Набшати он гуҳии посухаши боз ва гуфт

نبشت آن گهی پاسخش باز و گفت

Расед он суханҳои бо меҳри ҷуфт

رسید آن سخن های با مهر جفت

Яке нома гуё чу фаррухи сурӯш

یکی نامه گویا چو فرخ سروش

Ки аз дар маънӣ садаф карда гӯш

که از در معنی صدف کرده گوش

Паёмовараш муждаро моя буд

پیام آورش مژده را مایه بود

Хирадро схнҳоши пероя буд

خرد را سخنهاش پیرایه بود

Равон ҳо шуд аз муждаи шодии сиришт

روان ها شد از مژده شادی سرشت

Ба ҳар дил дарӣ баргушод аз биҳишт

به هر دل دری برگشاد از بهشت

Туро то кушодаст дасти баланд

ترا تا گشادست دست بلند

Буд бе гумони пои душман ба банд

بود بی گمان پای دشمن به بند

Ту ширӣу теғи ту зи алмоси абр

تو شیری و تیغ تو ز الماس ابر

Равони бори абру Аннани дори бабр

روان بار ابر و عنان دار ببر

Ҳаво нест наз гирди ту тираи фом

هوا نیست نز گرد تو تیره فام

Замин нест насупурда аспат ба гом

زمین نیست نسپرده اسپت به گام

зи хӯни кафи шерон ба кФшири тест

ز خون کف شیران به کفشیر تست

Дилу разму кини ҷуфти шамшери тест

دل و رزم و کین جفت شمشیر تست

Ҳунарҳо чунин аз ту набӯд шигифт

هنرها چنین از تو نبود شگفت

Далерӣу разм аз ту бояд гирифт

دلیری و رزم از تو باید گرفت

Ту ранҷӣ ва ман бар хӯрам аз ҷаҳон

تو رنجی و من بر خورم از جهان

Ҳамоно ки ту дастӣ ва ман даҳон

همانا که تو دستی و من دهان

Биомд ба муждаи Наримони гирд

بیآمد به مژده نریمان گرد

Ҳама ҳар чаҳ гуфтӣ якояки шимурд

همه هر چه گفتی یکایک شمرد

Агар чанд фағфур кажӣ гузид

اگر چند فغفور کژی گزید

зи мо росткорӣу хӯбии сзид

ز ما راستکاری و خوبی سزید

Бадв чун турои некуӣ буд рой

بدو چون ترا نیکویی بود رای

Ба некии Фрстодмши бози ҷой

به نیکی فرستادمش باز جای

Чу ояд бадв боз бисипор чин

چو آید بدو باز بسپار چین

Ба чинаш аз рух бахт бизадой чин

به چینش از رخ بخت بزدای چین

Бар ӯ божу сови ҳамаи чини нахуст

بر او باژ و ساو همه چین نخست

Набшату ситади аҳдӣ аз ваии дуруст

نبشت و ستد عهدی از وی درست

Ба назулу алаф ҳар ки буданд шоҳ

به نزل و علف هر که بودند شاه

Бифармуд коинди пешаш ба роҳ

بفرمود کآیند پیشش به راه

Ду манзил шудаш ҳамраҳу гашти боз

دو منزل شدش همره و گشت باز

Сипаҳ ронад фағфур бо кому ноз

سپه راند فغفور با کام و ناز

Ба базм ва ба хон ҳам бидон расми пеш

به بزم و به خوان هم بدان رسم پیش

Ҳаме зист дар раҳ чу дар шаҳри хеш

همی زیست در ره چو در شهر خویش

Бузургони бад-ӣни муждаи бархестанд

بزرگان بدین مژده برخاستند

Ҳамаи чин ва ҷндон биёростанд

همه چین و جندان بیاراستند

Замини сар ба сари дибаҳ чин гирифт

زمین سر به سر دیبه چین گرفت

Ҳаво аз дирами рез парвин гирифт

هوا از درم ریز پروین گرفت

Ҳаме ҳар сӯии озин дебо заданд

