Азин мужда чун огаҳӣ ёфт шоҳ

ازین مژده چون آگهی یافت شاه

Бар афрӯхт аз моҳи бартари кулоҳ

بر افروخت از ماه برتر کلاه

Ҳазор аспи болои зарринаи соз

هزار اسپ بالای زرینه ساز

Фиристод бо лашкар аз пишбоз

فرستاد با لشکر از پیشباز

Ду раҳи пели сесад чу дарё ба ҷӯш

دو ره پیل سیصد چو دریا به جوش

зи бргстўони дор ва аз дръи пӯш

ز برگستوان دار و از درع پوش

зи сандӯқи пелони хурӯшанда ноӣ

ز صندوق پیلان خروشنده نای

Ғаривон шудаи зангу кӯс ва дароӣ

غریوان شده زنگ و کوس و درای

Ду сад пел дар дибаҳи ранги ранг

دو صد پیل در دیبه رنگ رنگ

з барашон дирафши далерони ҷанг

ز برشان درفش دلیران جنگ

Ҳамаи пилбонон ба заррини камар

همه پیلبانان به زرین کمر

з дар тоҷашони гӯшвор аз гуҳар

ز دُر تاجشان گوشوار از گهر

Палангон ба занҷири зарринаи банд

پلنگان به زنجیر زرینه بند

Ҳамон гургу шери жён дар каманд

همان گرگ و شیر ژیان در کمند

Шуд омули биҳиштии нави ороста

شد آمل بهشتی نو آراسته

Дирами рез ва дебо фишон хоста

درم ریز و دیبا فشان خواسته

Се манзил сипаҳ дода зии роҳ рӯй

سه منزل سپه داده زی راه روی

Дўрўиаҳ зада саф ба кирдори кӯй

دورویه زده صف به کردار کوی

Табираи занони пешу бозигарон

تبیره زنان پیش و بازیگران

Сарон майдиҳанда ба якдигарон

سران می دهنده به یکدیگران

Сипар дар сипари гӣли мишкӣни калла

سپر در سپر گیل مشکین کله

Хурушони ҳама чун ҳужабри яла

خروشان همه چون هژبر یله

зи рангини сипарҳо чунон бади замин

ز رنگین سپرها چنان بد زمین

Куҷои чарх дар чархи дебои чин

کجا چرخ در چرخ دیبای چین

Ҳамаи мардуми шаҳр бероҳу роҳ

همه مردم شهر بی راه و راه

Зада саф ба дидори фағфури шоҳ

زده صف به دیدار فغفور شاه

Трозидаҳ бар пели авранги ӯй

طرازیده بر پیل اورنگ اوی

зи гавҳари гирифтаи ҷаҳони ранги ӯй

ز گوهر گرفته جهان رنگ اوی

Яке чатри товуси ранг аз буриш

یکی چتر طاووس رنگ از برش

Абри сари зи ёқӯт ва дар афсараш

ابر سر ز یاقوت و در افسرش

Бар даргаи шаҳ чу омад фароз

بر درگه شه چو آمد فراز

Чунон каш ҳаме дид шоҳ аз фароз

چنان کش همی دید شاه از فراز

зи пел зиён овареданд зер

ز پیل زیان آوریدند زیر

Замонӣ бимонаданд бар ҷои дайр

زمانی بماندند بر جای دیر

Ббрднди зии кохи шоҳи баланд

ببردند زی کاخ شاه بلند

Ниҳоданд бар поиш аз зари банд

نهادند بر پایش از زر بند

Фаридун наёвард азуи ҳеҷ ёд

فریدون نیاورد ازو هیچ یاد

Нпрсидш аз бен на умед дод

نپرسیدش از بن نه امید داد

Буриш низ як ҳафта нагузошт кас

برش نیز یک هفته نگذاشت کس

Ба бодФрҳши бад ҳамин кард бас

به بادفرهش بد همین کرد بس

