Сипаҳдор чун ҳафтае сур кард
سپهدار چون هفتهای سور کرد
Аз он пас шуд оҳанг фағфур кард
از آن پس شد آهنگ فغفور کرد
Ҳамаи роҳ хоқон бипардохта
همه راه خاقان بپرداخته
Ба ҳар ҷой назулу алафи сохта
به هر جای نزل و علف ساخته
Се манзили бадаш бо сипаҳи раҳнамоӣ
سه منزل بدش با سپه رهنمای
Варо кард бадрӯд ва шуд бозҷоӣ
ورا کرد بدرود و شد بازجای
Ҳаме шуд шитобони сипаҳдори гӯ
همی شد شتابان سپهدار گو
Наримону зоўли гиреҳи пешрав
نریمان و زاول گره پیشرو
Ба марз биёбоне омад фароз
به مرز بیابانی آمد فراز
Ки гуфтӣ ҷаҳонӣаст густардаи боз
که گفتی جهانیست گسترده باز
Заминаши ҳамаи доғи пои парӣ
زمینش همه داغ پای پری
Замонаи гуми андари вай аз раҳбарӣ
زمانه گم اندر وی از رهبری
На гардуни супурдаи даризои ӯ
نه گردون سپرده درازای او
На хуршеди паймӯдаи паҳноӣ ӯ
نه خورشید پیموده پهنای او
Ба ҳар сӯаши девии дижи огоҳ буд
به هر سوش دیوی دژ آگاه بود
Ба ҳар гӯшаи сад ғӯли гумроҳ буд
به هر گوشه صد غول گمراه بود
Ҳамон мори парандаи ҳзмони зи гирд
همان مار پرنده هزمان ز گرد
Чу тир омадӣ дар нишастӣ ба мард
چو تیر آمدی در نشستی به مرد
Бикуштанд аз он ғӯл бисёру мор
بکشتند از آن غول بسیار و مار
Ба даҳ рӯз карданд аз онҷои гузор
به ده روز کردند از آنجا گذار
Расиданд ҷое чарогоҳи гӯр
رسیدند جایی چراگاه گور
Дарави ширгўни чашмаи оби шӯр
درو شیرگون چشمه آب شور
Чу нахчир аз тишнагӣ дар гудоз
چو نخچیر از تشنگی در گداز
Ба наздики он чашма рафтӣ фароз
به نزدیک آن چشمه رفتی فراز
Шудӣ нарми нарми оби он чашмаи зер
شدی نرم نرم آب آن چشمه زیر
Пас ошуфтаи гаштӣ чу ғуррандаи шер
پس آشفته گشتی چو غرنده شیر
Биҷустӣу нахчирро бе диранг
بجستی و نخچیر را بیدرنگ
Ҳамон гуҳи биўбоштӣ чун наҳанг
همان گه بیوباشتی چون نهنگ
Пас аз як замони астхўонҳоши пок
پس از یک زمان استخوانهاش پاک
Бадии гирди он чашма бар тираи хок
بدی گرد آن چشمه بر تیره خاک
На бишнохт он обро каси зи шер
نه بشناخت آن آب را کس ز شیر
На донист каз чист нахчиргир
نه دانست کز چیست نخچیرگیر
Дигар санги диданди кучаки басӣ
دگر سنگ دیدند کوچک بسی
Ки чун зони ду бар ҳам бсўдӣ касе
که چون زآن دو بر هم بسودی کسی
Ҳамон гоҳи бодӣ шигарф омадӣ
همان گاه بادی شگرف آمدی
Пас аз боди борон ва барф омадӣ
پس از باد باران و برف آمدی
Валикин чу зони ҷо ба бӯмӣ дигар
ولیکن چو زآن جا به بومی دگر
Ббрдӣ набӯдӣ варои он ҳунар
ببردی نبودی ورا آن هنر
Дигар санги бад низ каз бими нам
دگر سنگ بد نیز کز بیم نم
Чу абр омадӣ брздндӣ ба ҳам
چو ابر آمدی برزدندی به هم
Сабки зони ҳаво абр бигурехтӣ
سبک زآن هوا ابر بگریختی
На зу барфу жола на нами рехтӣ
نه زو برف و ژاله نه نم ریختی
зи марзи биёбон чу бартар кашид
ز مرز بیابان چو برتر کشید
Сипаҳро сӯии шаҳр соҷр кашид
سپه را سوی شهر ساجر کشید
Бузади хайма бо лашкар аз гирди шаҳр
بزد خیمه با لشکر از گرد شهر
Бурун шуд ки гирад зи нахчири баҳр
برون شد که گیرد ز نخچیر بهر
Дару дашт ва ки дид зондозаҳ беш
در و دشت و که دید زاندازه بیش
Роми гӯру оҳӯу ғжғоу мяш
رم گور و آهو و غژغا و میش
Ҳамон рӯз бификанад бисёр гӯр
