Дигар раҳ гуфт ромин эй смнбр

دگر ره گفت رامین ای سمنبر

Диламро ҳам ту додӣ ҳам ту май бар

دلم را هم تو دادی هم تو می‌بر

Чаҳ бошадгар ту аз ман сайри гаштӣ

چه باشد گر تو از من سیر گشتی

Ҳамон кини маро дар дил бикуштӣ

همان کین مرا در دل بکشتی

Маро дар дил наёяд аз ту сирӣ

مرا در دل نیاید از تو سیری

Надорам бар ҷафо ҷустани далерӣ

ندارم بر جفا جستن دلیری

зи ту тундӣ ва аз ман хуши забонӣ

ز تو تندی و از من خوش زبانی

зи ту дашном ва аз ман меҳрбонӣ

ز تو دشنام و از من مهربانی

Ба озори ту рӯй аз ту нтобам

به آزار تو روی از تو نتابم

Ки ман чун ту яке дигар наёбам

که من چون تو یکی دیگر نیابم

Агар ту бркнии як чашмам аз сар

اگر تو برکنی یک چشمم از سر

Ба пеши дастати орми чашми дигар

به پیش دستت آرم چشم دیگر

Марои чандин ба зиштии номи барадӣ

مرا چندین به زشتی نام بردی

Чунон донам ки хӯбӣ ёд кардӣ

چنان دانم که خوبی یاد کردی

Марои нафрини ту чун офаринаст

مرا نفرین تو چون آفرینست

Ки гуфторат ба гӯшам шаккаринаст

که گفتارت به گوشم شکرینست

Агарчӣ дар сухани озори ҷӯӣ

اگرچه در سخن آزار جویی

зи тундии сурбаи сари дашноми гӯйӣ

ز تندی سربه سر دشنام گویی

Хуш ояд ҳарчӣ ту гӯйӣ ба гӯшам

خوش آید هرچه تو گویی به گوشم

Ту гӯйии бонги мутриб май ниўшм

تو گویی بانگ مطرب می‌نیوشم

Чу ту хомаш шӯй гӯям чаҳ будӣ

چو تو خامش شوی گویم چه بودی

Ки дигари бора озорӣ намӯдӣ

که دیگر باره آزاری نمودی

Ба гуфтории забонро баргушодӣ

به گفتاری زبان را برگشادی

Вгрчаҳи мари маро дшмон додӣ

وگرچه مر مرا دشمان دادی

Бидон гуфтор кам дармони намое

بدان گفتار کم درمان نمایی

Диламро ҳам бидон дардӣ физойӣ

دلم را هم بدان دردی فزایی

Агарчӣ байнам аз ту дарду хорӣ

اگرچه بینم از تو درد و خواری

Ҳаме дорам умеди растгорӣ

همی دارم امید رستگاری

Ҳаме гӯям магари хушнӯди гардӣ

همی گویم مگر خشنود گردی

Зиёни дӯстиро суди гардӣ

زیان دوستی را سود گردی

Манам имшаби нигоро чун яке кас

منم امشب نگارا چون یکی کس

Ки шераш пеш бошад пелаш аз пас

که شیرش پیش باشد پیلش از پس

Дилаш бошад зи бими ҳардуи хаста

دلش باشد ز بیم هردو خسته

Бало бар ваии з ҳар сӯи роҳи баста

بلا بر وی ز هر سو راه بسته

Гар ӣнҷоем ту худ бо ман чунинӣ

گر اینجایم تو خود با من چنینی

Ки ҳамчун душманон бо ман ба кинӣ

که همچون دشمنان با من به کینی

Вагар баргардам аз пешат надонам

وگر برگردم از پیشت ندانم

Ки ҷон аз барфу борон чун Раҳонам

که جان از برف و باران چون رهانم

Миёни ин ду патёра бимонадам

میان این دو پتیاره بماندم

зи ду патёра бечора бимонадам

ز دو پتیاره بیچاره بماندم

Агарчӣ марг бошад офати тан

اگرچه مرگ باشد آفت تن

Ба чунин ҷой бошад роҳати ман

به چونین جای باشد راحت من

Кунунгар марги ҷонам дар рабӯдӣ

کنون گر مرگ جانم در ربودی

Маро зу дарди дили якбора будӣ

مرا زو درد دل یکباره بودی

Агар чаҳ марги ҷонамро бхстӣ

اگر چه مرگ جانم را بخستی

Танами бории азин сахтии брстӣ

تنم باری ازین سختی برستی

Танам дар оби дида ғарқа гашта сет

تنم در آب دیده غرقه گشته‌ست

Ҷаҳон бар ман чу зулфат ҳалқа гашта сет

جهان بر من چو زلفت حلقه گشته‌ست

Дилами дорӣ дар он зулфи мънбр

دلم داری در آن زلف معنبر

Надонам чун рӯми бедили азидр

ندانم چون روم بیدل ازیدر