاله خندان

Шудаи дили зондрўн чун тафтаи санадон

شده دل زاندرون چون تفته سندان

Чу минӯ буд хуррам аз бурунаш

چو مینو بود خرم از برونش

Чу дӯзах буд тФсидаҳи дарунаш

چو دوزخ بود تفسیده درونش

Ба ханда менаҳуфт аз дилаши танагӣ

به خنده می‌نهفت از دلش تنگی

Ба раҳвории ҳамеи пӯшеди лангӣ

به رهواری همی پوشید لنگی

Рахш аз нома хондан шуд зрирӣ

رخش از نامه خواندن شد زریری

Ки худ донист кам мояи дабирӣ

که خود دانست کم مایه دبیری

Бадв гуфт аз худои ин хостами ман

بدو گفت از خدا این خواستم من

Ки рӯзӣ гум кунад бозори душман

که روزی گم کند بازار دشمن

Магари шоҳам дигар зиштӣ нагӯяд

مگر شاهم دگر زشتی نگوید

Баҳона ҳар замон бар ман наҷуед

بهانه هر زمان بر من نجوید

Бад-ӣни шодӣ ба даравишони даҳуми чиз

بدین شادی به درویشان دهم چیز

Басии гавҳар ба отшгаҳ барам низ

بسی گوهر به آتشگه برم نیز

Ҳам ӯ аз ғам бараст акнӯн ва ҳам ман

هم او از غم برست اکنون و هم من

БиФтод аз миёни бозори душман

بیفتاد از میان بازار دشمن

Кунун андари ҷаҳонами ҳеҷ ғам нест

کنون اندر جهانم هیچ غم نیست

Ки ҷонамро зи бими ту ситам нест

که جانم را ز بیم تو ستم نیست

Ман андари кому нозу бахти пирӯз

من اندر کام و ناز و بخت پیروز

На хуш хӯрдам на хуш хуфтам яке рӯз

نه خوش خوردم نه خوش خفتم یکی روز

Кунун дилшод бошам дар ҷавонӣ

کنون دلشاد باشم در جوانی

Ба осонии гузорами зиндагонӣ

به آسانی گذارم زندگانی

Марогар ма бишуд мондаи сети хуршед

مرا گر مه بشد مانده‌ست خورشید

Ҳамаи касро ба хуршедаст умед

همه کس را به خورشیدست امید

Маро аз ту шавад равшани ҷаҳони байн

مرا از تو شود روشن جهان بین

Чаҳ бошад гар набинам рӯй ромин

چه باشد گر نبینم روی رامین

Ҳаме гуфт ин сухани дил бо забон на

همی گفت این سخن دل با زبان نه

Суханро ошкоро чун ниҳон на

سخن را آشکارا چون نهان نه

Чу берун рафт шоҳ ӯро таб омад

چو بیرون رفت شاه او را تب آمد

зи тоби меҳри ҷонаш бар лаб омад

ز تاب مهر جانش بر لب آمد

Дилаш дар бар тапон шуд чун кабӯтар

دلش در بر تپان شد چون کبوتر

Ки дар чангол шоҳин бошадаш сар

که در چنگال شاهین باشدش سر

Чикон гашта зи андомаши хуии сард

چکان گشته ز اندامش خوی سرد

Чу шабнам ков нишинад бар гули зард

چو شبنم کاو نشیند بر گل زرد

Сеӣ сурӯш чу бед аз боди ларзон

سهی سروش چو بید از باد لرزان

зи наргис бар самани ёқӯти резон

ز نرگس بر سمن یاقوت ریزان

Ба заррини ёраи симини синаи кӯбон

به زرین یاره سیمین سینه کوبان

Ба мишкӣни зулфи хоки хонаи рӯбон

به مشکین زلف خاک خانه روبان

Ҳаме ғалтид дар хок ва ҳаме гуфт

همی غلتید در خاک و همی گفت

Чаҳ тираст ин ки омад чашми ман сифт

چه تیرست این که آمد چشم من سفت

Чаҳ бахтаст ин ки рӯзамро сияҳ кард

