Смнбри виси гуфто ҳамчунин бод

سمنبر ویس گفتا همچنین باد

зи мо бар ту ҳазорон офарини бод

ز ما بر تو هزاران آفرین باد

Шабати хуши боду рӯзати ҳамчуи шаби хуш

شبت خوش باد و روزت همچو شب خوش

Дилати гши боду бахтати ҳамчуи дили гш

دلت گش باد و بختت همچو دل گش

Ман он шоистаи ёрам кам ту дидӣ

من آن شایسته یارم کم تو دیدی

Ки ҳамчун ман на дидӣ на шунидӣ

که همچون من نه دیدی نه شنیدی

На равшани моҳи ман бенур гашта сет

نه روشن ماه من بی نور گشته‌ست

На мишкӣни зулфи ман кофур гашта сет

نه مشکین زلف من کافور گشته‌ست

На хами злФконми гашт бе тоб

نه خم زلفکانم گشت بی تاب

На дар андари даҳонами гашт бе об

نه در اندر دهانم گشت بی آب

На сарвин қад ман гашта сети чанбар

نه سروین قد من گشته‌ست چنبر

На симини кӯҳ ман гашта сети лоғар

نه سیمین کوه من گشته‌ست لاغر

Гар онгаҳ буд моҳи нави рхонм

گر آنگه بود ماه نو رخانم

Кунун хуршеди хубони ҷаҳонам

کنون خورشید خوبان جهانم

Рхонмро буд ҳўрои парастор

رخانم را بُوَد حورا پرستار

Лбонмро буд ризвони харидор

لبانم را بُوَد رضوان خریدار

Ба чеҳраи офтоби никўонм

به چهره آفتاب نیکوانم

Ба ғамзаи подшоҳи ҷовдонам

به غمزه پادشاه جاودانم

Ба пеши оризи ман гул буд хор

به پیش عارض من گل بود خوار

Чунон чун хор бошад пеши гули хор

چنان چون خوار باشد پیش گل خار

Санавбар пеш болоем буд чанг

صنوبر پیش بالایم بود چنگ

Чу гавҳар назд дандонам буд санг

چو گوهر نزد دندانم بود سنگ

Манам аз хуби рӯеи шоҳи шоҳон

منم از خوب رویی شاه شاهان

Чунон каз дилрабоеи моҳи моҳон

چنان کز دلربایی ماه ماهان

Набарди кӣсаро аз хуфтаи таррор

نبرَّد کیسه را از خفته طرار

Чунон чун ман рибоем дили зи бедор

چنان چون من ربایم دل ز بیدار

Нагирад шери гӯру юзи оҳӯ

نگیرد شیر گور و یوز آهو

Чунон чун ман ба ғамзаи ҷони ҷодӯ

چنان چون من به غمزه جان جادو

з рӯем мояи хезади дилбарӣ ро

ز رویم مایه خیزد دلبری را

з мӯем моя бошад кофарӣ ро

ز مویم مایه باشد کافری را

Набудам назд каси ман хори моя

نبودم نزد کس من خوار مایه

Чаро гаштам ба назд ту кдоиаҳ

چرا گشتم به نزد تو کدایه

Агар чаҳ назд ту хору забунам

اگر چه نزد تو خوار و زبونم

Аз он ёрӣ ки ту дории фузунам

از آن یاری که تو داری فزونم

Кунун ҳам гули ҳаме боядат ва ҳам ман

کنون هم گل همی بایدت و هم من

Бидон то гулат бошад ҷуфти сӯсан

بدان تا گلت باشد جفت سوسن

Чунин рӯз омадат зини ёФаҳи тадбир

چنین روز آمدت زین یافه تدبیر

Сабк вайрон шавад шаҳрӣ ба ду мейр

سبک ویران شود شهری به دو میر

Куҷо дидӣ ду теғи андари нёмӣ

کجا دیدی دو تیغ اندر نیامی

Ва ё гуми рӯзу шаб дар як мақомӣ

و یا گم روز و شب در یک مقامی

Марои нодони ҳаме хуоне шигифтаст

مرا نادان همی خوانی شگفتست

Турои худпои нодонии гирифтаи сет

ترا خودپای نادانی گرفته‌ست

Дилатгар аблаҳ ва нодон набӯдӣ

دلت گر ابله و نادان نبودی

Ба чунин ҷой бар , печон набӯдӣ

به چونین جای بر، پیچان نبودی

Вагар нодони манам аз ту ҷудоем

وگر نادان منم از تو جدایم

Худованд туроем на туроем

خداوند ترایم نه ترایم

Биҷойовар сипосу шукри яздон

بجای آور سپاس و شکر یزدان

Ки чун мӯбади Не бо ҷуфти нодон

که چون موبد نیی با جفت نادان

Чу виса дод яксар посухи ром

چو ویسه داد یکسر پاسخ رام

Ба меҳр андар нашуд сангини дилаши ром

به مهر اندر نشد سنگین دلش رام

зи равзани бози гашт ва рӯй бнҳФт

ز روزن باز گشت و روی بنهفت

Нигаҳбонон ва дар бононашро гуфт

نگهبانان و در بانانش را گفت

Мхспиди имшаб ва бедор бошед

مخسپید امشب و بیدار باشید

