Гӯии бади ҳунарманди номаши Қубод

گوی بد هنرمند نامش قباد

Аз Аҳвози гардии Фаридуни нажод

از اهواز گردی فریدون نژاد

Ҳамеи гашт бо чокарони гирди шаҳр

همی گشت با چاکران گرد شهر

Ки гирад зи дидори он шаҳри баҳр

که گیرد ز دیدار آن شهر بهر

Ба бозори бтхонаҳ эй нағз дид

به بازار بتخانه ای نغز دید

Ки буд аз баландии сараши нопадид

که بود از بلندی سرش ناپدید

Замини ҷазаъу деворҳо ложвард

زمین جزع و دیوار ها لاژورد

Дараш зару биҷодаҳ бар зари зард

درش زر و بیجاده بر زر زرد

Ба даҳлези гуҳи тоқаш аз обнӯс

به دهلیز گه طاقش از آبنوس

Ки бурҷаши ҳамеи моҳро дод бӯс

که برجش همی ماه را داد بوس

Ҳамаи хами тоқ аз гуҳар пурнигор

همه خم طاق از گهر پرنگار

Даров бастаи қандили заррини ҳазор

دراو بسته قندیل زرین هزار

Бар дар зи мармари ду дукон зада

بر در ز مرمر دو دکان زده

Ба ҳар як бар аз бут прессатон рада

به هر یک بر از بت پرستان رده

Ба миҷмари фурӯзони ҳамаи машки ноб

به مجمر فروزان همه مشک ناب

Шудаи дӯд чун меғ бар офтоб

شده دود چون میغ بر آفتاب

Шуд аз баси гуҳари хираи чашми Қубод

شد از بس گهر خیره چشم قباد

Бинбошти мағзаши зи баси машки бод

بینباشت مغزش ز بس مشک باد

Дар он хона шуд хост нагузоштанд

در آن خانه شد خواست نگذاشتند

Шмн ҳарчӣ бад бонг бардоштанд

شمن هرچه بد بانگ برداشتند

Ки назд худоёни мо бор нест

که نزد خدایان ما بار نیست

На ҳам кешӣ эдар туро кор нест

نه هم کیشی ایدر ترا کار نیست

Қубоди ҳунарҷӯии бади тунду тез

قباد هنرجوی بد تند و تیز

Броҳхти ханҷар ба хашму ситез

برآهخت خنجر به خشم و ستیز

Бидон чокарон гуфт яксар диҳед

بدان چاکران گفت یکسر دهید

зи хӯн бар сар ҳар як афсар наед

ز خون بر سر هر یک افسر نهید

Аз он бут прессатон бияфканад ҳафт

از آن بت پرستان بیفکند هفت

Ҳама чок зад пардаи зарбафт

همه چاک زد پرده زربفت

Ҳамаи шаҳр аз он дард бирён шуданд

همه شهر از آن درد بریان شدند

Ба фарёд назд Наримон шуданд

به فریاد نزد نریمان شدند

Фиристод гирди сипаҳбад ба ҷой

فرستاد گرد سپهبد به جای

Яке сарвар аз ходимони сарой

یکی سرور از خادمان سرای

Бадв гуфт бурдор кун ҳар ки ҳаст

بدو گفت بردار کن هر که هست

Бишуд ходим ва дид бтхонаҳи паст

بشد خادم و دید بتخانه پست

Ҳамаи шаҳр бо гиряу сарди бод

همه شهر با گریه و سرد باد

Хурушони гирифтаи қабои Қубод

خروشان گرفته قبای قباد

Шудаи чокаронаш аз гуҳари боркаш

شده چاکرانش از گهر بارکش

Бутии зари пайкари кашони зери каш

بتی زر پیکر کشان زیر کش

Наёраст бад кард ков аз сипоҳ

نیارست بد کرد کاو از سپاه

Бад аз вижагони Фаридуни шоҳ

بد از ویژگان فریدون شاه

Чаҳ шӯраст гуфт ин ки ангехтӣ

چه شورست گفت این که انگیختی

Ки хок аз бар торакати рехтӣ

که خاک از بر تارکت ریختی

Сипаҳбади туро дор фармуд ҷой

سپهبد ترا دار فرمود جای

Бирав назд ӯ зуд ва пӯзиш физой

برو نزد او زود و پوزش فزای

Қубод аз бузургӣ бар ошуфт ва гуфт

قباد از بزرگی بر آشفت و گفت

Ба Эрону турон маро кист ҷуфт

به ایران و توران مرا کیست جفت

Фаридун дуруштам нагӯяд сухан

فریدون درشتم نگوید سخن

Ки ёрад маро гуфт бурдор кун

که یارد مرا گفت بردار کن

зи ту бе баҳотар куҷои хости кас

ز تو بی بهاتر کجا خواست کس

Ки бибридаи пешӣу бдридаҳи пас

که ببریده پیشی و بدریده پس

Кеи ту ки бо ман буии ҳамзабон

کیی تو که با من بوی همزبان

Ки наз хайли мардоне ва наз занон

که نز خیل مردانی و نز زنان

Сипаҳдорро дод ходими хабар

سپهدار را داد خادم خبر

Ки ҳаст он Қубоди Фаридуни гуҳар

که هست آن قباد فریدون گهر

Агар чаҳ марои дасти дашноми барад

اگر چه مرا دست دشنام برد

Туро низ ҳам чанде бар шимурд

ترا نیز هم چندیی بر شمرد

Бубахшӣ гуноҳаш ба аз дору банд

