Смнбри виси дасти ром дар даст

سمنبر ویس دست رام در دست

зи доғи ошиқии биҳушу сармаст

ز داغ عاشقی بیهوش و سرمست

зи баси сармои таниш чун беди ларзон

ز بس سرما تنش چون بید لرزان

зи наргис бар самани ёқӯти резон

ز نرگس بر سمن یاقوت ریزان

Ҳаме гуфт эй маро чун дидаи дархур

همی گفت ای مرا چون دیده درخور

Шабамро моҳтобии рӯзро хур

شبم را ماهتابی روز را خور

з рӯй дӯстии шоистаи ёрӣ

ز روی دوستی شایسته یاری

з рӯй номи зебои шаҳриёрӣ

ز روی نام زیبا شهریاری

На бе рӯй ту хоҳам зиндагонӣ

نه بی روی تو خواهم زندگانی

На беком ту хоҳам Комронӣ

نه بی کام تو خواهم کامرانی

Бёзрдми туро некӯ накардам

بیازردم ترا نیکو نکردم

Бад-ӣни ғами дасту бозуро бихӯрадам

بدین غم دست و بازو را بخوردم

Макаши чандини камони хашму озор

مکش چندین کمان خشم و آزار

Миндозми ту чандини тири тимор

میندازم تو چندین تیر تیمار

Биё то ҳар давони дил шод дорем

بیا تا هر دوان دل شاد داریم

Ба некӯи икдгрро ёд дорем

به نیکو یکدگر را یاد داریم

Ҳадиси рафтаро дигар нагӯем

حدیث رفته را دیگر نگوییم

Ба оби меҳри дилҳоро бишӯйем

به آب مهر دلها را بشوییم

Машав дилтанг аз он хорӣ ки дидӣ

مشو دلتنگ از آن خواری که دیدی

Вази он гуфторҳо каз ман шунидӣ

وز آن گفتارها کز من شنیدی

Турои хорӣ буд аз ҳамбар ту

ترا خواری بود از همبر تو

На аз чун маннигору дилбари ту

نه از چون من نگار و دلبر تو

Ба гетии номвартар подшоиӣ

به گیتی نامورتر پادشایی

Бабўсад хоки пои дилрабое

ببوسد خاک پای دلربایی

На бошад дар итоби некӯони ҷанг

نه باشد در عتاب نیکوان جنگ

На андари нозашони бурдан буд нанг

نه اندر نازشان بردن بود ننگ

Бабри нозам ки ҷонами ҳам ту барадӣ

ببر نازم که جانم هم تو بردی

Мудоро кун ки ғорати ҳам ту кардӣ

مدارا کن که غارت هم تو کردی

Чаҳ жўоҳии рӯзи растохез кардан

چه ژواهی روز رستاخیز کردن

Ки хӯн чун манӣ дорӣ ба гардан

که خون چون منی داری به گردن

Чаҳ рӯз ояд марои зини рӯзи бадтар

چه روز آید مرا زین روز بدتر

Ки на дили байнами андар бар на дилбар

که نه دل بینم اندر بر نه دلبر

Дилами барадӣ ва акнӯн рафт хоҳӣ

دلم بردی و اکنون رفت خواهی

Дилу дилдорро чанд коҳӣ

دل و دلدار را چند کاهی

Агар ту рафт хоҳӣ пас мабар дил

اگر تو رفت خواهی پس مبر دل

Ки оташи бордми зини дард бар дил

که آتش باردم زین درد بر دل

Туро чун дил диҳад ҷустани ҷудоӣ

ترا چون دل دهد جستن جدایی

з рӯй ман баридани ошноӣ

ز روی من بریدن آشنایی

Ту онии кат ҳаме хондам вафодор

تو آنی کت همی خواندم وفادار

Кунун аз ман шудӣ якбораи безор

کنون از من شدی یکباره بیزار

Дариғо он ҳамаи паймон ки бастӣ

دریغا آن همه پیمان که بستی

Бибастӣ бози беҳудаи шикастӣ

ببستی باز بیهوده شکستی

Басӣ додам дили беҳударо панд

بسی دادم دل بیهوده را پند

Ки бо ин бе вафои ҳаргизи мпиўнд

که با این بی وفا هرگز مپیوند

Дили хўдкомм аз паймон бурун шуд

دل خودکامم از پیمان برون شد

Ки донад гуфт ҳол ӯ ки чун шуд

که داند گفت حال او که چون شد

Кунун эдар марои чандин чаҳ дорӣ

کنون ایدر مرا چندین چه داری

Хуморин чашми ман хунин чаҳ дорӣ

خمارین چشم من خونین چه داری

