Кунун аз шаҳи тнҷаҳу паҳлавон
کنون از شه طنجه و پهلوان
Шинави кори кин ҷустан ҳар давон
شنو کار کین جستن هر دوان
Бидон гуҳ ки аз назд заҳҳоки шоҳ
بدان گه که از نزد ضحاک شاه
Сӯй тнҷаҳ шуд паҳлавони сипоҳ
سوی طنجه شد پهلوان سپاه
зи дарёу хушк ончӣ оварда буд
ز دریا و خشک آنچه آورده بود
Ба дасти шаҳи тнҷаҳи бспрдаҳ буд
به دست شه طنجه بسپرده بود
Ки то боз хоҳад чаҳ оради ҳаво
که تا باز خواهد چه آرد هوا
Бад-ӣн карда бади мард чанде гўо
بدین کرده بد مرد چندی گوا
Саромади мари он шоҳро рӯзгор
سرآمد مر آن شاه را روزگار
Писараш аз пас ӯ шудаи шаҳриёр
پسرش از پس او شده شهریار
Писар низ рафта ба роҳи падар
پسر نیز رفته به راه پدر
Набера бибаста ба ҷояши камар
نبیره ببسته به جایش کمر
Чунон буд рои шаҳи сарфароз
چنان بود رای شه سرفراز
Ки он хоста хоҳад аз тнҷаҳи боз
که آن خواسته خواهد از طنجه باز
Бар ин кори пӯянда Эй кард рост
بر این کار پوینده ای کرد راست
зи шоҳи каёни ҳам бад-ӣни номаи хост
ز شاه کیان هم بدین نامه خواست
Шаҳи тнҷаҳро тамаъи брбўд ва гуфт
شه طنجه را طمع بربود و گفت
Ки ин огаҳӣ бо дилам нест ҷуфт
که این آگهی با دلم نیست جفت
Гузаштаст аз ин кори солии дивист
گذشتست از این کار سالی دویست
Марои сол низ аз чиҳил беш нест
مرا سال نیز از چهل بیش نیست
Чунин доми ҳаргизи магастар ба роҳ
چنین دام هرگز مگستر به راه
зи ганҷами ?герат рой чизеаст хоҳ
ز گنجم گرت رای چیزیست خواه
Наҳй поят аз пояи беруни ҳаме
نهی پایت از پایه بیرون همی
Ки харгӯшгирӣ ба гардуни ҳаме
که خرگوش گیری به گردون همی
Сипаҳбад бидонаст консти ранг
سپهبد بدانست کآنست رنگ
Ба ҷанг ояд он хостаи бози чанг
به جنگ آید آن خواسته باز چنگ
Даҳ ва ду ҳазор аз сарони сипоҳ
ده و دو هزار از سران سپاه
Гузид ва бурун шуд ба фармони шоҳ
گزید و برون شد به فرمان شاه
Ба фаррухи Наримон чунин кард ёд
به فرخ نریمان چنین کرد یاد
Ки карти ҳамаи роҳи дайни бод ва дод
که کارت همه راه دین باد و داد
Гар оем ман ар на ба ҳар беш ва кам
گر آیم من ار نه به هر بیش و کم
Мазан ҷуз ба рои шаҳаншоҳи дам
مزن جز به رای شهنشاه دم
Ббўсидш аз меҳр ва лашкар кашид
ببوسیدش از مهر و لشکر کشید
Хабар чун бар шоҳ тнҷаҳ расед
خبر چون بر شاه طنجه رسید
Пароканд баси ганҷ ва кин кард соз
پراکند بس گنج و کین کرد ساز
Беандоза оварад лашкари фароз
بی اندازه آورد لشکر فراز
Шуд аз бас ки будаш сипоҳи гарон
شد از بس که بودش سپاه گران
Замин чун сипеҳр аз карон то карон
زمین چون سپهر از کران تا کران
Баромади сипаҳдор бо лашкараш
برآمد سپهدار با لشکرش
зи гирди абри баст аз бар кишвараш
ز گرد ابر بست از بر کشورش
Бар тнҷаҳи наздики як рӯзи роҳ
بر طنجه نزدیک یک روز راه
Ба гирди диҳӣ хайма зад бо сипоҳ
به گرد دهی خیمه زد با سپاه
Маи даҳ яке пери бади номҷўӣ
مه ده یکی پیر بد نامجوی
