Чунон тунду худкоми гаштӣ ки ҳеҷ

چنان تند و خودکام گشتی که هیچ

Ба корӣ дар аз ман нахоҳӣ бсич

به کاری در از من نخواهی بسیچ

зи сари тоҷи фарҳанги бФкндаҳ Эй

ز سر تاج فرهنگ بفکنده‌ای

зи тани ҷома шарм барканда Эй

ز تن جامهٔ شرم برکنده‌ای

Нагӯйӣ маро каз чаҳ ин рӯзгор

نگویی مرا کز چه این روزگار

Гурезоне аз ман чу коҳили зи кор

گریزانی از من چو کاهل ز کار

Ду чашми туро диданами серума буд

دو چشم ترا دیدنم سرمه بود

Кунун аз чаҳ гаштаст он серумаи дӯд

کنون از چه گشته‌ست آن سرمه دود

Гумоне ки розат надонам ҳаме

گمانی که رازت ندانم همی

зи чеҳрат чу нома бихонам ҳаме

ز چهرت چو نامه بخوانم همی

Забонат ар чаҳ пўшндаҳи рози тест

زبانت ار چه پوشندهٔ راز تست

Ҳамеи ранг чеҳрат бигӯед дуруст

همی رنگ چهرت بگوید درست

Рахти пеши бад чун яке гулистон

رخت پیش بُد چون یکی گلستان

Дар он гулистон ҳар гулии длстон

در آن گلستان هر گلی دلستان

Кунун сӯсанат дардмандӣ гирифт

کنون سوسنت دردمندی گرفت

Гулати рехт , лола нижандӣ гирифт

گلت ریخت ، لاله نژندی گرفت

Баҳории бадӣ чуннигор биҳишт

بهاری بُدی چون نگار بهشت

НаМонӣ кунун ҷуз ба пажмурдаи кишт

نمانی کنون جز به پژمرده کِشت

зи хуршеди рӯяти бади он гуҳи фузун

ز خورشید رویت بُد آن گه فزون

Фурӯғи чароғии надорӣ кунун

فروغ چراغی نداری کنون

На онӣ ки будӣ агарчӣ туе

نه آنی که بودی اگرچه تویی

Ки он гуҳи яке будӣ акнӯн дуе

که آن گه یکی بودی اکنون دویی

зи мардони азин пеш нанг омадат

ز مردان ازین پیش ننگ آمدت

з бӯдан буд мард ар ба ҷанг омадат

ز بودن بود مرد ار به جنگ آمدت

Пас пардаи гаштии чунин пурфусӯс

پس پرده گشتی چنین پرفسوس

На огаҳи ман аз кор ва , ту наварӯс

نه آگه من از کار و ، تو نوعروس

Нагӯйӣ туро ҷуфт дар хона кист

نگویی تو را جفت در خانه کیست

Пас пардаи ин мард бегона кист

پس پرده این مرد بیگانه کیست

Чу духтар шавад бад , биафтад зи роҳ

چو دختر شود بد، بیفتد ز راه

Надонад варо дошт модари нигоҳ

نداند ورا داشت مادر نگاه

Чунин гуфт доно ки духтар мабод

چنین گفت دانا که دختر مباد

Чу бошад , ба ҷузи хокаш афсар мабод

چو باشد، به جز خاکش افسر مباد

Ба назд падари духтар ар чанд дӯст

به نزد پدر دختر ار چند دوست

Бтар душман ва матарин нангаш ӯст

بتر دشمن و مهترین ننگش اوست

Прирхи бғлтид дар пеши шоҳ

پریرخ بغلتید در پیش شاه

Ба хок аз сари сарв бар суди моҳ

به خاک از سر سرو بر سود ماه

Чунин гуфт к-эии бахти пешати раҳе

چنین گفت کای بخت پیشت رهی

Ту доне ки ноед зи ман бе раҳе

تو دانی که ناید ز من بی رهی

Агар базм , агар соз ҷанг оварам

اگر بزم، اگر ساز جنگ آورم

