Вази он сӯи Наримон чу як маи ббўд

وز آن سو نریمان چو یک مه ببود

Ба даргоҳ шаҳ рафт шабгири зуд

به درگاه شه رفت شبگیر زود

Камари бастаи роҳ ва бар сари кулоҳ

کمر بسته راه و بر سر کلاه

зи баҳр шудани хости фармони шоҳ

ز بهر شدن خواست فرمان شاه

Дигар гуфт каз чин чу бархестам

دگر گفت کز چین چو برخاستم

Бар шаҳриёр омадани хостам

بر شهریار آمدن خواستم

Маро ъам ман паҳлавон дод панд

مرا عم من پهلوان داد پند

Ки чун бози хонаи рисӣ бе газанд

که چون باز خانه رسی بی گزند

Яке ҷуфт шоиста кун дар хурат

یکی جفت شایسته کن در خورت

Бипайванд азу дар ҷаҳони гавҳарат

بپیوند ازو در جهان گوهرت

Ки хоҳад нажодии бузург аз ту хост

که خواهد نژادی بزرگ از تو خاست

Ки гетӣ бидорад ба шамшери рост

که گیتی بدارد به شمشیر راست

Дарахтии зи тухми ту сар баркашад

درختی ز تخم تو سر برکشد

Ки бар осмони шох ӯ ме кашад

که بر آسمان شاخ او می‌ کشد

Ҳама паҳлавононаш бошанд ёр

همه پهلوانانش باشند یار

Далерони разму бузургони бор

دلیران رزم و بزرگان بار

Кунун шаҳриёри ошкор ва наҳуфт

کنون شهریار آشکار و نهفت

Шиносад ки нгзирд аз рӯй ҷуфт

شناسد که نگزیرد از روی جفت

Ба гетии худованд аз он шуд падед

به گیتی خداوند از آن شد پدید

Ки ҳар чизро поки ҷуфти офарид

که هر چیز را پاک جفت آفرید

Ҷаҳон аз ду ҳарф омадаст аз нахуст

جهان از دو حرف آمدست از نخست

Сухан кам зад ва ҳарф ноед дуруст

سخن کم زد و حرف ناید درست

Хаттии новирди хомае бе ду сар

خطی ناورد خامه ای بی دو سر

Чу мурғӣ нагирад ҳаво бе ду пар

چو مرغی نگیرد هوا بی دو پر

Ягонаи гуҳар гарчи зебо буд

یگانه گهر گرچه زیبا بود

Накӯтар чу ҷуфтяши ҳамто буд

نکوتر چو جفتیش همتا بود

Бузургӣаст дар Балх наме сараст

بزرگیست در بلخ بامی سرست

Маро низ дар тухма ҳам гавҳараст

مرا نیز در تخمه هم گوهرست

Ҷуз аз духт ӯ нест зебои ман

جز از دخت او نیست زیبای من

Бадви шоҳ равшан кунад рои ман

بدو شاه روشن کند رای من

Магари бандае зу диҳад кирдигор

مگر بنده ای زو دهد کردگار

Ки андари ркиб шаҳ ояд ба кор

که اندر رکیب شه آید به کار

Нўндии ҳам он гоҳи шаҳи брншонд

نوندی هم آن گاه شه برنشاند

Ба сӯии шаҳи Балх ва ӯро бихонад

به سوی شه بلخ و او را بخواند

Басӣ мужда дод аз баланди ахтараш

بسی مژده داد از بلند اخترش

Сухан ронад бози он гуҳ аз духтараш

سخن راند باز آن گه از دخترش

Мар ӯро зи баҳри Наримони бхўост

مر او را ز بهر نریمان بخواست

Ҳамаи дасти паймон ӯ кард рост

همه دست پیمان او کرد راست

зи ганҷаши басӣ ҳадя бахшеду чиз

ز گنجش بسی هدیه بخشید و چیز

Ҳамаи Балх намебадв дод низ

همه بلخ بامی بدو داد نیز

