Дилии пари оташу ҷонии пар аз дӯд
دلی پر آتش و جانی پر از دود
Танӣ чун мӯӣу рухсории зар андӯд
تنی چون موی و رخساری زر اندود
Барам ҳар шаби саҳаргаҳи пеши додар
برم هر شب سحرگه پیش دادار
Бимолам пеш ӯ бар хоки рухсор
بمالم پیش او بر خاک رخسار
Хурӯши ман бадаради пушти айвон
خروش من بدرد پشت ایوان
Фиғони ман бибандади роҳи кайвон
فغان من ببندد راه کیوان
Чунон гарем ки гиряд абри озор
چنان گریم که گرید ابر آذار
Чунон нолам ки нолад кбги кҳсор
چنان نالم که نالد کبگ کهسار
Чунон ҷӯшам ки ҷӯшад баҳр аз бод
چنان جوشم که جوشد بحر از باد
Чунон ларзам ки ларзад сарву шамшод
چنان لرزم که لرزد سرو و شمشاد
Ба ашк аз шаби Фрўшўими сиёҳӣ
به اشک از شب فروشویم سیاهی
Бёғорми замин то пушти моҳӣ
بیاغارم زمین تا پشت ماهی
Чунон аз ҳасрат дил баркашам оҳ
چنان از حسرت دل برکشم آه
Куҷои раҳ гум кунад бар осмони моҳ
کجا ره گم کند بر آسمان ماه
зи бас каз дили кашами оҳи ҷаҳони сӯз
ز بس کز دل کشم آه جهان سوز
Ба ховари брнёрд омадани рӯз
به خاور برنیارد آمدن روز
зи бас каз ҷон барорам дӯди андӯҳ
ز بس کز جان برآرم دود اندوه
Бибандади абри тираи кӯҳ то кӯҳ
ببندد ابر تیره کوه تا کوه
Бад-ӣни хории бад-ӣни зории бад-ӣни дард
بدین خواری بدین زاری بدین درد
Мижаи пари об ва рӯй зарду пари гирд
مژه پر آب و روی زرد و پر گرد
Ҳаме гӯям худоёи крдгоро
همی گویم خدایا کردگارا
Бзргои комгорои брдборо
بزرگا کامگارا بردبارا
Ту ёр бедилон ва бе касоне
تو یار بی دلان و بی کسانی
Ҳамеша чораи бичоргонӣ
همیشه چارهٔ بیچارگانی
Наёрам гуфт рози хеш бо кас
نیارم گفت راز خویش با کس
Магар бо ту ки ёри ман тӯии бас
مگر با تو که یار من توی بس
Ҳамеи доне ки чун хастаи равонам
همی دانی که چون خسته روانم
Ҳамеи доне ки чун бастаи забонам
همی دانی که چون بسته زبانم
Забонам бо ту гуяд ҳарчӣ гуяд
زبانم با تو گوید هرچه گوید
Равонам аз ту ҷӯяд ҳарчӣ ҷӯяд
روانم از تو جوید هرچه جوید
Ту даҳ ҷони марои зини ғами раҳоӣ
تو ده جان مرا زین غم رهایی
Ту бурдор аз дилами банди ҷудоӣ
تو بردار از دلم بند جدایی
Дили он сангдилро нарми гардон
دل آن سنگدل را نرم گردان
Ба тоби меҳрбонии гарми гардон
به تاب مهربانی گرم گردان
Ба ёдовар дилашро меҳри дерин
به یاد آور دلش را مهر دیرین
Пас онгаҳ дар дилаш кун меҳри ширин
پس آنگه در دلش کن مهر شیرین
Яке зини ғам ки ман дорам бирав на
یکی زین غم که من دارم برو نه
Ки бошад бор ӯ аз ҳар киӣ ма
که باشد بار او از هر کهی مه
Ба фазли хеши вайро зии ман овар
به فضل خویش وی را زی من آور
Ва ё зӣ дар марои наздик ӯ бар
و یا زی در مرا نزدیک او بر
Кушода кун ба мо бар роҳи дидор
گشاده کن به ما بر راه دیدار
Куҷои худ баста гардад роҳи тимор
کجا خود بسته گردد راه تیمار
Ҳаме то бози байнам рӯй он моҳ
همی تا باز بینم روی آن ماه
Нигаҳи дораши зи чашму дасти бадхоҳ
نگه دارش ز چشم و دست بدخواه
Биҷузи меҳри маниш тимор манимоӣ
بجز مهر منش تیمار منمای
Биҷузи ишқи маниши озори мФзоӣ
بجز عشق منش آزار مفزای
Вагар рӯйиш нахоҳам дид азин пас
وگر رویش نخواهم دید ازین پس
Маро бе рӯй ӯ ҷону ҷаҳони бас
مرا بی روی او جان و جهان بس
Ҳам акнӯн ҷони ман бустони бадви даҳ