Наримон бар шаҳ шуд аз гирди роҳ

نریمان بر شه شد از گرد راه

Гирифт офарин дод нома ба шоҳ

گرفت آفرین داد نامه به شاه

Нахуст аз нисори ончии бади пеши барад

نخست از نثار آنچه بد پیش برد

Пас он гуҳ дигар ҳадяҳо баршумурд

پس آن گه دگر هدیه ها برشمرد

Ба як ҳафта дар ҳафтсад бори шаш

به یک هفته در هفتصد بار شش

Бад аз пеши шаҳи мардуми боркаш

بد از پیش شه مردم بارکش

Ҳаме гуфт чун кишвари чин ки дид

همی گفت چون کشور چین که دید

Ки чандини шигифт аз вай омад падед

که چندین شگفت از وی آمد پدید

На дар ганҷ монад ва на дар кохи ҷой

نه در گنج ماند و نه در کاخ جای

На дар боғу айвон ва на дар сарой

نه در باغ و ایوان و نه در سرای

Кушандаи сетаи монда бепойу пай

کشنده سته مانده بی پای و پی

Шуморанда аз ранҷи хӯни гашти хуй

شمارنده از رنج خون گشت خوی

Аз он пас Наримон ба пои истод

از آن پس نریمان به پای ایستاد

Фурӯбаст даст ва забон баргушод

فروبست دست و زبان برگشاد

Ба бӯса нишон кард мари хок ро

به بوسه نشان کرد مر خاک را

Гирифт офарини хусрави пок ро

گرفت آفرین خسرو پاک را

зи фағфуру ороиши кишвараш

ز فغفور و آرایش کشورش

Сухан ронад ва аз ганҷ ва аз лашкараш

سخن راند و از گنج و از لشکرش

Ки шоҳии сазои афсару гоҳ ро

که شاهی سزا افسر و گاه را

Надидам чу ӯ ҷузи шаҳаншоҳ ро

ندیدم چو او جز شهنشاه را

Агар бар хиради хира бедод кард

اگر بر خرد خیره بیداد کرد

Шудаш ганҷу ранҷиши ҳама бод кард

شدش گنج و رنجش همه باد کرد

Напечад шаҳ аз мардумии рои хеш

نپیچد شه از مردمی رای خویش

Фрстдши дилхуши сӯии ҷои хеш

فرستدش دلخوش سوی جای خویش

Набояд бади эмин ба бахт арча чир

نباید بد ایمن به بخت ارچه چیر

Ки давлат намондаст як ҷои дайр

که دولت نماندست یک جای دیر

Ки донад ки ин чарх бдсоз чист

که داند که این چرخ بدساز چیست

Ниҳоняш бо ҳар касе роз чист

نهانیش با هر کسی راز چیست

Ба ранҷаст онкаш ҳунарҳо мааст

به رنجست آنکش هنرها مهست

Накукорӣ ва никномӣ бааст

نکوکاری و نیکنامی بهست

Ки монад накӯномӣ эдар ба ҷой

که ماند نکونامی ایدر به جای

Буд бо ту некӣ ба дигари сарой

بود با تو نیکی به دیگر سرای

Шимури ёФаҳтар зиндагонии ту он

شمر یافه تر زندگانی تو آن

Ки накунӣ никуӣу дории тавон

که نکنی نکویی و داری توان

Буд даврӣ аз бади раҳи бхрдӣ

بود دوری از بد ره بخردی

Баӣ некӣу даврят аз бадӣ

بهی نیکی و دوریت از بدی

Ба талхӣ чу заҳраст хашм аз газанд

به تلخی چو زهرست خشم از گزند

Валикин чу хӯрдяш нӯшасту қанд

ولیکن چو خوردیش نوشست و قند

Ббхшўди шаҳи зи он суханҳо ва гуфт

ببخشود شه ز آن سخن ها و گفت

