Сӯии лашкараш паҳлавон рафт боз

سوی لشکرش پهلوان رفت باز

Ба пайкори фағфур бар кард соз

به پیکار فغفور بر کرد ساز

Вази он сӯи сипаҳро чу фағфури шоҳ

وز آن سو سپه را چو فغفور شاه

Фиристод зии паҳлавони кӣнаи хоҳ

فرستاد زی پهلوان کینه خواه

Ба дар бар ҳамеша ҳазорон ҳазор

به در بر همیشه هزاران هزار

Сипаҳ дошт гардони ханҷари гузор

سپه داشت گردان خنجر گزار

Ҳазор ва сад ва шаст шаҳи пеши ӯй

هزار و صد و شصت شه پیش اوی

Баданд аз сипоҳаши ҳамаи хеши ӯй

بدند از سپاهش همه خویش اوی

Азуи чорсдро ба пардаи сарой

ازو چارصد را به پرده سرای

Задандӣ ҳамаи кӯсу заррина ноӣ

زدندی همه کوس و زرینه نای

Бадаши расм ҳар рӯзи фаршӣ дигар

بدش رسم هر روز فرشی دگر

зи шоҳонаи дебои чинӣ ба зар

ز شاهانه دیبای چینی به زر

Яке дасти зебоӣ ӯ ҷома низ

یکی دست زیبای او جامه نیز

Яке хуби дӯшизаи дилбари каниз

یکی خوب دوشیزه دلبر کنیز

Бад аз шаҳрҳо сесаду шаст ва панҷ

بد از شهر ها سیصد و شست و پنج

зи гардиши саросар чу окандаи ганҷ

ز گردش سراسر چو آکنده گنج

Хароҷи яке шаҳр ҳар бомдод

خراج یکی شهر هر بامداد

Раседӣ бадв аз раҳи расм ва дод

رسیدی بدو از ره رسم و داد

Ҳар он кор ва рое ки андохтӣ

هر آن کار و رایی که انداختی

Бигуфт ситораи шимури сохтӣ

بگفت ستاره شمر ساختی

Бихон буриш ҳар рӯз чун шаш ҳазор

بخوان برش هر روز چون شش هزار

Бадии мард дар базми ҳам зини шумор

بدی مرد در بزم هم زین شمار

Ба ҷое ки рафтӣ бурун бо сипоҳ

به جایی که رفتی برون با سپاه

Ба разм ар ба базм ар ба нахчиргоҳ

به رزم ار به بزم ار به نخچیرگاه

зи хуишон ва аз вижагони ҳафт кас

ز خویشان و از ویژگان هفت کس

Бдндии зи пиромнши пеш ва пас

بدندی ز پیرامنش پیش و پس

Чунон яксар аз ҷомау аспи соз

چنان یکسر از جامه و اسپ ساز

Бидон то кас аз бен ндондши боз

بدان تا کس از بن نداندش باز

Бадаши кӯшкӣ яксар аз обнӯс

بدش کوشکی یکسر از آبنوس

Бидон кӯшк аз зари ҳафтод кӯс

بدان کوشک از زر هفتاد کوس

Чу аз шаб шудӣ рӯй гетии дижам

چو از شب شدی روی گیتی دژم

Мари он кӯсҳоро задандӣ ба ҳам

مر آن کوس ها را زدندی به هم

Ҳамаи шаҳр аз овози он сар ба сар

همه شهر از آواز آن سر به سر

Кас аз хонаҳо шаб нарафтӣ ба дар

کس از خانه ها شب نرفتی به در

Ки ҳар сӯи кас шоҳ бишитофтӣ

که هر سو کس شاه بشتافتی

Бикуштӣ равон ҳар киро ёфтӣ

بکشتی روان هر که را یافتی

Ба разми Наримон чу шуд кори сахт

به رزم نریمان چو شد کار سخت

Дар ганҷ бикшод ва бар басти рахт

در گنج بگشاد و بر بست رخت

Ҳиўнони бахтии даҳ ва шаш ҳазор

هیونان بختی ده و شش هزار

Ба ҳам сохт бо олати корзор

به هم ساخت با آلت کارزار

Чиҳил гови гардуни зи зар бор кард

چهل گاو گردون ز زر بار کرد

Ду сад дигар аз дибаҳ анбор кард

دو صد دیگر از دیبه انبار کرد

Бифармуд то ҳар ки дар кишвараш

بفرمود تا هر که در کشورش