На онам ки бар дӯда нанг оварам

نه آنم که بر دوده ننگ آورم

Маро дода будӣ ту фармони зи пеш

مرا داده بودی تو فرمان ز پیش

Ки онро ки хоҳам кунам ҷуфти хеш

که آن را که خواهم کنم جفت خویش

Кунун ҷуфтами он шоҳ нек ахтараст

کنون جفتم آن شاه نیک اخترست

Ки аз ҳар шаҳи андар ҷаҳон беҳтараст

که از هر شه اندر جهان بهترست

Ҳамаи кори ҷам ёд кард ончӣ буд

همه کار جم یاد کرد آنچه بود

Чу бишунид азуи шоҳ шодӣ намӯд

چو بشنید ازو شاه شادی نمود

Бадв гуфт хуши муждае додем

بدو گفت خوش مژده ای دادیم

зи шодии дарӣ тоза бикшодем

ز شادی دری تازه بگشادیم

зи ту буд фаррухи марои тоҷу тахт

ز تو بود فرخ مرا تاج و تخت

зи тести инки ҷамро ба ман дод бахт

ز تست اینکه جم را به من داد بخت

Кунун бар ҳиўни баста ӯро ба гоҳ

کنون بر هیون بسته او را به گاه

Фиристам ба даргоҳи заҳҳоки шоҳ

فرستم به درگاه ضحاک شاه

Ки гуфтаст ҳар ки орад ӯро ба банд

که گفته‌ست هر ک آرد او را به بند

Ба ганҷ ва ба кишвар кунамаш арҷманд

به گنج و به کشور کنمش ارجمند

зи ҷони духтари умеди дил бар гирифт

ز جان دختر امید دل بر گرفت

Ба пеши падари зории андргрФт

به پیش پدر زاری اندرگرفت

Ду мишкӣни камон аз шикан кард пар

دو مشکین کمان از شکن کرد پر

Баборед сад нӯки пайкони з дар

ببارید صد نوک پیکان ز دُر

Машав , гуфт дар хӯни шоҳии чунин

مشو، گفت در خون شاهی چنین

Ки бадноми гардии броиии зи дайн

که بدنام گردی برآیی ز دین

Ҳам аз хунаш то ҷовдони кин буд

هم از خونش تا جاودان کین بود

Ҳам аз ҳаркасӣ бар ту нафрин буд

هم از هرکسی بر تو نفرین بود

?герати сӯии нахчир кардан ҳавост

گرت سوی نخچیر کردن هواست

Ҳам аз хона нахчир накунӣ равост

هم از خانه نخچیر نکنی رواست

Битарс аз худованди ҷону равон

بترس از خداوند جان و روان

Ки ҳаст ӯ тавоно ва мо нотавон

که هست او توانا و ما ناتوان

Гар эдар нагирадат фарҷоми кор

گر ایدر نگیردت فرجام کار

Бигирад ба подоши рӯзи шумор

بگیرد به پاداش روز شمار

Бадӣ гарчи кардан тавон бо касе

بدی گرچه کردن توان با کسی

Чу некӣ кунӣ беҳтар ояд басӣ

چو نیکی کنی بهتر آید بسی

Агрчнди бадхоҳ куштан накӯаст

اگرچند بدخواه کشتن نکوست

Аз он куштани он ба ки гардадат дӯст

از آن کشتن آن به که گرددت دوست

Гар ӯро ҷудо кард хоҳии зи ман

گر او را جدا کرد خواهی ز من

Нахустин сари ман ҷудо кун зи тан

نخستین سر من جدا کن ز تن

Бигуфт ин ва шуд бо ғариву ғрнг

بگفت این و شد با غریو و غرنگ

Ба лؤлؤи зи лолаи ҳамеи шасти ранг

به لؤلؤ ز لاله همی شست رنگ

Равони падари сӯхт бар вай ба меҳр

روان پدر سوخت بر وی به مهر

Ба чеҳраш бар аз меҳри брсўди чеҳр