Басии соли паймӯдаи гардуни бадавӣ
بسی سال پیموده گردون بدوی
Фаровон з назулу алафи баршумурд
فراوان ز نزل و علف برشمرد
Ҳамаи барад назд сипаҳдори гирд
همه برد نزد سپهدار گرد
Аз он хоста гуфт дорам хабар
از آن خواسته گفت دارم خبر
Ки дар тнҷаҳ биниҳодӣ аз пештар
که در طنجه بنهادی از پیشتر
Бародарам занадаст ва бо ман гўост
برادرم زندست و با من گواست
Дар он номаи ҳам ном ва ҳам хати мост
در آن نامه هم نام و هم خط ماست
Аз он шод шуд паҳлавон чун шунӯд
از آن شاد شد پهلوان چون شنود
Сӯии тнҷаҳи шаҳи номае сохт зуд
سوی طنجه شه نامه ای ساخت زود
Сар нома кард аз ҷаҳондори ёд
سر نامه کرد از جهاندار یاد
Худованди дайн ва худованд дод
خداوند دین و خداوند داد
Фрозндаҳи ҳафт чархи сипеҳр
فرازنده هفت چرخ سپهر
Фурӯзандаи гетӣ аз моҳу меҳр
فروزنده گیتی از ماه و مهر
Дигар гуфт к-эии гмраҳ аз кирдигор
دگر گفت کای گمره از کردگار
Чаҳ тамаъаст кандар дилат кард кор
چه طمع است کاندر دلت کرد کار
Буд назд фарзонаи камтари каси он
بود نزد فرزانه کمتر کس آن
Ки хира кунад тамаъи чизи касон
که خیره کند طمع چیز کسان
Накӯтар буд номи зафтии басӣ
نکوتر بود نام زفتی بسی
зи хуоне ки бо тамаъи бунаад касе
ز خوانی که با طمع بنهد کسی
Ҳамоно ба чашмат ҳзок оядам
همانا به چشمت هزاک آیدم
Ва ё чун ту аблаҳ Фғок оядам
و یا چون تو ابله فغاک آیدم
Кзинсони суханҳои ғоб оварӣ
کزینسان سخن های غاب آوری
Ҳамеи чашми дилро ба хоб оварӣ
همی چشم دل را به خواب آوری
Крои ранги чеҳраи сияҳтар зи занг
کرا رنگ چهره سیه تر ز زنگ
Бадв кӣ падед ояд аз шарми ранг
بدو کی پدید آید از شرم رنگ
Ҳнрҳом ҳар кас шунидаст ва дид
هنرهام هر کس شنیدست و دید
Ту аз аблаҳӣ чун кунӣ нопадид
تو از ابلهی چون کنی ناپدید
Куҷои ман шитоб оварам бар диранг
کجا من شتاب آورم بر درنگ
Наванд замонро шавад пои ланг
نوند زمان را شود پای لنگ
Агар бар замини барзанами бонги тез
اگر بر زمین برزنم بانگ تیز
Ҷаҳди мурда аз гӯр бе растхез
جهد مرده از گور بی رستخیز
Ба гаҳвора дар ҳинди кӯдаки хурӯш
به گهواره در هند کودک خروش
Чу гирад ба номам набошад хамӯш
چو گیرد به نامم نباشد خموش
Ба чин оташӣ коед аз осмон
به چین آتشی کاید از آسمان
Баранд аз туфи теғи тезами гумон
برند از تف تیغ تیزم گمان
Яке хостаи кони ҷаҳонро баҳост
یکی خواسته کان جهان را بهاست
Чу ман гардӣ оварда аз чапу рост
چو من گردی آورده از چپ و راست
Чу дар ганҷат эй зоғи рухи тираи рӯз
چو در گنجت ای زاغ رخ تیره روز
Наҳуфтӣ чу андари замини зоғи кўз
نهفتی چو اندر زمین زاغ کوز
Кунун гӯйии огаҳ неам зи он дуруст
کنون گویی آگه نی ام ز آن درست
Ҳама кас шиносанд кон назд тест
همه کس شناسند کآن نزد تست
Саронат гувоҳанд бисёр ва ман
سرانت گواه اند بسیار و من
Фиристодам инак ба наздат ду тан
فرستادم اینک به نزدت دو تن
