Бародари бади он шоҳро сарварӣ

برادر بد آن شاه را سروری

Хнидаҳ ба мардӣ ба ҳар кишварӣ

خنیده به مردی به هر کشوری

Падарашони зи гетӣ чу барбаст рахт

پدرشان ز گیتی چو بربست رخت

Шуданд ин ду ҷӯяндаи тоҷу тахт

شدند این دو جوینده تاج و تخت

Замонӣ нашудашон дил аз ҷанги сайр

زمانی نشدشان دل از جنگ سیر

Саранҷоми хоқони иғри гашти чир

سرانجام خاقان یغر گشت چیر

Бародараш кушта шуд аз пеши ӯй

برادرش کشته شد از پیش اوی

Писар монад аз ӯ саркашии кӣнаи ҷӯй

پسر ماند از او سرکشی کینه‌جوی

Далерӣ ки номаши такин тоаш буд

دلیری که نامش تکین‌تاش بود

Ҳамаи сола бо ъам ба пархош буд

همه ساله با عم به پرخاش بود

Ниҳон ҳар гуҳӣ тохтан сохтӣ

نهان هر گهی تاختن ساختی

Ба тороҷ бумаш барандохтӣ

به تاراج بومش برانداختی

Замонии зи кини падари тўхтн

زمانی ز کین پدر توختن

Нёсудӣ аз ғорат ва сӯхтан

نیاسودی از غارت و سوختن

Яке баҳра бигрифта бади кишвараш

یکی بهره بگرفته بد کشورش

Шикастаи басии гӯнаи гавани лашкараш

شکسته بسی گونه‌گون لشکرش

Ҳамин ҳафтаи комди сипаҳбади фароз

همین هفته کآمد سپهبد فراز

Ҳаме хост омад сӯии ҷанги боз

همی خواست آمد سوی جنگ باز

Дар андешаи хоқони гирифтор буд

در اندیشه خاقان گرفتار بود

Каш аз ҳар ду сӯи разму пайкор буд

کش از هر دو سو رزم‌ و پیکار بود

Ба ҳам бо маон анҷуман кард ва гуфт

به هم با مهان انجمن کرد و گفت

Ки гардун надонам чаҳ дорад наҳуфт

که گردون ندانم چه دارد نهفت

Аз ин паҳлавони вази бародари писар

از این پهلوان وز برادر پسر

Надонам чаҳ оварад хоҳам ба сар

ندانم چه آورد خواهم به سر

зи ду равия душман надонам бараст

ز دو رویه دشمن ندانم برست

На пайдост кохтар кро ёвараст

نه پیداست کاختر کرا یاورست

Чунонам ки саргаштае рӯзи танг

چنانم که سرگشته‌ای روز تنگ

Раҳаши пеши ғарқоби вази пас наҳанг

رهش پیش غرقاب وز پس نهنگ

Кунун чора ҷӯйед то чун кунем

کنون چاره جویید تا چون کنیم

Ки ин хор аз пой берун кунем

که این خار از پای بیرون کنیم

Раҳ омӯзу рӯзии даҳу чора гар

ره آموز و روزی ده و چاره گر

Буванд ин се мар бепадарро падар

بوند این سه مر بی پدر را پدر

Басӣ рой зад ҳар кас аз рӯй кор

بسی رای زد هر کس از روی کار

Саранҷом гуфтанд к-эии шаҳриёр

سرانجام گفتند کای شهریار

Чу оташи намоядат аз даври дӯд

چو آتش نمایدت از دور دود

Аз он ба ки сўздти наздики зуд

از آن به که سوزدت نزدیک زود

Шаҳону бузургон рӯй замин

شهان و بزرگان روی زمین

Чаҳ фаррухи падарат ва чаҳ фағфури чин

چه فرخ پدرت و چه فغفور چین

Ҳамаи божи заҳҳокро дода анд

همه باژ ضحاک را داده‌اند

зи комаши бурун гом наниҳода анд

ز کامش برون گام ننهاده‌اند

Фаридун аз ӯ ба ба фарангу фар

فریدون از او به به‌ فرنگ و فر

Ҳмидўн ба доду нажоду гуҳар

همیدون به داد و نژاد و گهر

Гар ӯро ту фармони барӣ нанг нест

گر او را تو فرمان بری ننگ نیست

Туро бо сипаҳдор ӯ ҷанг нест

ترا با سپهدار او جنگ نیست

Ҳар он риш каз марҳам ояд ба роҳ