هم اکنون جان من بستان بدو ده
Ки ман беҷон ва он бут бо ду ҷон ба
که من بی جان و آن بت با دو جان به
Нигоро чанд нолам чанд гӯям
نگارا چند نالم چند گویم
Ба зорӣ чанд гарем чанд мӯем
به زاری چند گریم چند مویم
Нагӯям беш азин дар номаи гуфтор
نگویم بیش ازین در نامه گفتار
Вгрчаҳ ҳаст сад чандини сазовор
وگرچه هست صد چندین سزاوار
Набошад гуфта бар гӯяндаи товон
نباشد گفته بر گوینده تاوان
Чу бошад андаку судаши фаровон
چو باشد اندک و سودش فراوان
Бигуфтам ҳар чаҳ дидам аз ҷафоят
بگفتم هر چه دیدم از جفایت
Азин пас худ ту май дон бо худоят
ازین پس خود تو میدان با خدایت
Агар кирдори ту бо кӯҳ гӯям
اگر کردار تو با کوه گویم
Бмўиди санг ӯ чун ман бмўим
بموید سنگ او چون من بمویم
Бибахшоед марои сангу дилат на
ببخشاید مرا سنگ و دلت نه
Ба гоҳи мардумии санг аз дилат ба
به گاه مردمی سنگ از دلت به
Маро чун санг будӣ ин дили маст
مرا چون سنگ بودی این دل مست
Дилати пӯлоди гашт ва санг бишикаст
دلت پولاد گشت و سنگ بشکست
Дуруд аз ман бидон шамшоди озод
درود از من بدان شمشاد آزاد
Ки дорад дар миёни пӯшидаи пӯлод
که دارد در میان پوشیده پولاد
Дуруд аз ман бидон ёқӯти суфта
درود از من بدان یاقوت سفته
Ки дорад сӣ гуҳар дар ваии наҳуфта
که دارد سی گهر در وی نهفته
Дуруд аз ман бидон айёри наргис
درود از من بدان عیار نرگس
Ки дорад мари маро аз хоби муфлис
که دارد مر مرا از خواب مفلس
Дуруд аз ман бидон моҳи ду ҳафта
درود از من بدان ماه دو هفته
Ки дорад моҳи бахти ман гирифта
که دارد ماه بخت من گرفته
Дуруд аз ман бидон боғи шукуфта
درود از من بدان باغ شکفته
Ки дорад хонаи сабрами кшФтаҳ
که دارد خانهٔ صبرم کشفته
Дуруд аз ман бидон шохи санавбар
درود از من بدان شاخ صنوبر
Ки дорад шохи бахтами хушк ва бе бар
که دارد شاخ بختم خشک و بی بر
Дуруд аз ман бидон гулбарги хандон
درود از من بدان گلبرگ خندان
Ки дорад мари маро ҳамвора гирён
که دارد مر مرا همواره گریان
Дуруд аз ман бидон худ рӯй лола
درود از من بدان خود روی لاله
Ки дорад чашмами огндаҳ ба жола
که دارد چشمم آگنده به ژاله
Дуруд аз ман бидон ду рустаи гавҳар
درود از من بدان دو رسته گوهر
Дуруд аз ман бидон ду хӯшаи анбар
درود از من بدان دو خوشه عنبر
Дуруд аз ман бидон айёри саркаш
درود از من بدان عیار سرکش
Ки дорад мрмро дар хоби нохуш
که دارد مرمرا در خواب ناخوش
Дуруд аз ман бидон дебои рангин
درود از من بدان دیبای رنگین
Дуруд аз ман бидон маҳтобу парвин
درود از من بدان مهتاب و پروین
Дуруд аз ман бидон сарви гули андом
درود از من بدان سرو گل اندام
Ки дорад мари марои дили хастаи модом
که دارد مر مرا دل خسته مادام
Дуруд аз ман бидон зулфин аттор
درود از من بدان زلفین عطار
Ки зу мари машкро бишикаст бозор
که زو مر مشک را بشکست بازار
Дуруд аз ман бидон чашми фусунгар
درود از من بدان چشم فسونگر
Ки дорад мари маро бехоб ва бе хур
که دارد مر مرا بی خواب و بی خور
Дуруд аз ман бидон рухсори маҳваш
درود از من بدان رخسار مهوش
Ки дорад ҷонам аз меҳнат бар оташ
که دارد جانم از محنت بر آتش
Дуруд аз ман бидон моҳи ду ҳафта
درود از من بدان ماه دو هفته
Ки дорад мари марои биҳушу тафта
