Ба Эрони сӯии шоҳ бо Фрҳӣ

به ایران سوی شاه با فرهی

Чу омад ба шоҳи каёни огаҳӣ

چو آمد به شاه کیان آگهی

Пазира шудаш манзилӣ беш ва кам

پذیره شدش منزلی بیش و کم

Нишаст аз бар тахт бо ӯ ба ҳам

نشست از بر تخت با او به هم

Бабўсед ва пурсед чизе ки дид

ببوسید و پرسید چیزی که دید

Сипаҳбад ҳаме гуфту шаҳ зу шунид

سپهبد همی گفت و شه زو شنید

Пас он чарми патёраи коўрдаҳ буд

پس آن چرم پتیاره کآورده بود

Биоўрду шоҳу сипаҳро намӯд

بیآورد و شاه و سپه را نمود

Киӣ бади ду сар бар вай ва ҳашт пой

کهی بد دو سر بر وی و هشت پای

Ки даҳ зиндаи пелаши набардии зи ҷой

که ده زنده پیلش نبردی ز جای

Ҳамаи коми дандони пелу наҳанг

همه کام دندان پیل و نهنگ

Ҳамаи панҷаи чанголи шеру паланг

همه پنجه چنگال شیر و پلنگ

Азу хира шуд шоҳ бо ҳар ки буд

ازو خیره شد شاه با هر که بود

Ҳаме ҳар касе паҳлавонро ситуд

همی هر کسی پهلوان را ستود

Фиканданд бар даргаи шаҳриёр

فکندند بر درگه شهریار

Бар ӯ мардум анбӯҳ шуд сад ҳазор

بر او مردم انبوه شد صد هزار

Пас аз паҳлавон боз пурсед шоҳ

پس از پهلوان باز پرسید شاه

Ки чун тнҷаҳи кундӣу барадии сипоҳ

که چون طنجه کندی و بردی سپاه

Чаро кардӣ ободи бор дигар

چرا کردی آباد بار دگر

Чунин дод посухи яли пурҳунар

چنین داد پاسخ یل پرهنر

Ки ҳангоми заҳҳоки гетии ситон

که هنگام ضحاک گیتی ستان

Ниҳодами яке шаҳр чун систон

نهادم یکی شهر چون سیستان

Ншоистӣ акнӯн ки шоҳӣ турост

نشایستی اکنون که شاهی تراست

Шудӣ шаҳрӣ аз банда бо хоки рост

شدی شهری از بنده با خاک راست

Чу пӯлӣаст зии он ҷаҳони ин ҷаҳон

چو پولی است زی آن جهان این جهان

Дар ӯ умри мо роҳ ва мо корвон

در او عمر ما راه و ما کاروان

Чу аз баҳрами он ков шуд обод дошт

چو از بهرم آن کاو شد آباد داشت

Ба дигари каси обод бояд гузошт

به دیگر کس آباد باید گذاشت

Пас аз ганҷи тнҷаҳ сухан кард ёд

پس از گنج طنجه سخن کرد یاد

Ҳар онч аз раҳ оварад шаҳро бидод

هر آنچ از ره آورد شه را بداد

НпзрФти шаҳ зон ҳамаи ҳеҷ чиз

نپذرفت شه زان همه هیچ چیز

Дигар чиз бахшедаш аз ганҷ низ

دگر چیز بخشیدش از گنج نیز

Аз он пас яке маи зи шодӣ ва май

از آن پس یکی مه ز شادی و می

Биёсуд бо ваии ҷаҳондор кӣ

بیاسود با وی جهاندار کی

Ҳамеи хост косўдаҳ гардад зи ранҷ

همی خواست کآسوده گردد ز رنج

Ки то рафт зии тнҷаҳи бади соли панҷ

که تا رفت زی طنجه بد سال پنج

Чу шуд чеҳраи адҳами шаби сипед

چو شد چهره ادهم شب سپید

Ба зарбафт рӯзаш бапушед шед

به زربفت روزش بپوشید شید

Сар ма расед аз Наримони пагоҳ

سر مه رسید از نریمان پگاه

Ду нома ба назд сипаҳдору шоҳ

دو نامه به نزد سپهدار و شاه

Басӣ офарин кард бар шоҳ ва дод

بسی آفرین کرد بر شاه و داد

Басии буйа паҳлавон карда ёд

بسی بویه پهلوان کرده یاد

Чу бархонад номаи яли номҷўӣ

چو برخواند نامه یل نامجوی

Баранд аз ду дида ба рух бар ду ҷӯй

براند از دو دیده به رخ بر دو جوی

Шудаш мӯии кофурӣ аз ашки пар

شدش موی کافوری از اشک پر

Чу бар шФшаҳи сими хўшоб дар