Агар чанд бошанд бисёр кас
اگر چند باشند بسیار کس
Гўо назд довари ду оранду бас
گوا نزد داور دو آرند و بس
Агар боз бифиристӣ он хоста
اگر باز بفرستی آن خواسته
Чунон ҳам ки будаст ороста
چنان هم که بودست آراسته
Ҳам аз ман буд пояи ?ут назд шоҳ
هم از من بود پایه ات نزد شاه
Ҳам аз шоҳи ёбии бузургӣу ҷоҳ
هم از شاه یابی بزرگی و جاه
Вагар новарии ончӣ рой оварам
وگر ناوری آنچه رای آورم
Сарви афсарати зер пой оварам
سرو افسرت زیر پای آورم
Бар аз чархи кайвонгар айвони тест
بر از چرخ کیوان گر ایوان تست
Вагар номи девон ба девони тест
وگر نام دیوان به دیوان تست
Саратро зи грўдн ба гирд оварам
سرت را ز گرودن به گرد آورم
Дили дӯстонат ба дард оварам
دل دوستانت به درد آورم
Паямбари броҳим буд он замон
پیمبر براهیم بود آن زمان
Бадаши номи зардушт аз осмон
بدش نام زردشت از آسمان
Ба суҳуфаш бар ин хӯрд савганд низ
به صحفش بر این خورد سوگند نیز
Бидон ду гўо дод бисёр чиз
بدان دو گوا داد بسیار چیز
Ба ҳам бо фиристодаи шан ранҷа кард
به هم با فرستاده شان رنجه کرد
Фиристодаи оҳанги зӣ тнҷаҳ кард
فرستاده آهنگ زی طنجه کرد
Чу шаҳ нома бархонад он ҳар ду тан
چو شه نامه برخواند آن هر دو تن
Гўоиӣ бидоданд бар анҷуман
گوایی بدادند بر انجمن
Ҷузи эшон гўо буд дигари басӣ
جز ایشان گوا بود دیگر بسی
Валикин наёраст дам зад касе
ولیکن نیارست دم زد کسی
Дижам зӣ фириста шаҳ оварад рӯй
دژم زی فرسته شه آورد روی
Бадв гуфт рӯи паҳлавонро бигӯӣ
بدو گفت رو پهلوان را بگوی
Чу девор бар барфсозӣ нахуст
چو دیوار بر برف سازی نخست
Нигун зуд гардад ба бунёди суст
نگون زود گردد به بنیاد سست
На ҳарч он бигӯянд бошад ҳамон
نه هرچ آن بگویند باشد همان
Бар рости гум зуд гардад гумон
بر راست گم زود گردد گمان
Ба мардӣу ганҷу сипоҳ аз ту кам
به مردی و گنج و سپاه از تو کم
Не ам чист ин тамаъи пари боду дам
نی ام چیست این طمع پر باد و دم
Набӯдӣ маро дар ҷавонии ҳам?ил
نبودی مرا در جوانی همال
Кунун чун буии кати бФрсўди сол
کنون چون بوی کت بفرسود سال
Яке мӯем афтод дар кори зор
یکی مویم افتاد در کار زار
Агар бинӣ аз бимат ояд чўмор
اگر بینی از بیمت آید چومار
Маро бо шаҳаншоҳ аз ин нест ҷанг
مرا با شهنشاه از این نیست جنگ
Ба ҷангами туе омадаи тези чанг
به جنگم تویی آمده تیز چنگ
Фиристодагонро ба хорӣ баранд
فرستادگان را به خواری براند
Ду раҳи сад ҳазор аз ялонро бихонад
دو ره صد هزار از یلان را بخواند
Дар оҳан биёрост сад зиндаи пел
در آهن بیاراست صد زنده پیل
зи тнҷаҳи бурун хайма зад бар ду майл
ز طنجه برون خیمه زد بر دو میل
Бад аз сарфарозони яке кӣна туз
بد از سرفرازان یکی کینه توز
Сипаҳдор ӯ буд номаши мтўз
سپهدار او بود نامش متوز
зи лашкараши нимӣ бадв дод беш
ز لشکرش نیمی بدو داد بیش
зи баҳр набардаш фиристод пеш
ز بهر نبردش فرستاد پیش
