Чу виси андар шабистон рафт ва бинишаст

چو ویس اندر شبستان رفت و بنشست

Замонӣ буду боз аз ҷой бурҷаст

زمانی بود و باز از جای برجست

Бигуфт ин ва дигар раҳ шуд ба равзан

بگفت این و دگر ره شد به روزن

зи равзан теғ зад хуршеди равшан

ز روزن تیغ زد خورشید روشن

Дигар раҳ гуфт бо Рахши раҳи анҷом

دگر ره گفت با رخش ره انجام

Наҳй рхшои ҳаме бар чашми ман гом

نهی رخشا همی بر چشم من گام

Маро ҳастӣ чу фарзанди дили афрӯз

مرا هستی چو فرزند دل افروز

Ба ту напасандам ин сахтии бад-ӣни рӯз

به تو نپسندم این سختی بدین روز

Чаро ҳамроҳи бади ҷустӣу бадхоҳ

چرا همراه بد جستی و بدخواه

Ту нишнидӣ ки ҳамроҳаст ва пас роҳ

تو نشنیدی که همراهست و پس راه

Агар бо ту на ин бади рой будӣ

اگر با تو نه این بد رای بودی

Туро бар чашми ман бар , ҷой будӣ

ترا بر چشم من بر، جای بودی

Кунун бар бод шуд аўмиду ранҷат

کنون بر باد شد اومید و رنجت

На борат ҳаст зии мо на сипанҷат

نه بارت هست زی ما نه سپنجت

Бирав бору сипанҷ аз дигарон хоҳ

برو بار و سپنج از دیگران خواه

Дили гмгштаҳро аз дилбарони хоҳ

دل گمگشته را از دلبران خواه

Бирав ромои ту низ аз Марви баргард

برو راما تو نیز از مرو برگرد

Пизишкии ҷӯй ва бо ӯ ёд кун дард

پزشکی جوی و با او یاد کن درد

Басои рўзо ки аз ту бори ҷустам

بسا روزا که از تو بار جستم

Чу зинҳории зи ту зинҳори ҷустам

چو زنهاری ز تو زنهار جستم

На бар даргоҳи хешам бор додӣ

نه بر درگاه خویشم بار دادی

На бо зинҳорён зинҳор додӣ

نه با زنهاریان زنهار دادی

Басои шабҳо ки ту хуши хуфта будӣ

بسا شبها که تو خوش خفته بودی

На чун ман бедилу ошуфта будӣ

نه چون من بی دل و آشفته بودی

Ту хуфта дар миён хазу санҷоб

تو خفته در میان خز و سنجاب

Ман афтода ба роҳи андари гулу об

من افتاده به راه اندر گِل و آب

Кунун он бад ки кардӣ боздидӣ

کنون آن بد که کردی بازدیدی

Балоро ҳам бало анбоз дидӣ

بلا را هم بلا انباز دیدی

Агар ту нозукӣ эй шохи сӯсан

اگر تو نازکی ای شاخ سوسن

Ҳар ойӣнаи Неи нозуктар аз ман

هر آیینه نیی نازکتر از من

Ва гар будам турои як рӯзи дархур

و گر بودم ترا یک روز درخور

Нагуфтам ҷовдони тимори ман хур

نگفتم جاودان تیمار من خور

Бабри аўмиди дил чун ман буридам

ببر اومید دل چون من بریدم

зи навмидӣ ба осонии расидам

ز نومیدی به آسانی رسیدم

Агар аўмиди ранҷурии намояд

اگر اومید رنجوری نماید

зи навмидии басӣ осонӣ ояд

ز نومیدی بسی آسانی آید

Ман он будам ки аз аўмидўорӣ

من آن بودم که از اومیدواری

Ҳамеи барадам ба дарё бар , сморӣ

همی بردم به دریا بر، سماری

Кунун аз шӯриши дарёи брстм

کنون از شورش دریا برستم

Дил аз аўмид беҳуда бишустам

دل از اومید بیهوده بشستم

з хурсандӣ гузидам порсое

ز خرسندی گزیدم پارسایی

Ки хурсандӣаст беҳтари подшоиӣ

که خرسندیست بهتر پادشایی

Кунун кат нест рӯзӣ аз куҳани ёр

کنون کت نیست روزی از کهن یار

Бирав ёрӣ ки нав кардӣ нигаҳи дор

برو یاری که نو کردی نگه دار

Куҳани динор ва ёқӯтаст номӣ

کهن دینار و یاقوتست نامی

Ва гарна ёр нав бошад гиромӣ

و گرنه یار نو باشد گرامی

Чу меҳрамро буридӣ аз ҷафои сар

چو مهرم را بریدی از جفا سر

Бурӣда сар наравед бори дигар

بریده سر نروید بار دیگر

Агар баррӯиад аз гӯрами гёзор

اگر برروید از گورم گیازار

Гёзорм буд аз ту длозор

گیازارم بود از تو دلازار

Вгрчаҳи нек дон будам ба тадбир

وگرچه نیک‌دان بودم به تدبیر

Надонистам ки гардад меҳри дили пер

ندانستم که گردد مهر دل پیر

Мҷу аз ман дигар раҳи меҳрбонӣ

مجو از من دگر ره مهربانی

Ки ноед бози перонро ҷавонӣ

که ناید باز پیران را جوانی

Ҳамонам ман ки ту нома навиштӣ

همانم من که تو نامه نوشتی

Ба номаи номи ман барадӣ ба зиштӣ

به نامه نام من بردی به زشتی

Маро аз меҳрат омад зишти номӣ

مرا از مهرت آمد زشت نامی

Ки ҷуз бо ту накардам хеши комӣ

که جز با تو نکردم خویش‌کامی

Накардам дар ҷаҳони ҷузи ту яке ёр

نکردم در جهان جز تو یکی یار

Ту низ аз бахти ман будӣ бад-ӣни зор

تو نیز از بخت من بودی بدین زار

Тӯй чун модарии каши толеъии шӯр

توی چون مادری کش طالعی شور

Яке фарзанд будаш ваон яке кӯр

یکی فرزند بودش وان یکی کور

Ба дидаи кӯрӣ духтар набинад

به دیده کوری دختر نبیند

Ҳамеи домод беоҳӯ гузинад

همی داماد بی آهو گزیند

Диламгар чун камон дар меҳри дўтост

دلم گر چون کمان در مهر دوتاست

Чу тираст дар ҷафои гуфтори ман рост

چو تیرست در جفا گفتار من راست

Дили ту чу нишона шуд бар озор

دل تو چو نشانه شد بر آزار

Нишонаи тро зи пеш тир бурдор

نشانه‌ت را ز پیش تیر بردار

Бирав то нашнавӣ гуфтори дилгир

برو تا نشنوی گفتار دلگیر

зи талхӣ чун кбст аз захм чун тир

ز تلخی چون کبست از زخم چون تیر