Дили ромини з гуфтораш бипечед

دل رامین ز گفتارش بپیچید

Ҳам андари дили ҷавобашро бсичид

هم اندر دل جوابش را بسیچید

Ҷавобаш дод ромин гуфт моҳо

جوابش داد رامین گفت ماها

з ғам хоҳад маро кардани тбоҳо

ز غم خواهد مرا کردن تباها

Надонам гуфт ман таррор чун меҳр

ندانم گفت من طرار چون مهر

Ки сабр аз дил рибоед гӯна аз чеҳр

که صبر از دل رباید گونه از چهر

Чунон осон рибоед дили зи ҳушёр

چنان آسان رباید دل ز هشیار

Ки аз мисатон рибоед кӣсаи таррор

که از مستان رباید کیسه طرار

Танамгар пер шуд меҳрам нашуд пер

تنم گر پیر شد مهرم نشد پیر

Навой нав тавон зад бар куҳани зер

نوای نو توان زد بر کهن زیر

Марои меҳри ту дар тан ҷон покаст

مرا مهر تو در تن جان پاکست

зи перии ҷони мардумро чаҳ бокаст

ز پیری جان مردم را چه باکست

Макун бар ман фусӯси меҳр бисёр

مکن بر من فسوس مهر بسیار

Ки беморӣ нахоҳад марди бемор

که بیماری نخواهد مرد بیمار

Мазан таънаи марогар ту дурустӣ

مزن طعنه مرا گر تو درستی

Ки на ман хостам аз бахти сустӣ

که نه من خواستم از بخت سستی

Ниёзи ман ба рӯй худ бидидӣ

نیاز من به روی خود بدیدی

Дирафш бениёзӣ баркашидӣ

درفش بی نیازی برکشیدی

Чаро рози дилам бо ту намудем

چرا راز دلم با تو نمودم

Чаро тимори ҷон худ фузудам

چرا تیمار جان خود فزودم

Далерами ман ба рози дили намӯдан

دلیرم من به راز دل نمودن

Далерии ту ба ҷону дил рубудан

دلیری تو به جان و دل ربودن

Мабодои кас ки бинмоед дили хеш

مبادا کس که بنماید دل خویش

Ки пас чун рӯзи ман рӯз оядаш пеш

که پس چون روز من روز آیدش پیش

Нигорогар ту гаштӣ бар батон ма

نگارا گر تو گشتی بر بتان مه

Ту худ доне ки меҳтари додгар ба

تو خود دانی که مهتر دادگر به

Кунун каз меҳтарии гаштии тавонгар

کنون کز مهتری گشتی توانگر

Ба ҳоли мардум дарвеш бингар

به حال مردم درویش بنگر

Агар ман гаштам аз меҳрати гунаҳгор

اگر من گشتم از مهرت گنهگار

Ним чандини маломатро сазовор

نیم چندین ملامت را سزاوار

Ҳаме то оз бошад бар ҷаҳони чир

همی تا آز باشد بر جهان چیر

Нагардад ҷони мардум аз гунаҳи сайр

نگردد جان مردم از گنه سیر

Гунаҳ кард одами андари поки минӯ

گنه کرد آدم اندر پاک مینو

Ҳар ойӣнаи манам аз гавҳар ӯ

هر آیینه منم از گوهر او

Сияҳи сарро гунаҳ бар сари набиштаи сет

سیه سر را گنه بر سر نبشته‌ست

Гунаҳгоряш дар гавҳар сиришта сет

گنهگاریش در گوهر سرشته‌ست

На дониш рӯй бартобад қазо ро

نه دانش روی برتابد قضا را

На мардӣ даст барпечад бало ро

نه مردی دست برپیچد بلا را

Чаҳ он ков бехирад бошад чаҳ бихарад

چه آن کاو بی‌خرد باشد چه بخرد

Нахоҳад хештанро ҳеҷ каси бад

نخواهد خویشتن را هیچ کس بد

Гуноҳ дай бишуд бо даии зи дастам

گناه دی بشد با دی ز دستم

Ту фардои байн ки меҳрат чун пурситам

تو فردا بین که مهرت چون پرستم

Ба меҳр андар кунам тадбири фардо

به مهر اندر کنم تدبیر فردا

Ки дайро дар наёбади ҳеҷ доно

که دی را در نیابد هیچ دانا

Агар бишикастам андари меҳри паймон

اگر بشکستم اندر مهر پیمان

Биҷузи пӯзиш намӯдан нест дармон

بجز پوزش نمودن نیست درمان

Дар он шаҳрӣ чаро ором гиранд

در آن شهری چرا آرام گیرند

Ки узрӣ дар гуноҳӣ напазиранд

که عذری در گناهی نپذیرند

Агар пӯзиш накӯ бошад зи кеҳтар

اگر پوزش نکو باشد ز کهتر

Накӯтар бошад омурзиши зи меҳтар

نکوتر باشد آمرزش ز مهتر

Биёмурз ин гуноҳиро ки кардам

بیامرز این گناهی را که کردم

Ки дигари гирд ӯ ҳаргиз нигарадам

که دیگر گرد او هرگز نگردم

Агар зулат набӯдӣ кеҳтарон ро

اگر زلت نبودی کهتران را

Набӯдӣ афв кардани меҳтарон ро

نبودی عفو کردن مهتران را

з ту дидам фаровони хуби корӣ

ز تو دیدم فراوان خوب کاری

Магари бахшоишу омрзгорӣ

مگر بخشایش و آمرزگاری

Гунаҳ кардам зи баҳри озмоиш

گنه کردم ز بهر آزمایش

Ки чун дорӣ дар омурзиши намоиш

که چون داری در آمرزش نمایش

Гуноҳамро биёмурз ва чунин дон

گناهم را بیامرز و چنین دان

Ки некӣ гум нагардад дар ду гиҳон

که نیکی گم نگردد در دو گیهان

Ҷазои ман басаст ин шармсорӣ

جزای من بس است این شرمساری

Балои ман басаст ин бурдборӣ

بلای من بس است این بردباری

Ман андари барфу борони истода

من اندر برف و باران ایستاده

Ту чашми мардумӣ бар ҳам ниҳода

تو چشم مردمی بر هم نهاده

з бе раҳмати дил ва бе оби дида

ز بی رحمت دل و بی آب دیده

Забонии ҳамчу шамшерӣ кашида

زبانی همچو شمشیری کشیده

Ҳамеи гӯйии туро ҳаргиз надидам

همی گویی ترا هرگز ندیدم

Вагар дидам умед аз ту буридам

وگر دیدم امید از تو بریدم

Нгоринои мҷу аз ман ҷудоӣ

نگارینا مجو از من جدایی

Ҳамаи чизеи ҳамеи ҷӯи ҷузи раҳоӣ

همه چیزی همی جو جز رهایی

Ба ҷони ин заҳр натавонам чашедан

به جان این زهر نتوانم چشیدن

Ба дили ин бор натавонам кашӣдан

به دل این بار نتوانم کشیدن

Агар бошад дилам аз санги ходо

اگر باشد دلم از سنگ خادا

Надонад кард бо ҳиҷрати мудоро

نداند کرد با هجرت مدارا

з ҳиҷронат битарсад вази бало на

ز هجرانت بترسد وز بلا نه

Туро хоҳад зи яздону маро на

ترا خواهد ز یزدان و مرا نه