هر آن ریش کز مرهم آید به راه

Ту доғаш кунӣ беш гардад табоҳ

تو داغش کنی بیش گردد تباه

Ҳамаи коху айвон ба базм ва ба хон

همه کاخ و ایوان به بزم و به خوان

Бёроӣ ва ин паҳлавонро бихон

بیارای و این پهلوان را بخوان

Бар ӯ бар шимури ҳадяи чандон зи ганҷ

بر او بر شمر هدیه چندان ز گنج

Каш осон шавад ҳар чаҳ дидаст ранҷ

کش آسان شود هر چه دیدست رنج

Пас он гуҳи бадв аз бародари писар

پس آن گه بدو از برادر پسر

Бихон номаҳои гилаи сар ба сар

بخوان نامه های گله سر به سر

Ки ӯ худ з душман кашад кини ту

که او خود ز دشمن کشد کین تو

Наад бар сипеҳри барин зини ту

نهد بر سپهر برین زین تو

Ба дасти касон чун тавон гашти шер

به‌ دست کسان چون توان گشت شیر

Набояд турои пеш ӯ шуд далер

نباید ترا پیش او شد دلیر

Писандид хоқону пеши гӯон

پسندید خاقان و پیش گوان

Бифармуд посухи сӯии паҳлавон

بفرمود پاسخ سوی پهلوان

Пас аз ному ёди ҷаҳони офарин

پس از نام و یاد جهان آفرین

зи дил бар сипаҳбад гирифт офарин

ز دل بر سپهبد گرفت آفرین

Дигар гуфт каз божу ҳадяи зи ганҷ

دگر گفت کز باژ و هدیه ز گنج

Даҳум ҳар чаҳ гӯйӣ надорам ба ранҷ

دهم هر چه گویی ندارم به رنج

Сазад шоҳи Эрон агар сар кашаст

سزد شاه ایران اگر سر کشست

Ки ӯро чу ту гирд лашкар кашаст

که او را چو تو گرد لشکر کشست

Агар хоҳад аз ман шаҳи номи ҷӯй

اگر خواهد از من شه نام جوی

Фиристам серум бар тибқи пеши ӯй

فرستم سرم بر طبق پیش اوی

Бад-ӣни божи ду дида гавҳар кунам

بدین باژ دو دیده گوهر کنم

зи тани пӯстами бадара зар кунам

ز تن پوستم بدره زر کنم

Вале орзӯ дорам аз ту яке

ولی آرزو دارم از تو یکی

Ки оре ба кохами диранги андакӣ

که آری به کاخم درنگ اندکی

Буии шоди як ҳафтаи меҳмони ман

بوی شاد یک هفته مهمان من

Бёрои ин меҳану мони ман

بیارای این میهن و مان من

Ба ҷони Фаридун агар доне ам

به جان فریدون اگر دانی ام

Каз ин орзӯи шод гирдоне ам

کز این آرزو شاد گردانی ام

Фиристодаро бора хеш дод

فرستاده را باره خویش داد

Вази андозаи дебоу зар беш дод

وز اندازه دیبا و زر بیش داد

Гасӣ кардаш ва шуд фириста чу бод

گُسی کردش و شد فرسته چو باد

Паёми ончӣ бад гуфт ва нома бидод

پیام آنچه بد گفت و نامه بداد

Сипаҳдор аз он гуфтҳо гашти ром

سپهدار از آن گفتها گشت رام

Ки пайғоми бад бо навиду хиром

که پیغام بد با نوید و خرام

Сӯии шоҳ бо лашкар оғоз кард

سوی شاه با لشکر آغاز کرد

Вази он рӯй хоқон бишуд соз кард

وز آن روی خاقان بشد ساز کرد

Ҳазор асп равад аз фусила гузид

هزار اسپ رود از فسیله گزید

Ду раҳи даҳ ҳазор аз барраи србрид

دو رَه ده هزار از بره سربرید

зи говони фарбеҳи ҳамеи чли ҳазор

ز گاوان فربه همی چل هزار

зи нахчиру мурғони фузун аз шумор

ز نخچیر و مرغان فزون از شمار

Ду раҳи сад ҳазор дигар гӯсфанд

دو ره صد هزار دگر گوسفند

Ҳамаи кишт ва бар дашт ва саҳро фиканд

همه کشت و بر دشت و صحرا فکند

Пазира ба пеш сипаҳдор шуд

پذیره به پیش سپهدار شد

