Ҷаҳони афрӯз ромин гуфт азин пас

جهان افروز رامین گفت ازین پس

Напиндорӣ ки аз ман бархӯрди кас

نپنداری که از من برخورد کس

Наварзам меҳр то хорӣ набинам

نورزم مهر تا خواری نبینم

зи ғам , равшани ҷаҳон торӣ набинам

ز غم، روشن جهان تاری نبینم

Чаҳ бояд рӯзи шодии гарми хўдрн

چه باید روز شادی گرم خودرن

Тани озоди худро банда кардан

تن آزاد خود را بنده کردن

Басои рўзо ки ман дидам тани хеш

بسا روزا که من دیدم تن خویش

зи баси хорӣ ба коми душмани хеш

ز بس خواری به کام دشمن خویش

Агар хорӣ ҳаме ояд ба рӯем

اگر خواری همی آید به رویم

Сазадгар низ меҳр ту наҷӯям

سزد گر نیز مهر تو نجویم

Биҷуз дӯзах нишоед ҳеҷ ҷоем

بجز دوزخ نشاید هیچ جایم

Агар низ озмудаи озмоим

اگر نیز آزموده آزمایم

Манам озоду ҳаргизи ҳеҷ озод

منم آزاد و هرگز هیچ آزاد

Чу банда брнагирад ҷавру бедод

چو بنده برنگیرد جور و بیداد

Набошад ҳеҷ фарзонаи ситамгар

نباشد هیچ فرزانه ستمگر

Набошад ҳеҷ озодаи стмбр

نباشد هیچ آزاده ستمبر

Гар аз рӯй ту тобонаст хуршед

گر از روی تو تابانست خورشید

Ман аз хуршед ту бибаредам аўмид

من از خورشید تو ببریدم اومید

Ва гар ноёб гардад дар ҷаҳони санг

و گر نایاب گردد در جهان سنگ

Буд як ман ба гавҳари шаст ҳамсанг

بود یک من به گوهر شصت همسنگ

Бихарами сад манӣ бар дили нуҳуми ман

بخرّم صد منی بر دل نهم من

Магари зини нангу расвои раҳами ман

مگر زین ننگ و رسوایی رهم من

Агар дар зер васлат ҳаст сад ганҷ

اگر در زیر وصلت هست صد گنج

Наярзад ҷустанаш бо ин ҳамаи ранҷ

نیرزد جستنش با این همه رنج

Дил аз тани бркнмгар дил дигар бор

دل از تن برکنم گر دل دگر بار

Кашад меҳри ту ё меҳр дигар ёр

کشد مهر تو یا مهر دگر یار

Агар зини дили ҷудои монами маро ба

اگر زین دل جدا مانم مرا به

Ки ҳар касро маӣ хоҳад маро на

که هر کس را مهی خواهد مرا نه

Магари бахти марои некии дарин буд

مگر بخت مرا نیکی درین بود

Ки имшаби меҳри ту пайвастаи кин буд

که امشب مهر تو پیوسته کین بود

Басои коро ки оғозаш буд сахт

بسا کارا که آغازش بود سخت

Саранҷомаш ба некӣ оварад бахт

سرانجامش به نیکی آورد بخت

Кунад гаҳгоҳи эзади корҳо рост

کند گهگاه ایزد کارها راست

Чунон казуӣ надонад ҳеҷ каси хост

چنان کزوی نداند هیچ کس خواست

Кунун кори марои имшаб чунон кард

کنون کار مرا امشب چنان کرد

Ки аз хӯбӣ ба ком дӯстон кард

که از خوبی به کام دوستان کرد

Брстм зон ҳамаи гуфтору пӯзиш

برستم زان همه گفتار و پوزش

Вазони ғам хӯрдану тимору сӯзиш

وزان غم خوردن و تیمار و سوزش

Ту гӯйӣ банда будам шоҳи гаштам

تو گویی بنده بودم شاه گشتم

Замин будам сипеҳру моҳи гаштам

زمین بودم سپهر و ماه گشتم

Чунон беранҷ ва бе ғами гашти ҷонам

چنان بی رنج و بی غم گشت جانم

Ки гӯйии ман кунун неи зини ҷаҳонам

که گویی من کنون نی زین جهانم

Ман аз мастии ҷинон ҳушёр гашта

من از مستی جنان هشیار گشته

зи хоби аблаҳӣ бедор гашта

ز خواب ابلهی بیدار گشته

Набино бахтам акнӯн гашти бино

نبینا بختم اکنون گشت بینا

Чу нодони ҷонам акнӯн гашти доно

چو نادان جانم اکنون گشت دانا

Чу пои азбнди хорӣ руста кардам

چو پای ازبند خواری رسته کردم

Наёбади ҳеҷ гӯри имрӯзи гирдам

نیابد هیچ گور امروز گردم

Нигар то ту напиндорӣ ки дигар

نگر تا تو نپنداری که دیگر

Марои бинӣ чу дидӣ хору ғмхўр

مرا بینی چو دیدی خوار و غمخور

Ҳар он кови тамаъи бигусаст аз ҷаҳони пок

هر آن کاو طمع بگسست از جهان پاک

Наёяд ҳаргиз ӯро аз ҷаҳони бок

نیاید هرگز او را از جهان باک

Ба беранҷӣ гузорад зиндагонӣ

به بی رنجی گذارد زندگانی

Наҷуед суд аз ним зӣоне

نجوید سود از نیم زیانی

Ту низ ар бхрдӣу ҳӯшёрӣ

تو نیز ار بخردی و هوشیاری

Чу ман бошӣу ғам дар дили надорӣ

چو من باشی و غم در دل نداری

Хирадварзӣу хурсандии намое

خردورزی و خرسندی نمایی

Ки хурсандӣаст беҳтари подшоиӣ

که خرسندیست بهتر پادشایی

Агар сад соли тухми мҳркорӣ

اگر صد سال تخم مهرکاری

Азу дар дасти ҷузи бодии надорӣ

ازو در دست جز بادی نداری

Касе аз ишқ варзидан нёсуд

کسی از عشق ورزیدن نیاسود

Ба ғайр аз роҳ душворӣ напаймӯд

به غیر از راه دشواری نپیمود

Набарди ин раҳ ба сари андари ҷаҳони кас

نبرد این ره به سر اندر جهان کس

Агар ту оқилии панди миннати бас

اگر تو عاقلی پند منت بس