همی هر سوی آذین دیبا زدند

зи шодии срӣ бар сурайё заданд

ز شادی ثری بر ثریا زدند

Ҳамаи хоки раҳ гул шуд аз баси гулоб

همه خاک ره گل شد از بس گلاب

зи гул гул дамид аз май лаъли ноб

ز گِل گُل دمید از می لعل ناب

Садафи гашти ҳомӯни зи бас дар нисор

صدف گشت هامون ز بس در نثار

Шуд аз нофаи абри оҳӯии машки бор

شد از نافه ابر آهوی مشک بار

Чунон бади зи баси гирди аспи сипоҳ

چنان بد ز بس گرد اسپ سپاه

Ки аз бар надиданд каси меҳру моҳ

که از بر ندیدند کس مهر و ماه

Ҷаҳони паҳлавон бо бузургони чин

جهان پهلوان با بزرگان چین

Пазира шудаш чанд манзили замин

پذیره شدش چند منزل زمین

Чу фағфур биниҳод дар кохи пой

چو فغفور بنهاد در کاخ پای

Биёмад сари ходимони сарой

بیامد سر خادمان سرای

зи Гаршосб озодӣ оварад пеш

ز گرشاسب آزادی آورد پیش

Ҳамон низ хотун аз андоза беш

همان نیز خاتون از اندازه بیش

Ки бар мо зи ту меҳр ба доштаст

که بر ما ز تو مهر به داشتست

Пас парда бегона нагузоштаст

پس پرده بیگانه نگذاشتست

зи дрўои мо ҳар чаҳ боист низ

ز دروای ما هر چه بایست نیز

Ҳаме дод хуррами з ҳар гӯнаи чиз

همی داد خرم ز هر گونه چیز

Азин муждаи фағфур шодӣ гирифт

ازین مژده فغفور شادی گرفت

Чунин кор азу гуфт набӯд шигифт

چنین کار ازو گفت نبود شگفت

Кунад ҳар каси он коид аз гавҳараш

کند هر کس آن کآید از گوهرش

Ки ҳар шох чун тухмаши оради буриш

که هر شاخ چون تخمش آرد برش

Дигар рӯзи шабгир бо Фрҳӣ

دگر روز شبگیر با فرهی

Чу бинишаст баргоҳ шоҳаншаҳӣ

چو بنشست برگاه شاهنشهی

Бузургони чини сар барафрохтанад

بزرگان چین سر برافراختند

Бар шоҳи чин омадан сохтанд

بر شاه چین آمدن ساختند

Салб ҳар чаҳ шани бади кабӯду сиёҳ

سلب هر چه شان بد کبود و سیاه

Фиканданд яксар зи шодии шоҳ

فکندند یکسر ز شادی شاه

Чунон подшоҳӣ бар ӯ рост шуд

چنان پادشاهی بر او راست شد

Ки гоҳаш бар аз маи ҳаме хост шуд

که گاهش بر از مه همی خواست شد

Нахуст аз ҳамаи кас ки бади номдор

نخست از همه کس که بد نامدار

Ҷаҳони паҳлавони баради пешаши нисор

جهان پهلوان برد پیشش نثار

Хароҷӣ ки дар чини з ҳар сӯи фароз

خراجی که در چین ز هر سو فراز

Ситади бади бадв низ биспурад боз

ستد بد بدو نیز بسپرد باز

Бадв дод бози он ҳамаи шоҳи чин

بدو داد باز آن همه شاه چین

Басӣ ҳадя бахшед низаш ҷузи ин

بسی هدیه بخشید نیزش جز این

Аз он пас ба наздики шоҳи каён

از آن پس به نزدیک شاه کیان

Яке нома фармуд бар парниён

یکی نامه فرمود بر پرنیان

Гуҳ рафтанаш бо маони сипоҳ

گه رفتنش با مهان سپاه

Бурун рафт пешаши ду манзил ба роҳ

برون رفت پیشش دو منزل به راه

Варо кард бадрӯду баргашти шод

ورا کرد بدرود و برگشت شاد

Ҷаҳони паҳлавони сари сӯии раҳи ниҳод

جهان پهلوان سر سوی ره نهاد