Фириста хабари зии сипаҳдори барад
فرسته خبر زی سپهدار برد
Сипаҳбади сабки дасти пайкори барад
سپهبد سبک دست پیکار برد
Биоўрди наздики душмани сипоҳ
بیآورد نزدیک دشمن سپاه
Ба ҷанг андар омад ҳам аз гирди роҳ
به جنگ اندر آمد هم از گرد راه
Тилоияи бузад бар тилоияи нахуст
طلایه بزد بر طلایه نخست
Ба хӯн ҳар сӯй ғарқа шуд бум ва раст
به خون هر سوی غرقه شد بوم و رست
Ба печиш гирифтанд гардони Аннан
به پیچش گرفتند گردان عنان
Сӯии синаҳо рост карда синон
سوی سینه ها راست کرده سنان
ТўгФтии зи баси гирди болоу паст
توگفتی ز بس گرد بالا و پست
Ки ҳомӯн ба гардуни дароварди даст
که هامون به گردون درآورد دست
Яке жарф дарё шуд аз хӯни замин
یکی ژرف دریا شد از خون زمین
Ки бад назд ӯ чашмаи дарёии чин
که بد نزد او چشمه دریای چین
Замонаи заминро ҳаме хӯн гирист
زمانه زمین را همی خون گریست
Ситора надонист рафтан ки чист
ستاره ندانست رفتن که چیست
Гирифтанд зоўли гуруҳ бе шумор
گرفتند زاول گروه بی شمار
Силеҳу сутури андари он кори зор
سلیح و ستور اندر آن کار زار
Чу чархи шаби ороиш аз сар гирифт
چو چرخ شب آرایش از سر گرفت
зи моҳи тамом оина барграфт
ز ماه تمام آینه برگرفت
Фурӯи ҳашт зулфин мишкӣни нигун
فرو هشت زلفین مشکین نگون
зи зар хол зад бар рухи нилгун
ز زر خال زد بر رخ نیلگون
Нафармуди пайкори дигари мтўз
نفرمود پیکار دیگر متوز
Ки шуд гоҳ оварад ва бигузашт рӯз
که شد گاه آورد و بگذشت روز
Ба гардони фарсатони гирди сипоҳ
به گردان فرستان گرد سپاه
Ки доред имшаби шабихуни нигоҳ
که دارید امشب شبیخون نگاه
Камӣни сохт ҳар ҷои болойу шеб
کمین ساخت هر جای بالای و شیب
Сипоҳаши каси он шаб нахуфт аз наҳиф
سپاهش کس آن شب نخفت از نهیب
Ҳамаи шаби зи бими шабихуни мтўз
همه شب ز بیم شبیخون متوز
Ҳаме буд бедор то гашти рӯз
همی بود بیدار تا گشت روز
Чу бозӣ баровард чархи равон
چو بازی برآورد چرخ روان
Ба заррину симини ду гӯии давон
به زرین و سیمین دو گوی دوان
Яке гӯии симини фурӯи баради сар
یکی گوی سیمین فرو برد سر
Дигар гӯй заррин баровард сар
دگر گوی زرین برآورد سر
Ду лашкари синонҳо барафрохтанад
دو لشکر سنان ها برافراختند
Кмингаҳ гирифтанд ва саф сохтанд
کمینگه گرفتند و صف ساختند
Заминро сипеҳр аз гаронии сипоҳ
زمین را سپهر از گرانی سپاه
Надонад ҳаме дошт гуфтӣ нигоҳ
نداند همی داشت گفتی نگاه
Ҷаҳони паҳлавони дръи гардӣ чу гирд
جهان پهلوان درع گردی چو گرد
Бапушед ва бигирифт гурзи набард
بپوشید و بگرفت گرز نبرد
Бар ӯ ҳафтсад сол бигузашта буд
بر او هفتصد سال بگذشته بود
зи гашти сипеҳрӣ куҳан гашта буд
ز گشت سپهری کهن گشته بود
Хурӯшед гуфтои марои хираи хайр
خروشید گفتا مرا خیره خیر
зи биғораҳи душман куҳан хонду пер
ز بیغاره دشمن کهن خواند و پیر
Кунун ба кунам разму кӯшиши зи бен
کنون به کنم رزم و کوشش ز بن
