Хушо мрўо нишаст шаҳриёрон

خوشا مروا نشست شهریاران

Хушо мрўои замини шоди хорон

خوشا مروا زمین شاد خواران

Хушо мрўо ба тобистон ва Нитсаон

خوشا مروا به تابستان و نیسان

Хушо мрўо ба пойизу зимистон

خوشا مروا به پاییز و زمستان

Касе ков буд дар Марви длороӣ

کسی کاو بود در مرو دلارای

Чигуна зистан донад дигар ҷой

چگونه زیستن داند دگر جای

Ба хосса чун буд дар Марви ёраш

به خاصه چون بود در مرو یارش

Чигуна хуш гузорад рӯзгораш

چگونه خوش گذارد روزگارش

Чунон чун буд ромини длозор

چنان چون بود رامین دلازار

Гусастаи ҳам зи Марв ва ҳам зи дилдор

گسسته هم ز مرو و هم ز دلدار

Ҳам аз ёрону хуишон давр гашта

هم از یاران و خویشان دور گشته

Ҳам аз ёр киӣ маҳҷӯр гашта

هم از یار کهی مهجور گشته

Набошад ҷой чун ҷои нахустин

نباشد جای چون جای نخستین

На як маъшӯқ чун маъшӯқи пешин

نه یک معشوق چون معشوق پیشین

Чу ромин омад андари кишвари Марв

چو رامین آمد اندر کشور مرو

Ба чашмаш ҳар гиёҳӣ буд чун сарв

به چشمش هر گیاهی بود چون سرو

Заминаш чун биҳишту шох чун ҳур

زمینش چون بهشت و شاخ چون حور

Гулаш чун ғолияи баргаш чу кофур

گلش چون غالیه برگش چو کافور

Дар он кишвари чунон бади ҷони ромин

در آن کشور چنان بُد جان رامین

Ки дар моҳи баҳорони шохи насрин

که در ماه بهاران شاخ نسرین

Ту гуфтӣ дар замини Марви шҳҷон

تو گفتی در زمین مرو شهجان

Дар минӯ бирав бикшод ризвон

در مینو برو بگشاد رضوان

Чу наздики диз Марв омад аз роҳ

چو نزدیک دز مرو آمد از راه

Ба боми гўшк бар , дида шуд огоҳ

به بام گوشک بر، دیده شد آگاه

Фурӯд омад ҳамон гуҳи марди дида

فرود آمد همان گه مرد دیده

Ба шодии ромро бар Рахши дида

به شادی رام را بر رخش دیده

Якояки дояро зу огаҳӣ дод

یکایک دایه را زو آگهی داد

Дил доя шуд аз андешаи озод

دل دایه شد از اندیشه آزاد

Давон шуд то ба пеши виси бонӯ

دوان شد تا به پیش ویس بانو

Бигуфт омад ба дардати нӯши дору

بگفت آمد به دردت نوش دارو

Паланг хусравӣ омад гурозон

پلنگ خسروی آمد گرازان

Ҳзбр шоҳӣ омад сари фарозон

هزبر شاهی آمد سر فرازان

Насим давлат омад муждаи хоҳон

نسیم دولت آمد مژده خواهان

Ки омад навбаҳори подшоҳон

که آمد نوبهار پادشاهان

Дарахти шодкомӣ борвар шуд

درخت شادکامی بارور شد

Ҳамон бахти ситамгар додгар шуд

همان بخت ستمگر دادگر شد

Ба бор оварад шохи меҳри нав бар

به بار آورد شاخ مهر نو بر

Падед оварад кони васли гавҳар

پدید آورد کان وصل گوهر

Дамидаи гашти субҳ аз ховари бом

دمیده گشت صبح از خاور بام

Шукуфта шуд баҳори кишвари ком

شکفته شد بهار کشور کام

Умед фаррухӣ омад зи давлат

امید فرخی آمد ز دولت

Навид хуррамӣ омад зи васлат

نوید خرمی آمد ز وصلت

Набинӣ шаб шуда чун рӯзи равшан

نبینی شب شده چون روز روشن

Ҷаҳони хуррам шуда чун вақти гулшан

جهان خرم شده چون وقت گلشن

Набинӣ шохи шодии бшкФидаҳ

نبینی شاخ شادی بشکفیده

Набинӣ шоханда пжмридаҳ

نبینی شاخ انده پژمریده

Набинӣ хок , дебо рӯй гашта

نبینی خاک، دیبا روی گشته

Набинӣ бод , анбар буи гашта

نبینی باد، عنبر بوی گشته

Алои моҳо баровари сари зи болин

الا ماها برآور سر ز بالین

Ҷаҳони байни бргшо ва ин ҷаҳони байн