Шаҳӣ буд бо лашкар омад буриш

شهی بود با لشکر آمد برش

Бибастанд бар пели сандӯқу кӯс

ببستند بر پیل صندوق و کوس

зи гирди обгуни чархи гашти обнӯс

ز گرد آبگون چرخ گشت آبنوس

Сипоҳӣ фароз омад аз чини ситон

سپاهی فراز آمد از چین ستان

Ба разм аз ялон ҳар яке кини ситон

به رزم از یلان هر یکی کین ستان

На аз маргашон бок наз теғи тез

نه از مرگشان باک نز تیغ تیز

На аз оби бим ва на зотши гурез

نه از آب بیم و نه زآتش گریز

Ба мардии ягона ба кӯшиши гуруҳ

به مردی یگانه به کوشش گروه

Бар захми санадон бар ҳамлаи кӯҳ

بر زخم سندان بر حمله کوه

Ба дили шери тунд ва ба тани пели маст

به دل شیر تند و به تن پیل مست

Ба кини барқи тез ва ба тири абрдст

به کین برق تیز و به تیر ابردست

Фузуни зи абрашони новак андохтан

فزون ز ابرشان ناوک انداختن

Ҳам аз бодашони тезтар тохтан

هم از بادشان تیزتر تاختن

Бади асп аз гё беш вази реги мард

بد اسپ از گیا بیش وز ریگ مرد

Аз ахтари сипоҳаши бад аз чархи гирд

از اختر سپاهش بد از چرخ گرد

зи рангини сипарҳо дару дашту роғ

ز رنگین سپرها در و دشت و راغ

Чунон гашт каз гул ба наврӯзи боғ

چنان گشت کز گل به نوروز باغ

з ҳар пайкарӣ буд чандон дирафш

ز هر پیکری بود چندان درفش

Ки аз соя шуд рӯзи тобони бунафш

که از سایه شد روز تابان بنفش

Яке Нитсаатон буд пари пелу крг

یکی نیستان بود پر پیل و کرگ

зи найзаи неаш поки вази теғи барг

ز نیزه نی اش پاک وز تیغ برگ

зи пирӯзаи Тахтӣ ба зар карда банд

ز پیروزه تختی به زر کرده بند

Ниҳоданд бар чори пели баланд

نهادند بر چار پیل بلند

Бар он тахт бинишаст фағфури шоҳ

بر آن تخت بنشست فغفور شاه

Зибри чатр ва бар сари зи гавҳари кулоҳ

زَبَر چتر و بر سر ز گوهر کلاه

Фарозаши дирафшии дирафшон чу шед

فرازش درفشی درفشان چو شید

Ба пайкари трозидаҳи пели сипед

به پیکر طرازیده پیل سپید

Сараши тғрӣу таниш яксар зи зар

سرش طغری و تنش یکسر ز زر

зи ёқӯти чашм аз забарҷадаш бар

ز یاقوت چشم از زبرجدش بر

Бутӣ будаш аз зари гавҳар нигор

بتی بودش از زر گوهر نگار

Фаровон бар ӯ бардаи лؤлؤ ба кор

فراوان بر او برده لؤلؤ به کار

Ббрдш ки то гар шавад кори сахт

ببردش که تا گر شود کار سخت

Кунадаш ӯ гуҳи разми пирӯзи бахт

کندش او گه رزم پیروز بخت

зи пеши сипаҳ пел тирасту шаст

ز پیش سپه پیل تیرست و شست

Шудаи зери паии шани сари кӯҳи паст

شده زیر پی شان سر کوه پست

Ҳамаи пушти пелони рўиинаҳи тан

همه پشت پیلان رویینه تن

Пар аз новак андоз ва оташ фикан

پر از ناوک انداز و آتش فکن

зи лашкари ҳамеи хости гирди савор

ز لشکر همی خواست گرد سوار

Бар он сон ки хезади зи дарёи бухор

بر آن سان که خیزد ز دریا بخار

зи ҷндон ба даҳ рӯзаи роҳи дароз

ز جندان به ده روزه راه دراز

Биомд бар жарф равадӣ фароз

بیآمد بر ژرف رودی فراز

Ситора шимур гуфт аз он сӯй равад