Агар баргашти хоҳии зуди баргард

اگر برگشت خواهی زود برگرد

Ки сармо баркашид аз ҷони ман гирд

که سرما برکشید از جان من گرد

Ва гртў барнагардӣ эй смнбр

و گرتو برنگردی ای سمنبر

Ба ҳамроҳии маро бо хештан бар

به همراهی مرا با خویشتن بر

Манам бо ту ба душвор ва ба осон

منم با تو به دشوار و به آسان

Чу сад фарсанги даврӣ аз хуросон

چو صد فرسنگ دوری از خراسان

Вагар сад пардаро бар ман бадарӣ

وگر صد پرده را بر من بدری

Ба ханҷари дастам аз домани бабрӣ

به خنجر دستم از دامن ببری

Бигирам доманат бо ту биёям

بگیرم دامنت با تو بیایم

Замонӣ бе ту бо мӯбади нпоим

زمانی بی تو با موبد نپایم

Куҷогар ман дилӣ чун кӯҳ дорам

کجا گر من دلی چون کوه دارم

Бар андешидан ҳиҷрат наёрам

بر اندیشیدن هجرت نیارم

Бихоҳӣ рафтан эй хуршеди тобон

بخواهی رفتن ای خورشید تابان

Марои гмраҳи бмондн дар биёбон

مرا گمره بماندن در بیابان

Бихоҳӣ бурдан эй дебои сдрнг

بخواهی بردن ای دیبای صدرنگ

з рӯем ранги вази тани зӯру фарҳанг

ز رویم رنگ وز تن زور و فرهنگ

Чаҳ бераҳмӣ чаҳ беМеҳрӣ чаҳ бе шарм

چه بی رحمی چه بی مهری چه بی شرم

Казин лоба нашуд сангини дилати нарм

کزین لابه نشد سنگین دلت نرم

Ҳаме гуфт ин суханҳо виси дилбар

همی گفت این سخنها ویس دلبر

Ҳаме ронад аз ду дида равад барбар

همی راند از دو دیده رود بربر

Дил ромин нашуд зон лобаи хушнӯд

دل رامین نشد زان لابه خشنود

зи баси сахтӣ ту гуфтӣ оҳанӣн буд

ز بس سختی تو گفتی آهنین بود

Гарави бастанди барфу хашми ромин

گرو بستند برف و خشم رامین

Ки на он кам шавад то рӯз на ин

که نه آن کم شود تا روز نه این

Чу вису доя навмидӣ гирифтанд

چو ویس و دایه نومیدی گرفتند

з ромин бозгаштанд ва бирафтанд

ز رامین بازگشتند و برفتند

Бишуд вис ва бишуд моҳи ҷаҳони тоб

بشد ویس و بشد ماه جهان تاب

Дилаши пари оташу дидаи пар аз об

دلش پر آتش و دیده پر از آب

Ҳам аз сармо таниш ларзанда чун бед

هم از سرما تنش لرزنده چون بید

Ҳам аз ромини дилаши баргаштаи навмед

هم از رامین دلش برگشته نومید

Ҳаме гуфт вои ман зини бахти ворун

همی گفت وای من زین بخت وارون

Ки гӯйӣ ҳаст бо ҷони маниши хӯн

که گویی هست با جان منش خون

Ки бо ман бахти ман чандон ситезад

که با من بخت من چندان ستیزد

Ки рӯзии хӯни ман ногуҳи бирезад

که روزی خون من ناگه بریزد

зи ман нокастар эй доя ки доне

ز من ناکس‌تر ای دایه که دانی

Агар зин беш варзами меҳрбонӣ

اگر زین بیش ورزم مهربانی

Вагар бошам азин пас меҳр парвар

وگر باشم ازین پس مهر پرور

Биор ангушту чашми ман баровар

بیار انگشت و چشم من برآور

Чунон бечораи гашти андари танами ҷон

چنان بیچاره گشت اندر تنم جان

Ки бе ҷони тан , ба зери хоки пинҳон

که بی جان تن، به زیر خاک پنهان

Тани мангар бад-ӣни ҳасрати бимирад

تن من گر بدین حسرت بمیرد

Ба гетии ҳеҷ гӯраш напазирад

به گیتی هیچ گورش نپذیرد

Кунун каз ҷон ва аз ҷонон буридам

کنون کز جان و از جانان بریدم

Чаҳ хоҳам дид азин бадтар ки дидам

چه خواهم دید ازین بدتر که دیدم

Ба ишқи андари балоеи зин бтар нест

به عشق اندر بلایی زین بتر نیست

Сиёҳиро зи пас рангӣ дигар нест

سیاهی را ز پس رنگی دگر نیست