Бузургӣ фағфур натавон наҳуфт

بزرگی فغفور نتوان نهفت

Варои ин бузургяш бероҳ кард

ورا این بزرگیش بی راه کرد

Ки бо мо ба кини даст бар моҳ кард

که با ما به کین دست بر ماه کرد

Азин нест боди фара акнӯнаш беш

ازین نیست باد فره اکنونش بیش

Ки як ҳафта шуд то нхўондмши пеш

که یک هفته شد تا نخواندمش پیش

Бабри халъат ва банд бурдор азуӣ

ببر خلعت و بند بردار ازوی

Ба пӯзиши дилаши пок аз анда бишӯй

به پوزش دلش پاک از انده بشوی

Бигӯяш гуноҳ аз ту омад нахуст

بگویش گناه از تو آمد نخست

Ки фармон мо доштӣ хору суст

که فرمان ما داشتی خوار و سست

Камони гоҳи заҳҳоки бндохтӣ

کمان گاه ضحاک بنداختی

Чу гоҳ ман омад ба зиҳи сохтӣ

چو گاه من آمد به زه ساختی

Ман ин бади мукофоти он сохтам

من این بد مکافات آن ساختم

На зони кораи ту шоҳ нашнохтам

نه زآن کاره تو شاه نشناختم

Кунун бӯданӣ буд мандяши ҳеҷ

کنون بودنی بود مندیش هیچ

Умед баӣ дору ромиши псич

امید بهی دار و رامش پسیچ

Мари ин хонаро хонаи хеши дон

مر این خانه را خانه خویش دان

Маро гарчи бегона аз хеши дон

مرا گرچه بیگانه از خویش دان

Ба тугар бадӣ кардам аз озмӯн

به تو گر بدی کردم از آزمون

Ба ҳар бад кунам сад никуии фузун

به هر بد کنم صد نکویی فزون

зи дидори ту шарм дорам ҳаме

ز دیدار تو شرم دارم همی

Бад-ӣн кардаҳо пӯзиши орми ҳаме

بدین کرده ها پوزش آرم همی

зи хорӣу ранҷӣ кат омад мшиб

ز خواری و رنجی کت آمد مشیب

Ки гетӣ чунинаст болоу шеб

که گیتی چنینست بالا و شیب

Сипеҳри равон бо касе ром нест

سپهر روان با کسی رام نیست

зи неку бади моаш ором нест

ز نیک و بد ماش آرام نیست

Чу паранда мурғӣаст фархундаи бахт

چو پرنده مرغیست فرخنده بخت

Ҷаҳони боғ ва моҳо саросари дарахт

جهان باغ و ماها سراسر درخت

Ба боғи андаруни мурғи парони зи ҷой

به باغ اندرون مرغ پران ز جای

Нишинад бар он шохи кондиши рой

نشیند بر آن شاخ کآندیش رای

Бар он бош фардо ки ҳар ду ба ком

بر آن باش فردا که هر دو به کام

Нишинем як ҷойу гирами ҷом

نشینیم یک جای و گیرم جام

Наримон шуду баради халъати пагоҳ

نریمان شد و برد خلعت پگاه

Бапушед ва шуд шоди фағфури шоҳ

بپوشید و شد شاد فغفور شاه

Гирифт офарини пуштро дод хам

گرفت آفرین پشت را داد خم

зи шодӣ ба чашм андар оварад нам

ز شادی به چشم اندر آورد نم

Чу шоҳи фурӯзандагон аз сипеҳр

چو شاه فروزندگان از سپهر

зи пирӯзаи гавани тахт худ дид чеҳр

ز پیروزه گون تخت خود دید چهر

Фаридун пгаҳ кард сӯрии псич

فریدون پگه کرد سوری پسیچ

Каз он сон набад дидаи фағфури ҳеҷ

کز آن سان نبد دیده فغفور هیچ

Ба гулшани гуҳӣ каз ду сӯ дошт дар