ستاره شمر گفت از آن سوی رود

Марви лашкаровар ҳам эдар фурӯд

مرو لشکر آور هم ایدر فرود

Кигар кӯдакӣ зон сӯй равад пой

که گر کودکی زان سوی رود پای

Наад лашкар овора гардад зи ҷой

نهد لشکر آواره گردد ز جای

Бад аз як сӯй равад фағфури шоҳ

بد از یک سوی رود فغفور شاه

Дигар сӯи Наримон ба як рӯзаи роҳ

دگر سو نریمان به یک روزه راه

Шаҳи огаҳи зи фағфури комд ба ҷанг

شه آگه ز فغفور کآمد به جنگ

Биораст лашкар чу шуд кори танг

بیار است لشکر چو شد کار تنگ

Ба эрониён гуфт гардони чин

به ایرانیان گفت گردان چین

Ҳаросидаанд аз шумо рӯзи кин

هراسیده اند از شما روز کین

Набояд ки имшаб шабихун кунанд

نباید که امشب شبیخون کنند

Ба кин аз шумо дашти пар хӯн кунанд

به کین از شما دشت پر خون کنند

Чу ояд шаби оташи мсўзиди кас

چو آید شب آتش مسوزید کس

На овоз бояд на бонги ҷарас

نه آواز باید نه بانگ جرس

Бӯед аз камӣн дида багумошта

بوید از کمین دیده بگماشته

Зира дар бар аспон ба зин дошта

زره در بر اسپان به زین داشته

Ба озршну арФши ширФш

به آذرشن و ارفش شیرفش

Супурд аз ду сӯи лашкари кӣнаи каш

سپرد از دو سو لشکر کینه کش

Фиристодашон бар чапу дасти рост

فرستادشان بر چپ و دست راست

Камӣн кард худ ҳам бидон сӯ ки хост

کمین کرد خود هم بدان سو که خاست

Чу пӯшеди шаби оҷи гетӣ ба шиз

چو پوشید شب عاج گیتی به شیز

Пароканд бар сабзи минои пашиз

پراکند بر سبز مینا پشیز

Ту гуфтӣ ки бар тахти пирӯзаи пӯш

تو گفتی که بر تخت پیروزه پوش

Гуҳари рехти ҳиндӯии гавҳари фуруш

گهر ریخت هندوی گوهر فروش

зи таркони шаҳӣ буд Фрмонгзор

ز ترکان شهی بود فرمانگزار

Сипаҳ дошт аз ҷангёни сӣ ҳазор

سپه داشت از جنگیان سی هزار

Сӯии разми эрониён бо шитоб

سوی رزم ایرانیان با شتاب

Шабихуни сголид ва бигузашт аз об

شبیخون سگالید و بگذشت از آب

Биомд бе огоҳии шоҳи чин

بیآمد بی آگاهی شاه چین

Камӣн кард ва огаҳ набӯд аз камӣн

کمین کرد و آگه نبود از کمین

Сипаҳ дид дар хаймаҳо бе ҳарос

سپه دید در خیمه ها بی هراس

На ҷое тилоия на овози пос

نه جایی طلایه نه آواز پاس

Бузади кӯсу тан бар сипаҳ барфаканд

بزد کوس و تن بر سپه برفکند

Хурӯш ялон шуд ба абри баланд

خروش یلان شد به ابر بلند

Даромад зи чапи арФши кобулӣ

درآمد ز چپ ارفش کابلی

Сӯии рости озршни зобулӣ

سوی راست آذرشن زابلی

Пас андари Наримону эрониён

پس اندر نریمان و ایرانیان

Гирифтанд бадхоҳро дар миён

گرفتند بدخواه را در میان

Шаб қиргўн шуд зи гирди сипоҳ

شب قیرگون شد ز گرد سپاه

Чу зангӣ ки пӯшад паранд сиёҳ

چو زنگی که پوشد پرند سیاه

Ҷаҳони пок чун тира дӯзах намӯд

جهان پاک چون تیره دوزخ نمود

Дар ӯ теғ чун оташу шаб чу дӯд

در او تیغ چون آتش و شب چو دود

Далерони душман ба банди каманд

دلیران دشمن به بند کمند

Чу девони шаби тираи гардан ба банд

چو دیوان شب تیره گردن به بند