که دارد مر مرا بیهوش و تفته
Дуруд аз ман бидон машҳури офоқ
درود از من بدان مشهور آفاق
Ки дорад мари маро аз коми дили тоқ
که دارد مر مرا از کام دل طاق
Дуруд аз ман бидон глрўии хушбӯӣ
درود از من بدان گلروی خوشبوی
Ки дорад солу моҳам дар тагу пўӣ
که دارد سال و ماهم در تگ و پوی
Дуруд аз ман бидон зулфи расани боз
درود از من بدان زلف رسن باز
Ки дорад мари марои машҳури Широз
که دارد مر مرا مشهور شیراز
Дуруд аз ман бидон нозу итобаш
درود از من بدان ناز و عتابش
Ки обами баради занхдони хўшобш
که آبم برد زنخدان خوشابش
Дуруд аз ман бидон ойин ва он фар
درود از من بدان آیین و آن فر
Ки дорад рӯем аз тимор чун зар
که دارد رویم از تیمار چون زر
Дуруд аз ман бидон ганҷи никуӣ
درود از من بدان گنج نکویی
Ки дорад пеша бо ман кӣнаи ҷӯӣ
که دارد پیشه با من کینه جویی
Дуруд аз ман бидон хуршеди тобон
درود از من بدان خورشید تابان
Ки дорад ҳасан бар хуршеди гиҳон
که دارد حسن بر خورشید گیهان
Дуруд аз ман бидон рӯй чу гулбарг
درود از من بدان روی چو گلبرگ
Ки аз шарми Рахши резади зи гули барг
که از شرم رخش ریزد ز گل برگ
Дуруд аз ман бидон сарви саман рӯй
درود از من بدان سرو سمنروی
Ки надиҳади ҳамчуи буи ӯ самани буи
که ندهد همچو بوی او سمن بوی
Дуруд аз ман бидон пирӯзгари шоҳ
درود از من بدان پیروزگر شاه
Дуруд аз ман бидон бидодгари моҳ
درود از من بدان بیدادگر ماه
Дуруд аз ман бидон тоҷи саворон
درود از من بدان تاج سواران
Дуруд аз ман бидон рашки баҳорон
درود از من بدان رشک بهاران
Дуруд аз ман бидон ҷони ҷаҳонам
درود از من بدان جان جهانم
Дуруд аз ман бидон ҷуфти ҷавонам
درود از من بدان جفت جوانم
Дуруд аз ман бидон моҳи самани буи
درود از من بدان ماه سمنبوی
Дуруд аз ман бидон ёри ҷафои ҷӯй
درود از من بدان یار جفا جوی
Дуруд аз ман бидон коўро дурудаст
درود از من بدان کاورا درودست
Маро бе ӯ ду дида чун ду равадаст
مرا بی او دو دیده چون دو رودست
Дуруд аз ман фузун аз ҳар шуморӣ
درود از من فزون از هر شماری
Дуруд аз ман фузун аз ҳар баҳорӣ
درود از من فزون از هر بهاری
Фузун аз реги кҳсору биёбон
فزون از ریگ کهسار و بیابان
Фузун аз қатраи дарёу борон
فزون از قطرهٔ دریا و باران
Фузун аз растанӣ бар кӯҳу саҳро
فزون از رستنی بر کوه و صحرا
Фузун аз ҷонвар бар хушку дарё
فزون از جانور بر خشک و دریا
Фузун аз рӯзгори ҳардуи даврон
فزون از روزگار هردو دوران
Фузун аз ахтарони чархи гардон
فزون از اختران چرخ گردان
Фузун аз гӯнаи гӯнаи тухми олам
فزون از گونه گونه تخم عالم
Фузун аз нару модаи насли одам
فزون از نر و ماده نسل آدم
Фузун аз пари мурғу мӯии ҳайвон
فزون از پر مرغ و موی حیوان
Фузун аз ҳарфи дафтарҳои девон
فزون از حرف دفترهای دیوان
Фузун аз фикрату андешаи мо
فزون از فکرت و اندیشهٔ ما
Фузун аз ваҳму кешу пешаи мо
فزون از وهم و کیش و پیشهٔ ما
Туро аз ман дуруди ҷовдонӣ
ترا از من درود جاودانی
Маро аз ту вафоу меҳрбонӣ
مرا از تو وفا و مهربانی
Туро аз ман дуруди ошноӣ
ترا از من درود آشنایی
Маро аз моҳи рӯяти равшаноӣ
مرا از ماه رویت روشنایی
Ҳазорон бори чунин боди чунин
هزاران بار چونین باد چونین
Дуо аз ман зи бахти неки омин
دعا از من ز بخت نیک آمین