Саман бар виси ҷӯшону хурушон
سمن بر ویس جوشان و خروشان
Ду чашмаи хунаш аз ду чашми гирён
دو چشمه خونش از دو چشم گریان
Даридаи моҳи пайкари ҷома бар бар
دریده ماه پیکر جامه بر بر
Фгндаҳи лолаи гавани вошомаҳ аз сар
فگنده لاله گون واشامه از سر
Ҳаме гуфт эй маро чун ҷони гиромӣ
همی گفت ای مرا چون جان گرامی
Диламро кому комамро тамомӣ
دلم را کام و کامم را تمامی
Тӯии бахти мроҳмтҳои родӣ
توی بخت مراهمتهای رادی
Тӯии ҷони марои ҳамтои шодӣ
توی جان مرا همتای شادی
Мдр бар бахти ман якбораи парда
مدر بر بخت من یکباره پرده
Макун ҷони маро дар меҳри барда
مکن جان مرا در مهر برده
Дарахти хуррамиро шох машкан
درخت خرمی را شاخ مشکن
Маи аўмидро дар чоҳи мФгн
مه اومید را در چاه مفگن
Агар ман бо ту лухтӣ ноз кардам
اگر من با تو لختی ناز کردم
Ва ё бар ту замонии рашки барадам
و یا بر تو زمانی رشک بردم
Махон аз рашки ман чандини фасона
مخوان از رشک من چندین فسانه
Макун бо ман ҷудоиро баҳона
مکن با من جدایی را بهانه
Чу шаш моҳ аз ҷудоӣ дард хӯрдам
چو شش ماه از جدایی درد خوردم
Чаҳ бошадгар замонӣ боз кардам
چه باشد گر زمانی باز کردم
Набошад ҳеҷ ҳиҷрӣ бе наҳифӣ
نباشد هیچ هجری بی نهیبی
Чунон чун ҳеҷ гшқӣ бе ътибӣ
چنان چون هیچ گشقی بی عتیبی
Кро аз ишқ бошад дар дили оташ
کرا از عشق باشد در دل آتش
Унноб дӯст бошад дар дилаши хуш
عناب دوست باشد در دلش خوش
Итоби дӯстон дар васлу ҳиҷрон
عتاب دوستان در وصل و هجران
Бимонад то бимонад меҳри эшон
بماند تا بماند مهر ایشان
Фусунтар бод ҳар рӯсии наҳифам
فسونتر باد هر روسی نهیبم
Ки ҳам тимори ман гашти ин ътибм
که هم تیمار من گشت این عتیبم
Агар сангии зи гардун андар ояд
اگر سنگی ز گردون اندر آید
Ҳамоно ошиқонро бар сар ояд
همانا عاشقان را بر سر آید
Пушаймонам чаро кардам ътибӣ
پشیمانم چرا کردم عتیبی
Казу бФзўди ҷонамро наҳифӣ
کزو بفزود جانم را نهیبی
Гумони барадам ки кардам бар ту нозӣ
گمان بردم که کردم بر تو نازی
Шуд он нози маро бар ту ниёзӣ
شد آن ناز مرا بر تو نیازی
Агар тезӣ намудем аз дар ноз
اگر تیزی نمودم از در ناز
Нигар то ман туро чун ҷӯямӣ боз
نگر تا من ترا چون جویمی باز
Музаввари ҷилде бо ту бар андам
مزور جلدیی با تو بر اندم
Ва зон ҷилдии чунин хира бимонадам
و زان جلدی چنین خیره بماندم
Агар будам ба нози андари гунаҳгор
اگر بودم به ناز اندر گنهگار
Шудам бо ту ба барфи андари гирифтор
شدم با تو به برف اندر گرفتار
Чу будам рӯзи шодӣ бо ту анбоз
چو بودم روز شادی با تو انباز
Шудам дар рӯзи сахтӣ бо ту дмсоз
شدم در روز سختی با تو دمساز
Чу аз гҷрти басӣ тимор хӯрдам
چو از گجرت بسی تیمار خوردم
Ба бозии боз аз ту бар нигарадам
به بازی باز از تو بر نگردم
Кунун даст аз Аннанат бар нагирам
کنون دست از عنانت بر نگیرم
Ҳамеи нолам ба зорӣ то бимирам
همی نالم به زاری تا بمیرم
Вагар бпзитӣ аз ман пӯзиши ман
و گر بپذیتی از من پوزش من
НиФзоиӣ ба тундии сӯзиши ман
نیفزایی به تندی سوزش من
Шавам то марги пеши ту парастор
شوم تا مرگ پیش تو پرستار
Барам фармонат чун фармони додар
برم فرمانت چون فرمان دادار
Вагар чунин наварзам меҳрбонӣ
و گر چونین نورزم مهربانی
Баридан ҳар гуҳӣ аз ман туоне
بریدن هر گهی از من توانی
Ҳама вақте тавон ҷустани ҷудоӣ
همه وقتی توان جستن جدایی
Ва лекин ҷсн натавон ошноӣ
و لیکن جسن نتوان آشنایی
Дарахти осон буд аз бен баридан
درخت آسان بود از بن بریدن
Бурӣда боз натавон рўинидн
بریده باز نتوان روینیدن
Ту худ доне ки бо ту бад накардам
تو خود دانی که با تو بد نکردم
Кунун беҳуҷҷат аз ту барнагардам
کنون بی حجت از تو برنگردم