зи таркони нрстнди ҷузи андакӣ

ز ترکان نرستند جز اندکی

Нашуд бози ҷой аз ду садашон яке

نشد باز جای از دو صدشان یکی

Чу аз домани жарфи дарёии қор

چو از دامن ژرف دریای قار

Сипедаи баромад чу симини бухор

سپیده برآمد چو سیمین بخار

Гёҳои бад аз хӯни тбрхўн шуда

گیاها بد از خون تبرخون شده

Дили хораи зери табари хӯн шуда

دل خاره زیر تبر خون شده

Гурезандагон назд фағфури боз

گریزندگان نزد فغفور باز

Расиданд бо ранҷу гарму гудоз

رسیدند با رنج و گرم و گداز

Ситора шимур шуд ғамии зи он шитоб

ستاره شمر شد غمی ز آن شتاب

Ки лашкар гузар кард нои гуҳи зи об

که لشکر گذر کرد نا گه ز آب

Бидонаст коФтод хоҳад шикаст

بدانست کافتاد خواهد شکست

Сабк назд шаҳ рафт зиҷӣ ба даст

سبک نزد شه رفت زیجی به دست

Бадв гуфт бар теғи ин ки яке

بدو گفت بر تیغ این که یکی

Шавам бингарам рози чархи андакӣ

شوم بنگرم راز چرخ اندکی

Бад-ӣн чора бигурехт шуд нопадид

بدین چاره بگریخت شد ناپدید

Дигар то шаҳи чини бад ӯро надид

دگر تا شه چین بد او را ندید

Ба дами гурезандагон бар дмон

به دم گریزندگان بر دمان

Биомди Наримони ҳам андари замон

بیآمد نریمان هم اندر زمان

Ду раҳи гирд будаш даҳ ва шаш ҳазор

دو ره گرد بودش ده و شش هزار

Бророст аз гирди раҳи корзор

برآراست از گرد ره کارزار

Ббди тунди фағфури ҳам дар шитоб

ببد تند فغفور هم در شتاب

Биомд ба пайкори азин сӯии об

بیآمد به پیکار ازین سوی آب

Ду лашкар рада сохтанд аз ду рӯй

دو لشکر رده ساختند از دو روی

Ҷаҳони гашти пари гирди прхошҷўӣ

جهان گشت پر گرد پرخاشجوی

Ғўи кӯс бо муҳра бар шуд ба ҳам

غو کوس با مهره بر شد به هم

зи шипўр ва аз ноӣ бархест дам

ز شیپور و از نای برخاست دم

Бапушед паҳнои ҳомӯни зи мард

بپوشید پهنای هامون ز مرد

Ббди хушки дарёии гардуни зи гирд

ببد خشک دریای گردون ز گرد

зи хӯни гашт рӯй замин пурнигор

ز خون گشت روی زمین پرنگار

зи пайкони дилу чашми кайвони Фкор

ز پیکان دل و چشم کیوان فکار

Замини онкӣ аз бар бад аз зер шуд

زمین آنکه از بر بد از زیر شد

Ҷаҳонро дил аз хештан сайр шуд

جهان را دل از خویشتن سیر شد

зи баси гӯнаи гӯнаи дирафши сипоҳ

ز بس گونه گونه درفش سپاه

Баҳорӣаст гуфтӣ ҳамаи размгоҳ

بهاریست گفتی همه رزمگاه

зи теғи андаруни барқу борони зи тир

ز تیغ اندرون برق و باران ز تیر

зи гирди абри тираи зи хӯни обгир

ز گرد ابر تیره ز خون آبگیر

Чунон равад хӯни бад ки бар кӯҳу дашт

چنان رود خون بد که بر کوه و دشت

Савори ошноўор бар хӯни гузашт

سوار آشناوار بر خون گذشت

зи баси наъли пошида бар дашти кин

ز بس نعل پاشیده بر دشت کین

Зира дошт пӯшида гуфтӣ замин

زره داشت پوشیده گفتی زمین

Саворон ба кини гардани афрохта

سواران به کین گردن افراخته

Ялони найза бар найза андохта

یلان نیزه بر نیزه انداخته

з ки то ки аз гирди пайвастаи меғ

ز که تا که از گرد پیوسته میغ

