Бишуд дояи сабк чун мурғи парон

بشد دایه سبک چون مرغ پران

На аз бодаши зиён ва на зи борон

نه از بادش زیان و نه ز باران

Дилӣ каз меҳр бошад ношикеб

دلی کز مهر باشد ناشکیبا

На аз сармо битарсад на зи гармо

نه از سرما بترسد نه ز گرما

Ба раҳи барфро гулбарги пиндошт

به ره برف را گلبرگ پنداشت

Ба ромин дар расед ӯро Фрўдошт

به رامین در رسید او را فروداشت

Смнбри вис чун сарвии гурозон

سمنبر ویس چون سروی گرازان

Тан чун барфаши андар барф тозон

تن چون برفش اندر برف تازان

Фурӯғ офтоб омад зи рӯйиш

فروغ آفتاب آمد ز رویش

Насим навбаҳор омад зи бӯяш

نسیم نوبهار آمد ز بویش

Ба тозаи шаб ҷаҳон шуд рӯзи равшан

به تازه شب جهان شد روز روشن

Миён барф кард аз рӯй гулшан

میان برف کرد از روی گلشن

Хаҷал шуд барф аз он андоми симин

خجل شد برف از آن اندام سیمین

Ҳмидўни бод аз он зулфин мишкӣн

همیدون باد از آن زلفین مشکین

На чун андом ӯ бади барфи зебо

نه چون اندام او بد برف زیبا

На чун зулфин ӯ бади боди бўё

نه چون زلفین او بد باد بویا

зи чашмаш бар замин гавҳар фишон буд

ز چشمش بر زمین گوهر فشان بود

зи мӯяш бар ҳаво анбар фишон буд

ز مویش بر هوا عنبر فشان بود

Ту гуфтӣ ҳур бе фармони ризвон

تو گفتی حور بی فرمان رضوان

зи ногуҳ аз биҳишт омад ба гиҳон

ز ناگه از بهشت آمد به گیهان

Бидон то ҷони роминро раҳанд

بدان تا جان رامین را رهاند

зи бахт ӯро ба коми дили расонад

ز بخت او را به کام دل رساند

Чу омад пеш ӯ шуд гшу нозон

چو آمد پیش او شد گش و نازان

Бадв гуфт эй чароғи сарфарозон

بدو گفت ای چراغ سرفرازان

Сиришт ҳар гулӣ ҳамчун гули тест

سرشت هر گِلی همچون گِل تست

Ниҳод ҳар дилӣ ҳамчун дили тест

نهاد هر دلی همچون دل تست

Ҳамаи касро бипечад дили зи озор

همه کس را بپیچد دل ز آزار

Ҳамаи касро ҷафо сахт ояд аз ёр

همه کس را جفا سخت آید از یار

Ҳамаи каси кому айш хеш хоҳад

همه کس کام و عیش خویش خواهد

Агарчӣ беш дорад беш хоҳад

اگرچه بیش دارد بیش خواهد

Чунон кокнўни ҷафои ман туро буд

چنان کاکنون جفای من ترا بود

зи пеши ин ҷафои ту маро буд

ز پیش این جفای تو مرا بود

Дилатрогар ҷафои ман ҳазин кард

دلت را گر جفای من حزین کرد

Ҷафои ту диламро ҳамчунин кард

جفای تو دلم را همچنین کرد

Нигар то хештанро чаҳ писандӣ

نگر تا خویشتن را چه پسندی

Ба ҳар каси он писанд ар ҳӯшмандӣ

به هر کس آن پسند ار هوشمندی

Ҷаҳони гуҳ дӯст бошад гоҳи душман

جهان گه دوست باشد گاه دشمن

Гуҳӣ бар ту битобад гоҳ бар ман

گهی بر تو بتابد گاه بر من

Агар душман ба комат бошад имрӯз

اگر دشمن به کامت باشد امروز

Ба ком душманон бошӣ ту як рӯз

به کام دشمنان باشی تو یک روز

Касе ков чун ту бошад зишти кирдор

کسی کاو چون تو باشد زشت کردار

Ба гуфторӣ чаро гардад длозор

به گفتاری چرا گردد دلازار

Нигар то ту ба ҷои ман чаҳ кардӣ

نگر تا تو به جای من چه کردی

Ба зиштии номи хубам чанд барадӣ

به زشتی نام خوبم چند بردی

Биҷузи кирдори нохўбт чаҳ дидам

بجز کردار ناخوبت چه دیدم

Нигар то чанд нохӯбӣ шунидам

نگر تا چند ناخوبی شنیدم

з нохӯбӣ наҳодӣ бор бар бор

ز ناخوبی نهادی بار بر بار

з беМеҳрӣ фузудӣ кор бар кор