چه بختست این که روزم را سیه کرد

Чаҳ рӯзаст ин ки ҷонамро таба кард

چه روزست این که جانم را تبه کرد

Биё эй дояи ин ғами байн ки ногоҳ

بیا ای دایه این غم بین که ناگاه

Биёмад мисли тӯфон аз камӣнгоҳ

بیامد مثل طوفان از کمینگاه

зи тахти зари маро дар хок афганд

ز تخت زر مرا در خاک افگند

Хск дар роҳи сабр ман прагаанд

خسک در راه صبر من پراگند

Ту худ дории хабар ё ман бигӯям

تو خود داری خبر یا من بگویم

Ки аз ромин чаҳ ранҷ омад ба рӯем

که از رامین چه رنج آمد به رویم

Бишуд ромин ва дар гўроб зан кард

بشد رامین و در گوراب زن کرد

Пас онгаҳ муждагони нома ба ман кард

پس آنگه مژدگان نامه به من کرد

Ки ман гули киштаму гули прўридм

که من گل کشتم و گل پروریدم

зи мавриду сӯсан ва хайрӣ буридам

ز مورد و سوسن و خیری بریدم

Ба Марви андари маро акнӯн чаҳ гӯйанд

به مرو اندر مرا اکنون چه گویند

Сазад ар марду зан бар ман бмўинд

سزد ار مرد و زن بر من بمویند

Яке дармон биҷӯ аз баҳри ҷонам

یکی درمان بجو از بهر جانم

Ки ман зини дарди ҷонро чун Раҳонам

که من زین درد جان را چون رهانم

Маро чун ин хабар бишунид боист

مرا چون این خبر بشنید بایست

Гарм марг омадӣ зини пеши шоист

گرم مرگ آمدی زین پیش شایست

Маро акнӯн на зар бояд на гавҳар

مرا اکنون نه زر باید نه گوهر

На ҷон бояд на модар на бародар

نه جان باید نه مادر نه برادر

Марои коми ҷаҳон бо роми хуш буд

مرا کام جهان با رام خوش بود

Кунун чун ром рафт аз ком чаҳ суд

کنون چون رام رفت از کام چه سود

Маро ӯ ҷони ширин буд ва бе ҷон

مرا او جان شیرین بود و بی جان

Наёбади ҳеҷ шодии тани зи гиҳон

نیابد هیچ شادی تن ز گیهان

Рӯм аз ҳар гуноҳӣ тан башуем

روم از هر گناهی تن بشویم

Вази эзади хештанро чора ҷӯям

وز ایزد خویشتن را چاره جویم

Ба даравишони даҳуми чизе ки дорам

به درویشان دهم چیزی که دارم

Магари гоҳ дуо бошанд ёрам

مگر گاه دعا باشند یارم

Ба лоба хоҳам аз додари гиҳон

به لابه خواهم از دادار گیهان

Ки ромин гардад аз карда пушаймон

که رامین گردد از کرده پشیمان

Ба тории шаб ба Марв ояд зи гўроб

به تاری شب به مرو آید ز گوراب

зи боронтар бФсрдаҳ бирав об

ز باران ترّ بفسرده برو آب

Таниш ҳамчун тани ман сусту ларзон

تنش همچون تن من سست و لرزان

Дилаш ҳамчун дили ман зору сӯзон

دلش همچون دل من زار و سوزان

Гуҳ аз сармои сахту гуҳи зи тимор

گه از سرمای سخت و گه ز تیمار

Ҳаме хоҳад зи вису дояи зинҳор

همی خواهد ز ویس و دایه زنهار

з мо бинад ҳамин бади Меҳрии он рӯз

ز ما بیند همین بد مهری آن روز

Ки аз ваии мо ҳаме байнем имрӯз

که از وی ما همی بینیم امروز

Худоё дод ман бастоне аз ром

خدایا داد من بستانی از رام

Кунӣ ӯро чу ман бесабру ором

کنی او را چو من بی صبر و آرام