Чу якҷои дидорашон боз шуд

چو یکجای دیدارشان باز شد

Ба бар икдгрро ҳам аз пушти зин

به بر یکدگر را هم از پشت زین

Гирифтанд ин шод аз он он аз ин

گرفتند این شاد از آن آن از این

Ба якҷоӣ буданд хуш ҳар давон

به یکجای بودند خوش هر دوان

Ҳамаи роҳи ҳам пурсиш ва ҳам Аннан

همه راه هم پرسش و هم عنان

Сипаҳдор бо ҳар ки буд аз сипоҳ

سپهدار با هر که بود از سپاه

Нишастанд бар хон ҳам аз гирди роҳ

نشستند بر خوان هم از گرد راه

з ҳар хӯрдании сози чандон гуруҳ

ز هر خوردنی ساز چندان گروه

Яке дашти бади гардиши андари ду кӯҳ

یکی دشت بد گردش اندر دو کوه

Пар аз гӯру нахчири кӯҳаши ҳама

پر از گور و نخچیر کوهش همه

Ба дашти андар аз гӯру оҳӯи рама

به دشت اندر از گور و آهو رمه

Ба ҳар гоми ҷомии пар аз лаъл май

به هر گام جامی پر از لعل می

Тибқҳои нақлу дирами зирпӣ

طبق‌های نقل و درم زیرپی

Рада дар радаи коса ва хону ҷом

رده در رده کاسه و خوان و جام

Фурӯзон ба миҷмари дўрни авди хом

فروزان به مجمر دورن عود خام

Ба зер аз тавоифи наҳуфтаи замин

به زیر از طوایف نهفته زمین

з бар калла дар каллаи дебои чин

ز بر کله در کله دیبای چین

Сипоҳии зи шаҳду шукри сохта

سپاهی ز شهد و شکر ساخته

Ҳамаи найза дар дасту теғи охта

همه نیزه در دست و تیغ آخته

Гуруҳе ба пайкори рафтаи фароз

گروهی به پیکار رفته فراز

Гуруҳе ба нахчир бо юзу боз

گروهی به نخچیر با یوز و باز

зи ҳалво ба ҳар сиФии миваи дор

ز حلوا به هر صیفی میوه‌دار

Ҳама баркашон шукру қанди бор

همه برکشان شکر و قند بار

Тибқҳоу ҷом аз карон то карон

طبق‌ها و جام از کران تا کران

Ба машк ва майандӯдау заъфарон

به مشک و می اندوده و زعفران

Спҳрист ҳар ҷом гуфтӣ магар

سپهریست هر جام گفتی مگر

Мааши ангабину ситораи шукр

مهش انگبین و ستاره شکر

Камарбаста дар пеши хубони параст

کمربسته در پیش خوبان پرست

Ҳамаи бодау боди безон ба даст

همه باده و باد بیزان به دست

Чунон равшан аз май булӯрӣни аёғ

چنان روشن از می بلورین ایاغ

Каз ӯ кӯри дида ба шаб бе чароғ

کز او کور دیده به‌شب بی‌چراغ

Дам ноӣ ҳар ҷойу чангу рубоб

دم نای هر جای و چنگ و رباب

Парокандаи мисатон бар оташи кабоб

پراکنده مستان بر آتش کباب

Гирифтаи хӯришҳо ҳамаи кӯҳу дашт

گرفته خورش‌ها همه کوه و دشت

Кашони пешкори обу дастору ташт

کشان پیشکار آب و دستار و طشت

Ба буии хӯришҳо дадон тохта

به بوی خورش‌ها ددان تاخته

Зибр дар ҳавои мурғи сафи сохта

زبر در هوا مرغ صف ساخته

Нишаста ба хон яксар эрониён

نشسته به خوان یکسر ایرانیان

Ҳамаи чинёни пеши бастаи миён

همه چینیان پیش بسته میان

Шабу рӯзи хоқон парастиш намой

شب و روز خاقان پرستش نمای

Камарбастаи пеши сипаҳбад ба пой

کمربسته پیش سپهبد به پای

Ҷудои хониш ҳар рӯз додӣ Балош

جدا خوانش هر روز دادی بلاش

Яке абри бади вижаи динори пош

یکی ابر بد ویژه دینار پاش

Сар ҳафта омад нўндии фароз

سر هفته آمد نوندی فراز

Ки оварад лашкари такин тоаш боз

