Бад-ӣни кор мо гуфт яздони гўо
بدین کار ما گفت یزدان گوا
Чунин поки ҷонҳои фармонраво
چنین پاک جانهای فرمانروا
Ҳамин тору равшани шитобандагон
همین تار و روشن شتابندگان
Ҳамин чархи паймои тобандагон
همین چرخ پیمای تابندگان
Бибасташ ба . Паймону савганди хеш
ببستش به.پیمان و سوگند خویش
Гирифташ зи дили ҷуфту пайванди хеш
گرفتش ز دل جفت و پیوند خویش
Пас аз сари яке базм карданд боз
پس از سر یکی بزم کردند باز
Ба бозӣгарӣ май даҳу чанги соз
به بازیگری می ده و چنگ ساز
Ба шодӣу ҷом дамодам набед
به شادی و جام دمادم نبید
Ҳаме хӯрд то хур ба ховар расед
همی خورد تا خور به خاور رسید
Чу бар рӯй пирӯзаи чанбарӣ
چو بر روی پیروزهٔ چنبری
з ма кард пас шаби хами ангуштарӣ
ز مه کرد پس شب خم انگشتری
Бгстрд бар ҷои зарбафти барад
بگسترد بر جای زربَفت بُرد
Ба мармар барафшонад динори хирад
به مرمر برافشاند دینارِ خُرد
Ниҳони баради ҷамро сӯии кохи моҳ
نهان برد جم را سوی کاخ ماه
Ба мшкўӣ заррин биёрост гоҳ
به مشکوی زرّین بیاراست گاه
Нишастанд бо нози ду меҳри ҷӯй
نشستند با ناز دو مهر جوی
Шабу рӯз рӯй овареда ба рӯй
شب و روز روی آوریده به روی
Гузида ба ҳам базму дидори ёр
گزیده به هم بزم و دیدار یار
намева раваду бозӣу бӯсу канор
می و رود و بازی و بوس و کنار
Ҷавонӣ ва бо эминии хоста
جوانیّ و با ایمنی خواسته
Чаҳ хуш бошад ин ҳарасаи ороста
چه خوش باشد این هرسه آراسته
Чу бардошти дилдор аз омиғи ҷуфт
چو برداشت دلدار از آمیغ جفت
Ба боғи баҳораши гули нави шкФт
به باغ بهارش گل نو شکفت
Чу дар нуқтаи ҷони гуҳар кор кард
چو در نقطه جان گهر کار کرد
Ду ҷон шуд яке чеҳра дидор кард
دو جان شد یکی چهره دیدار کرد
Маи нав дар омад ба чархи ҳунар
مه نو در آمد به چرخ هنر
Замин шуд барӯманду кони пургуҳар
زمین شد برومند و کان پرگهر
зи гардун ва аз гашт гетӣ фурӯз
ز گردون و از گشت گیتی فروز
Барин роз чанде бпимўди рӯз
برین راز چندی بپیمود روز
Ба назд падар кам шудӣ сарви бен
به نزد پدر کم شدی سرو بن
Падар бадгумон шуд бадви зини сухан
پدر بدگمان شد بدو زین سخن
Бадаши Қандаҳории бутии қанди лаб
بدش قندهاری بتی قند لب
Ки моҳ аз Рахши тираи гаштӣ ба шаб
که ماه از رخش تیره گشتی به شب
Яке сарви симини бпрўрдаҳи ноз
یکی سرو سیمین بپرورده ناز
Буриши машку шохаши бришми навоз
برش مشک و شاخش بریشم نواز
Бадв гуфт шабгир чун духтарам
بدو گفت شبگیر چون دخترم
Ба ойин пурсиш бияёд барам
به آیین پرسش بیاید برم
Бадви бхшмти ман ҳаме чанд гоҳ
بدو بخشمت من همی چند گاه
Ҳамедори розаш наоне нигоҳ
همیدار رازش نهانی نگاه
Ниҳод ва нишасту раҳу соз ӯ
نهاد و نشست و ره و ساز او
Бидону маро бар расони роз ӯ
بدان و مرا بر رسان راز او
Дигар рӯз чун чарх шуд лоҷувард
دگر روز چون چرخ شد لاجورد
Баромади зи тели кони ёқӯти зард
برآمد ز تل کان یاقوت زرد
Ба назд падар шуд бути дилрабоӣ
به نزد پدر شد بت دلربای
Нишастанд ва карданд ҳаргунаи рой
نشستند و کردند هرگونه رای
Шаҳ аз ганҷ додаш басии симу зар
شه از گنج دادش بسی سیم و زر
Ҳам аз фаршу дебоу машку гуҳар
هم از فرش و دیبا و مشک و گهر
Вазони Қандаҳории баҳории каниз
وزان قندهاری بهاری کنیز
Сухан ронад кин дар хури тест низ
سخن راند کاین در خور تست نیز
Тўро шояд ин глрхи симтн
تورا شاید این گلرخ سیمتن
Ки ҳам пой кӯбаст ҳам чнгзн
که هم پای کوبست هم چنگزن
Ба мардони ҳамеи дили нёсоидш
به مردان همی دل نیاسایدش
Биҷуз бо занони ҳеҷ хуши ноидш
بجز با زنان هیچ خوش نایدش
Ба ту додмш бош азуи тозаи чеҳр
به تو دادمش باش ازو تازه چهر
Гиромӣу густохи дораш ба меҳр
گرامی و گستاخ دارش به مهر
Смнбр ба сарв андар оварад хам
سمنبر به سرو اندر آورد خم
Сӯй кох шуд шоди наздики ҷам
سوی کاخ شد شاد نزدیک جم
Ба ороми дили рӯз чанде гузошт
به آرام دل روز چندی گذاشت
Чунин то дигар зи тухмӣ ки дошт
چنین تا دگر ز تخمی که داشت
Гудозон шуд аз ранҷи симини сутун
گدازان شد از رنج سیمین ستون
Гулаши гашти гули рангу маи тираи гаван
گلش گشت گِل رنگ و مه تیره گون
Сеӣ сурӯш аз хами камон вор шуд
سَهی سروش از خَم کمان وار شد
Тиҳии ганҷаш аз дар гронбор шуд
تهی گنجش از دُرّ گرانبار شد
Ҳама ҳарчӣ бади розаш андар наҳуфт
همه هرچه بُد رازش اندر نهفت
Канизак бидонаст ва шуд бозгуфт
کنیزک بدانست و شد بازگفت
Шаҳи он роз накушод бар духтараш
شه آن راز نگشاد بر دخترش
Ҳаме буд то духтар омад буриш
همی بود تا دختر آمد بَرش
Чу дидаш , гиреҳ зад бар абрӯи зи хашм
چو دیدش، گره زد بر ابرو ز خشم
Бадв гуфт к-эии бдрги шӯхи чашм
بدو گفت کای بدرگِ شوخ چشم