به چهرش بر از مهر برسود چهر

Мабар , гуфт ғам кон кунам кат ҳавост

مبر، گفت غم کان کنم کت هواست

Ба ҳар рӯй фармон ва роят равост

به هر روی فرمان و رایت رواست

зи баҳри ҷам аз ҷону шоҳӣу ганҷ

ز بهر جم از جان و شاهی و گنج

Барои ту бидиҳам надорам ба ранҷ

برای تو بدهم ندارم به رنج

Ту рӯ зу раҳи пӯзиши ман биҷавӣ

تو رو زو ره پوزش من بجوی

Ки фардо ман оем ба гуҳ назд ӯй

که فردا من آیم به گه نزد اوی

Бишуд дилбару шоҳро мужда дод

بشد دلبر و شاه را مژده داد

Шуд эмини ҷам ва буд то бомдод

شد ایمن جم و بود تا بامداد

Сипеҳри оташи рӯз чун барфурӯхт

سپهر آتش روز چون برفروخت

Дарави хештани шаб чу ҳиндӯ бсухт

درو خویشتن شب چو هندو بسوخت

Биёмад бар ҷами шаҳи сарфароз

بیامد بَر جم شه سرفراز

зи давр офарин карду барадаши намоз

ز دور آفرین کرد و بردش نماز

Лабат гуфт ҷовиди пурхандаи бод

لبت گفت جاوید پرخنده باد

Дарин хона бӯданати фархундаи бод

درین خانه بودنت فرخنده باد

Чу хуршед бе кости бодӣу рост

چو خورشید بی کاست بادی و راست

Бидонадяш чун моҳ бигрифта кост

بداندیش چون ماه بگرفته کاست

Бар омад ҷам аз ҷойу бнўохтш

بر آمد جم از جای و بنواختش

Ба андозаи бстўду бншохтш

به اندازه بستود و بنشاختش

Ба беҳбуди бргФт бар ман гумон

به بهبود برگفت بر من گمان

?герати нобиўси омадами миҳмон

گرت نابیوس آمدم میهمان

Буд номи неку сроФроштн

بود نام نیک و سرافراشتن

зи нохондаи меҳмони накӯи доштан

ز ناخوانده مهمان نکو داشتن

Ҳаме то тавон роҳи некии сипар

همی تا توان راه نیکی سپر

Ки некӣ буд мари бадиро сипар

که نیکی بود مر بدی را سپر

Ҳаме хуб корӣаст некӣ ба ҷой

همی خوب کاریست نیکی به جای

Ки судаст бар вай ба ҳар ду сарой

که سودست بر وی به هر دو سرای

Азин пас диҳад бӯсаи моҳи афсарат

ازین پس دهد بوسه ماه افسرت

Ҳам аз гавҳари ман буд гавҳарат

هم از گوهر من بود گوهرت

Буд номадории далеру сутург

بود نامداری دلیر و سترگ

Вазин тухмаи хезади нажодии бузург

وزین تخمه خیزد نژادی بزرگ

Ба панҷуми писари бози гирди авжанӣ

به پنجم پسر باز گرد اوژنی

Буд аждҳокши ҳужабри афканӣ

بود اژدهاکش هژبر افکنی

Ки ҷавшанаши пел ар ба ҳомӯн кашад

که جوشنش پیل ار به هامون کشد

Ба гардан нтобад ба гардун кашад

به گردن نتابد به گردون کشد

Валикин битарсам ки аз баҳри ман

ولیکن بترسم که از بهر من

Бтобдти рӯзии зи роҳи аҳриман

بتابدت روزی ز راه اهرمن

Ба тамаъ бузургем бидиҳӣ ба бод

به طمع بزرگیم بدهی به باد

Бидон аждаҳои пайкари диўзод

بدان اژدها پیکر دیوزاد

Ба ҷам гуфт шаҳи к-эии ҷаҳони шаҳриёр

به جم گفت شه کای جهان شهریار

