Ҳамон рӯзгори асрти сарфароз

همان روزگار اثرط سرفراز

Ба беморӣ афтоду дарду гудоз

به بیماری افتاد و درد و گداز

Чу солаши ду сад гашт ва ҳаштод ва панҷ

چو سالش دو صد گشت و هشتاد و پنج

Саромад бар ӯ нози гетӣу ранҷ

سرآمد بر او ناز گیتی و رنج

Дами зндгониш кӯтоҳ шуд

دم زندگانیش کوتاه شد

Ба ҷояши ҷаҳони паҳлавон шоҳ шуд

به جایش جهان‌پهلوان شاه شد

Чунин сети мари маргро чора нест

چنین‌ست مر مرگ را چاره نیست

Бар ҷанг ӯ лашкар ва бора нест

بر جنگ او لشکر و باره نیست

Гиромии сети тан то буд ҷони пок

گرامی‌ست تن تا بود جانِ پاک

Чу ҷон шуд , кашони аФкнндш ба хок

چو جان شد، کشان افکنندش به خاک

Ба ҷои баланд ар з ма бартарем

به جای بلند ار ز مه برتریم

Чу марг ояд аз зер хок андарем

چو مرگ آید از زیر خاک اندریم

Ҷаҳони куштаи зории сет бо рангу буи

جهان کِشته‌زاری‌ست با رنگ و بوی

Дар ӯ умри мо об ва мо кишти ӯй

در او عمر ما آب و ما کشت اوی

Чунон чун дарави рост ҳамвора кишт

چنان چون درو راست همواره کشت

Ҳама марг ройем мо хубу зишт

همه مرگ راییم ما خوب و زشت

Биҷойем ва ҳамвора тозон ба роҳ

بجاییم و همواره تازان به راه

Бар ин ду наванд сипеду сиёҳ

بر این دو نوند سپید و سیاه

Чунон корвонӣ каз ин шаҳр бар

چنان کاروانی کز این شهر بر

Будашон гузари сӯии шаҳр дигар

بُوَدشان گذر سوی شهر دگر

Яке пешу дигари зи пас мондаи боз

یکی پیش و دیگر ز پس مانده باز

Ба навбати расида ба манзили фароз

به نوبت رسیده به منزل فراز

Хунаки марди донандаи рои манд

خنک مردِ دانندهٔ رای‌مند

Ба дил бегуноҳ ва ба тан бе газанд

به دل بی‌گناه و به تن بی‌گزند

Аз он пас ҷаҳони паҳлавон чун зи бахт

از آن پس جهان‌پهلوان چون ز بخت

Ба ҷой падар ёфт шоҳӣу тахт

به جای پدر یافت شاهی و تخت

Бар ин бар дигар чанд бигузашт сол

بر این بر دگر چند بگذشت سال

Шабу рӯзи гардунаши некии сгол

شب و روز گردونش نیکی‌سگال

Бародар яке дошт ҷӯяндаи ком

برادر یکی داشت جوینده کام

Гӯии ширдил буд гўрнги ном

گوی شیردل بود گورنگ نام

Ҳамон сол косрт бирафт аз ҷаҳон

همان سال کاثرط برفت از جهان

Шуд ӯ низ дар хоки тории ниҳон

شد او نیز در خاک تاری نهان

Аз ӯ кӯдакӣ монад монанди моҳ

از او کودکی ماند مانند ماه

Чу ма лек нодидаи гетии ду моҳ

چو مه لیک نادیده گیتی دو ماه

Наримон падар карда бади номи ӯй

نریمان پدر کرده بد نام اوی

зи гетии ҳамон бади длороми ӯй

ز گیتی همان بد دلارام اوی

Ба коми дилаши паҳлавони сутург

به کام دلش پهلوان سترگ

Ҳаме парваронед то шуд бузург

همی پرورانید تا شد بزرگ

Набад дида рӯй падари як замон

نبد دیده روی پدر یک زمان

Ъмшро падар будӣ аз дили гумон

عمش را پدر بودی از دل گمان

Кашӣдан камону камӣни сохтан

کشیدن کمان و کمین ساختن

Задани ханҷару асби кин тохтан

زدن خنجر و اسب کین تاختن

Раҳи базму чавгону гӯйу шикор

ره بزم و چوگان و گوی و شکار

Биёмухташ паҳлавони савор

بیاموختش پهلوان سوار

Ялӣ шуд ки чун найзаи бардоштӣ

یلی شد که چون نیزه برداشتی

Синон бар дили кӯҳи бгзоштӣ

سنان بر دل کوه بگذاشتی

Ба ханҷар бибастӣ раҳ равад нил

به خنجر ببستی ره رود نیل

Ба киштии шикастии сари зиндаи пел

به کشتی شکستی سر زنده پیل