Ҷавобаш дод доя гуфт чандин

جوابش داد دایه گفت چندین

Мабар андӯҳи кати бурдан на ойин

مبر اندوه کت بردن نه آیین

Махӯр андӯҳ ва бизадой аз дилати занг

مخور اندوه و بزدای از دلت زنگ

Ба хурсандӣу хомӯшӣу фарҳанг

به خرسندی و خاموشی و فرهنگ

Тани озодаро чандин маранҷон

تن آزاده را چندین مرنجان

Дили осӯдаро чандин мапӣчон

دل آسوده را چندین مپیچان

Макун бедод бар ҷону ҷавонӣ

مکن بیداد بر جان و جوانی

Ки ҷонро марг ба зини зиндагонӣ

که جان را مرگ به زین زندگانی

зи бас кин рӯй гулгунро зании ту

ز بس کاین روی گلگون را زنی تو

зи бас кин мӯии мишкӣнро кунӣ ту

ز بس کاین موی مشکین را کنی تو

Рухии некӯтар аз боғи биҳиштӣ

رخی نیکوتر از باغ بهشتی

Чу рӯй аҳриман кардӣ ба зиштӣ

چو روی اهرمن کردی به زشتی

Ҷаҳони чандон ки дорӣ беш бояд

جهان چندان که داری بیش باید

Валек аз баҳри ҷони хеш бояд

ولیک از بهر جان خویش باید

Ҳар онгоҳӣ ки набӯд ҷони ширин

هر آنگاهی که نبود جان شیرین

Маи дояи боду маи шоҳу маи ромин

مه دایه باد و مه شاه و مه رامین

Чу бспрдми ман андари тишнагии ҷон

چو بسپردم من اندر تشنگی جان

Мабодо дар ҷаҳони як қатраи борон

مبادا در جهان یک قطره باران

Ҳар онгоҳӣ ки гетии гашт бе ман

هر آنگاهی که گیتی گشت بی من

Маро чаҳ дӯст дар гетӣ чаҳ душман

مرا چه دوست در گیتی چه دشمن

Ҳамаи мардон ба зан дидан далеранд

همه مردان به زن دیدن دلیرند

Ба меҳри андар чу ромин зуд сайранд

به مهر اندر چو رامین زود سیرند

Гар аз ту сайр шуд ромини бади меҳр

گر از تو سیر شد رامین بد مهر

Ки рӯятро ҳамеи саҷдаи баради меҳр

که رویت را همی سجده برد مهر

зи меҳри гули ҳмидўн сайр гардад

ز مهر گل همیدون سیر گردد

Ҳамин мумин забон шамшер гардад

همین مومین زبان شمشیر گردد

Агар бинад ҳазорон моҳу ахтар

اگر بیند هزاران ماه و اختر

Наёяд зон ҳамаи нури яке хур

نیاید زان همه نور یکی خور

Гули гўробӣ арча моҳрўист

گل گورابی ارچه ماهرویست

Ба хории пеши ту чун хок кӯйаст

به خواری پیش تو چون خاک کویست

Накӯтар зери пои ту зи рӯйиш

نکوتر زیر پای تو ز رویش

Чу хуштар хоки пои ту зи бӯяш

چو خوشتر خاک پای تو ز بویش

Чу ромин аз ту танҳо монаду маҳҷӯр

چو رامین از تو تنها ماند و مهجور

Агар зан кардӣ зии ман буд маъзӯр

اگر زن کردی زی من بود معذور

Касе каз бодҳхўш давр бошад

کسی کز بادهٔخوش دور باشد

Агар дардӣ хӯрд маъзӯр бошад

اگر دُردی خورَد معذور باشد

Смнбр вис гуфт эй дояи доне

سمنبر ویس گفت ای دایه دانی

Ки гум кардам ба сабри андари ҷавонӣ

که گم کردم به صبر اندر جوانی

Занонро шавҳарасту ёр бар сар

زنان را شوهرست و یار بر سر

Маро акнӯн на ёраст ва на шавҳар

مرا اکنون نه یارست و نه شوهر

Агар шӯйаст бар ман бадгумонаст

اگر شویست بر من بدگمانست

