Сари нома ба номи виси бут рӯй

سر نامه به نام ویس بت‌روی

Маи сӯсан бару меҳри самани буи

مه سوسن‌بر و مهر سمن‌بوی

Бути пилсткину моҳи симин

بت پیلستکین و ماه سیمین

Нигор Қандаҳору шамсаи чин

نگار قندهار و شمسهٔ چین

Дарахти пари гулу боғи баҳорӣ

درخت پر گل و باغ بهاری

Баҳори хурраму моҳи ҳисорӣ

بهار خرم و ماه حصاری

Сутуни нуқрау перояи тоҷ

ستون نقره و پیرایهٔ تاج

Сеӣ сарви булӯрӣни гунбади оҷ

سهی سرو بلورین گنبد عاج

Набед хушгувору доруии ҳуш

نبید خوشگوار و داروی هوش

Биҳишти хуррамӣу чашмаи нӯш

بهشت خرمی و چشمهٔ نوش

Гули ҳўшбўӣу марвориди хўшоб

گل حوشبوی و مروارید خوشاب

Паранд шоҳвору гавҳари ноб

پرند شاهوار و گوهر ناب

Хури айвону маҳтоби шабистон

خور ایوان و مهتاب شبستان

Ситораи тораму шохи гулистон

ستاره طارم و شاخ گلستان

Маро бе ту мабодои зиндагонӣ

مرا بی تو مبادا زندگانی

Турои авранги бодои ҷовдонӣ

ترا اورنگ بادا جاودانی

Наёрам моҳи рухсори ту дидан

نیارم ماه رخسار تو دیدن

Наёрам нӯши гуфторати шунидан

نیارم نوش گفتارت شنیدن

Гунаҳгорами ҳамеи тарсам ки бо ман

گنهگارم همی ترسم که با من

Кунӣ корӣ ки бошад коми душман

کنی کاری که باشد کام دشمن

Агарчӣ ин гуноҳ аз бен маро нест

اگرچه این گناه از بن مرا نیست

Гунаҳ бар ту ниҳодан ҳам раво нест

گنه بر تو نهادن هم روا نیست

Стнбаҳи деви ҳиҷронро ту хондӣ

ستنبه دیو هجران را تو خواندی

Бидон гоҳе ки аз пешами брондӣ

بدان گاهی که از پیشم براندی

Ба меҳр андар намӯдӣ зуди сирӣ

به مهر اندر نمودی زود سیری

Маро додӣ ба хўдкомии далерӣ

مرا دادی به خودکامی دلیری

Гумони ман ба меҳри ту на ин буд

گمان من به مهر تو نه این بود

Гумонати осмони барадами замин буд

گمانت آسمان بردم زمین بود

Ту худ доне ки ман дар меҳрбонӣ

تو خود دانی که من در مهربانی

Банно кардам сарои ҷовдонӣ

بنا کردم سرای جاودانی

Ту вайрон кардӣ он хуррам сароем

تو ویران کردی آن خرم سرایم

Ки буд аз хуррамӣ шодӣ физойам

که بود از خرمی شادی فزایم

Гуноҳи тест ва гӯям бе гуноҳӣ

گناه تست و گویم بی گناهی

Худовандӣ кунӣ ту ҳарчӣ хоҳӣ

خداوندی کنی تو هرچه خواهی

Ниҳодам дил бидон сон кам ту дорӣ

نهادم دل بدان سان کم تو داری

зи ту фармон ва аз ман бурдборӣ

ز تو فرمان و از من بردباری

Нигоро гарчи аз ту даври гаштам

نگارا گرچه از تو دور گشتم

Диламро ба наво , зии ту биҳиштам

دلم را به نوا، زی تو بهشتم

Навой ман нишаста дар бар ту

نوای من نشسته در بر تو

Чигуна сари кашам аз чанбари ту

چگونه سر کشم از چنبر تو

Ба ҷони ту ки то аз ту ҷудоем

به جان تو که تا از تو جدایم

Ту гӯйӣ дар даҳон аждаҳоем

تو گویی در دهان اژدهایم

Дилӣ дорам зи ҳиҷрони ту пари дард

دلی دارم ز هجران تو پر درد

Гўо дорам бирав ду гӯнаи зард

گوا دارم برو دو گونهٔ زرد

Агар пеш ту бигзорам гўоён

اگر پیش تو بگذارم گوایان

Биорам бо гўоёни ошноён

بیارم با گوایان آشنایان

Ду чашми сайли боРоми ошнои бас

دو چشم سیل بارم آشنا بس

Ду марди ошноро ду гўои бас

دو مرد آشنا را دو گوا بس

Ба зарандӯда бинии ду гўоим

به زر اندوده بینی دو گوایم

Ба хӯни олӯда бинӣ ошноем

به خون آلوده بینی آشنایم

Чу бинмоем турои дидори эшон

چو بنمایم ترا دیدار ایشان

Бадонеи ростии гуфтори эшон

بدانی راستی گفتار ایشان