به گلشن گهی کز دو سو داشت در

Намуданд дидор бо якдигар

نمودند دیدار با یکدیگر

з ҳар дар даромад яке то зи ҷой

ز هر در درآمد یکی تا ز جای

На бархест бояд якеро ба пой

نه برخاست باید یکی را به پای

Ба бар якдигарро гирифтанд шод

به بر یکدیگر را گرفتند شاد

Ба пӯзиши сухан чанд карданд ёд

به پوزش سخن چند کردند یاد

Нахустин гирифтанд бар хон нишаст

نخستین گرفتند بر خوان نشست

Пас аз он гуҳ ба бгмози бурданди даст

پس از آن گه به بگماز بردند دست

Ншстнгҳӣ буд айвони чаҳор

نشستنگهی بود ایوان چهار

з ҳар гӯнаи ороста чун баҳор

ز هر گونه آراسته چون بهار

Миёни андаруни хонаи ранги ранг

میان اندرون خانه رنگ رنگ

зи минои гул ӯ зи биҷодаҳи санг

ز مینا گل او ز بیجاده سنگ

Ҳамаи бумаш аз сандалу чӯби авд

همه بومش از صندل و چوب عود

Бадви андар аз зари сесад амӯд

بدو اندر از زر سیصد عمود

Муъаллақи бадви чорсди конгресс

معلق بدو چارصد کنگره

зи ҷазаъу булӯру гуҳари яксара

ز جزع و بلور و گهر یکسره

Бисоташи саросари забарҷад нигор

بساطش سراسر زبرجد نگار

Ҳамаи шФшаҳи зари бади пуду тор

همه شفشه زر بد پود و تار

Абри пишгаҳи Тахтӣ аз ложвард

ابر پیشگه تختی از لاژورد

Гуҳар дар гуҳари сохтаи сурху зард

گهر در گهر ساخته سرخ و زرد

Ду сад тоси пари анбар аз пеши тахт

دو صد طاس پر عنبر از پیش تخت

Зада дар майонишон зи марҷони дарахт

زده در میانشان ز مرجان درخت

зи зар бе карони нору норанҷ буд

ز زر بی کران نار و نارنج بود

Ки ҳар як баҳоии яке ганҷ буд

که هر یک بهای یکی گنج بود

Ҳамаи донаи нори ёқӯт ва дар

همه دانه نار یاقوت و در

зи кофури норанҷ ҳо карда пар

ز کافور نارنج ها کرده پر

Тибқҳои нақл аз ақиқи Яман

طبق های نقل از عقیق یمن

Пар аз машк карда булӯрӣни лаган

پر از مشک کرده بلورین لگن

з ҳар сӯи яке боди бизни з бар

ز هر سو یکی باد بیزن ز بر

Фрўҳштаҳ аз пари товуси нар

فروهشته از پر طاووس نر

зи кофури шмомҳои рехта

ز کافور شمامها ریخته

Тели авду оташи бромихтаҳ

تل عود و آتش برآمیخته

Пар аз дару ёқӯт ҳар ҷои ҷом

پر از در و یاقوت هر جای جام

Хамии пухта май ҳар сӯй аз сими хом

خمی پخته می هر سوی از سیم خام

Ба ҳар гӯшаи ҷазаъин яке обгир

به هر گوشه جزعین یکی آبگیر

Гулоби об ва дар сангу регаши абир

گلاب آب و در سنگ و ریگش عبیر

зи симу зи зари мурғу пелу дада

ز سیم و ز زر مرغ و پیل و دده

Ба найранг карда равон бар рада

به نیرنگ کرده روان بر رده

Чу нхчиргоҳӣ ба вақти баҳор

چو نخچیرگاهی به وقت بهار

Дар ӯ ҳам гулистон ва ҳам гул ба бор

در او هم گلستان و هم گل به بار

Ҳазор аз бузургони хусрави параст