ز بی مهری فزودی کار بر کار

На бас буд онкӣ аз паймони бгштӣ

نه بس بود آنکه از پیمان بگشتی

Бирафтӣ бо дигар каси меҳри киштӣ

برفتی با دگر کس مهر کشتی

Вагар чора набӯд аз меҳри куштан

وگر چاره نبود از مهر کشتن

Чаҳ боист ончунон номаи нбштн

چه بایست آنچنان نامه نبشتن

зи вису дояи безории намӯдан

ز ویس و دایه بیزاری نمودن

Ба расвоӣу зиштӣ бар , фузудан

به رسوایی و زشتی بر، فزودن

Чаҳ бФзўдт бидон зиштӣ ки кардӣ

چه بفزودت بدان زشتی که کردی

Марои чандин ба зиштии баршумурдӣ

مرا چندین به زشتی برشمردی

Агар шармат набӯд аз неки ёрат

اگر شرمت نبود از نیک یارت

Ҳамон шармат набӯд аз кирдигорат

همان شرمت نبود از کردگارت

На бо ман хӯрдае сад бори савганд

نه با من خورده‌ای صد بار سوگند

Ки ҳаргиз нашиканӣ дар меҳри пайванд

که هرگز نشکنی در مهر پیوند

Агар шояд турои савганд хӯрдан

اگر شاید ترا سوگند خوردن

Пас он савгандро ба дурӯғ кардан

پس آن سوگند را به‌دروغ کردن

Чаро аз ман нишоед бозгФтн

چرا از من نشاید بازگفتن

Турои бади гавҳару бади сози гуфтан

ترا بد گوهر و بد ساز گفتن

Чаро кардӣ чунин ворунаи кирдор

چرا کردی چنین وارونه کردار

Ки нангаст ар бигӯяндаш ба гуфтор

که ننگست ار بگویندش به گفتار

Ту нишнидӣ ки шуд кирдори мардум

تو نشنیدی که شد کردار مردم

Накӯҳидаи паии гуфтори мардум

نکوهیده پی گفتار مردم

Бидон зиштаст оҳӯ каш бигӯянд

بدان زشتست آهو کش بگویند

Азирои бхрдон оҳӯ наҷӯянд

ازیرا بخردان آهو نجویند

Чу натавонӣ маломатҳо кашӣдан

چو نتوانی ملامتها کشیدن

Набояд ҷузи саломат баргузидан

نباید جز سلامت برگزیدن

Нигаҳ кун дар ҳамаи рӯзӣ ба фардоаш

نگه کن در همه روزی به فرداش

Макун бад то наранҷӣ аз мкоФош

مکن بد تا نرنجی از مکافاش

Агар ҷанговарӣ кайфари барии ту

اگر جنگ آوری کیفر بری تو

Вагар косаи зании кӯзаи хурии ту

وگر کاسه زنی کوزه خوری تو

Табоҳигар бакории бдрўии ту

تباهی گر بکاری بدروی تو

Фузӯнӣ гар бигӯе бишинавӣ ту

فزونی گر بگویی بشنوی تو

Агар киштӣ кунун бориши дурудӣ

اگر کشتی کنون بارش درودی

Ва гар гуфтӣ кунун посухи шунӯдӣ

و گر گفتی کنون پاسخ شنودی

Чунин нозук мабош эй шери мардон

چنین نازک مباش ای شیر مردان

Чунин аз мо Аннанро бармагардон

چنین از ما عنان را برمگردان

Машав дилтанг бар ман кат сазо нест

مشو دلتنگ بر من کت سزا نیست

Ба ҳар ҳолеи гуноҳи ту маро нест

به هر حالی گناه تو مرا نیست

Ҳамон дардӣ ки ту моро намӯдӣ

همان دردی که تو ما را نمودی

Раво бошад ки ту низ озмудӣ

روا باشد که تو نیز آزمودی

Гунаҳ ту кардае ту хашм гирӣ

گنه تو کرده‌ای تو خشم گیری

Нагӯйӣ то ки додат ин далерӣ

نگویی تا که دادت این دلیری

Ту довар бош ва пайдо кун гуноҳам

تو داور باش و پیدا کن گناهم

Ки пӯзиш менадонам бар чаҳ хоҳам

که پوزش می‌ندانم بر چه خواهم

Нагӯйӣ бар тани покам чаҳ оҳӯаст

نگویی بر تن پاکم چه آهوست

Ва ё аз рӯй ва мӯем чаҳ на некӯаст

و یا از روی و مویم چه نه نیکوست

Ҳанузам қад чун сарваст гули бор

هنوزم قدّ چون سروست گل بار

Ҳанузам рӯй чун моҳаст гулнор

هنوزم روی چون ماهست گلنار

Ҳанузам ҳаст сунбули анбари огӣн

هنوزم هست سنبل عنبر آگین