ببخشی گناهش به از دار و بند

Набояд ки гардад шҳншаҳи нижанд

نباید که گردد شهنشه نژند

Наримон бар ошуфт ва дашном дод

نریمان بر آشفت و دشنام داد

Ба ходими дгрбор пайғом дод

به خادم دگربار پیغام داد

Кигар худ Фаридуни шаҳ фаррух ӯст

که گر خود فریدون شه فرخ اوست

зи дори андари овезаши оҳхтаҳи пӯст

ز دار اندر آویزش آهخته پوست

Нидо кун ки он кас ки бар меҳтараш

ندا کن که آن کس که بر مهترش

Кунад саркашӣ ин расад бар сараш

کند سرکشی این رسد بر سرش

Варо бо гуруҳаш ба ҳам ҳарки буд

ورا با گروهش به هم هرکه بود

Ҳамон ҷо кашиданд бар дори зуд

همان جا کشیدند بر دار زود

Хуии зишти фарҷоми кор ин кунад

خوی زشت فرجام کار این کند

Ҳамаи офарини боз нафрин кунад

همه آفرین باز نفرین کند

Хуй зишт девасту некӯи парӣ

خوی زشت دیوست و نیکو پری

Сӯии зштхўиӣ нигар нанигарӣ

سوی زشتخویی نگر ننگری

Ҳамеша дар нек ва бад ҳаст боз

همیشه در نیک و بد هست باز

Ту сӯй дар беҳтарини шӯи фароз

تو سوی در بهترین شو فراز

Чу бишунид Гаршосби кори Қубод

چو بشنید گرشاسب کار قباد

Писандид ва гуфт ин буд роҳ паймон дод

پسندید و گفت این بود راه پیمان داد

Наримон набӯдӣ марои ҳам гуҳар

نریمان نبودی مرا هم گهر

Агар кардӣ аз роҳи паймони гузар

اگر کردی از راه پیمان گذر

Чаҳ рафтани зи паймон чаҳ гаштани зи дайн

چه رفتن ز پیمان چه گشتن ز دین

Ки ин ҳар ду маи зи осмону замин

که این هر دو مه ز آسمان و زمین

Чу ёр гунаҳкор бошӣ ба бад

چو یار گنهکار باشی به بد

Ба ҷои вай аз ту бипечӣ сазад

به جای وی از تو بپیچی سزد

Дар он ҳафтаи нхчирўонии зи дашт

در آن هفته نخچیروانی ز دشت

Бидон сӯ ки ҷрмоси бад бар гузашт

بدان سو که جرماس بد بر گذشت

Бидидаш зи шохӣ дар овехта

بدیدش ز شاخی در آویخته

зи сари мағзу хӯн бар замини рехта

ز سر مغز و خون بر زمین ریخته

Чу шоҳи куҷо огаҳӣ ёфт рост

چو شاه کجا آگهی یافت راست

Фиристод каси вази Наримони бхўост

فرستاد کس وز نریمان بخواست

Наҳуфташ ба дебоу кофуру машк

نهفتش به دیبا و کافور و مشک

Таниши сӯхт дар оташи авди хушк

تنش سوخت در آتش عود خشک

Бар шаҳ фиристод хокистараш

بر شه فرستاد خاکسترش

Бигуфт онкӣ бар сар чаҳ ронад ахтараш

بگفت آنکه بر سر چه راند اخترش

Чаҳ бояд ба гетии чунин ранҷи барад

چه باید به گیتی چنین رنج برد

Ки онкас ки бе ранҷи бад ҳам бамурд

که آنکس که بی رنج بد هم بمرد

Ҷаҳон он наярзад бар пари хирад

جهان آن نیرزد بر پر خرد

Ки доноӣ аз баҳр ӯ ғам хӯрд

که دانایی از بهر او غم خورد

?герати ғами намояди ту шӯи коми ҷӯй

گرت غم نماید تو شو کام جوی

намеоташ кун ва ғам бисӯзон биравӣ

می آتش کن و غم بسوزان بروی

Аз он пухта мелаъл кун ҷом ро

از آن پخته می لعل کن جام را

Ки пухта кунад мардуми хом ро

که پخته کند مردم خام را

Кро бо хумори гарон тоб нест

کرا با خمار گران تاب نیست

Варо чун кабоб ва меноб нест

ورا چون کباب و می ناب نیست

Ҳаме май хур аз бен махӯр ҳеҷ дард

همی می خور از بن مخور هیچ درد

Ки месурх дорад ду рухсори зард

که می سرخ دارد دو رخسار زرد

Ҷаҳони боди дон бода баргир шод

جهان باد دان باده برگیر شاد

Ки андари кафати бодаи беҳтари зи бод

که اندر کفت باده بهتر ز باد

Лаби тарку шодӣ ва ромиш гузин

لب ترک و شادی و رامش گزین

Кати андари ҷаҳони рой ба нест зин

کت اندر جهان رای به نیست زین

?герати рой он нест бедор бош

گرت رای آن نیست بیدار باش

Парастандаи пок додар бош

پرستنده پاک دادار باش

Ҳамон хоҳи бегонау хеш ро

همان خواه بیگانه و خویش را

Ки хоҳии равону тани хеш ро

که خواهی روان و تن خویش را

Чунон зӣ ки мӯр аз ту набӯд ба дард

چنان زی که مور از تو نبود به درد

На бар кас нишинад зи ту боду гирд

نه بر کس نشیند ز تو باد و گرد