Фиристодаш он гуҳи сӯии Балхи боз

فرستادش آن گه سوی بلخ باز

Ки рӯи кори духтари биҷавӣ ва бисоз

که رو کار دختر بجوی و بساز

Сӯй систон шуд Наримони гирд

سوی سیستان شد نریمان گرد

Бар ӯ шаҳи басии ҳадяҳо баршумурд

بر او شه بسی هدیه ها برشمرد

Ки шодони шӯу ҷуфти худро бибин

که شادان شو و جفت خود را ببین

Сӯии систони ор ва онҷо нишин

سوی سیستان آر و آنجا نشین

Ки он шаҳ ки бар шаҳр кобул сараст

که آن شه که بر شهر کابل سرست

зи хуишон заҳҳок бадгавҳараст

ز خویشان ضحاک بدگوهرست

Ба дили душмании ҷӯйу бадхоҳи мост

به دل دشمنی جوی و بدخواه ماست

Каз аҳрӣманӣ тухма аждаҳост

کز اهریمنی تخمه اژدهاست

Бидон марз ҳар сӯ нигаҳдор бош

بدان مرز هر سو نگهدار باش

Аз он душмани бади ту бедор бош

از آن دشمن بد تو بیدار باش

Наримон ба домодўорӣ чу бод

نریمان به دامادواری چو باد

Сӯй систон рафт пирӯзу шод

سوی سیستان رفت پیروز و شاد

Ба овардани ҷуфт кас рафт зуд

به آوردن جفت کس رفت زود

Фиристод чизе ки шоиста буд

فرستاد چیزی که شایسته بود

Шаҳи Балх чандон барафшонад ганҷ

شه بلخ چندان برافشاند گنج

Ки монад аз кашӣдан ҷаҳонӣ ба ранҷ

که ماند از کشیدن جهانی به رنج

Чаҳ аз фаршу олат чаҳ аз симу зар

چه از فرش و آلت چه از سیم و زر

Чаҳ аз дару дебоу сангу гуҳар

چه از در و دیبا و سنگ و گهر

Иморӣ биёрост бо маҳди шаст

عماری بیاراست با مهد شست

Канизаки ду сад ҷому миҷмар ба даст

کنیزک دو صد جام و مجمر به دست

Ба ҷоми андарун дар аз андоза беш

به جام اندرون در از اندازه بیش

Ба миҷмари ҳамаи авди сӯзони зи пеш

به مجمر همه عود سوزان ز پیش

Дигар чорсди ридги длнўоз

دگر چارصد ریدگ دلنواز

Чиҳил ходими тарки шамъи тароз

چهل خادم ترک شمع طراز

Ҷаҳони пари зи хубон чун моҳ кард

جهان پر ز خوبان چون ماه کرد

Чунин ҳадя бо духт ҳамроҳ кард

چنین هدیه با دخت همراه کرد

Замин аз гаронии ббди сргроӣ

زمین از گرانی ببد سرگرای

Ки бечораи гашт аз паии чори пой

که بیچاره گشت از پی چار پای

зи Балхи ончунон бори дарбор буд

ز بلخ آنچنان بار دربار بود

Ки то систони раҳ чу девор буд

که تا سیستان ره چو دیوار بود

Наримон пазира шуд ороста

نریمان پذیره شد آراسته

Ҷаҳон гашта сури сарони хостаҳ

جهان گشته سور سران خاسته

Баборед тунди абри шодии з бар

ببارید تند ابر شادی ز بر

Дили шодмон аз баромад ба дар

دل شادمان از برآمد به در

Дар ойин дебо зада кӯйу бом

در آیین دیبا زده کوی و بام

Фурӯзон ба ҳар сӯи телии авди хом

فروزان به هر سو تلی عود خام

Чунон дирафшон буду ънбрФшон

چنان درفشان بود و عنبرفشان

Ки дарвеши зари бад ба домани кашон