همان روز بفکند بسیار گور
Ба хӯни ғарқа ҳар сӯи ҳамеи тохти бўр
به خون غرقه هر سو همی تاخت بور
Дарахтӣ бар чашма сорӣ бидид
درختی بر چشمهساری بدید
Аннани раҳи анҷом аз он сӯ кашид
عنان ره انجام از آن سو کشید
Чу наздик шуд хост як бонги сахт
چو نزدیک شد خاست یک بانگ سخت
Занӣ дид ногуҳ ки ҷуст аз дарахт
زنی دید ناگه که جست از درخت
Яке ширхораи гирифта ба бар
یکی شیرخواره گرفته به بر
Ҳамеи тохти зи оҳӯ ба так тезтар
همی تاخت ز آهو به تک تیزتر
Бипурсед кин зан броингўнаҳ чист
بپرسید کاین زن براینگونه چیست
Яке гуфт кин ҳам чу мо одамӣаст
یکی گفت کاین هم چو ما آدمیست
Дарин бешаҳо гирди ин дашту кӯҳ
درین بیشه ها گرد این دشت و کوه
бад-инсон бе андозаи бинии гуруҳ
بدینسان بیاندازه بینی گروه
Чу оҳӯ ба так ҳамчуи мардум ба рӯй
چو آهو به تک همچو مردم به روی
Чу девон ба нохун чу мишон ба мӯӣ
چو دیوان به ناخن چو میشان به موی
зи бен ҳеҷ бо мо нигараданд ром
ز بن هیچ با ما نگردند رام
Бимиранд зуди ончигирӣ ба дом
بمیرند زود آنچه گیری به دام
Аз эшон чу бемор гардад яке
از ایشان چو بیمار گردد یکی
Барандаш барӣни теғи кӯҳи андакӣ
برندش براین تیغ کوه اندکی
Ба шевангарии гардиши андари хурӯш
به شیونگری گردش اندر خروش
Бароранду зӣ абр доранд гӯш
برآرند و زی ابر دارند گوش
Гараш абри тираи зи дида ба ашк
گرش ابر تیره ز دیده به اشک
Бишӯяд дурустии гирд бе пизишк
بشوید درستی گرد بی پزشک
Вагар ҳеҷ борон наборад зи меғ
وگر هیچ باران نبارد ز میغ
Бимирад ба зери аФкнндши зи теғ
بمیرد به زیر افکنندش ز تیغ
Наримони яке аз дарахтии рабӯд
نریمان یکی از درختی ربود
Бар паҳлавони барад ва ӯро намӯд
بر پهلوان برد و او را نمود
Ба раҳ дар ҳамаи бозуяш хаста кард
به ره در همه بازویش خسته کرد
Ҳаме буд то мард ва чизе нахурд
همی بود تا مرد و چیزی نخورد
зи нахчир чун шуд сипаҳдори боз
ز نخچیر چون شد سپهدار باز
Биомди каси шоҳи соҷри фароз
بیآمد کس شاه ساجر فراز
Фиристода бо ҳадя бисёр чиз
فرستاده با هدیه بسیار چیز
Ба пӯзиши паёмӣ накӯ дода низ
به پوزش پیامی نکو داده نیز
Ки донам каз Эрон ба кин омадӣ
که دانم کز ایران به کین آمدی
Ба пайкори фағфур чин омадӣ
به پیکار فغفور چین آمدی
Ман ӯро яке бандаи кеҳтарам
من او را یکی بنده کهترم
Нигаҳбони як марзи азин кишварам
نگهبان یک مرز ازین کشورم
Се моҳаи зи мо то бадв ҳаст роҳ
سه ماهه ز ما تا بدو هست راه
Нахустин азу ҳар чаҳ бояд бихоҳ
نخستین ازو هر چه باید بخواه
Ҳрони гуҳ каз ӯ коми ту гашти рост
هرآن گه کز او کام تو گشت راست
Ҳама бандагонем ва фармон турост
همه بندگانیم و فرمان تراست
Ба ҳар шаҳри азин марзи дигари бпўӣ
به هر شهر ازین مرز دیگر بپوی
з ҳар шоҳи божӣ ки бояд биҷавӣ
ز هر شاه باژی که باید بجوی
Сипаҳбади схнҳош бар ҷой дид
سپهبد سخنهاش بر جای دید
Писандид ва он кард ков рой дид
پسندید و آن کرد کاو رای دید
зи зоўли гиреҳ ҳар ки буданд гирд
ز زاول گره هر که بودند گرد
Ҳамон гуҳ ба фаррухи Наримони супурд
همان گه به فرخ نریمان سپرد
Ба ҳар шаҳр фармуд то бо сипоҳ
به هر شهر فرمود تا با سپاه
Бигардади зи шоҳон буд божхўоаҳ
بگردد ز شاهان بود باژخواه