Туро дидам ки чунин гш набӯдӣ

ترا دیدم که چونین گش نبودی

Чунин тунд ва чунин саркаш набӯдӣ

چنین تند و چنین سرکش نبودی

Туро дидам ки чун май барзадии оҳ

ترا دیدم که چون می‌بَرزَدی آه

зи оҳи ту сияҳ шуд бар фалаки моҳ

ز آه تو سیه شد بر فلک ماه

зи хории ҳамчуи хоки роҳ будӣ

ز خواری همچو خاک راه بودی

Ба коми душману бадхоҳ будӣ

به کام دشمن و بدخواه بودی

Чу дӯзах буд ҷони ту зи баси тоб

چو دوزخ بود جان تو ز بس تاب

Чун дарё буд чашми ту зи баси об

چون دریا بود چشم تو ز بس آب

Ҳар он рӯзӣ ки ту камтари грстӣ

هر آن روزی که تو کمتر گرستی

Ҷаҳонро диҷла дигар бибастӣ

جهان را دجلهٔ دیگر ببستی

Кунун афзӯнтар аз ҷамшеди гаштӣ

کنون افزونتر از جمشید گشتی

Магари ҳамсояи хуршеди гаштӣ

مگر همسایهٔ خورشید گشتی

Магари он рӯзҳо кардӣ фаромӯш

مگر آن روزها کردی فراموش

Ки ту будӣ змн бесабр ва бе ҳуш

که تو بودی زمن بی صبر و بی هوش

Магари онгоҳи гаштӣ аз ниҳонам

مگر آنگاه گشتی از نهانم

Ки ман бар ту чигуна меҳрбонам

که من بر تو چگونه مهربانم

Магари ранҷӣ ки дидӣ рафт аз ёд

مگر رنجی که دیدی رفت از یاد

Куҷо бар ман кашидӣ дасти бедод

کجا بر من کشیدی دست بیداد

Чаро бо ман ба талхии ҳамчуи ҳушӣ

چرا با من به تلخی همچو هوشی

Ки бо ҳар кас ба ширинӣ чу нӯшӣ

که با هر کس به شیرینی چو نوشی

Ҳамаи касро ҳамеи хушии намое

همه کس را همی خوشی نمایی

Марои борӣ чаро гшӣ физойӣ

مرا باری چرا گشی فزایی

Ту бо сад ганҷи пирӯзӣу нозӣ

تو با صد گنج پیروزی و نازی

Ба чандини ганҷ шояд гар бинозӣ

به چندین گنج شاید گر بنازی

Чаҳ бошадгар ту нозӣ аз тани хеш

چه باشد گر تو نازی از تن خویش

Ки нози ман ба ту аз нози ту беш

که ناز من به تو از ناز تو بیش

Ба ту нозам ки ту зебои нозӣ

به تو نازم که تو زیبای نازی

Бисозам бо тугар бо ман бисозӣ

بسازم با تو گر با من بسازی

Валикин гарчи рӯй ту баҳораст

ولیکن گرچه روی تو بهارست

Ҳамеша бар рхонти гул ба бор аст

همیشه بر رخانت گل به بار است

Баҳори некӯӣ бар кас намонад

بهار نیکوی بر کس نماند

Ҷаҳон рӯзӣ диҳад рӯзӣ сетанд

جهان روزی دهد روزی ستاند

Макаши чандини камон бар дӯстонат

مکش چندین کمان بر دوستانت

Ки ногуҳи бишиканади рӯзии камонат

که ناگه بشکند روزی کمانت

Вагар пари тири дории ҷаъбаи ноз

و گر پر تیر داری جعبهٔ ناز

Ҳамаи тират ба як ошиқи миндоз

همه تیرت به یک عاشق مینداز

Марои дил чун кабобаст эй причҳр

مرا دل چون کبابست ای پریچهر

Фгндаҳи рӯзу шаб бар оташи меҳр

فگنده روز و شب بر آتش مهر

Бҳл то бошад ин оташи фурӯзон

بهل تا باشد این آتش فروزان

Кабобиро ки ббрштии мсўзон

کبابی را که ببرشتی مسوزان

Макун корӣ ки ман бо ту накардам

مکن کاری که من با تو نکردم

Мабар обам ки ман обати набардам

مبر آبم که من آبت نبردم

Макун чандини ситами ҷонои барин дил

مکن چندین ستم جانا برین دل

Ки мо ҳар ду аз ин хокему зини гул

که ما هر دو از این خاکیم و زین گل

Бидам ман низ ҳамчун ту ниёзӣ

بدم من نیز همچون تو نیازی

Накардам бо ту чандини сарфарозӣ

نکردم با تو چندین سرفرازی

Набошад дӯстиро ҳеҷ хушӣ

نباشد دوستی را هیچ خوشی

Чу бошад дӯстӣ бо аҷабу гшӣ

چو باشد دوستی با عجب و گشّی

На баси ҷони маро дар ҷудоӣ

نه بس جان مرا در جدایی

Ки низаш дарди безории намое

که نیزش درد بیزاری نمایی

зи гшӣ бар фалаки барадии тани хеш

ز گشّی بر فلک بردی تن خویش

зи аҷаб оташ задӣ дар хирмани хеш

ز عُجْب آتش زدی در خرمن خویش

