зи кирдори Гаршосби андари ҷаҳон

ز کردار گرشاسب اندر جهان

Яке номаи бади ёдгор аз маон

یکی نامه بُد یادگار از مهان

Пар аз донишу панди омӯзгор

پر از دانش و پند آموزگار

Ҳам аз рози чарх ва ҳам аз рӯзгор

هم از راز چرخ و هم از روزگار

зи фарҳангу найранг ва доду ситам

ز فرهنگ و نیرنگ و داد و ستم

зи хӯбӣу зиштӣу шодӣу ғам

ز خوبّی و زشتیّ و شادّی و غم

зи нахҷӣру грднФрозӣу разм

ز نخجیر و گردنفرازی و رزم

зи меҳри дили вкину шодӣу базм

ز مهر دل وکین و شادی و بزم

Ки чун хуоне аз ҳар дарии андакӣ

که چون خوانی از هر دری اندکی

Басӣ дониш афзоед аз ҳар яке

بسی دانش افزاید از هر یکی

зи рустами сухан чанд хоҳии шунӯд

ز رستم سخن چند خواهی شنود

Гумоне ки чун ӯ ба мардӣ набӯд

گمانی که چون او به مردی نبود

Агар разми Гаршосби ёд оварӣ

اگر رزم گرشاسب یاد آوری

Ҳамаи разми рустам ба бод оварӣ

همه رزم رستم به باد آوری

Ҳамон буд рустам ки деви нижанд

همان بود رستم که دیو نژند

Ббрдш ба абр ва ба дарё фиканд

ببردش به ابر و به دریا فکند

Сета шуд зи ҳумон ба гурзи гарон

سُته شد ز هومان به گرز گران

Задаш дштбонӣ ба Мозандарон

زدش دشتبانی به مازندران

Забун кардаш аспндёри далер

زبون کردش اسپندیار دلیر

Ба киштяш оварад Суҳроби зер

به کشتیش آورد سهراب زیر

Сипаҳдори Гаршосб то зинда буд

سپهدار گرشاسب تا زنده بود

На кардаш забуни кас , на афканда буд

نه کردش زبون کس ، نه افکنده بود

Ба ҳинд ва ба рӯм ва ба чин аз набард

به هند و به روم و به چین از نبرد

Бикради ончии дастон ва рустам накард

بکرد آنچه دستان و رستم نکرد

На бабр ва на гург омад аз ваии раҳо

نه ببر و نه گرگ آمد از وی رها

На шер ва на дев ва на нари аждаҳо

نه شیر و نه دیو و نه نر اژدها

Ба ҷанг ар савор ар пиёдаи бадӣ

به جنگ ار سوار ار پیاده بدی

Ҷаҳон аз ялони дашти содаи бадӣ

جهان از یلان دشت ساده بدی

Супурдӣ ба ҳангом ки моли майл

سپردی به هنگام که مال میل

Фикандӣ ба киштӣу куполи пел

فکندی به کشتی و کوپال پیل

Ба шаҳномаи Фирдавсии нғзгўӣ

به شهنامه فردوسی نغزگوی

Ки аз пеши гӯяндагони баради гӯй

که از پیش گویندگان برد گوی

Басии ёди разм ялон карда буд

بسی یاد رزم یلان کرده بود

Азин достон ёд новарда буд

ازین داستان یاد ناورده بود

Ниҳолии бади ин рустаи ҳам зон дарахт

نهالی بُد این رُسته هم زان درخت

Шудаи хушк ва бебору пажмурдаи сахт

شده خشک و بی بار و پژمرده سخت

Ман акнӯн зи табъам баҳор оварам

من اکنون ز طبعم بهار آورم

Мароин шохи навро ба бор оварам

مراین شاخ نو را به بار آورم

Ба боди ҳунари гули кФонм бар ӯй

به باد هنر گل کفانم بر اوی

зи абри сухан дар фишонам бар ӯй

ز ابر سخن دُر فشانم بر اوی

Буриши миваи дониши орми бурун

برش میوهٔ دانش آرم برون

Кунам офарини шҳншаҳи фузун

کنم آفرین شهنشه فزون

Бисозам яке бӯстон чун биҳишт

بسازم یکی بوستان چون بهشت

Ки хандад зи хушӣ чу Урдӣбиҳишт

که خندد ز خوشی چو اردیبهشت

Гулаши сурбаи сар дар гуё буд

گلش سربه سر درّ گویا بود

Дарахту гёи машки бўё буд

درخت و گیا مشک بویا بود

Бтстонӣ ороем аз хуши сухан

بتستانی آرایم از خوش سخن

Ки ҳаргиз нигориш нагардад куҳан

که هرگز نگارش نگردد کهن

Буташ аз хрдзодаҳу ҷони пок

بتش از خردزاده و جان پاک

з дониш сиришта на аз обу хок

ز دانش سرشته نه از آب و خاک

БбоФми яке дибаҳи шоҳвор

ببافم یکی دیبهٔ شاهوار

зи мъниши рангу зи дониш нигор

ز معنیش رنگ و ز دانش نگار

з ҷон оварам тору пудаши фароз

ز جان آورم تار و پودش فراز

Кунам хусравиро бирав бар тароз

کنم خسروی را برو بر طراز

Марои ҷузи сухани сохтан кор нест

مرا جز سخن ساختن کار نیست

Сухан ҳаст лекин харидор нест

سخن هست لیکن خریدار نیست

зи родони ҳаме шоҳ монадасту бас

ز رادان همی شاه ماندست و بس

Харидор аз ӯ беҳтарам нест кас

خریدار از او بهترم نیست کس

Ки ҳамвора ман бандаро шод дошт

که همواره من بنده را شاد داشت

Серумро зиҳами пешагон бар фаррошат

سرم را زهم پیشگان بر فراشت

Дабир вай оварад зии ман паём

دبیر وی آورد زی من پیام

Гузин диҳхудои лўлўии никном

گزین دهخدا لولوی نیکنام

Ки гуяд ҳамеи шоҳи фарҳанги ҷӯй

که گوید همی شاه فرهنگ جوی

Ба номи ман ин номаро бозгуӣ

به نام من این نامه را بازگوی

Агар зонка Фирдавсии инро нагуфт

اگر زانکه فردوسی این را نگفت

Ту бо гуфта хеши гирдонаши ҷуфт

تو با گفتهٔ خویش گردانش جفت

Ду гуё чунин хост то шуд зи Тӯс

دو گویا چنین خواست تا شد ز طوس

Чунон шуд нагӯйӣ ту бошад фусӯс

چنان شد نگویی تو باشد فسوس

Кунунгар сипеҳрам насозад камӣн

کنون گر سپهرم نسازد کمین

Бигӯям ба фармони шоҳи замин

بگویم به فرمان شاهِ زمین

Каз ӯ номро хуби корӣ буд

کز او نام را خوب کاری بود

зи ман дар ҷаҳони ёдгорӣ буд

ز من در جهان یادگاری بود

зи беҳтар сухан нест поянда тар

ز بهتر سخن نیست پاینده تر

Ваз ӯ хуштару дили физоянда тар

وز او خوشتر و دل فزاینده تر

Сухани ҳамчуи ҷони з он нагардад куҳан

سخن همچو جان ز آن نگردد کهن

Ки фарзанд ҷонаст ширини сухан

که فرزند جانست شیرین سخن