Ҳанузам ҳаст шукри гавҳари огӣн

هنوزم هست شکر گوهر آگین

Ҳанузам бар рухони лолаи сету насрин

هنوزم بر رخان لاله‌ست و نسرین

Ҳанузам дар даҳони Зуҳраи сету парвин

هنوزم در دهان زهره‌ست و پروین

Фурӯғ офтоб ояд з рӯем

فروغ آفتاب آید ز رویم

Насим навбаҳор ояд з бӯем

نسیم نوبهار آید ز بویم

Чаҳ оҳӯи донеи андар ман нагӯйӣ

چه آهو دانی اندر من نگویی

Биҷузи иктодлӣу ростгӯе

بجز یکتادلی و راستگویی

Ба гоҳи дӯстдории дӯстдорам

به گاه دوستداری دوستدارم

Ба гоҳи созгории созгорам

به گاه سازگاری سازگارم

На бо хӯбии зи як модари бзодм

نه با خوبی ز یک مادر بزادم

На бо озодагӣ аз як нажодам

نه با آزادگی از یک نژادم

На шҳрўро манам шоистаи фарзанд

نه شهرو را منم شایسته فرزند

На хубонро манам зебои худованд

نه خوبان را منم زیبا خداوند

Марои зебад ба гетии номи хӯбӣ

مرا زیبد به گیتی نام خوبی

Ки дорад тоби зулфами доми хӯбӣ

که دارد تاب زلفم دام خوبی

Маро дар зер ҳар мӯе бар андом

مرا در زیر هر مویی بر اندام

Ҳазорон дил фитода сетанд дар дом

هزاران دل فتاده‌ستند در دام

Гул рӯем буд ҳамвора бар бар

گل رویم بود همواره بر بر

Сари зулфами ҳамаи солаи мънбр

سر زلفم همه ساله معنبر

Агар рӯй маро бинад баҳорон

اگر روی مرا بیند بهاران

Фурӯи резади зи шарм аз шохсорон

فرو ریزد ز شرم از شاخساران

Набинӣ чун рхонми ҳеҷ гулнор

نبینی چون رخانم هیچ گلنار

Ҳамеша тозау хушбӯӣ бар бор

همیشه تازه و خوشبوی بر بار

Набинӣ чун лбонми ҳиҷи шукр

نبینی چون لبانم هیچ شکر

Ба дилҳо бар , зи ҷону моли хуштар

به دلها بر، ز جان و مال خوشتر

Гар аз меҳр ва вафоем сайри гаштӣ

گر از مهر و وفایم سیر گشتی

Бисоти дӯстиро дрнўштӣ

بساط دوستی را درنوشتی

Ҷавонмардӣ куну пинҳони ҳамеи дор

جوانمردی کن و پنهان همی دار

Макун якбораи ёри хешро хор

مکن یکباره یار خویش را خوار

Ба хашм андар бикун лухтии мудоро

به خشم اندر بکن لختی مدارا

Макун бдмҳрии хеши ошкоро

مکن بدمهری خویش آشکارا

На ҳар кас ков хӯрд бо гӯшти нон ро

نه هر کس کاو خورد با گوشت نان را

Ба гардани бозбндди устихон ро

به گردن بازبندد استخوان را

Хирадманди он касеро мард хонд

خردمند آن کسی را مرد خواند

Ки рози дил нуҳуфтан ба тавонад

که راز دل نهفتن به تواند

Надонад роз ӯ пероҳани ӯй

نداند راز او پیراهن اوی

На мӯӣ огоҳ бошад бар тани ӯй

نه موی آگاه باشد بر تن اوی

Ту низ ин душманӣ дар дили ҳамеи дор

تو نیز این دشمنی در دل همی دار

Маро манимоӣ чандини хашму озор

مرا منمای چندین خشم و آزار

Мабанд аз кӣнаи роҳи шодмонӣ

مبند از کینه راه شادمانی

Макаши якбораи шамъи меҳрбонӣ

مکُش یکباره شمع مهربانی

Мабар аз меҳр чу ман длФрўзӣ

مبُر از مهرِ چو من دلفروزی

Магари меҳрам ба кор оядат рӯзӣ

مگر مهرم به کار آیدت روزی

Ҷаҳони ҳаргиз ба ҳоле бар напояд

جهان هرگز به حالی بر نپاید

Пас ҳар рӯзи рӯз дигар ояд

پس هر روز روز دیگر آید

Агар кин омадат зон меҳр бисёр

اگر کین آمدت زان مهر بسیار

Магар меҳр ояд аз кӣна дигар бор

مگر مهر آید از کینه دگر بار

Чунон кандар пас гармост сармо

چنان کاندر پس گرماست سرما

Дигар раҳ аз пас сармост гармо

دگر ره از پس سرماست گرما