Ки беҳтар кунад кори теғи куҳан
که بهتر کند کار تیغ کهن
Куҳани беҳтар аз ранги ёқӯту зар
کهن بهتر از رنگ یاقوت و زر
Ҳмидўн май аз нави куҳани нектар
همیدون می از نو کهن نیکتر
Марои гашти чарх арча хам дод пушт
مرا گشت چرخ ارچه خم داد پشت
Ҳамон беш зӯрам ба захми дурушт
همان بیش زورم به زخم درشت
Бигуфт ин ва бо лашкар аз чапу рост
بگفت این و با لشکر از چپ و راست
Ба ҷанг омаду гирди кӯшиши бхост
به جنگ آمد و گرد کوشش بخاست
Пар аз бўмҳн шуд саросари ҷаҳон
پر از بومهن شد سراسر جهان
Ситораи ҳувайдоу гардуни ниҳон
ستاره هویدا و گردون نهان
зи бас дар замин аз туфи наъли тоб
ز بس در زمین از تف نعل تاب
Ба дарёии қулзум ба ҷӯш омад об
به دریای قلزم به جوش آمد آب
Ҳаме то ду сад майл дар ки хурӯш
همی تا دو صد میل در که خروش
Фитодӣ ва боз омадӣ бози гӯш
فتادی و باز آمدی باز گوش
Зибри осмонии бад аз тираи гирд
زبر آسمانی بد از تیره گرد
Замини зери дарёи бад аз хӯни мард
زمین زیر دریا بد از خون مرد
Саворон дар он жарфи дарёи навон
سواران در آن ژرف دریا نوان
Чу киштии дирафш аз буриши бодбон
چو کشتی درفش از برش بادبان
Пар аз доми ҳомӯни зи хами каманд
پر از دام هامون ز خم کمند
Ба ҳар доми дармондаи гардӣ ба банд
به هر دام درمانده گردی به بند
Шудаи лаъли гирд аз дами хӯну теғ
شده لعل گرد از دم خون و تیغ
Чу гоҳи шаб аз акси хуршеди меғ
چو گاه شب از عکس خورشید میغ
зи бас кина бади дирафшони зи пел
ز بس کاینه بد درفشان ز پیل
Ҳаме хост оташи зи дарёии нил
همی خاست آتش ز دریای نیل
Сипаҳдор бо гурзу найза ба чанг
سپهدار با گرز و نیزه به چنگ
Пиёдаи ҳамеи тохт ҳар сӯ ба ҷанг
پیاده همی تاخت هر سو به جنگ
Ба ҳар гунбадии ҷусти панҷоҳ гом
به هر گنبدی جست پنجاه گام
Ҳамеи кӯфти гурз ва ҳаме гуфт ном
همی کوفت گرز و همی گفت نام
Гуҳӣ дӯхт бо синаи хартуми пел
گهی دوخت با سینه خرطوم پیل
Гуҳии рехти хӯн ҳамчун дарёии нил
گهی ریخت خون همچون دریای نیل
Чаҳ хайли пиёда чаҳ хайли савор
چه خیل پیاده چه خیل سوار
зи бади хоҳ чандон бияфканад хор
ز بد خواه چندان بیفکند خوار
Ки мари маргро гашти чанголи суст
که مر مرگ را گشت چنگال سست
Шуд аз даст ӯ пеши яздони нахуст
شد از دست او پیش یزدان نخست
Ба дръш дар аз захми мардони ҷанг
به درعش در از زخم مردان جنگ
Ба ҳар ҳалқа дар буд тирии хаданг
به هر حلقه در بود تیری خدنگ
Шулу новаку тир дар мғФрш
شل و ناوک و تیر در مغفرش
Фузуни зонбаҳи мӯии бад бар сараш
فزون زانبه موی بد بر سرش
Киу дашти пари куштаи бади пеш ва пас
که و دشت پر کشته بد پیش و پس
Чунин то шаб аз разми носуди кас
چنین تا شب از رزم ناسود کس
Шаби тира чун шеъри бофандаи гашт
شب تیره چون شعر بافنده گشت
Кабӯду сияҳи бофт бар кӯҳу дашт
کبود و سیه بافت بر کوه و دشت
Мароинро ба зари пуд дар тор зад
مراین را به زر پود در تار زد
