Нигоро то зи пеш ман бирафтӣ
نگارا تا ز پیش من برفتی
Диламро бо наво аз ман гирифтӣ
دلم را با نوا از من گرفتی
Чаҳ боистат зи пеши ман брФтн
چه بایستت ز پیش من برفتن
Гуҳ рафтани наво аз ман гирифтан
گه رفتن نوا از من گرفتن
Наво додам турои дил то ту доне
نوا دادم ترا دل تا تو دانی
Ки ман бедил наҷӯям шодмонӣ
که من بی دل نجویم شادمانی
Дилам бо тест ҳар ҷое ки ҳастӣ
دلم با تست هر جایی که هستی
Чу беморӣ ки ҷӯяд тндрсӣ
چو بیماری که جوید تندرسی
Дилии ков бо ту ҳамроҳаст ва ҳамбар
دلی کاو با تو همراهست و همبر
Чигуна меҳри бандади ҷои дигар
چگونه مهر بندد جای دیگر
Дилии ковро ту ҳам ҷонӣ ва ҳам ҳуш
دلی کاو را تو هم جانی و هم هوش
Аз он дил чун шавад ёдати фаромӯш
از آن دل چون شود یادت فراموش
зи ҳиҷрат гарчи талхӣ дид чандин
ز هجرت گرچه تلخی دید چندین
Дарави ширинтарӣ аз ҷони ширин
درو شیرینتری از جان شیرین
Чаҳ бошадгар ту кардӣ бе вафое
چه باشد گر تو کردی بی وفایی
Ба нодонии зи ман ҷустии ҷудоӣ
به نادانی ز من جستی جدایی
Вафои ту ман акнӯн беш дорам
وفای تو من اکنون بیش دارم
Ҷафоҳое ки кардӣ ёди ноРом
جفاهایی که کردی یاد نارم
Кунам чандон вафоу меҳрбонӣ
کنم چندان وفا و مهربانی
Ки ҷаври хешу меҳри ман бадоне
که جور خویش و مهر من بدانی
Туро чун бевафое буд пеша
ترا چون بی وفایی بود پیشه
Чароем сангдил хондӣ ҳамеша
چرایم سنگدل خواندی همیشه
Манам сангинаи дил дар меҳрбонӣ
منم سنگینه دل در مهربانی
Вафо дар вай чу нақши ҷовдонӣ
وفا در وی چو نقش جاودانی
Вафоро дар дилам зеро дирангаст
وفا را در دلم زیرا درنگست
Азиро кин дилам бунёд сангаст
ازیرا کاین دلم بنیاد سنگست
Вагар мискини дилам сангин набӯдӣ
وگر مسکین دلم سنگین نبودی
Диранги меҳри ту чандин набӯдӣ
درنگ مهر تو چندین نبودی
Дилам дар ошиқӣ май зон лабон хӯрд
دلم در عاشقی مِیْ زان لبان خورد
Марои зини гӯнаи маст ҷовдон кард
مرا زین گونه مست جاودان کرد
Чу мисатони лоҷарамгар моҳи байнам
چو مستان لاجرم گر ماه بینم
Чунон донам ки тории чоҳи байнам
چنان دانم که تاری چاه بینم
Вагар хуршеди байнам чун барояд
وگر خورشید بینم چون برآید
Марои хуршед рӯй ту намояд
مرا خورشید روی تو نماید
Агар байнам ба боғи андари санавбар
اگر بینم به باغ اندر صنوبر
Ҳаме гӯям зиҳии болои дилбар
همی گویم زهی بالای دلبر
Бабўсам лоларо дар моҳи Нитсаон
ببوسم لاله را در ماه نیسان
Ҳаме гӯям тӯии рухсори ҷонон
همی گویم توی رخسار جانان
Чу боди оради насими гули саҳаргоҳ
چو باد آرد نسیم گل سحرگاه
Кунад бӯяши маро аз бӯяти огоҳ
کند بویش مرا از بویت آگاه
Ба дил гӯям ҳам акнӯн дррсди дӯст
به دل گویم هم اکنون دررسد دوست
Куҷои он буии хуши буи тан ӯст
کجا آن بوی خوش بوی تن اوست
Ба хоби андари хаёлат пешам ояд
به خواب اندر خیالت پیشم آید
Маро дар хоб рӯй ту намояд
مرا در خواب روی تو نماید
Гуҳӣ бо рӯй ту андари ътибм
گهی با روی تو اندر عتیبم
Гуҳӣ аз тири чашмат дар наҳифам
گهی از تیر چشمت در نهیبم
Чу дар хобами ҳамеи меҳрами намое
چو در خوابم همی مهرم نمایی
Чу бе хобами ҳаме дардам физойӣ
چو بی خوابم همی دردم فزایی
Агар дар хоби меҳр ман гузинӣ
اگر در خواب مهر من گزینی
Ба бедорӣ чаро бо ман ба кинӣ
به بیداری چرا با من به کینی
Ба хоби андари Кариму меҳрбонӣ
به خواب اندر کریم و مهربانی
Ба бедории бахилу ҷони сетоне