جهان‌بین برگشا و این جهان بین

Шабати торики бади ҳамранги мӯят

شبت تاریک بُد همرنگ مویت

Кунун рухшанда шуд ҳамранги рӯят

کنون رخشنده شد همرنگ رویت

Задуда шуд ҷаҳон аз занги андӯҳ

زدوده شد جهان از زنگ اندوه

Ҳаме хандад замин аз кӯҳ то кӯҳ

همی خندد زمین از کوه تا کوه

Ҷаҳони хандон шуда аз рӯй ромин

جهان خندان شده از روی رامین

Ҳавои мишкӣн шуда аз буии ромин

هوا مشکین شده از بوی رامین

Ба фоли нек ромин омад аз роҳ

به فال نیک رامین آمد از راه

Ҳаме пайваст хоҳад меҳр бо моҳ

همی پیوست خواهد مهر با ماه

Биё то рӯй он дилбанди бинӣ

بیا تا روی آن دلبند بینی

Ту гӯйии моҳро фарзанди бинӣ

تو گویی ماه را فرزند بینی

Ба даргоҳи истодаи бори хоҳон

به درگاه ایستاده بار خواهان

зи кину хашми ту зинҳори хоҳон

ز کین و خشم تو زنهار خواهان

Турои дили хаста ӯро дили шикаста

ترا دل خسته او را دل شکسته

Миён ҳар давони дарҳои баста

میان هر دوان درهای بسته

Дарат бар длгшоӣ хеш бигушоӣ

درت بر دلگشای خویش بگشای

Умед ҷон физой хеши бФзоӣ

امید جان فزای خویش بفزای

Саман бар виси гуфтои шоҳи хуфтаи сет

سمن‌بر ویس گفتا شاه خفته‌ست

Бало дар зери хоб ӯ наҳуфтаи сет

بلا در زیر خواب او نهفته‌ست

Гар ӯ зини хоби хуш бедор гардад

گر او زین خواب خوش بیدار گردد

Саросари кори мо душвор гардад

سراسر کار ما دشوار گردد

Яке чора бикун ков хуфта монад

یکی چاره بکن کاو خفته ماند

Ниҳони моу роз мо надонад

نهان ما و راز ما نداند

Сабки доя фусунӣ хонд бар шоҳ

سبک دایه فسونی خواند بر شاه

Ту гуфтӣ шоҳи мурдаи гашт бар гоҳ

تو گفتی شاه مرده گشت بر گاه

Чу мисатони хоби нӯшин дррбўдш

چو مستان خواب نوشین درربودش

Чунон каз гетӣ огоҳӣ набӯдаш

چنان کز گیتی آگاهی نبودش

Пас онгаҳ вис ҳамчун моҳи равшан

پس آنگه ویس همچون ماه روشن

Нишаст озурда бар сӯрохи равзан

نشست آزرده بر سوراخ روزن

зи равзан рӯй ромин дид чун меҳр

ز روزن روی رامین دید چون مهر

Шукуфта шуд ба ҷонаш дар , гули меҳр

شکفته شد به جانش در، گل مهر

Ва лекин сабр карду дили Фрўдошт

و لیکن صبر کرد و دل فروداشت

Бннмўди он табоҳӣ кондрў дошт

بننمود آن تباهی کاندرو داشت

Сухан бо Рахш ромин гуфт яксар

سخن با رخش رامین گفت یکسر

Бадв гуфт эй саманди кӯҳи пайкар

بدو گفت ای سمند کوه پیکر

Турои ман доштами ҳамтои фарзанд

ترا من داشتم همتای فرزند

Чаро бибаред аз ман меҳру пайванд

چرا ببرید از من مهر و پیوند

На аз зари сохтам астому тангат

نه از زر ساختم استام و تنگت

Вази абрешими Фсору полҳнгт

وز ابریشم فسار و پالهنگت

На аз сим ва рухомат кардам охир

نه از سیم و رخامت کردم آخر

Ҳамаи солаи зи кунҷати доштами пар

همه ساله ز کنجت داشتم پر

Чаро дили зи ахри ман бар гирифтӣ

چرا دل ز اخر من بر گرفتی

Бирафтӣ охир дигар гирифтӣ

برفتی آخر دیگر گرفتی

Туро некӣ насозад чун бидидам

ترا نیکی نسازد چون بدیدم

Дареғи он ранҷҳо каз ту кашидам

دریغ آن رنجها کز تو کشیدم

Турои охир чунон созад ки дидӣ

ترا آخر چنان سازد که دیدی

Ту худ доне чаҳ сахтӣҳо кашидӣ

تو خود دانی چه سختیها کشیدی

Кро хурмо насозад хор созад

کرا خرما نسازد خار سازد

Кро минбар насозад дор созад

کرا منبر نسازد دار سازد