چو بر شفشه سیم خوشاب در

Бидонаст шаҳи корзў роз кард

بدانست شه کآرزو راز کرد

Дигар рӯзи кори раҳаш соз кард

دگر روز کار رهش ساز کرد

зи ганҷаши басии гӯнаи гаван ҳадя дод

ز گنجش بسی گونه گون هدیه داد

Сӯй систонаш фиристод шод

سوی سیستانش فرستاد شاد

Наримон чу зоин муждаи огоҳи гашт

نریمان چو زاین مژده آگاه گشت

Зад ойину гунбади ҳамаи кӯҳу дашт

زد آیین و گنبد همه کوه و دشت

Замини ранги боғ баҳорон гирифт

زمین رنگ باغ بهاران گرفت

Ҳаво аз дирами рез борон гирифт

هوا از درم ریز باران گرفت

зи дебо ту гуфтӣ бар он шаҳр бар

ز دیبا تو گفتی بر آن شهر بر

Бгстрд ҳамвора симурғи пар

بگسترد همواره سیمرغ پر

Ду фарсанги бади лашкари ороста

دو فرسنگ بد لشکر آراسته

Ғўи кӯс ва ноӣ аз ҷаҳони хостаҳ

غو کوس و نای از جهان خاسته

Пиёдаи зи ду сӯаши девори баст

پیاده ز دو سوش دیوار بست

Сипар дар сипари теғу найза ба даст

سپر در سپر تیغ و نیزه به دست

БроФкндаҳ бар пел бар хайли хайл

برافکنده بر پیل بر خیل خیل

Чаҳ бргстўон ва чаҳ дебои ҷалил

چه برگستوان و چه دیبا جلیل

Миёни андари оростаи пели сом

میان اندر آراسته پیل سام

Ба дебои чинӣу заррини стом

به دیبای چینی و زرین ستام

Бар ӯ сом бар китфи кўболи хеш

بر او سام بر کتف کوبال خویش

Зира аз пасу гурз ва хуфтонаш пеш

زره از پس و گرز و خفتانش پیش

Дирафши Наримони зи болои сар

درفش نریمان ز بالای سر

Фрўҳштаҳ аз пели гурзу сипар

فروهشته از پیل گرز و سپر

Наримони зи пас бо ҳамаи сарварон

نریمان ز پس با همه سروران

Табираи занони пешу ромишгарон

تبیره زنان پیش و رامشگران

Хазон ва баҳорӣаст гуфтӣ ба ҳам

خزان و بهاریست گفتی به هم

зи динор боридан ва аз дирам

ز دینار باریدن و از درم

Чу омад ба танагии сипаҳдори шер

چو آمد به تنگی سپهدار شیر

Сабки сом гирд омад аз пели зер

سبک سام گرد آمد از پیل زیر

Гирифташ ба бар паҳлавон гузин

گرفتش به بر پهلوان گزین

Наримони фархундаро ҳамчунин

نریمان فرخنده را همچنین

Ҳама роҳ буданд бо май ба даст

همه راه بودند با می به دست

Шуданд андари айвон ба ҳам шоду маст

شدند اندر ایوان به هم شاد و مست

Биёсуд ҳар каси зи шодӣу ком

بیاسود هر کس ز شادی و کام

зи кафи паҳлавон низ наниҳод ҷом

ز کف پهلوان نیز ننهاد جام

Ҳар онч аз раҳ оварад бади ном ро

هر آنچ از ره آورد بد نام را

Саросар бубахшед мари сом ро

سراسر ببخشید مر سام را

Сипоси ҷҳонбони басӣ ёд кард

سپاس جهانبان بسی یاد کرد

Ки ҷонаш ба дидор ӯ шод кард

که جانش به دیدار او شاد کرد

Дилу рой аз он пас барафрӯхташ

دل و رای از آن پس برافروختش

Шикор ва саворӣ биёмухташ

شکار و سواری بیاموختش

Бидон гуҳ ки солаши даҳ ва чор шуд

بدان گه که سالش ده و چار شد

Савору далеру саф овор шуд

سوار و دلیر و صف آوار شد

Ба ҳам барзадии лашкарӣ дар набард

به هم برزدی لشکری در نبرد

Рабӯдӣ ба найзаи зи зини кӯҳаи мард

ربودی به نیزه ز زین کوهه مرد

Бадии пел дар сафи кини ром ӯ

بدی پیل در صف کین رام او

Шудӣ ғарқаи ғаввос дар ҷом ӯ

شدی غرقه غواص در جام او