هزار از بزرگان خسرو پرست

Ткўки булӯрӣну болиғ ба даст

تکوک بلورین و بالغ به دست

Батон сароеи миёни бастаи танг

بتان سرایی میان بسته تنگ

Ба кафи ҷоми вази ҷомаи товуси ранг

به کف جام وز جامه طاووس رنگ

Ҳамаи сарви симин ба заррини камар

همه سرو سیمین به زرین کمر

Ҳама мегусор оҳӯии машки сар

همه میگسار آهوی مشک سر

Ба шамшоди пӯяндаи анбари фуруш

به شمشاد پوینده عنبر فروش

Ба ёқӯти гӯянда дар хандаи нӯш

به یاقوت گوینده در خنده نوش

Фурӯзон ба миҷмари яке авди хушк

فروزان به مجمر یکی عود خشک

Фишонон ба боди он дигар гирди машк

فشانان به باد آن دگر گرد مشک

Май зарди бад дар булӯрӣни аёғ

می زرد بد در بلورین ایاغ

Чу дар оби пок аз намоиши чароғ

چو در آب پاک از نمایش چراغ

Навои пешагон бар гирифтанд равад

نوا پیشگان بر گرفتند رود

Ҳаме ҷом медод ҷонро дуруд

همی جام می داد جان را درود

бад-инсон Фаридуни маии бештар

بدینسان فریدون مهی بیشتر

Ҳамеи сохт ҳар рӯзи базмӣ дигар

همی ساخت هر روز بزمی دگر

Ҳамаи ёди фағфури чини хостӣ

همه یاد فغفور چین خواستی

Ба шодяш бо ҷом бархестӣ

به شادیش با جام برخاستی

з ҳар тӯҳфа чандонаш оварад пеш

ز هر تحفه چندانش آورد پیش

Ки ҳам чин шудаш хор ва ҳам ганҷи хеш

که هم چین شدش خوار و هم گنج خویش

Аз он пас Наримони ялро навохт

از آن پس نریمان یل را نواخت

зи баҳраши басии хусравии ҳадяи сохт

ز بهرش بسی خسروی هدیه ساخت

Садаш бадара бахшед динори ганҷ

صدش بدره بخشید دینار گنج

з ҳар дибаҳи рахти панҷоҳ ва панҷ

ز هر دیبه رخت پنجاه و پنج

Ду сад ридги тарк бо аспу соз

دو صد ریدگ ترک با اسپ و ساز

Парии чеҳраи сӣ ходими длнўоз

پری چهره سی خادم دلنواز

зи шамшеру тргу сипар бе шумор

ز شمشیر و ترگ و سپر بی شمار

з хуфтон ва аз дръу ҷавшани ҳазор

ز خفتان و از درع و جوشن هزار

з густурдании бори сесад ҳиўн

ز گستردنی بار سیصد هیون

Шроъу ситораи даҳ аз гӯнаи гаван

شراع و ستاره ده از گونه گون

Зрнҷу ҳамаи ғӯру Зобулстон

زرنج و همه غور و زابلستان

Ҳам аз Балх то буми коблстон

هم از بلخ تا بوم کابلستان

Бадв дод пайваста то марзи санад

بدو داد پیوسته تا مرز سند

набиштаи ҳамин аҳдҳо бар паранд

نبشته همین عهدها بر پرند

Сазо ҳар киро буд бо ӯ баҳам

سزا هر که را بود با او بهم

Гуҳар доду болоу зару дирам

گهر داد و بالا و زر و درم

Дигар ҳар чаҳ бади андари он базмгоҳ

دگر هر چه بد اندر آن بزمگاه

зи хубон ва аз фарши вази тахту гоҳ

ز خوبان و از فرش وز تخت و گاه

Ббхшўд яксар ба фағфури чин

ببخشود یکسر به فغفور چین

Яке курсӣ нағз додаш ҷузи ин

یکی کرسی نغز دادش جز این