Мари онро ба машки об оҳор зад
مر آن را به مشک آب آهار زد
Дар ҷанг ҳар ду сипаҳ шуд фароз
در جنگ هر دو سپه شد فراز
Ба сӯии сипаҳи паҳлавони гашти боз
به سوی سپه پهلوان گشت باز
з хӯн дид ҳар ҷои ҷӯии равон
ز خون دید هر جای جویی روان
Ҳаме ҳар касе гуфт бо паҳлавон
همی هر کسی گفت با پهلوان
Ки фардо агар пешат ояд мтўз
که فردا اگر پیشت آید متوز
Нахустин ҷуз аз ваии зи каси кини мтўз
نخستین جز از وی ز کس کین متوز
Ки солори ин бекарон лашкар ӯст
که سالار این بیکران لشکر اوست
Барин шаҳсаворони ховар сар ӯст
برین شهسواران خاور سر اوست
Дирафшаш наҳангаст ва хуфтон паланг
درفشش نهنگست و خفتان پلنگ
Сиёҳи аспу бргстўони лаъли ранг
سیاه اسپ و برگستوان لعل رنگ
зи пӯлод ва дар ождаҳи мғФрш
ز پولاد و در آژده مغفرش
Прндини нишони бастаи андари сараш
پرندین نشان بسته اندر سرش
Набарда дирафшаши буруни сипоҳ
نبرده درفشش برون سپاه
Бияёд буд ҳар сӯии кӣнаи хоҳ
بیاید بود هر سوی کینه خواه
Бурун омад имрӯзи тунд аз камӣн
برون آمد امروز تند از کمین
Фаровон сарон зад змо бар замин
فراوان سران زد زما بر زمین
Надидем ҷузи ту чунон низ гирд
ندیدیم جز تو چنان نیز گرد
Ба зӯри тану мардӣу дастбурд
به زور تن و مردی و دستبرد
Ҷаҳон паҳлавон гуфт комрўзи ҷанг
جهان پهلوان گفت کامروز جنگ
Чу шуд тез ҷстмш наомад ба чанг
چو شد تیز جستمش نآمد به چنگ
Чу хури теғи рахшони зи тории ниёам
چو خور تیغ رخشان ز تاری نیام
Кашад гардад аз хӯни шаби лаъли фом
کشد گردد از خون شب لعل فام
Ҳар онҷо ки фардо ба чанги ормаш
هر آنجا که فردا به چنگ آرمش
Ба як дам задани зиндаи нгзормш
به یک دم زدن زنده نگذارمش
Вази он сӯи сипаҳ бо мтўзи далер
وز آن سو سپه با متوز دلیر
Сухани ронданд аз сипаҳдори чир
سخن راندند از سپهدار چیر
Ки гуфтанд Гаршосб перасту суст
که گفتند گرشاسب پیرست و سست
Ҷавон кӣ тавонад чунон разми ҷуст
جوان کی تواند چنان رزم جست
Кунун тези дандон тар омад ба ҷанг
کنون تیز دندان تر آمد به جنگ
Ки дандон намондасташ аз баси диранг
که دندان نماندستش از بس درنگ
Куҷои ҷустӣ аз ҷойу ҷустии ситез
کجا جستی از جای و جستی ستیز
Чу оташи бадии тунд ва чун боди тез
چو آتش بدی تند و چون باد تیز
Фикандӣ ба ҳар захми пелии нигун
فکندی به هر زخم پیلی نگون
Бикуштӣ ба ҳар ҳамлаи даҳ тани фузун
بکشتی به هر حمله ده تن فزون
Гирифтӣ дами аспу бФрохтӣ
گرفتی دم اسپ و بفراختی
Ба ҳам бо савораши биндохтӣ
به هم با سوارش بینداختی
Мтўзи ҷафо пеша гуфт ин набард
متوز جفا پیشه گفت این نبرد
Ҳамаи сахт аз он бод будасту гирд
همه سخت از آن باد بودست و گرد
Чу гардад шаб аз тирагии нои умед
چو گردد شب از تیرگی نا امید
Сипедаи براردи дирафши сипед
سپیده برآرد درفش سپید
Ману гурзу Гаршосбу овардгоҳ
من و گرز و گرشاسب و آوردگاه
Сараш бар синон оварам пеши шоҳ
سرش بر سنان آورم پیش شاه