зи кишвар ба кишвари чкочоки теғ

ز کشور به کشور چکاچاک تیغ

Синонро дили зиндаи зиндон шуда

سنان را دل زنده زندان شده

Бар умедҳо марги хандон шуда

بر امید ها مرگ خندان شده

зи хӯни прндоўрони пушти пел

ز خون پرندآوران پشت پیل

Чу шингарфи пошида бар кӯҳи нил

چو شنگرف پاشیده بر کوه نیل

Ҳаме то бишуд хури пас теғи кӯҳ

همی تا بشد خور پس تیغ کوه

Бад-ӣни гӯнаи бади разм ҳар ду гуруҳ

بدین گونه بُد رزم هر دو گروه

Чу мавҷи дирафшони фурӯи баради сар

چو موج درفشان فرو برد سر

Пароканда бар рӯй дарёи гуҳар

پراکنده بر روی دریا گهر

Намӯд аз сари кӯҳи хамидаи моҳ

نمود از سر کوه خمیده ماه

Чу аз зари зин бар сиёҳи аспи шоҳ

چو از زر زین بر سیاه اسپ شاه

Фрўҳшти шаби доман аз рӯй ҷанг

فروهشت شب دامن از روی جنگ

Сипаҳи бозгашт аз ду сӯ бе диранг

سپه بازگشت از دو سو بی درنگ

Бибастанд роҳи шабихун ба пел

ببستند راه شبیخون به پیل

Тилоия пароканда шуд бар ду майл

طلایه پراکنده شد بر دو میل

зи бас каз ду рӯ оташ афрӯхтанд

ز بس کز دو رو آتش افروختند

Шаби тираро дида бар дӯхтанд

شب تیره را دیده بر دوختند

Ҳаме ҳар касе мардуми хеши ҷуст

همی هر کسی مردم خویش جست

Яке куштаи барад ва яке мурдаи шаст

یکی کشته برد و یکی مرده شست

Чу рӯз аз ҷаҳон корсозӣ гирифт

چو روز از جهان کارسازی گرفت

Дамид оташу зар гудозӣ гирифт

دمید آتش و زر گدازی گرفت

Сипедаи дамаши гашту кӯраи сипеҳр

سپیده دمش گشت و کوره سپهر

Ҳавои бутаи зари гдозидаҳи меҳр

هوا بوته زر گدازیده مهر

Дигар бора ҳар ду сипаҳи сохта

دگر باره هر دو سپه ساخته

Кашида сафу теғу хишти охта

کشیده صف و تیغ و خشت آخته

зи пӯлоди даҳ майли девор буд

ز پولاد ده میل دیوار بود

Бадв бар зи хишту синони хор буд

بدو بر ز خشت و سنان خار بود

Замини поки ҷунбон аз ошӯбу шӯр

زمین پاک جنبان از آشوب و شور

Замони хира аз наъраи хингу бўр

زمان خیره از نعره خنگ و بور

Ҳаво аз дирафшони дирафши сарон

هوا از درفشان درفش سران

Чу боғи баҳор аз карон то карон

چو باغ بهار از کران تا کران

Чу зулф батон шохи мнҷўқи бод

چو زلف بتان شاخ منجوق باد

Гуҳаши брнўшт ва гуҳӣ баргушод

گهش برنوشت و گهی برگشاد

Ту гуфтӣ ки ҳар як арӯсӣаст маст

تو گفتی که هر یک عروسیست مست

Навон ва остинҳо фишонон ба даст

نوان و آستینها فشانان به دست

Гирифтанд размии гарони ҳамгуруҳ

گرفتند رزمی گران همگروه

Ҳавои гирд чун қӣр шуд кӯҳи кӯҳ

هوا گرد چون قیر شد کوه کوه

Чунон кушта бар ҳар сӯии анбори гашт

چنان کشته بر هر سوی انبار گشت

Ки ҳар ҷо ки бади дашти девори гашт

که هر جا که بد دشت دیوار گشت

зи баси наъра ҳар кӯҳи нимӣ бкост

ز بس نعره هر کوه نیمی بکاست

Ба ҳркшўр аз хӯни ду сад чашма хост

به هرکشور از خون دو صد چشمه خاست

Замонаи шабу теғ маҳтоб шуд

زمانه شب و تیغ مهتاب شد

Дили марди чашму синон хоб шуд

