Хушо бодо ки аз машриқи даройад

خوشا بادا که از مشرق درآید

Ту гӯйӣ каз гулистонӣ барояд

تو گویی کز گلستانی برآید

зи хрхизу смндўру зи қисўр

ز خرخیز و سمندور و ز قیصور

Биорад буии машку авду кофур

بیارد بوی مشک و عود و کافور

Чаҳ хуш бошад насими боди ховар

چه خوش باشد نسیم باد خاور

Ба хосса чун буд бо буии дилбар

به خاصه چون بود با بوی دلبر

Насимӣ каз канор дилбар ояд

نسیمی کز کنار دلبر آید

зи буии машку анбар хуштар ояд

ز بوی مشک و عنبر خوشتر آید

Наомад аз гулистони буии насрин

نیامد از گلستان بوی نسرین

Чунон чун буи вис омад ба ромин

چنان چون بوی ویس آمد به رامین

Ҳаме гуфт ин на буи гулистонаст

همی گفت این نه بوی گلستانست

Ҳамоно буи ваяш длстонст

همانا بوی ویش دلستانست

Чаҳ бодаст ин ки аўмид баӣ дод

چه بادست این که اومید بهی داد

Маро аз буии дилбар огаҳӣ дод

مرا از بوی دلبر آگهی داد

Дарин андеша буд озодаи ромин

درین اندیشه بود آزاده رامین

Ки омад пеши бахти афрӯзи озин

که آمد پیش بخت افروز آذین

Чу озинро бидид аз давр бишнохт

چو آذین را بدید از دور بشناخت

Ҳмонгаҳи Рахши гулгунро бадви тохт

همانگه رخش گلگون را بدو تاخت

Паёмовар фурӯд омад зи бора

پیام آور فرود آمد ز باره

На бораи бади яке пели Тахора

نه باره بد یکی پیل تخاره

Шукуфта рӯй ва хандон рафт озин

شکفته روی و خندان رفت آذین

Замини бӯсаи кунон дар пеши ромин

زمین بوسه کنان در پیش رامین

Дмон зу буии машку буии анбар

دمان زو بوی مشک و بوی عنبر

На буии машку анбари буии дилбар

نه بوی مشک و عنبر بوی دلبر

Чаҳ фаррух буд озини пеши ромин

چه فرخ بود آذین پیش رامین

Чаҳ дархур буд ромини пеши озин

چه درخور بود رامین پیش آذین

Шудаи ҳарду ба рӯй икдгри шод

شده هردو به روی یکدگر شاد

Чунонк андари баҳорони сарву шамшод

چنانک اندر بهاران سرو و شمشاد

Пас онгаҳ ҳар ду аспонро бибастанд

پس آنگه هر دو اسپان را ببستند

Ба дашти сабз бар марзӣ нишастанд

به دشت سبز بر مرزی نشستند

Паёмовар бпрсидши фаровон

پیام آور بپرسیدش فراوان

зи рафтаи ҳолҳои рӯзгорон

ز رفته حالهای روزگاران

Аз он пас дод вайро номаи вис

از آن پس داد وی را نامهٔ ویس

Ҳамон пероҳану вошомаҳи вис

همان پیراهن و واشامهٔ ویس

Чу ромини номҳءи он симбр дид

چو رامین نامهء آن سیمبر دید

Ту гуфтӣ гӯри даштии шер нар дид

تو گفتی گور دشتی شیر نر دید

зи ларза суст шуд ду дасту поиш

ز لرزه سست شد دو دست و پایش

Рабӯдаши ҳуши ёди дилрабояш

ربودش هوش یاد دلربایش

Чунон ларза ба даст ӯ барофтод

چنان لرزه به دست او برافتاد

Ки он номаи зи даст ӯ дарафтод

که آن نامه ز دست او درافتاد

Ҳаме то номаи дилбар ҳаме хонд

همی تا نامهٔ دلبر همی خواند

зи дидаи сайли биҷодаҳ ҳаме ронад

ز دیده سیل بیجاده همی راند

Гуҳӣ бар рух наҳодӣ номаи вис

گهی بر رخ نهادی نامه ویس

Гуҳӣ бар дил наҳодӣ ҷомаи вис

گهی بر دل نهادی جامه ویس

Гуҳӣ буиед машк олуд ҷома

گهی بویید مشک آلود جامه

Гуҳӣ бӯсед хӯн олуд нома

گهی بوسید خون آلود نامه

Яке абр аз ду чашм ӯ баромад

یکی ابر از دو چشم او برآمد

Ки боронаши ақиқ ва гавҳар омад

که بارانش عقیق و گوهر آمد

Вази он абри аўФтодши барқ бар дил

وز آن ابر اوفتادش برق بر دل

Бидидаш барқи оташи сӯз дар дил

بدیدش برق آتش‌سوز در دل

Гуҳӣ аз дида ронадӣ гавҳарин ҷӯй

گهی از دیده راندی گوهرین جوی

Гуҳӣ аз дил кашидӣ озарин ҳўӣ

گهی از دل کشیدی آذرین هوی

Гуҳӣ чун диўзди биҳуши гаштӣ

گهی چون دیوزد بیهوش گشتی

Фиғон кардӣ ва пас хомӯши гаштӣ

فغان کردی و پس خاموش گشتی

Гуҳии бихўд ба рӯй андар фитодӣ

گهی بیخود به روی اندر فتادی

зи биҳушяши гиряи брФтодӣ

ز بیهوشیش گریه برفتادی

Чу лухтии ҳуш боз омад ба ҷонаш

چو لختی هوش باز آمد به جانش

Садаф шуд дар дандонро даҳонаш

صدف شد دُرّ دندان را دهانش

Ҳаме гуфт оҳи азин бахти нигунсор

همی گفت آه ازین بخت نگونسار

Ки тухми ранҷи кишту шохи тимор

که تخم رنج کشت و شاخ تیمار

Маро бибаред аз он сарви ҷавона

مرا ببرید از آن سرو جوانه

Ки срўстон ӯ кохасту хона

که سروستان او کاخست و خانه

Маро бибаред аз он хуршеди тобон

مرا ببرید از آن خورشید تابان

Ки гардунаш шабистонасту айвон

که گردونش شبستانست و ایوان

зи чашми ман бабради он хуби дидор

ز چشم من ببرد آن خوب دیدار

Чу аз гӯшами бабради он нӯши гуфтор

چو از گوشم ببرد آن نوش گفتار

зи дидораш бадал дода сети ҷома

ز دیدارش بدل داده‌ست جامه

зи гуфтораш бадал дода сети нома

ز گفتارش بدل داده‌ست نامه

Қарори ҷони ман зин ҷома омад

قرار جان من زین جامه آمد

Баҳори бахти ман зин нома омад

بهار بخت من زین نامه آمد

Пас онгаҳ посухӣ бинвишт зебо

پس آنگه پاسخی بنوشت زیبا

Басии некӯтар аз мнсўҷи дебо

بسی نیکوتر از منسوج دیبا