Ба посух гуфт ромини дили афрӯз

به پاسخ گفت رامین دل افروز

Шаби хашми ту моро шаб кунад рӯз

شب خشم تو ما را شب کند روز

Ду шаби байнами ҳамеи имшаб ба гиҳон

دو شب بینم همی امشب به گیهان

Азин тираи ҳавоу хашми ҷонон

ازین تیره هوا و خشم جانان

Басои рнҷо ки бар ман зин шаб омад

بسا رنجا که بر من زین شب آمد

Мароу Рахшро ҷон бар лаб омад

مرا و رخش را جان بر لب آمد

Чаро шаби Рахши ман бо ман гирифтор

چرا شب رخش من با من گرفتار

Ки Рахшам нест ҳамчун ман гунаҳгор

که رخشم نیست همچون من گنهگار

Агар бахшойӣ аз ман бистару гоҳ

اگر بخشایی از من بستر و گاه

Чаҳ бахшойии азуи муштии ҷӯу коҳ

چه بخشایی ازو مشتی جو و کاه

Ба муштии коҳ ӯро миҳмон кун

به مشتی کاه او را میهمان کن

Ба ҷони бўзии диламро шодмон кун

به جان بوزی دلم را شادمان کن

Агар на ошно на дўстгонм

اگر نه آشنا نه دوستگانم

Чунон пиндори комшби миҳмонам

چنان پندار کامشب میهمانم

Ба меҳмонони ҳама хӯбӣ писанданд

به مهمانان همه خوبی پسندند

На зини сон дар миён барф банданд

نه زین سان در میان برف بندند

Баҳона барграфтам аз миёна

بهانه برگرفتم از میانه

На пӯзиш дорам акнӯн на баҳона

نه پوزش دارم اکنون نه بهانه

Туро хонд ҳамаи каси нои ҷавонмард

ترا خواند همه کس نا جوانمرد

Чу ту гӯйӣ бирав навмеди баргард

چو تو گویی برو نومید برگرد

Ҳамаи зи озодагон ном бурдор

همه ز آزادگان نام بردار

Ба зафтии бргрнди ин на ба озор

به زفتی برگرند این نه به آزار

Миёни мо на хӯнӣ ӯ фитодаи сет

میان ما نه خونی او فتاده‌ست

Ва ё деринаи кинии истодаи сет

و یا دیرینه کینی ایستاده‌ست

Итобаст ин на ҷанг ростинаст

عتابست این نه جنگ راستینست

Чаро бо ҷони ман чандинат кинаст

چرا با جان من چندینت کینست

Ту худ доне ки бо ҷон нест бозӣ

تو خود دانی که با جان نیست بازی

Чаро чандин ба хӯни бандаи тозӣ

چرا چندین به خون بنده تازی

На онам ман ки аз сармои гурезам

نه آنم من که از سرما گریزم

Ҳаме то ҷон буд бо ӯ ситезам

همی تا جان بود با او ستیزم

На онам ман ки баргардами зи Кувайт

نه آنم من که برگردم ز کویت

Вагар ҷонам барояд пеши рӯят

وگر جانم برآید پیش رویت

Чаҳ бошадгар ба барфи андари бимирам

چه باشد گر به برف اندر بمیرم

зи мардуми ҷовдонаи номи гирам

ز مردم جاودانه نام گیرم

Бимонад дар вафои зиндаи марои ном

بماند در وفا زنده مرا نام

Чу маргами пеш ту бошад ба фарҷом

چو مرگم پیش تو باشد به فرجام

Маро бе ту набошад зиндагонӣ

مرا بی تو نباشد زندگانی

Азиро кам набошад Комронӣ

ازیرا کم نباشد کامرانی

Ҷаҳонро бе ту бисёр озмудам

جهان را بی تو بسیار آزمودم

Бадв дар , зинда ҳамчун мурда будам

بدو در، زنده همچون مرده بودم

Чу бе ту баршуморам зиндагонӣ

چو بی تو برشمارم زندگانی

Ҷудо аз ту нахоҳам шодмонӣ

جدا از تو نخواهم شادمانی

Маро бе ту ҷаҳон ҷустан маҳоласт

مرا بی تو جهان جستن محالست

Ки бе ту ҷони ман бар ман ваболаст

که بی تو جان من بر من وبالست

Ало эй саҳмгини боди зимистон

الا ای سهمگین باد زمستان

Биовар барфу ҷонами зуди бустон

بیاور برف و جانم زود بستان

Марои мурдани миёни барфи хуштар

مرا مردن میان برف خوشتر

зи ҷаври рӯзгору хашми дилбар

ز جور روزگار و خشم دلبر

Тании сангину ҷонии сахти рӯйин

تنی سنگین و جانی سخت رویین

Намонад дар миёни барфи чандин

نماند در میان برف چندین