Вагар ёраст бо ман бднҳонст

وگر یارست با من بدنهانست

Ббрдми хештанро обу соя

ببردم خویشتن را آب و سایه

Чу гум кардам зи баҳри суди моя

چو گم کردم ز بهر سود مایه

БиФгндми дирам аз баҳри динор

بیفگندم درم از بهر دینار

Кунун беҳардуон мондам ба тимор

کنون بی هردوان ماندم به تیمار

Мадаи доя ба хурсандии марои панд

مده دایه به خرسندی مرا پند

Ки бар оташи нхспд ҳеҷ хурсанд

که بر آتش نخسپد هیچ خرسند

Марои болину бистар оташин аст

مرا بالین و بستر آتشین است

Бар оташи дев ишқам ҳамнишин аст

بر آتش دیو عشقم همنشین است

Бар оташи сабр кардан чун тавонам

بر آتش صبر کردن چون توانم

Агар сангину рўиинсти ҷонам

اگر سنگین و رویینست جانم

Марои зин беш хурсандии мФрмоӣ

مرا زین بیش خرسندی مفرمای

Ба ман бар , боди беҳудаи мпимоӣ

به من بر، باد بیهوده مپیمای

Маро дармон надонад ҳеҷ доно

مرا درمان نداند هیچ دانا

Маро чора надонад ҳеҷ коно

مرا چاره نداند هیچ کانا

Марои сад тири заҳри олӯда то пар

مرا صد تیر زهر آلوده تا پر

Нишонди ин пиги воин нома ба дил , бар

نشاند این پیگ واین نامه به دل، بر

Чаҳ гӯйии дояи зини пиги равони гир

چه گویی دایه زین پیگ روان‌گیر

Ки ногуҳ бар дилам зад новаки тир

که ناگه بر دلم زد ناوک تیر

з ром оварад машк олуд нома

ز رام آورد مشک آلود نامه

Барад аз вис хӯн олуд ҷома

برد از ویس خون آلود جامه

Бгрими зор бар нолони дили хеш

بگریم زار بر نالان دل خویش

Баборами хӯни дида бар дили риш

ببارم خون دیده بر دل ریش

Ало эй ошиқони мҳрпрўр

الا ای عاشقان مهرپرور

Манам бар ошиқони имрӯзи меҳтар

منم بر عاشقان امروز مهتر

Шуморо ман з рӯй меҳрбонӣ

شما را من ز روی مهربانی

Насиҳат кард хоҳам ройгонӣ

نصیحت کرد خواهم رایگانی

Насиҳати дӯстон аз ман пазиред

نصیحت دوستان از من پذیرید

Даҳуми панди шумогар панд гиред

دهم پند شما گر پند گیرید

Марои бинидҳоли ман ниўшид

مرا بینیدحال من نیوشید

Дигар дар ишқ варзидан макушед

دگر در عشق ورزیدن مکوشید

Маро байнед ва худ ҳушёр бошед

مرا بینید و خود هشیار باشید

зи меҳри нокасон безор бошед

ز مهر ناکسان بیزار باشید

Ниҳоли ошиқӣ дар дил макоред

نهال عاشقی در دل مکارید

Ва гар корид ҷон ӯро сипоред

و گر کارید جان او را سپارید

Агар чўнонкаҳи ҳол ман ндонед

اگر چونانکه حال من ندانید

Ба хӯн бар рухи навишта ситам бихонед

به خون بر رخ نوشته‌ستم بخوانید

Марои ишқи оташӣ дар дил барафрӯхт

مرا عشق آتشی در دل برافروخت

Ки ҳар чанд беш киштами бештари сӯхт

که هر چند بیش کشتم بیشتر سوخت

Ҷаҳон кардам зи оби дидаи пари гул

جهان کردم ز آب دیده پر گل

Намӯд аз оби чашмами оташи дил

نمود از آب چشمم آتش دل

Чаҳ чашмаст ин ки хобаш нагирад

چه چشمست این که خوابش نگیرد

