Нигорои сарви қдои моҳрўё

نگارا سرو قدا ماهرویا

Биҳиштии пикрои занҷири мўё

بهشتی پیکرا زنجیر مویا

з бе раҳмии маро то кӣ намое

ز بی رحمی مرا تا کی نمایی

Дареғи даврӣу дарди ҷудоӣ

دریغ دوری و درد جدایی

Ба ҷони ту ки ин нома бихонӣ

به جان تو که این نامه بخوانی

Якояки ҳолҳои ман бадоне

یکایک حالهای من بدانی

Мидоду хӯни дил дар ҳам сириштам

مداد و خون دل در هم سرشتم

Пас онгаҳ ин ҷафо нома навиштам

پس آنگه این جفا نامه نوشتم

Ҷафои номаи ниҳодами номи нома

جفا نامه نهادم نام نامه

Ки бар ваии хӯн ҳаме борид хома

که بر وی خون همی بارید خامه

Чу ёд омад марои он бе вафое

چو یاد آمد مرا آن بی وفایی

Ки аз ту дидаам рӯзи ҷудоӣ

که از تو دیده‌ام روز جدایی

зи ҳафт андоми ман оташ барафрӯхт

ز هفت اندام من آتش برافروخت

Қаламҳоро дар ангуштами ҳамеи сӯхт

قلمها را در انگشتم همی سوخت

Чу бетадбир ва бечора бимонадам

چو بی تدبیر و بی چاره بماندم

зи дида бар қалам борон фишондам

ز دیده بر قلم باران فشاندم

Бад-ӣни чораи рҳонидми қалам ро

بدین چاره رهانیدم قلم را

Нбштми қиссаи ҷони дижам ро

نبشتم قصهٔ جان دژم را

Бибин ин ҳарфҳои пжмридаҳ

ببین این حرفهای پژمریده

Ҳамаи нуқта баришон хӯни дида

همه نقطه بریشان خون دیده

Хати нома чу бахт ман сиёҳаст

خط نامه چو بخت من سیاهست

Ҳамон нўнш чу пушти ман ду тоҳст

همان نونش چو پشت من دو تاهست

Ҷаҳони ҳалқа шуда бар ман чу мимш

جهان حلقه شده بر من چو میمش

Умеди ман шикастаи ҳамчуи ҷимаш

امید من شکسته همچو جیمش

Маро чун лоам , номаи қади дўтост

مرا چون لام، نامه قد دوتاست

Туро ҳамчун алифҳо қомати рост

ترا همچون الفها قامت راست

Ман ва ту ҳар ду хоҳам масту хуррам

من و تو هر دو خواهم مست و خرم

Басони лоами алифи печида бар ҳам

بسان لام الف پیچیده بر هم

Ҷафояти гашти пешае ҷафои ҷӯй

جفایت گشت پیشه ای جفا جوی

Чу кофи номаи бен бастаи яке кӯй

چو کاف نامه بن بسته یکی کوی

Ҳаме гӯям ки аз пешат гузар нест

همی گویم که از پیشت گذر نیست

Турои зини кӯии бен баста хабар нест

ترا زین کوی بن بسته خبر نیست

Сари нома ба ном кирдигораст

سر نامه به نام کردگارست

Худовандӣ ки бар мо комгораст

خداوندی که بر ما کامگارست

Дар меҳри ту бар ман ӯ кушодаи сет

در مهر تو بر من او گشاده‌ست

Вафо дар ҷони ман ҳам ӯ ниҳодаи сет

وفا در جان من هم او نهاده‌ست

Ба кори хеш ёвар кардам ӯ ро

به کار خویش یاور کردم او را

Ва бо нома шафиъ оварадам ӯ ро

و با نامه شفیع آوردم او را

Агар донеи шафиъу ёварам ро

اگر دانی شفیع و یاورم را

Бибахшоӣ ин дил бедоварам ро

ببخشای این دل بی داورم را

На дорам ман шафиъ аз эзадам беш

نه دارم من شفیع از ایزدم بیش

На хоҳишгари фузун аз номаи хеш

نه خواهشگر فزون از نامهٔ خویش

Ту аз ман пеши азин зинҳори ҷустӣ

تو از من پیش ازین زنهار جستی

зи боғи оризами гулнори ҷустӣ

ز باغ عارضم گلنار جستی

Агар ман сари даровардам ба домат

اگر من سر درآوردم به دامت

Пазируфтами ҳамаи гӯнаи паёмат

پذیرفتم همه گونه پیامت

Ту низ акнӯн накун муҳкам камоне

تو نیز اکنون مکن محکم کمانی

Ба дили ёди ори меҳри солиёнӣ