зи зар бар сараш кӯдакӣ мегусор

ز زر بر سرش کودکی میگسار

Ба кафи ҷомӣ аз гавҳари шоҳвор

به کف جامی از گوهر شاهوار

Ҳар он гуҳ ки шаҳи дасти бФроштӣ

هر آن گه که شه دست بفراشتی

Ваии он ҷом май пеш ӯ доштӣ

وی آن جام می پیش او داشتی

Чу хӯрдӣ ба овоз гуфтӣ ки нӯш

چو خوردی به آواز گفتی که نوش

Азуи бстдии боз будӣ хамӯш

ازو بستدی باز بودی خموش

Шроъӣ ки аз пари симурғ буд

شراعی که از پر سیمرغ بود

Бидодаш пар аз гавҳари нобсўд

بدادش پر از گوهر نابسود

Дигар тоҷӣ аз гавҳари шоҳвор

دگر تاجی از گوهر شاهوار

Ки шаби шамъ бо ӯ набӯдӣ ба кор

که شب شمع با او نبودی به کار

Бидодаш зи биҷораи Тахтӣ дигар

بدادش ز بیجاره تختی دگر

Трозидаҳ бар пушти ширии зи зар

طرازیده بر پشت شیری ز زر

Ки ҳар соъати он шери ҷустии зи ҷой

که هر ساعت آن شیر جستی ز جای

Задӣ наъраи он гуҳ нишастӣ зи пой

زدی نعره آن گه نشستی ز پای

Ба коми андар оташ дамидӣ зи давр

به کام اندر آتش دمیدی ز دور

Шудӣ зу ҳавои пар бухор бихӯр

شدی زو هوا پر بخار بخور

Ду ёқӯт додаш дигар лаъли ранг

دو یاقوت دادش دگر لعل رنگ

Сад ва бист мисқол ҳар як ба санг

صد و بیست مثقال هر یک به سنگ

Чиҳил дар дигари ҳамаи нобсўд

چهل در دیگر همه نابسود

Ки ҳар як ма аз хояи боз буд

که هر یک مه از خایه باز بود

Ба мисқоли сӣ сурхи гӯгирди пок

به مثقال سی سرخ گوگرد پاک

Ба икпораҳ чун ахтарии тобнок

به یکپاره چون اختری تابناک

Дигар ҳар чаҳ аз чин бад оварда чиз

دگر هر چه از چین بد آورده چیز

Саросари бадв боз бахшед низ

سراسر بدو باز بخشید نیز

Ба даргоҳ ӯ бози фағфури шоҳ

به درگاه او باز فغفور شاه

Бубахшед як як ҳама бар сипоҳ

ببخشید یک یک همه بر سپاه

Ҷузи он афсарин гавҳари шоҳвор

جز آن افسرین گوهر شاهوار

Дигар ончӣ дар роҳаш омад ба кор

دگر آنچه در راهش آمد به کار

Шаҳи гетӣ аз баҳри Гаршосби боз

شه گیتی از بهر گرشاسب باز

Басии ҳадяи гӯна гаван кард соз

بسی هدیه گونه گون کرد ساز

Ҳам аз кӯсу мнҷўқи вази тахти зар

هم از کوس و منجوق وز تخت زر

Ҳам аз пелу болоу теғу камар

هم از پیل و بالا و تیغ و کمر

Қабоу кулоҳи гҳрбФти хеш

قبا و کلاه گهربفت خویش

Дигар ҳадя ҳар чиз дар ганҷ беш

دگر هدیه هر چیز در گنج بیش

Ҳамаи буми моҳону ҷои маон

همه بوم ماهان و جای مهان

Ҳам аз қаҳистон то дар Исфаҳон

هم از قهستان تا در اصفهان

Бадв дод то марзи Қазвӣну рай

بدو داد تا مرز قزوین و ری

Яке аҳд бар номаши афканди пай

یکی عهد بر نامش افکند پی

Маоне ки буданд бо ӯ ба чин

مهانی که بودند با او به چین

Сазои ҳадя ҳо дод нави ҳам чунин

سزا هدیه ها داد نو هم چنین