Смнбр вис гуфт эй бе хиради ром

سمنبر ویس گفت ای بی خرد رام

Надорӣ аз хирадмандии биҷузи ном

نداری از خردمندی بجز نام

Ҷафо бар дил занад хишт гаронаш

جفا بر دل زند خشت گرانش

Бимонад ҷовдон бар дили нишонаш

بماند جاودان بر دل نشانش

Ҷафои ту маро бар дил бимонада сет

جفای تو مرا بر دل بمانده‌ست

Чунон каз дили вафои ту брондаҳи сет

چنان کز دل وفای تو برانده‌ست

Набошад бо касе ҳам куфр ва ҳам дайн

نباشد با کسی هم کفر و هم دین

Нагунҷад дар дилии ҳам меҳр ва ҳам кин

نگنجد در دلی هم مهر و هم کین

Чу ёди орми зи сад гӯнаи ҷафоят

چو یاد آرم ز صد گونه جفایت

Намонад дар дилами буии вафоят

نماند در دلم بوی وفایت

Ту худ доне ки ман бо ту чаҳ кардам

تو خود دانی که من با تو چه کردم

Ба аўмиди вафо чаҳ ранҷи барадам

به اومید وفا چه رنج بردم

Пас онгаҳ ту ба ҷои ман чаҳ кардӣ

پس آنگه تو به جای من چه کردی

Бикуштӣ вончаҳи киштӣ худ бихӯрадӣ

بکشتی وانچه کشتی خود بخوردی

Бирафтӣ бар серум ёрӣ гузидӣ

برفتی بر سرم یاری گزیدی

Накӯ кардӣ ту худ ӯро сзидӣ

نکو کردی تو خود او را سزیدی

Ҷузин аз ту чаҳ кор ояд ки кардӣ

جزین از تو چه کار آید که کردی

Ки ҳамчун кргсон мурдор хӯрдӣ

که همچون کرگسان مردار خوردی

Зиҳӣ дода сутуру бстдаҳи хар

زهی داده ستور و بستده خر

Туро ҳамчун манӣ кӣ буд дархур

ترا همچون منی کی بود درخور

Туро чун ҷои шӯру реги шоист

ترا چون جای شور و ریگ شایست

Сароу боғ фармудан чаҳ боист

سرا و باغ فرمودن چه بایست

Гумони барадам ки ту шери шикорӣ

گمان بردم که تو شیر شکاری

Нагирӣ ҷузи гавазни марғзорӣ

نگیری جز گوزن مرغزاری

Надонистам ки ту рӯбоҳи перӣ

ندانستم که تو روباه پیری

Ба сад ҳилаи яке харгӯш гирӣ

به صد حیله یکی خرگوش گیری

Чаро чун шаста будӣ хештани пок

چرا چون شسته بودی خویشتن پاک

Фишондӣ бар танати хокистару хок

فشاندی بر تنت خاکستر و خاک

Чаро бгзоштии ҷом майу шер

چرا بگذاشتی جام می و شیر

Наҳодӣ пеши худ ҷоми ску сайр

نهادی پیش خود جام سک و سیر

Чаро бархестӣ аз фарши Нитсаон

چرا برخاستی از فرش نیسان

Нишастӣ бар пилосу шоли халқон

نشستی بر پلاس و شال خلقان

На бас буд онкӣ аз шаҳрам бирафтӣ

نه بس بود آنکه از شهرم برفتی

Ба шаҳри душманон мأўо гирифтӣ

به شهر دشمنان مأوا گرفتی

На бас буд онкии дигар ёр кардӣ

نه بس بود آنکه دیگر یار کردی

Марои зии дӯсту душман хор кардӣ

مرا زی دوست و دشمن خوار کردی

На бас буд онкӣ чун номаи нбштӣ

نه بس بود آنکه چون نامه نبشتی

Сухан бо хӯни ман дар ҳам сириштӣ

سخن با خون من در هم سرشتی

Абои чандини ҷафоу хашму озор

ابا چندین جفا و خشم و آزار

Наҳодӣ бори зиштӣ бар сари бор

نهادی بار زشتی بر سر بار

Чу дояи пеш ту омад брондӣ

چو دایه پیش تو آمد براندی

Сагу ҷодӯу пар дастонаш хондӣ

سگ و جادو و پر دستانش خواندی

Ту таррорӣу пари дастон ба доя

تو طراری و پر دستان به دایه

Тӯии ҷодӯи тӯй бисёр моя

توی جادو توی بسیار مایه

Ту ӯро ғарча ва нодон гирифтӣ

تو او را غرچه و نادان گرفتی

Фиреби ҷодӯон бо ӯ бигуфтӣ

فریب جادوان با او بگفتی

Ҳам ӯро ҳам маро дастон наҳодӣ

هم او را هم مرا دستان نهادی

Ҳазорон доғмон бар ҷон наҳодӣ

هزاران داغمان بر جان نهادی

Тӯии заҳҳоки дидаи ҷодӯии нар

توی ضحاک دیده جادوی نر

Ки ҳам низнгсозӣ ҳам фусунгар

که هم نیزنگ سازی هم فسونگر

Ту кардӣ бевафое мо накардем

تو کردی بی وفایی ما نکردیم

Ту хӯрдӣ зинҳор ва мо нахурдем

تو خوردی زینهار و ما نخوردیم

Ббўдӣ чанд гуҳи хуррам ба гўроб

ببودی چند گه خرم به گوراب

Кунун боз омадӣ бо чашми пари об

کنون باز آمدی با چشم پر آب

Ҳамеи гӯйии суханҳои нигорин

همی گویی سخنهای نگارین

Дарунаши оҳанӣни берунаши заррин

درونش آهنین بیرونش زرین

Манам он нўшкФтаҳи боғи сад ранг

منم آن نوشکفته باغ صد رنگ

Ки ту бар ман бигуфтӣ он ҳамаи нанг

که تو بر من بگفتی آن همه ننگ

Манам он гулшани шҳўори некӯ

منم آن گلشن شهوار نیکو

Ки дар чашм ту будам яксар оҳӯ

که در چشم تو بودم یکسر آهو

Манам он чашма каз ман об хӯрдӣ

منم آن چشمه کز من آب خوردی

Чу хӯрдӣ чашмаро пар хок кардӣ

چو خوردی چشمه را پر خاک کردی

Кунун аз тишнагии барадии басии тоб

کنون از تشنگی بردی بسی تاب

Шитобон омадӣ каз ман хурии об

شتابان آمدی کز من خوری آب

Набоистӣ зи чашмаи об хӯрдан

نبایستی ز چشمه آب خوردن

Чу хӯрдӣ чашмаро пари хок кардан

چو خوردی چشمه را پر خاک کردن

Ва ё акнӯн ки кардӣ чашмаро хор

و یا اکنون که کردی چشمه را خوار

Наёрӣ об ӯ хӯрдан дигар бор

نیاری آب او خوردن دگر بار