Чаҳ обаст ин казу оташ намирад

چه آبست این کزو آتش نمیرد

Маро парвардани бошаҳи бадии оз

مرا پروردن باشه بدی آز

Бпрўрдми яке бошаҳ ба сад ноз

بپروردم یکی باشه به صد ناز

Ба рӯзаши доштам бар дасти симин

به روزش داشتم بر دست سیمین

Шабаши ҳаргизи нбстми ҷуз ба болин

شبش هرگز نبستم جز به بالین

Чу пар модар оварадаш биФгнд

چو پر مادر آوردش بیفگند

Дигар пурҳо бароварду прогнд

دگر پرها برآورد و پرآگند

Бидонаст ӯ зи дасти ман паридан

بدانست او ز دست من پریدن

Ба хўдкомии сӯии кбгон давидан

به خودکامی سوی کبگان دویدن

Гумони барадам ки ӯ гирад шикорӣ

گمان بردم که او گیرد شکاری

Маро бошад ҳамеша ғмгсорӣ

مرا باشد همیشه غمگساری

Яке ногуҳи зи дасти ман раҳо шуд

یکی ناگه ز دست من رها شد

Ба абри андари зи чашми ман ҷудо шуд

به ابر اندر ز چشم من جدا شد

Кунун хаста шудам аз бас ки пўим

کنون خسته شدم از بس که پویم

Нишони бошаҳ гум карда ҷӯям

نشان باشهٔ گم کرده جویم

Дариғо рафтаи ранҷу рӯзгорам

دریغا رفته رنج و روزگارم

Дариғо ин дили умедворам

دریغا این دل امیدوارم

Дариғо ранҷи бсёро ки барадам

دریغا رنج بسیارا که بردم

Ки худ рӯзии з ранҷам барнахурадам

که خود روزی ز رنجم برنخوردم

Бигардам дар ҷаҳон чун корвонӣ

بگردم در جهان چون کاروانی

Ки то ёбам зи гмгштаҳи нишоне

که تا یابم ز گمگشته نشانی

Марои ҳам дил бишуд ҳам дӯст аз бар

مرا هم دل بشد هم دوست از بر

Набошам бедил ва бедӯст эдар

نباشم بی دل و بی دوست ایدر

Кунам бар кӯҳсорони санги болин

کنم بر کوهساران سنگ بالین

зи ҷаври он дил чун кӯҳи сангин

ز جور آن دل چون کوه سنگین

Дил аз ман рафт агар ёбам нишонаш

دل از من رفت اگر یابم نشانش

Даҳуми ин хастаи ҷонро мждгонш

دهم این خسته جان را مژدگانش

Маро то ҷони чунин пар дӯд бошад

مرا تا جان چنین پر دود باشد

Дилам аз бахт чун хушнӯд бошад

دلم از بخت چون خشنود باشد

Манам кам дӯст нохушнӯд гашта сет

منم کم دوست ناخشنود گشته‌ست

Манам кам бахт хашм олуд гашта сет

منم کم بخت خشم آلود گشته‌ست

Маро бекорд эй дояи ту киштӣ

مرا بی کارد ای دایه تو کشتی

Ки тухми ишқ дар ҷонам бикуштӣ

که تخم عشق در جانم بکشتی

Дарин роҳами ту будӣ кӯри раҳбар

درین راهم تو بودی کور رهبر

Чу дар чоҳами Фгндии ту бар овар

چو در چاهم فگندی تو بر آور

Маро чун аз ту омад дард шояд

مرا چون از تو آمد درد شاید

Ки дармонам кунун ҳам аз ту ояд

که درمانم کنون هم از تو آید

Бсич роҳ кун бар хез ва манишин

بسیچ راه کن بر خیز و منشین

Бабри пайғоми ман як як ба ромин

ببر پیغام من یک یک به رامین

Бигӯ эй бадгумон бе вафои зиҳ

بگو ای بدگمان بی وفا زه

Ту кардӣ бар камон нокасе зиҳ

تو کردی بر کمان ناکسی زه

Ту чашми ростиро кӯр кардӣ

تو چشم راستی را کور کردی

