Кунун зи абри дарёии маънии гуҳар
کنون ز ابر دریای معنی گهر
Баборам , гули дониши орм ба бар
ببارم ، گل دانش آرم به بر
Физойам зи ҷони офарини шоҳ ро
فزایم ز جان آفرین شاه را
Ки зебост мари хусравии гоҳ ро
که زیباست مر خسروی گاه را
Шаҳи армну пушти эрониён
شه ارمن و پشت ایرانیان
Ма тозён , тоҷи шайбонӣон
مه تازیان ، تاج شیبانیان
Малики бўдлФи шаҳриёри замин
ملک بودلف شهریار زمین
Ҷаҳондор ароне поки дайн
جهاندار ارّانی پاک دین
Бузургӣ ки бо осмони ҳмбрст
بزرگی که با آسمان همبرست
зи тухм броҳим пайғамбараст
ز تخم براهیم پیغمبرست
Фурӯғаст райши дилу дида ро
فروغست رایش دل و دیده را
Паноҳаст додаш ситамдида ро
پناهست دادش ستمدیده را
Нбштсти бахт аз паии коми хеш
نبشتست بخت از پی کام خویش
Ба девони фарҳанг ӯ номи хеш
به دیوان فرهنگ او نام خویش
Ба фарш тавон рафт бар муштарӣ
به فرّش توان رفت بر مشتری
Ба номаши тавон басти деву парӣ
به نامش توان بست دیو و پری
Тану ҳимматашро саранҷом бараст
بن همتش را بر انجم برست
Ки онҷо ки соқаши Зуҳалро сараст
که آنجا که ساقش زحل را سرست
Ба сад лашкари андари гуҳи разму ном
به صد لشکر اندر گه رزم و نام
Напурсед бояд зи каси кови кадом
نپرسید باید ز کس کاو کدام
Чунуи дасти зии теғ ва таркиш кашид
چنو دست زی تیغ و ترکش کشید
Ки ёрад ба наздики теғаши чхид
که یارد به نزدیک تیغش چخید
Агар хиштӣ аз дасташ уфтад ба рӯм
اگر خشتی از دستش افتد به روم
Шавандаш раҳе ҳар каз он марзу бум
شوندش رهی هر کز آن مرز و بوم
Баради саҳм ӯ дили зи ғурони ҳужабр
برد سهم او دل ز غران هژبر
Кунад гирд ӯ хушки борон дар абр
کند گرد او خشک باران در ابر
Ба дарё бисӯзад зи туфи хайзарон
به دریا بسوزد ز تف خیزران
Чуну зад наванд сабки хези рон
چنو زد نوند سبک خیز ران
Агар бобати рӯм кин оварад
اگر بابت روم کین آورد
Ба шамшери бутро ба дайн оварад
به شمشیر بت را به دین آورد
Ҷаҳонро агар банда хонд зи пеш
جهان را اگر بنده خواند ز پیش
з баҳраш кунад ҳалқа дар гӯши хеш
ز بهرش کند حلقه در گوش خویش
зи гардун чунон кард ҷоҳаши гузор
ز گردون چنان کرد جاهش گذار
Каз ӯ нест бартар ба ҷузи кирдигор
کز او نیست برتر به جز کردگار
Фиристаст хишташ ба гоҳи паём
فرستست خشتش به گاه پیام
Набардаш навидасту куштани хиром
نبردش نویدست و کشتن خرام
Ъқобисти тираш ки дар мағзу трг
عقابیست تیرش که در مغز و ترگ
Бача фатҳ бошад варои хояи марг
بچه فتح باشد ورا خایه مرگ
Сипаҳро ки чун ӯ сипаҳи каш буд
سپه را که چون او سپه کش بود
Чаҳ пеши оби дарё , чаҳ оташ буд
چه پیش آب دریا ، چه آتش بود
Заминӣ ки шуд ҷои новирди ӯй
زمینی که شد جای ناورد اوی
Кунад серума дар дидаи маи гирди ӯй
کند سرمه در دیده مه گرد اوی
Бурун аз паии дайнаш пайкор нест
برون از پی دینش پیکار نیست
Бурун аз ғроши инч кирдор нест
برون از غراش ایچ کردار نیست
Члипопрстони рӯмии гуруҳ
چلیپاپرستان رومی گروه
Чунонанд аз ӯ вази сипоҳаши сутӯҳ
چنانند از او وز سپاهش ستوه
Бидоранд рӯзу шаб аз баси ҳарос