Ба ман банда бар бади гумонеи мадор

به من بنده بر بد گمانی مدار

Ба яздон ки гардун ба паргор зад

به یزدان که گردون به پرگار زد

Караи ҳафт паймӯд ва бар чор зад

کره هفت پیمود و بر چار زد

Ба боди ин замин боз густард паст

به باد این زمین باز گسترد پست

Ба обаши кушод ва ба оташ бибаст

به آبش گشاد و به آتش ببست

Ки ҷузи коми ту то зем зин сипас

که جز کام تو تا زیم زین سپس

Наҷӯям , на розат бигӯям ба кас

نجویم، نه رازت بگویم به کس

Ба аз хуби корӣ ба гетӣ чаҳ чиз

به از خوب کاری به گیتی چه چیز

Кӣ андари расми ман бад-ӣни рӯз низ

کی اندر رسم من بدین روز نیز

Гарми дастрас дар сазоӣ ту нест

گرم دسترس در سزای تو نیست

Бсндм ки эдар туро ҳаст зист

بسندم که ایدر ترا هست زیست

Ки бо духтари хеш то зинда ам

که با دختر خویش تا زنده ام

Парастори тест ӯ ва , ман банда ам

پرستار تُست او و، من بنده ام

Гар акнӯн на онӣ ки будӣ зи пеш

گر اکنون نه آنی که بودی ز پیش

Бар ман ҳамоне вазон низ беш

بَرِ من همانی وزان نیز بیش

Гуҳар гарчи уфтад ба каф бе сипос

گهر گرچه اُفتد به کف بی سپاس

Гиромӣ буд назд гавҳаршинос

گرامی بود نزد گوهرشناس

Диранговар эдар , ҳамеи зӣ ба ноз

درنگ آور ایدر،همی زی به ناز

Буд коед он бахти баргаштаи боз

بود کاید آن بخت برگشته باز

Намонад ҷаҳон бар яке сони шикеб

نماند جهان بر یکی سان شکیب

Фрозисти пеш аз пас ҳар нишеб

فرازیست پیش از پس هر نشیب

Пас тирагӣ равшанӣ гирад об

پسِ تیرگی روشنی گیرد آب

Барояд пас тираи шаби офтоб

برآید پسِ تیره شب آفتاب

Баҳр бадат хурсанд бояд бадан

بهر بدت خُرسند باید بُدن

Ки аз бади бтар низ шояд бадан

که از بد بتر نیز شاید بُدن

Ғамӣ нест кони дил ҳаросон кунад

غمی نیست کان دل هراسان کند

Ки онро на хурсандӣ осон кунад

که آن را نه خُرسندی آسان کند

Набаст инч дар довар бе ниёз

نبست ایچ دَر داور بی نیاز

Каз он ба дарӣ пеш накушод боз

کز آن به دری پیش نگشاد باز

Бигуфт ин ва бо меҳр бархест тафт

بگفت این و با مهر برخاست تفت

Ба рухи хок пешаш бирафт ва бирафт

به رخ خاک پیشش برُفت و برفت

Майу анбару авду кофури хушк

می و عنبر و عود و کافور خشک

Ҳам аз дибаҳу фаршу динору машк

هم از دیبه و فرش و دینار و مشک

Фиристод азин ҳарчӣ бад дар хӯриш

فرستاد ازین هرچه بُد در خورش

Яке бор ҳар ҳафта рафтӣ буриш

یکی بار هر هفته رفتی برش

Ҳаме буд бо дилбару ҷоми ҷам

همی بود با دلبر و جام جم

Ки рӯзӣ нагашт аз дилаши ком кам

که روزی نگشت از دلش کام کم

Ниҳони монда дар кохи он сарви бен

نهان مانده در کاخ آن سرو بُن

Чу андари дили роздорони сухан

چو اندر دل رازداران سخن