Ту бахти мардумиро шӯр кардӣ

تو بخت مردمی را شور کردی

Ту аз гавҳар чу газадам ҷони гзоиӣ

تو از گوهر چو گزدم جان گزایی

Ба санг ар бигузарӣ гавҳари намое

به سنگ ار بگذری گوهر نمایی

Ту Марӣ аз ту ноед ҷуз гузидан

تو ماری از تو ناید جز گزیدن

Ту гиреҳгӣ аз ту ноед ҷуз даридан

تو گرگی از تو ناید جز دریدن

зи табъи ту ҳамин ояд ки кардӣ

ز طبع تو همین آید که کردی

Ки бо зинҳорён зинҳор хӯрдӣ

که با زنهاریان زنهار خوردی

Агар чаҳ ман зи карти дили фигорам

اگر چه من ز کارت دل فگارم

Бад-ӣни оҳӯат арзонӣ надорам

بدین آهوت ارزانی ندارم

Макун бад бо касе ва бад миндиш

مکن بد با کسی و بد میندیش

Куҷо чун бад кунӣ ояд бадати пеш

کجا چون بد کنی آید بدت پیش

Агар яксар бишуд меҳрами зи ёдат

اگر یکسر بشد مهرم ز یادت

Миёни меҳрбонони шарми бодат

میان مهربانان شرم بادت

Бад-ӣни зиштӣ ки аз пешам бирафтӣ

بدین زشتی که از پیشم برفتی

Фромш кардӣ он хӯбӣ ки гуфтӣ

فرامش کردی آن خوبی که گفتی

Чу барги лола будат хуби гуфтор

چو برگ لاله بودت خوب گفتار

Ба зери лола дар , хуфтаи сияҳи мор

به زیر لاله در، خفته سیه مار

Агар ту ёр нав кардӣ равои бод

اگر تو یار نو کردی روا باد

зи гетии ончӣ май хоҳии турои бод

ز گیتی آنچه می‌خواهی ترا باد

Макун чандин ба навмидии марои бим

مکن چندین به نومیدی مرا بیم

На ҳар ков зар биёбад бФгнди сим

نه هر کاو زر بیابد بفگند سیم

Агар ту ҷӯии нави кундӣ ба гўроб

اگر تو جوی نو کندی به گوراب

Набояд бастан аз ҷӯии куҳани об

نباید بستن از جوی کهن آب

Вагар ту хона кардӣ дар кҳстон

وگر تو خانه کردی در کهستان

Куҳан хона макун дар Марви вайрон

کهن خانه مکن در مرو ویران

Ба боғ ар гул бикуштӣ фаррухати бод

به باغ ار گل بکشتی فرخت باد

зи марзаши брмкни озодаи шамшод

ز مرزش بَرمَکن آزاده شمشاد

Зани нав бо длороми куҳани дор

زن نو با دلارام کهن دار

Ки ҳар тухмии туро комӣ диҳад бор

که هر تخمی ترا کامی دهد بار

Ҳаме гуфт ин суханҳо виси бут рӯй

همی گفت این سخنها ویس بت‌روی

Заҳри чашмии равон бар ҳар рухии ҷӯй

زهر چشمی روان بر هر رخی جوی

Ту гуфтӣ чашм буд абри наврӯз

تو گفتی چشم بود ابر نوروز

Ҳаме борид бар роғи дили афрӯз

همی بارید بر راغ دل افروز

Дили доя бар он бут рӯй сӯзон

دل دایه بر آن بت‌روی سوزان

Ҳаме гуфт эй баҳори длФрўзон

همی گفت ای بهار دلفروزان

Маро бар оташ сӯзанда манашон

مرا بر آتش سوزنده منشان

Гулоб аз дида бар гулнори мФшон

گلاب از دیده بر گلنار مفشان

Ки акнӯн ман бигирам раҳ ба гўроб

که اکنون من بگیرم ره به گوراب

Бум дар роҳ чун раҳ бехуру хоб

بوم در راه چون ره بی خور و خواب

Кунам бо ром ҳар чорӣ ки донам

کنم با رام هر چاری که دانم

Магари ҷони турои зин ғам Раҳонам

مگر جان ترا زین غم رهانم