Ту чун ман мардумӣ на чун худоӣ

تو چون من مردمی نه چون خدایی

Марои чандини ҷафо то кӣ намое

مرا چندین جفا تا کی نمایی

Агар ҳастӣ ту чун хуршеди воло

اگر هستی تو چون خورشید والا

Шабонгаҳи ҳам фурӯди оеи зи боло

شبانگه هم فرود آیی ز بالا

Дилӣ мисли дилат хоҳам зи яздон

دلی مثل دلت خواهم ز یزدان

Сиёҳу саркашу бдмҳру нодон

سیاه و سرکش و بدمهر و نادان

Худованди чунин дил руста бошад

خداوند چنین دل رسته باشد

Ҷаҳон аз дасти ин дил хаста бошад

جهان از دست این دل خسته باشد

Рухии байнами туро чун боғи рангин

رخی بینم ترا چون باغ رنگین

Дилии байнами туро чун кӯҳи сангин

دلی بینم ترا چون کوه سنگین

Дареғ ояд марои кат дил чунинаст

دریغ آید مرا کت دل چنینست

Ба гоҳ бевафое оҳанӣнаст

به گاه بی وفایی آهنینست

Агар ту ҳиҷри ҷӯӣ ман наҷӯям

اگر تو هجر جویی من نجویم

Вагар ту сарди гӯйӣ ман нагӯям

و گر تو سرد گویی من نگویم

Вафои корам агар ту ҷаври корӣ

وفا کارم اگر تو جور کاری

Ман оби орм агар ту оташи оре

من آب آرم اگر تو آتش آری

Вафоро зоди модар чун марои зод

وفا را زاد مادر چون مرا زاد

Ҷафоро зоди модар чун турои зод

جفا را زاد مادر چون ترا زاد

Дил ман кардгар бо ман ҷафо кард

دل من کرد گر با من جفا کرد

Ки шуд тамаъи вафо дар бевафо кард

که شد طَمْعِ وفا در بی وفا کرد

Нишона кардӣ ӯро лоҷарами зиҳ

نشانه کردی او را لاجرم زه

Накӯ кардӣ ба тири наргисони даҳ

نکو کردی به تیر نرگسان ده

Ҳамеи зан то бигӯянд кин чаро кард

همی زن تا بگویند کاین چرا کرد

Бало бихареду ҷонро дар баҳо кард

بلا بخرید و جان را در بها کرد

Азон хонанд Орашро камонгир

ازان خوانند آرش را کمانگیر

Ки аз сорӣ ба Марви андохти як тир

که از ساری به مرو انداخت یک تیر

Ту андозӣ ба ҷони ман зи гўроб

تو اندازی به جان من ز گوراب

Ҳаме ҳар соъатии сад тири партоб

همی هر ساعتی صد تیر پرتاب

Турои зебад на Орашро саворӣ

ترا زیبد نه آرش را سواری

Ки сад фарсанг бигузаштӣ зи сорӣ

که صد فرسنگ بگذشتی ز ساری

Ҷафо пеша кунӣ аз роҳи чандин

جفا پیشه کنی از راه چندین

Чаҳ бе ҳмти дилии дорӣ чаҳ сангин

چه بی حمت دلی داری چه سنگین

Рухам кардӣ зи хӯни дидаи Ҷайҳун

رخم کردی ز خون دیده جیحون

Дилам кардӣ зи дарди ҳиҷри қорун

دلم کردی ز درد هجر قارون

Аҷабтар онкии чандини ҷаври байнам

عجبتر آنکه چندین جور بینم

НФрсоим ҳамоно оҳанем

نفرسایم همانا آهنیم

Маро гӯйанд мгарӣ каз грстн

مرا گویند مگری کز گرستن

Чу мӯе шуд ба борикии турои тан

چو مویی شد به باریکی ترا تن

Касе гиряд чунин каз меҳру хеш

کسی گرید چنین کز مهر و خویش

Шавад навмед аз дидори рӯйиш

شود نومید از دیدار رویش

Ҳсўдои ту магари огаҳи надорӣ

حسودا تو مگر آگه نداری

Ки дар борон буд умедворӣ

که در باران بود امیدواری

Баҳор ояд чу боради абр бисёр

بهار آید چو بارد ابر بسیار

Магар боз омад аз борони ман ёр

مگر باز آمد از باران من یار

Баҳор омад кунам бар ваии гули афшон

بهار آمد کنم بر وی گل افشان

Чу ёр ояд кунам бар ваии дили афшон

چو یار آید کنم بر وی دل افشان

Ба ҳиҷраши брФшонм дару марҷон

به هجرش برفشانم دُرّ و مرجان

Ба васлаши брФшонми дидау ҷон

به وصلش برفشانم دیده و جان

Агар рӯзӣ кунад як рӯзи додар

اگر روزی کند یک روز دادار

Хушо рўзо ки бошад рӯзи дидор

خوشا روزا که باشد روز دیدار

Агар ҷонии Фрўшндм ба сад ҷон

اگر جانی فروشندم به صد جان

Барафшонам ду сад ҷони пеши ҷонон

برافشانم دو صد جان پیش جانان