Яке кори ҷустами ҳамеи арҷманд
یکی کار جُستمهمی ارجمند
Ки номам шавад зу ба гетии баланд
که نامم شود زو به گیتی بلند
Агар нома рафтанамро навид
اگر نامهٔ رفتنم را نوید
Диҳанд ин ду пайки сиёҳу сипед
دهند این دو پیکِ سیاه و سپید
Ба рафтан буд хуши дили шоди ман
به رفتن بوَد خوش دلِ شادِ من
Ба некӣ кунад ҳаркасии ёди ман
به نیکی کند هرکسی یادِ من
Маии бад сар доду бунёди дайн
مهی بُد سَرِ داد و بنیادِ دین
Гиронмояи дастури шоҳи замин
گرانمایه دستورِ شاهِ زمین
Муҳамади маи ҷӯаду чархи ҳунар
محمّد مهِ جود و چرخِ هنر
Смъили ҳсии мар ӯро падар
سمعیل حصّی مر او را پدر
Радии дониши орои яздони параст
ردی دانشآرایِ یزدانپرست
Замини ҳаламу дарёи дилу роди даст
زمینحلم و دریادل و راددست
зи чархи равон то барраи тираи хок
ز چرخِ روان تا بر تیرهخاک
Чаҳ ва чун гетии бдонстаҳи пок
چه و چون گیتی بدانسته پاک
Хуии неку хӯбӣу фарзонагӣ
خویِ نیک و خوبی و فرزانگی
Раҳи родӣу раъии мардонагӣ
رهِ رادی و رایِ مردانگی
Нкўбхтӣу донишу калаку теғ
نکوبختی و دانش و کلک و تیغ
Худо инч нодошта зу дареғ
خدا ایچ ناداشته زو دریغ
Бародараши волои броҳими род
برادرش والا براهیمِ راد
Гузин ҷаҳони гирди меҳтари нажод
گُزینِ جهان گردِ مهترنژاد
Хнидаҳ ба калаку сутӯда ба тир
خنیده به کلک و ستوده به تیر
Бад-ӣни ганҷи бахш ва бидон шаҳргир
بدین گنجبخش و بدان شهرگیر
Ду парвардаи шоҳи бадхоҳи сӯз
دو پروردهٔ شاه بدخواهسوز
Яке доду варз ва яке дайн фурӯз
یکی دادورز و یکی دینفروز
Ҷаҳонро чу ду дидаи рӯзгор
جهان را چو دو دیدهٔ روزگار
Замонро чу ду дасти фармони гузор
زمان را چو دو دستِ فرمانگزار
зи ҳаркаси фузуни ҷоҳашон назд шоҳ
ز هرکس فزون جاهشان نزدِ شاه
Гузаштаи дирафши маишони зи моҳ
گذشته درفشِ مهیشان ز ماه
Ба бгмози як рӯзи наздики хеш
به بگماز یک روز نزدیکِ خویش
Маро ҳар ду меҳтар нишонданд пеш
مرا هر دو مهتر نشاندند پیش
Басии ёди номи накӯ ронда шуд
بسی یادِ نامِ نکو رانده شد
Басии дафтари бостон хонда шуд
بسی دفترِ باستان خوانده شد
з ҳар гӯна раъйӣ фиканданд бен
ز هر گونه رأیی فکندند بن
Пас он гуҳ кушоданд банди сухан
پس آن گه گشادند بندِ سخُن
Ки Фирдавсии тӯсии поки мағз
که فردوسیِ طوسیِ پاکمغز
Бидода аст дод суханҳои нағз
بداده است دادِ سخنهای نغز
Ба шаҳнома гетӣ биёроста аст
به شهنامه گیتی بیاراسته است
Бидон номаи номи накӯ хоста аст
بدان نامه نامِ نکو خواسته است
Ту ҳам шаҳрӣ ӯро ва ҳам пеша Эй
تو همشهری او را و همپیشه ای
Ҳам андари сухани чобуки андеша Эй
هم اندر سخن چابکاندیشه ای
Бидон ҳамраҳ аз номаи бостон
بدان همره از نامهٔ باستان
Ба шеъри ори хуррами яке достон
به شعر آر خرّم یکی داستان
Басои номдорон ки бурданди ранҷ
بسا نامداران که بردند رنج
Наоне ниҳоданд ҳар ҷои ганҷ
نهانی نهادند هر جای گنج
Саранҷоми рафтанду бгзоштнд
سرانجام رفتند و بگذاشتند
На зишон касе баҳра бардоштанд
نه زیشان کسی بهره برداشتند
Ту зини достони ганҷии андари ҷаҳон
تو زین داستان گنجی اندر جهان
Бамоне ки ҳаргиз нагардад камӣ
بمانی که هرگز نگردد نهان
Ҳамаш ҳаркасӣ ёбад аз одамӣ
همش هرکسی یابد از آدمی
Ҳам аз баргирафтан нагирад камӣ
هم از برگرفتن نگیرد کمی
Буии мондаи фарзанд эдар биҷой
بُوی مانده فرزند ایدر بجای
Ки ҳамвора ном ту монад бпоӣ
که همواره نامِ تو ماند بپای
зи дониши яке хуррам наҳй
ز دانش یکی باغ خرم نهی
Ки аз мива ҳаргиз нагардад тиҳӣ
که از میوه هرگز نگردد تهی
Ҷаҳон ҷовдона намонад ба кас
جهان جاودانه نماند به کس
Баин чизи азуи нек номасту бас
بهین چیز ازو نیک نام است و بس
Кунун кони ёқӯт дониш бикун
کنون کانِ یاقوتِ دانش بکَن
зи дарёии андеша дар дрФкн
ز دریایِ اندیشه دُر دَرفکن
Хиради оташи тезу дили бутаи соз
خرد آتشِ تیز و دل بوته ساز
Сухан зар кун пок бар ҳам гудоз
سخن زرِ کن و پاک بر هم گداز
Пас ин зар ва ин гавҳарон бор кун
پس این زرّ و این گوهران بار کن
Дар ин ганҷи якбора анбор кун
در این گنج یکباره انبار کن
зи каси ёди ин ганҷ бар дил меар
ز کس یادِ این گنج بر دل میار
Ҷуз аз шоҳ ароне шаҳриёр
جز از شاه ارّانیِ شهریار
Мҷўии андарин кори ҷузи коми ӯй
مجوی اندرین کار جز کامِ اوی
Манеҳ меҳр бар вай ба ҷузи номи ӯй
منه مُهر بر وی به جز نامِ اوی
Ки то ҷойгаҳ ёфтӣ Нахҷувон
که تا جایگه یافتی نخجوان
Бад-ӣн шоҳ шуд бахти перати ҷавон
بدین شاه شد بختِ پیرت جوان