بدارند روز و شب از بس هراس
Ба ҳар кӯҳи дида , ба ҳар дайри пос
به هر کوه دیده ، به هر دیر پاس
Сутуни сипеҳри равон раъй ӯст
ستون سپهر روان رأی اوست
Сар тахт бихон ҷавон ҷой ӯст
سر تخت بخت جوان جای اوست
Чунонаст додаш ки эмин ба ноз
چنانست دادش که ایمن به ناز
Бхсбди ҳамеи Кебеки дрпри боз
بخسبد همی کبک درپّر باز
Шавад дар яке рӯзаи даҳ бор беш
شود در یکی روزه ده بار بیش
Ба пурсидани гурги бемори мяш
به پرسیدن گرگ بیمار میش
Чу хоҳандагон дид шодӣ кунад
چو خواهندگان دید شادی کند
Фузун зон ки хоҳанд родӣ кунад
فزون زان که خواهند رادی کند
Ду дасташи ту гӯйии гуҳи кину меҳр
دو دستش تو گویی گه کین و مهر
Яке ҳаст дарёу дигари сипеҳр
یکی هست دریا و دیگر سپهر
Дарин мавҷҳо гавҳару ҷӯади нам
درین موجها گوهر و جود نم
Дар он моҳи теғу ситораи дирам
در آن ماه تیغ و ستاره درم
Каз он гавҳару зар киро дод пеш
کز آن گوهر و زر که را داد پیش
Ба як раҳгар оре аз ва кам ва беш
به یک ره گر آری از و کم و بیش
Бад-ӣн кард шояд ниҳони офтоб
بدین کرد شاید نهان آفتاب
Бидон шояд анбошти дарёу об
بدان شاید انباشت دریا و آب
Киро ронад хашмаш фитад дар гудоз
که را راند خشمش فتد در گداز
Киро хонд ҷўдш бараст аз ниёз
که را خواند جودش برست از نیاز
Чунуи тоҷу аврангро шоҳ нест
چنو تاج و اورنگ را شاه نیست
Ҷуз ӯ чархи фарҳангро моҳ нест
جز او چرخ فرهنگ را ماه نیست
з ҳар афсарии бартари сети афсараш
ز هر افسری برتر ست افسرش
з ҳар гавҳарии поктар гавҳараш
ز هر گوهری پاکتر گوهرش
Ҳмоиисти мари чархро фари ӯй
هماییست مر چرخ را فّر اوی
Ки шоҳӣ диҳад сояи пари ӯй
که شاهی دهد سایهٔ پّر اوی
Ба чавгон чу бардошти гӯии заранг
به چوگان چو برداشت گوی زرنگ
зи бимаши бигардади рухи маи заранг
ز بیمش بگردد رخ مه ز رنگ
Камандаш чу аз шаст гардад раҳо
کمندش چو از شست گردد رها
Ту гӯйӣ ки бардошти абри аждаҳо
تو گویی که برداشت ابر اژدها
зи ҳомӯни шаби тира бар чархи тир
ز هامون شب تیره بر چرخ تیر
Кунад ришта дар чашми сӯзан ба тир
کند رشته در چشم سوزن به تیر
Чу молад ба зиҳи гӯшҳои камон
چو مالد به زه گوشهای کمان
Бимолад ба кини гӯши гашти замон
بمالد به کین گوش گشت زمان
Ба боди так аспаш ба ховари замин
به باد تک اسپش به خاور زمین
Кунад ғарқи киштӣ ба дарёии чин
کند غرق کشتی به دریای چین
Туфи теғаш аз ҳинд шаб кард бум
تف تیغش از هند شب کرد بوم
Кунад бози қнзили рҳбон ба рӯм
کند باز قنذیل رهبان به روم
На касро буд фарау ҷӯад ӯ
نه کس را بود فرّه و جود او
На фарзанд чун мейри Маҳмӯд ӯ
نه فرزند چون میر محمود او
Шаҳии мояи шоҳӣу сарварӣ
شهی مایهٔ شاهی و سروری
Бузургии зи гавҳар ба ҳар гавҳарӣ
بزرگی ز گوهر به هر گوهری
Гирди зеб аз ӯ номадории ҳаме
گرد زیب از او نامداری همی
Диҳад буи аз ӯ шаҳриёрии ҳаме
دهد بوی از او شهریاری همی
Дили ахтар аз ҷони ҳаво ҷӯй ӯст
دل اختر از جان هوا جوی اوست
Забони замона сногўӣ ӯст
زبان زمانه ثناگوی اوست
Схнҳоши дурусту дониши сиришт
سخنهاش درّست و دانش سرشت
Хбрҳоши ҳаряки чароғи биҳишт
