Ба посух гуфт ромини длозор

به پاسخ گفت رامین دلازار

Макун моҳо маро чандин маёзор

مکن ماها مرا چندین میازار

На бас буд онкӣ аз пешами брондӣ

نه بس بود آنکه از پیشم براندی

На баси он тир кам дар дили нишондӣ

نه بس آن تیر کم در دل نشاندی

На баси чандин ки оби ман ббрдӣ

نه بس چندین که آب من ببردی

На баси чандин ки нангами баршумурдӣ

نه بس چندین که ننگم برشمردی

Мазан тири ҷафо бар ман азин беш

مزن تیر جفا بر من ازین بیش

Ки кардӣ сурбаи сари ҷону дилами риш

که کردی سربه سر جان و دلم ریش

Чаҳ ранҷ ояд азин бадтар ба рӯем

چه رنج آید ازین بدتر به رویم

Ки ту гӯйӣ дареғаст аз ту кӯем

که تو گویی دریغست از تو کویم

Чаро бахшойӣ аз ман раҳгузорӣ

چرا بخشایی از من رهگذاری

Ки ин айвон мӯбад нест борӣ

که این ایوان موبد نیست باری

Сазадгар сангдили хўонмту душман

سزد گر سنگدل خوانمت و دشمن

Ки роҳи шоягони бахшойӣ аз ман

که راه شایگان بخشایی از من

Гузори шаҳру роҳи душману дӯст

گذار شهر و راه دشمن و دوست

зи ёри хеши бахшӯдан на некӯаст

ز یار خویش بخشودن نه نیکوست

На ту гуфтӣ худовандони фарҳанг

نه تو گفتی خداوندان فرهنگ

Бимонанд оштиро ҷой дар ҷанг

بمانند آشتی را جای در جنگ

Чаро ту оштӣ дар дили надорӣ

چرا تو آشتی در دل نداری

Магар чун мо сиришт аз гули надорӣ

مگر چون ما سرشت از گل نداری

Кунунгар ту нахоҳӣ гашти хушнӯд

کنون گر تو نخواهی گشت خشنود

Вафо рафт аз миён ва бӯданӣ буд

وفا رفت از میان و بودنی بود

Марои зидр бибояд рафт ночор

مرا زیدر بباید رفت ناچار

Бимонада бедил ва бесабр ва бе ёр

بمانده بی دل و بی صبر و بی یار

зи ду зулфати марои даҳ ёдгорӣ

ز دو زلفت مرا ده یادگاری

зи вошомаҳи марои даҳ ғмгсорӣ

ز واشامه مرا ده غمگساری

Яке ҳалқа ба ман даҳ зон ду занҷир

یکی حلقه به من ده زان دو زنجیر

Ки гирад ҷони бурноу дили пер

که گیرد جان برنا و دل پیر

Магар ҷонам шавад руста ба бӯят

مگر جانم شود رسته به بویت

Чунон чун гашта тани хаста ба Кувайт

چنان چون گشته تن خسته به کویت

Магар чун ҷон ман ёбад раҳоӣ

مگر چون جان من یابد رهایی

Турои ҳам дил бигирад дар ҷудоӣ

ترا هم دل بگیرد در جدایی

Шунида ситам ки шаб обистан ояд

شنیده‌ستم که شب آبستن آید

Надонад кас ки фардо зу чаҳ зояд

نداند کس که فردا زو چه زاید