که آورد لشکر تکین‌تاش باز

зи ногуҳи хурӯшии баромад ба абр

ز ناگه خروشی برآمد به ابر

Шуд он базм бар сони коми ҳужабр

شد آن بزم بر سان کام هژبر

Сипаҳбад ба хоқон иғр гуфт чист

سپهبد به‌ خاقان یغر گفت چیست

Чаҳ лашкар расед ва такин тоаш кист

چه‌ لشکر رسید و تکین‌تاش کیست

Бгстрди хоқони сухани сар ба сар

بگسترد خاقان سخن سر به‌ سر

Гила ҳар чаҳ бадаш аз бародари писар

گله هر چه بدش از برادر پسر

Сипаҳдор гуфт инат ғмрии далер

سپهدار گفت اینت غمری دلیر

Каз аинсон шудаст аз сари хеши сайр

کز اینسان شدست از سر خویش سیر

Ман ӣнҷо ва ӯ рзмкўш омадаст

من اینجا و او رزمکوش آمدست

Ҳамоно ки хунаш ба ҷӯш омадаст

همانا که خونش به جوش آمدست

Якаст аблаҳонро шитобу шикеб

یکست ابلهان را شتاب و شکیب

Саворони бадро чаҳ боло чаҳ шеб

سواران بد را چه بالا چه شیب

Турои дили бад-ӣн ғам набояд супурд

ترا دل بدین غم نباید سپرد

Ки танҳо бас ӯро Наримони гирд

که تنها بس او را نریمان گرد

Гараш садҳазоранд гардони ҷанг

گرش صدهزاراند گردان جنگ

Ҳамаи даргаи ҷангу кини тези чанг

همه درگه جنگ و کین تیز چنگ

Бибинӣ ки чун гӯям эй шери ҳин

ببینی که چون گویم ای شیر هین

Ки хӯнашон сетанд ба шамшери кин

که خونشان ستاند به شمشیر کین

Чунон кун ки шабгир бо юзу боз

چنان کن که شبگیر با یوز و باز

Хиромем мари ҷангро пишбоз

خرامیم مر جنگ را پیشباز

Майу базми коинҷост онҷо барем

می و بزم کاینجاست آنجا بریم

Наримон занад теғ ва мо ме хӯрем

نریمان زند تیغ و ما می‌خوریم

Ман аз вижа гардон гузинам ҳазор

من از ویژه‌گردان گزینم هزار

Ту багазин ҳам аз лашкари андаки савор

تو بگزین هم از لشکر اندک سوار

Бидон то чу андаки намояди сипоҳ

بدان تا چو اندک نماید سپاه

Далерӣ кунад душман ояд ба роҳ

دلیری کند دشمن آید به راه

Магари ногҳши сар ба дом оварам

مگر ناگهش سر به دام آورم

Вази ин кори фарҷом ном оварам

وز این کار فرجام نام آورم

Чу пар ҳўосл баровард зоғ

چو پر حواصل برآورد زاغ

Барафрӯхт зи айвони нилии чароғ

برافروخت ز ایوان نیلی چراغ

Ҳамон номзад кард андаки сипоҳ

همان نامزد کرد اندک سپاه

Ббрднду ронданди як ҳафтаи роҳ

ببردند و راندند یک هفته راه

Ба базм ва ба нахчир бар кӯҳу дашт

به‌ بزم و به‌ نخچیر بر کوه و دشت

Чунин то бжии брзи дидори гашт

چنین تا بژی برز دیدار گشت

Бар он теғи бж аз бар кӯҳсор

بر آن تیغ بژ از بر کوهسار

Такин тоаш бо ҷангёни даҳ ҳазор

تکین‌تاش با جنگیان ده‌هزار

Бигуфтанд аз Эрони далерии сутург

بگفتند از ایران دلیری سترگ

Раседаст нав бо сипоҳии бузург

رسیدست نو با سپاهی بزرگ

зи хоқони иғри ҷанг ту хостаст

ز خاقان یغر جنگ تو خواستست

Вази Эрони набарди турои хостст

وز ایران نبرد ترا خاستست

зи теғ бж омад ба поини кӯҳ

ز تیغ بژ آمد به پایین کوه

Бузади сафи кин бо сипаҳи ҳамгуруҳ

بزد صف کین با سپه همگروه

Наомадаш бок аз далерӣ ки буд

نیامدش باک از دلیری که بود

Чу гирд сипаҳ дид бишитофт зуд

چو گرد سپه دید بشتافت زود