که درویش زر بد به دامن کشان

Ҳамаи роҳи озин ва гунбад зада

همه راه آذین و گنبد زده

Ба ҳар гунбадӣ гул фишонон рада

به هر گنبدی گل فشانان رده

Ба парвози мурғони барангехта

به پرواز مرغان برانگیخته

з ҳар як дигар шеърии овехта

ز هر یک دگر شعری آویخته

зи дебо дару дашти товуси ранг

ز دیبا در و دشت طاووس رنگ

Дам ноӣ ҳар ҷойу овои чанг

دم نای هر جای و آوای چنگ

Бузургони ҳамаи роҳ бо кӯсу буқ

بزرگان همه راه با کوس و بوق

Фишонон ба ташти оби машку хлўқ

فشانان به طشت آب مشک و خلوق

Назораи дад аз кӯҳи мурғ аз ҳаво

نظاره دد از کوه مرغ از هوا

Гуҳи ин лаҳви созандаи гуҳи он наво

گه این لهو سازنده گه آن نوا

Ҳам аз роҳ дар шоҳ бо моҳи хеш

هم از راه در شاه با ماه خویش

Дар айвон нишастанд бар гоҳи хеш

در ایوان نشستند بر گاه خویش

зи машку гуҳари тоҷи бади шоҳ ро

ز مشک و گهر تاج بد شاه را

зи ёқӯт ва дар афсарии моҳ ро

ز یاقوت و در افسری ماه را

Ба ҳам ҳафтае шоди бгзоштнд

به هم هفته ای شاد بگذاشتند

Бар аз ком ва ором бардоштанд

بر از کام و آرام برداشتند

Сиришки хирад чун аз абри ҳунар

سرشک خرد چون از ابر هنر

Садаф ёфт он дар шуд мояи вар

صدف یافت آن در شد مایه ور

Гиронмояи меҳри ҷаҳони кирдигор

گرانمایه مهر جهان کردگار

Гирифт аз нигини худоӣ нигор

گرفت از نگین خدایی نگار

Тани моҳи чеҳра гаронӣ гирифт

تن ماه چهره گرانی گرفت

Равони зоди сурӯш навоне гирифт

روان زاد سروش نوانی گرفت

Гулаш ҳар замони гашт беранг тар

گلش هر زمان گشت بی رنگ تر

Ҳамон бор дараш гарони санг тар

همان بار درش گران سنگ تر

Чу бади гоҳ зоданаши бемори гашт

چو بد گاه زادنش بیمار گشت

Бар ӯанда бор бисёр гашт

بر او انده بار بسیار گشت

Чунон сахт шуд кор зодан бар ӯй

چنان سخت شد کار زادن بر اوی

Казов зиндагӣ хост бартофт рӯй

کزاو زندگی خواست برتافت روی

Ба мшкўии мишкӣн батон сарой

به مشکوی مشکین بتان سرای

Ҳамаи сари пар аз хок ва зорӣ физой

همه سر پر از خاک و زاری فزای

Пизишкии бад аз файласуфони ҳинд

پزشکی بد از فیلسوفان هند

Ки Гаршосб оварда будаш зи санад

که گرشاسب آورده بودش ز سند

Биёрост ҳар дору аз беш ва кам

بیاراست هر دارو از بیش و کم

Бадв дод бо тухми каттон ба ҳам

بدو داد با تخم کتان به هم

Ҳамон гуҳ шуд осон бар он моҳи ранҷ

همان گه شد آسان بر آن ماه رنج

Падед омадаш дар гуё зи ганҷ

پدید آمدش در گویا ز گنج

Ҷудои гашти теғи шаҳӣ аз ниёам

جدا گشت تیغ شهی از نیام

Бурун шуд хур аз меғи торики фом

برون شد خور از میغ تاریک فام

Чароғии бад аз худ зи хӯбӣу фар

چراغی بد از خود ز خوبی و فر

Барафрӯхт аз худ чароғӣ дигар

برافروخت از خود چراغی دگر