به دل یاد آر مهر سالیانی

Чу ин нома бихонӣ зон биандеш

چو این نامه بخوانی زان بیندیش

Ки нозами гург буду ҷони ту мяш

که نازم گرگ بود و جان تو میش

Кунун аз чанги гурги ман брстӣ

کنون از چنگ گرگ من برستی

Чу гурги андари канор ман нишастӣ

چو گرگ اندر کنار من نشستی

Чу ин нома бихонӣ зон ба ёди ор

چو این نامه بخوانی زان به یاد آر

Ки бахтати хуфта буду ишқи ман мор

که بختت خفته بود و عشق من مار

Кунун аз хоби хуши бедори гаштӣ

کنون از خواب خوش بیدار گشتی

Миннат хуфта шудам ту мори гаштӣ

منت خفته شدم تو مار گشتی

Бихон ин нома бо зинҳори чандин

بخوان این نامه با زنهار چندین

Нигар то дидае озори чандин

نگر تا دیده‌ای آزار چندین

Ман он ёрами чунон бар ту гиромӣ

من آن یارم چنان بر تو گرامی

Ки кардам бо ту чандон шоди комӣ

که کردم با تو چندان شاد کامی

Ман он ёрами чунон бар ту ниёзӣ

من آن یارم چنان بر تو نیازی

Ки кардам бо ту чандон ъшқбозӣ

که کردم با تو چندان عشقبازی

Кунун номаи ҳаме бояд навиштан

کنون نامه همی باید نوشتن

Бад-ӣн бечорагӣ хурсанд гаштан

بدین بیچارگی خرسند گشتن

Дар онҷое ки будам шоҳу меҳтар

در آنجایی که بودم شاه و مهتر

зи бахти бад шудаи ситами хору кеҳтар

ز بخت بد شده‌ستم خوار و کهتر

Маро байнед вази ман панд гиред

مرا بینید وز من پند گیرید

Дигар дар меҳри хоҳиш ма пазиред

دگر در مهر خواهش مه‌پذیرید

Маро байнед ҳар ки ҳӯшёред

مرا بینید هر که هوشیارید

Дигар меҳри касон дар дил макоред

دگر مهر کسان در دل مکارید

Нигорои худ турои он сарзаниши бас

نگارا خود ترا آن سرزنش بس

Ки бошад дар ҷаҳони номи ту нокас

که باشد در جهان نام تو ناکس

Чаҳ гуяд ҳар ки ин нома бихонад

چه گوید هر که این نامه بخواند

Вазин номаи ниҳони мо бидонад

وزین نامه نهان ما بداند

Маро гуяд ъФооллаҳ эй вафодор

مرا گوید عفااللّه ای وفادار

Ки чандини ҷусти меҳр бе вафои ёр

که چندین جست مهر بی وفا یار

Туро гуяд ҷазои аллоҳ эй ҷафои ҷӯй

ترا گوید جزا اللّه ای جفا جوی

Ки худ дар ту набӯд аз мардумии буи

که خود در تو نبود از مردمی بوی

Расед ин номаи дилбар ба поён

رسید این نامهٔ دلبر به پایان

Маро бо ту сухани мондаи фаровон

مرا با تو سخن مانده فراوان

Биноледам басӣ аз рӯзгорон

بنالیدم بسی از روزگاران

Ҳануз ин нест яке аз ҳазорон

هنوز این نیست یکّی از هزاران

Итобам бо ту ҳаргиз сар наёяд

عتابم با تو هرگز سر نیاید

Вазин гуфтори комами брнёид

وزین گفتار کامم برنیاید

Ҳаме то бо ту гӯям ёФаҳи гуфтор

همی تا با تو گویم یافه گفتار

Рӯм лоба кунам дар пеши додар

روم لابه کنم در پیش دادار

Шавам фарёд хонам бар дар он

شوم فریاد خوانم بر در آن

Ки на ҳоҷиб буд ӯро на дарбон

که نه حاجب بود او را نه دربان

Азу хоҳам на аз ту равшаноӣ

ازو خواهم نه از تو روشنایی

Взў ҷӯям на аз ту ошноӣ

وزو جویم نه از تو آشنایی

Дарии кови баст бар ман ӯ кушояд

دری کاو بست بر من او گشاید

Гушоянда ҷуз ӯем кас набояд

گشاینده جز اویم کس نباید

Бабрами дили з ҳар чизеи взў на

ببرم دل ز هر چیزی وزو نه

Ки ӯ аз ҳар чаҳ дар гетии маро ба

که او از هر چه در گیتی مرا به