خبرهاش هریک چراغ بهشت
Чу хурсанд бади хуб корӣ кунад
چو خرسند بد خوب کاری کند
Чу хашм оядаш бурдборӣ кунад
چو خشم آیدش بردباری کند
Ба найзаи маи оради зи гардуни фурӯд
به نیزه مه آرد ز گردون فرود
Ба новак ба кайвон фиристад дуруд
به ناوک به کیوان فرستد درود
з дарё кунад дар туфи теғи меғ
ز دریا کند در تف تیغ میغ
зи борон хунин кунад меғи теғ
ز باران خونین کند میغ تیغ
Раво бошад ин шоҳро моҳи тахт
روا باشد این شاه را ماه تخت
Ки фарзанд дорад чунон некбахт
که فرزند دارد چنان نیکبخت
Бародараш чун моҳи он покзод
برادرش چون ماه آن پاکزاد
Броҳими бен сифр бо фар ва дод
براهیم بن صفر با فر و داد
Паноҳи ҷаҳони хусрави арҷманд
پناه جهان خسرو ارجمند
Дили гетии умеди тахти баланд
دل گیتی امید تخت بلند
Бузургӣ ки ахтари гуҳи меҳру хашм
بزرگی که اختر گه مهر و خشم
Ба фармон ӯ дорад аз чархи чашм
به فرمان او دارد از چرخ چشم
Баӣ дар хури тахт ӯ рӯзи бор
بهی در خور تخت او روز بار
Зиҳӣ аз дар бахт ӯ рӯзгор
زهی از در بخت او روزگار
зи шамшер ӯ лаъли ҷои камӣн
ز شمشیر او لعل جای کمین
Бирезади зи кафи зар ба рӯй замин
بریزد ز کف زر به روی زمین
Сазад гар кашад бар маи ин шоҳи сар
سزد گر کشد بر مه این شاه سر
Ки зинсони бародари вази онсони писар
که زینسان برادر وز آنسان پسر
На зини шоҳ ба дар хургоҳ буд
نه زین شاه به در خور گاه بود
На касро ба гетии чунон шоҳ буд
نه کس را به گیتی چنان شاه بود
Набинӣ з хоҳандау миҳмон
نبینی ز خواهنده و میهمان
Тиҳии боргоҳи варои як замон
تهی بارگاه ورا یک زمان
Ҳамеи ҳарки ҷое фитад дар ниёз
همی هرکه جایی فتد در نیاز
Бад-ӣн дарга оянд тозон фароз
بدین درگه آیند تازان فراز
Расад ҳар ки ояд ҳам андари шитоб
رسد هر که آید هم اندر شتاب
Ба хон ва майу халъату ҷоҳу об
به خوان و می و خلعت و جاه و آب
На каси зини шаҳаншоҳи дил хаста шуд
نه کس زین شهنشاه دل خسته شد
Ба бар ҳеҷ меҳмон дараш баста шуд
به بر هیچ مهمان درش بسته شد
Ҳар он каз ғами ҷону бими гуноҳ
هر آن کز غم جان و بیم گناه
Ба зинҳори ин хона гирад паноҳ
به زنهار این خانه گیرد پناه
зи бадхоҳ эмин шавад вази ситам
ز بدخواه ایمن شود وز ستم
Чу аз чанги юзи оҳӯи андари ҳарам
چو از چنگ یوز آهو اندر حرم
Агар дод бояд шаҳӣ ҳарчӣ ҳаст
اگر داد باید شهی هرچه هست
Диҳад ин шаҳу надиҳад ӯро зи даст
دهد این شه و ندهد او را ز دست
Чунин бод то ҷовдони ном ӯ
چنین باد تا جاودان نام او
Магар дод чарх аз раҳи ком ӯ
مگر داد چرخ از ره کام او
Ҳаме то бимонад замону замин
همی تا بماند زمان و زمین
Ба фурмонаши бодои ҳам он ва ҳам ин
به فرمانش بادا هم آن و هم این
Тани зндгониш чун кадхудоӣ
تن زندگانیش چون کدخدای
Салби рӯзу шаби венаи ҷаҳонаши сарой
سلب روز و شب وین جهانش سرای
зи болои тобандаи моҳи афсараш
ز بالای تابنده ماه افسرش
зи паҳнои гетии фузуни кишвараш
ز پهنای گیتی فزون کشورش
Ҷаҳони хуррам аз фару аўрнди ӯй
جهان خرم از فر و اورند اوی
Ҳам аз мейри Маҳмӯди фарзанди ӯй
هم از میر محمود فرزند اوی