دل مرد چشم و سنان خواب شد

Барафрӯхт аз наъли аспони гё

برافروخت از نعل اسپان گیا

Бигардед бар ки зи хӯни Асия

بگردید بر که ز خون آسیا

Буғурред кӯс ва бадаред кӯҳ

بغرید کوس و بدرید کوه

Замини гашти тор ва замон шуд сутӯҳ

زمین گشت تار و زمان شد ستوه

Биҷӯшед гардун бапушед моҳ

بجوشید گردون بپوشید ماه

Бшўриди қалб ва биҷунбед шоҳ

بشورید قلب و بجنبید شاه

Ялонро ҷигари бади зи кини тофта

یلان را جگر بد ز کین تافته

Шудаи бонги сусту лабони кофта

شده بانگ سست و لبان کافته

зи сари судаи теғу зи кини зери трг

ز سر سوده تیغ و ز کین زیر ترگ

зи тани ҷони сутӯҳу зи ҷони сайри марг

ز تن جان ستوه و ز جان سیر مرگ

Ҳамаи кӯҳи дръу ҳамаи дашти наъл

همه کوه درع و همه دشت نعل

Дили хури кабӯду рухи моҳи лаъл

دل خور کبود و رخ ماه لعل

Дирафшии фарози маи афрӯхта

درفشی فراز مه افروخته

Дирафшӣ ба хок андар андохта

درفشی به خاک اندر انداخته

зи баси хишти гардони пайкори соз

ز بس خشت گردان پیکار ساز

Шудаи пел чун дар Нитсаатон гуроз

شده پیل چون در نیستان گراز

Ба қалби андари устодаи фағфури чин

به قلب اندر استاده فغفور چین

Ба гардони лашкар ҳаме гуфт ҳин

به گردان لشکر همی گفت هین

Ба ҳар ков фикандӣ яке кӣнаи хоҳ

به هر کاو فکندی یکی کینه خواه

Ҳаме зар бидодӣ ба тргу кулоҳ

همی زر بدادی به ترگ و کلاه

Наримони чапу рости андари набард

نریمان چپ و راست اندر نبرد

Ҳамеи тохт бар гирди гардон чу гирд

همی تاخت بر گرد گردان چو گرد

Замин гуфтӣ аз ваии бигардади ҳаме

زمین گفتی از وی بگردد همی

Самандаши ҷаҳон бар навардади ҳаме

سمندش جهان بر نوردد همی

Аз аспаши ҳамаи дашти овардгоҳ

از اسپش همه دشت آوردگاه

зи новирди бади чарх ва аз наъли моҳ

ز ناورد بد چرخ و از نعل ماه

Ба теғ аз яке то бипардохтӣ

به تیغ از یکی تا بپرداختی

Ба найзаи сараш бар маи андохтӣ

به نیزه سرش بر مه انداختی

Ба кини пошна хез карда саманд

به کین پاشنه خیز کرده سمند

Бар қалб шуд бо камону каманд

بر قلب شد با کمان و کمند

Бияфканад даҳ пел ва сесад савор

بیفکند ده پیل و سیصد سوار

Сӯии шоҳи чини ҳамлаи баради абрўор

سوی شاه چین حمله برد ابروار

Саворонашро яксар овора кард

سوارانش را یکسر آواره کرد

Дирафшаш ба найзаи ҳама пора кард

درفشش به نیزه همه پاره کرد

Шуд афкандаи чандон зи гардони чин

شد افکنده چندان ز گردان چین

Ки беш аз гёи куштаи бад бар замин

که بیش از گیا کشته بد بر زمین

зи баси ҷон ки аз марг полуда шуд

ز بس جان که از مرگ پالوده شد

Таниши сусту чангол фарсӯда шуд

تنش سست و چنگال فرسوده شد

зи кушта чаҳ гӯям бар он кас ки зист

ز کشته چه گویم بر آن کس که زیست

Бубахшед чарх ва ситора гирист

ببخشید چرخ و ستاره گریست

Ҳамаи шоҳро хори бгзоштнд

همه شاه را خوار بگذاشتند

Гурезони зи пас роҳ бардоштанд

گریزان ز پس راه برداشتند