зи ман ҷузи ростӣ ҳаргиз набинӣ

ز من جز راستی هرگز نبینی

Маро дар ростӣ оҷиз набинӣ

مرا در راستی عاجز نبینی

Ҷафо кардӣ ҷафо дидӣ ҷафо ро

جفا کردی جفا دیدی جفا را

Вафо кун то вафои бинии вафо ро

وفا کن تا وفا بینی وفا را

Кунун каз хештан сӯзиш намӯдӣ

کنون کز خویشتن سوزش نمودی

Ҷафои рафтаро пӯзиш намӯдӣ

جفای رفته را پوزش نمودی

зи сари гирами вафоу меҳрбонӣ

ز سر گیرم وفا و مهربانی

Кунам дар кори меҳрати зиндагонӣ

کنم در کار مهرت زندگانی

Туро донам надонам дигарон ро

ترا دانم ندانم دیگران را

Туро хоҳам нахоҳам ин ва он ро

ترا خواهم نخواهم این و آن را

Фрўшўими зи дили занги ҷафоят

فروشویم ز دل زنگ جفایت

Ба ду дидаи бихарами хоки поят

به دو دیده بخرّم خاک پایت

Накоҳам меҳри тугар ту бакоҳӣ

نکاهم مهر تو گر تو بکاهی

Турои бахшами дилу ҷон гар бихоҳӣ

ترا بخشم دل و جان گر بخواهی

Чаро ҷӯям з рӯй ту ҷудоӣ

چرا جویم ز روی تو جدایی

Чаро барам зи хуршеди ошноӣ

چرا بُرم ز خورشید آشنایی

Чаро аз меҳр злФинт битобам

چرا از مهر زلفینت بتابم

зи машки таббатии хуштар чаҳ ёбам

ز مشک تبتی خوشتر چه یابم

Биҳишт ва ҳур хоҳад дили зи яздон

بهشت و حور خواهد دل ز یزدان

Марои моҳо ту ҳам инӣ ва ҳам он

مرا ماها تو هم اینی و هم آن

Чаҳ бошадгар барам дар ишқи ту ранҷ

چه باشد گر برم در عشق تو رنج

Нишоед ёфт беранҷ аз ҷаҳони ганҷ

نشاید یافت بی رنج از جهان گنج

Биё то ин ҷаҳонро бод дорем

بیا تا این جهان را باد داریم

зи рӯзи рафтаи ҳаргизи ёди норим

ز روز رفته هرگز یاد ناریم

Ту бо ман бош ҳамчун ранг бо зар

تو با من باش همچون رنگ با زر

Ки ман бо ту бум чун нур бо хур

که من با تو بوَم چون نور با خور

Ту бо ман бош ҳамчун ранг бо мл

تو با من باش همچون رنگ با مل

Ки ман бо ту бум чун буи бо гул

که من با تو بوم چون بوی با گل

Туро бе ман набошад шодмонӣ

ترا بی من نباشد شادمانی

Маро бе ту набошад Комронӣ

مرا بی تو نباشد کامرانی

Марои ханҷар чу абр заҳр бораст

مرا خنجر چو ابر زهر بارست

Турои ғамза чу тир дил гузораст

ترا غمزه چو تیر دل گذارست

Чу бошад тири ту бо ханҷари ман

چو باشد تیر تو با خنجر من

Куҷо зинда бимонад ҳеҷ душман

کجا زنده بماند هیچ دشمن

Ҳаме то дар ҷаҳони дарё ва равадаст

همی تا در جهان دریا و رودست

Туро аз ман ба ҳар некӣ дурудаст

ترا از من به هر نیکی درودست

Нбштми посухи ту бар сари роҳ

نبشتم پاسخ تو بر سر راه

Суханҳо кардам андари номаи кӯтоҳ

سخنها کردم اندر نامه کوتاه

Куҷои ман дар пас номаи давонам

کجا من در پس نامه دوانم

Агар сад банд дорам бгслонм

اگر صد بند دارم بگسلانم

Чунон оем шитобандаи дарин роҳ

چنان آیم شتابنده درین راه

Ки тири андари ҳавоу санг дар чоҳ

که تیر اندر هوا و سنگ در چاه

Чу анҷомида шуд гуфтори ромин

چو انجامیده شد گفتار رامین

Чу бод аз пеш ӯ баргашти озин

چو باد از پیش او برگشت آذین

Ҷаҳони афрӯзи ромин аз пас ӯй

جهان افروز رامین از پس اوی

Чу чавгон дор тозон аз пас гӯй

چو چوگان‌دار تازان از پس گوی

Гирифтаи ҳардуи ҳанҷори хуросон

گرفته هردو هنجار خراسان

Баришон гашта ранҷи роҳи осон

بریشان گشته رنج راه آسان

Чунон ду тири парони ири нишона

چنان دو تیر پران یر نشانه

Миён ҳар давони рӯзии миёна

میان هر دوان روزی میانه