Ба поси андари ҳама ҳушёр бошед

به پاس اندر همه هشیار باشید

Куҷои имшаби шабии баси сҳмнокст

کجا امشب شبی بس سهمناکست

Ҷаҳонро аз дама бим ҳалокаст

جهان را از دمه بیم هلاکست

зи боди тунд ва аз ҳрои борон

ز باد تند و از هرّای باران

Ҳаме тозанд пиндории саворон

همی تازند پنداری سواران

Ҷаҳони ошуфта чун ошуфтаи дарё

جهان آشفته چون آشفته دریا

Навон дар мавҷаши ин дили киштии осо

نوان در موجش این دل کشتی آسا

зи мавҷи тунду боди сахт ҷустан

ز موج تند و باد سخت جستن

Бихоҳад ҳар замони киштӣ шикастан

بخواهد هر زمان کشتی شکستن

Чу роминро ба гӯш омад зи ҷонон

چو رامین را به گوش آمد ز جانان

Сухани гуфтор ӯ бо посбонон

سخن گفتار او با پاسبانان

Ки имшаби сурбаи сар бедор бошед

که امشب سربه سر بیدار باشید

Ба поси андари ҳама ҳушёр бошед

به پاس اندر همه هشیار باشید

Умед аз дидан ҷонон бибаред

امید از دیدن جانان ببرید

Куҷои бодаши ҳама паҳлу бадаред

کجا بادش همه پهلو بدرید

Наёраст истодан низ бар ҷой

نیارست ایستادن نیز بر جای

Ки на дасташ ҳаме ҷанбед ва на пой

که نه دستش همی جنبید و نه پای

Аннани Рахшро бартофт ночор

عنان رخش را برتافت ناچار

Ҳам аз ҷон гашта навмед ва ҳам аз ёр

هم از جان گشته نومید و هم از یار

Ҳаме шуд дар миёни барф чун кӯҳ

همی شد در میان برف چون کوه

Фузун аз кӯҳ ӯро бар дили андӯҳ

فزون از کوه او را بر دل اندوه

Ҳаме гуфт эй дили андеша чаҳ дорӣ

همی گفت ای دل اندیشه چه داری

Агар дидӣ зи ёри хеши хорӣ

اگر دیدی ز یار خویش خواری

Ба ишқи андари чунин бисёр бошад

به عشق اندر چنین بسیار باشد

Тани ошиқ ҳамеша хор бошад

تن عاشق همیشه خوار باشد

Агар зин рӯзат ояд растгорӣ

اگر زین روزت آید رستگاری

Макун зини пас батонро хостгорӣ

مکن زین پس بتان را خواستگاری

Ту озодӣу ҳаргизи ҳеҷ озод

تو آزادی و هرگز هیچ آزاد

Чу банда барнатобад ҷавру бедод

چو بنده برنتابد جور و بیداد

Азин пас ҳеҷ ёру дӯсти мгзин

ازین پس هیچ یار و دوست مگزین

Ба доғи ин пасин маъшӯқ биншин

به داغ این پسین معشوق بنشین

Бар он умрӣ ки гум кардӣ ҳамеи мӯӣ

بر آن عمری که گم کردی همی موی

Чу зини маъшӯқи ёди ореи ҳамеи гӯй

چو زین معشوق یاد آری همی گوی

Дариғо рафтаи ранҷу рўзгоро

دریغا رفته رنج و روزگارا

Казишон худ дареғӣ монад мо ро

کزیشان خود دریغی ماند ما را

Дариғо он ҳамаи ранҷу тгопўӣ

دریغا آن همه رنج و تگاپوی

Ки дар майдон ба сар барда нашуд гӯй

که در میدان به سر برده نشد گوی

Дариғо он ҳамаи аўмидўорӣ

دریغا آن همه اومیدواری

Ки шуд нои чиз чун бод гузорӣ

که شد نا چیز چون باد گذاری

Ҳаме гуфтам дило баргарди азин роҳ

همی گفتم دلا برگرد ازین راه

Ки пеш ояд дарин раҳи мари турои чоҳ

که پیش آید درین ره مر ترا چاه

Ҳаме гуфтам збоно роз магушоӣ

همی گفتم زبانا راز مگشای

Ниҳони дили ҳама бо дӯст манимоӣ

نهان دل همه با دوست منمای

Ки баси хории намояди дӯсти мо ро

که بس خواری نماید دوست ما را

Ҳаме дидам ман ин рӯзи ошкоро

همی دیدم من این روز آشکارا

Ки чун ту роз бар дилбари гушойӣ

که چون تو راز بر دلبر گشایی

Наҳант ҳар чаҳ ҳаст ӯро намое

نهانت هر چه هست او را نمایی

Намояди дӯсти чандон нозу гшӣ

نماید دوست چندان ناز و گشّی

Ки дар меҳраш намонад ҳеҷ хушӣ

که در مهرش نماند هیچ خوشی

Туро ба буд хомӯшии зи гуфтор

ترا به بود خاموشی ز گفتار

Бигуфтӣ лоҷарами гаштии чунин хор

بگفتی لاجرم گشتی چنین خوار

Чаҳ некӯ достонӣ зад яке дӯст

چه نیکو داستانی زد یکی دوست

Ки хомӯшӣ ба мурғон низ некӯаст

که خاموشی به مرغان نیز نیکوست