به بیداری بخیل و جان ستانی
Ба бедории ниёе чун бихонам
به بیداری نیایی چون بخوانم
Бидон то бештар бошад фиғонам
بدان تا بیشتر باشد فغانم
Ба гоҳи хоби нохондаи биёе
به گاه خواب ناخوانده بیایی
Бидон то ҳасратами афзӯни намое
بدان تا حسرتم افزون نمایی
Чаҳ андари ҳиҷри дидори хаёлат
چه اندر هجر دیدار خیالت
Чаҳ аз ман рафтаи он рӯзи висолат
چه از من رفته آن روز وصالت
Чаҳ рӯзӣ кам висолат ёдам ояд
چه روزی کم وصالت یادم آید
Чаҳ он шаб кам хаёли ту намояд
چه آن شب کم خیال تو نماید
Чу аз ман рафт чаҳ шаб рафт ва чаҳ рӯз
چو از من رفت چه شب رفت و چه روز
Мижа аз ҳар ду яксон дорам имрӯз
مژه از هر دو یکسان دارم امروز
зи дидорати марои тимори мондаи сет
ز دیدارت مرا تیمار ماندهست
зи тиморати дили бемори мондаи сет
ز تیمارت دل بیمار ماندهست
зи бас кам дил ба ту ҳаст орзӯманд
ز بس کم دل به تو هست آرزومند
Ба дидори хаёлат гашт хурсанд
به دیدار خیالت گشت خرسند
На хурсандӣ буд чунин ба ноком
نه خرسندی بود چونین به ناکام
Чу мурғии ков буд хурсанд дар дом
چو مرغی کاو بود خرسند در دام
Марои модари дуои крдҳ7сти гӯйӣ
مرا مادر دعا کرده7ست گویی
Ки бодои давр аз ту ҳарчӣ ҷӯӣ
که بادا دور از تو هرچه جویی
Куҷо дар ишқ ҳамвора чунинам
کجا در عشق همواره چنینم
Бидон шодам ки дар хобати бубинам
بدان شادم که در خوابت ببینم
Чаҳ мастӣаст ин дили тиморбин ро
چه مستیست این دل تیماربین را
Ки шодӣ хонд андӯҳи чунин ро
که شادی خواند اندوه چنین را
зи бахти хеши чандон нози байнам
ز بخت خویش چندان ناز بینم
Куҷо дар хоби рӯяти бози байнам
کجا در خواب رویت باز بینم
Чаҳ будӣ гар бихуфтӣ дидагонам
چه بودی گر بخفتی دیدگانم
Туро дидӣ ба хоби андари ниҳонам
ترا دیدی به خواب اندر نهانم
НхФтм то туро дидам шабу рӯз
نخفتم تا ترا دیدم شب و روز
зи шаб то рӯз беком эй дили афрӯз
ز شب تا روز بی کام ای دل افروز
НхФтм то з ту бибаредам акнӯн
نخفتم تا ز تو ببریدم اکنون
зи бас каз дидагони боРоми ҳамеи хӯн
ز بس کز دیدگان بارم همی خون
Нигар то чанд карда сети ин замона
نگر تا چند کردهست این زمانه
Миёни ин ду нохуфтани баҳона
میان این دو ناخفتن بهانه
Яке нохуфтан аз баси ноз кардан
یکی ناخفتن از بس ناز کردن
Яке нохуфтан аз баси дард хӯрдан
یکی ناخفتن از بس درد خوردن
зи бас нохуфтани андари меҳрбонӣ
ز بس ناخفتن اندر مهربانی
Ба бехобӣ шуд аз ман зиндагонӣ
به بی خوابی شد از من زندگانی
Чаҳ бошадгар буми сад соли бедор
چه باشد گر بوم صد سال بیدار
Чу дар гетӣ буд номами вафодор
چو در گیتی بود نامم وفادار
Вафо киштам бидон то чашм бе хоб
وفا کشتم بدان تا چشم بی خواب
Диҳад кишти маро аз дидагони об
دهد کشت مرا از دیدگان آب
Вафо чун гавҳарасту ишқ чун кон
وفا چون گوهرست و عشق چون کان
зи кон гавҳар нишоед бурдани осон
ز کان گوهر نشاید بردن آسان
Агар гирами турои як рӯзи доман
اگر گیرم ترا یک روز دامن
Басои шрмо ки хоҳии бурдан аз ман
بسا شرما که خواهی بردن از من
Марои дил хуш кунад знҳордорӣ
مرا دل خوش کند زنهارداری
Турои дили бишиканади знҳорхўорӣ
ترا دل بشکند زنهارخواری
Агар яздон буд дар ҳашари довар
اگر یزدان بود در حشر داور
Намонад дар вафоем ранҷ бе бар
نماند در وفایم رنج بی بر
Маро аз ногаҳон бор оварад ёр
مرا از ناگهان بار آورد یار
Задойад аз дилами андӯҳу тимор
زداید از دلم اندوه و تیمار