Падари бад ки хастаи писарро ба пой

پدر بد که خسته پسر را به پای

Супурдии ҳамеи чашм ва монадӣ ба ҷой

سپردی همی چشم و ماندی به جای

Зираи дори бад каз тани хеши пӯст

زره دار بد کز تن خویش پوست

Ҳаме кунаду пиндоштӣ дръ ӯст

همی کند و پنداشتی درع اوست

Таниши бнгридӣ ки бар пой ҳаст

تنش بنگریدی که بر پای هست

Ба сари дасти барадӣ ки бар ҷой ҳаст

به سر دست بردی که بر جای هست

Чу дили ҷустӣ аз тан синон ёфтӣ

چو دل جستی از تن سنان یافتی

Пар аз новак тирдон ёфтӣ

پر از ناوک تیردان یافتی

Дами хӯн чу рӯи маин ҳин гирифт

دم خون چو رو مهین هین گرفت

зи ғами чеҳраи шоҳи чин чин гирифт

ز غم چهره شاه چین چین گرفت

Буташро ки оварда бади пеши боз

بتش را که آورده بد پیش باز

Ба сад лоба ҳар гоҳи барадии намоз

به صد لابه هر گاه بردی نماز

Ҳамеи хости пирӯзии андари набард

همی خواست پیروزی اندر نبرد

Набад ҳеҷ судаши фузун лоба кард

نبد هیچ سودش فزون لابه کرد

Чу лашкараш бигурехт ӯ низ тафт

چو لشکرش بگریخت او نیز تفت

Дар асп набард омад аз пел ва рафт

در اسپ نبرد آمد از پیل و رفت

Ба ҷндон шуд ва ҳар чаҳ бояд ба кор

به جندان شد و هر چه باید به کار

Биёрост аз сози ҷангу ҳисор

بیاراست از ساز جنگ و حصار

зи таркони зи сад марди даҳ руста буд

ز ترکان ز صد مرد ده رسته بود

Взони даҳ ки бади руста на хаста буд

وزآن ده که بد رسته نه خسته بود

Ҳамаи кӯҳу ғор ва дару дашту теғ

همه کوه و غار و در و دشت و تیغ

Бади афкандаи тргу сару дасту теғ

بد افکنده ترگ و سر و دست و تیغ

Мари афкандаро гург дил кард пош

مر افکنده را گرگ دل کرد پاش

Гурезандаро ғӯл гуфтӣ ки бош

گریزنده را غول گفتی که باش

Сарои пардау хаймау сози ҷанг

سراپرده و خیمه و ساز جنگ

Ҳамон ҷавшану таркишу нимлнг

همان جوشن و ترکش و نیملنگ

Буту тахти фағфуру пелони рама

بت و تخت فغفور و پیلان رمه

Гирифтанд гардони Эрони ҳама

گرفتند گردان ایران همه

Чунинаст бахши сипеҳри равон

چنین است بخش سپهر روان

Яке зу тавоно дигар нотавон

یکی زو توانا دگر ناتوان

Яке ҷуфти таҳтаи яке ҷуфти тахт

یکی جفت تخته یکی جفت تخت

Яке тираи рӯз ва яке неки бахт

یکی تیره روز و یکی نیک بخت

Ҷаҳонро зи ту хуии бад роз нест

جهان را ز تو خوی بد راز نیست

Ҳаме гуядат грчш овоз нест

همی گویدت گرچش آواز نیست

Ниҳон бо ту сад гӯна ранг оварад

نهان با تو صد گونه رنگ آورد

Забун гирадатгар ба чанг оварад

زبون گیردت گر به چنگ آورد

Ба хорӣ кашад чун ба меҳрат бибаст

به خواری کشد چون به مهرت ببست

Ба пои афканд чун кашидат ба даст

به پای افکند چون کشیدت به دست

Чу мишт диҳад пӯшиш ва хӯрду соз

چو میشت دهد پوشش و خورد و ساز

Пас он гуҳ чу гиреҳгони бдрдти боз

پس آن گه چو گرگان بدرّدت باز

Аз оҳӯаш то бештар огаҳем

از آهوش تا بیشتر آگهیم

Ба меҳраши даруни бештари гмрҳим

به مهرش درون بیشتر گمرهیم