Чу глрх ба поён на баради моҳ

چو گلرخ به پایان نُه بُرد ماه

Наоне ситора ҷудо шуд зи моҳ

نهانی ستاره جدا شد ز ماه

Писари зоди яке ки гуфтяш меҳр

پسر زاد یکی که گفتیش مهر

Фурӯд омад андари канор аз сипеҳр

فرود آمد اندر کنار از سپهر

Ба хӯбии парӣ ва , ба покии ҳунар

به خوبی پریّ و ، به پاکی هنر

Ба пайкари сурӯш ва , ба чеҳраи падар

به پیکر سروش و ، به چهره پدر

Дилу ҷони ҷами гашти азуи шодком

دل و جان جم گشت ازو شادکام

Ниҳоди он длФрўзро тӯри ном

نهاد آن دلفروز را تور نام

Шаҳи зобулаш пӯр хондӣ ҳаме

شه زابلش پور خواندی همی

з шодӣ бирав ҷон фишондӣ ҳаме

ز شادی برو جان فشاندی همی

Чу болиду солаши даҳ ва панҷ шуд

چو بالید و سالش ده و پنج شد

Бузургӣу фарҳангро ганҷ шуд

بزرگی و فرهنگ را گنج شد

Чунон шуд бар авранги хӯбӣу зеб

چنان شد بر اورنگ خوبی و زیب

Ки шуд ҳар кас аз диданаши ношикеб

که شد هر کس از دیدنش ناشکیب

Нигор ҷами онкў ба ҳар ҷойгоҳ

نگار جم آنکو به هر جایگاه

Бидидӣу зӣ тӯр кардӣ нигоҳ

بدیدیّ و زی تور کردی نگاه

Ҳаме гуфт кин тӯр фарзанд ӯст

همی گفت کاین تور فرزند اوست

Азуи зод зеро ҳамонанд ӯст

ازو زاد زیرا همانند اوست

Агрчнд пинҳон кунад марди роз

اگرچند پنهان کند مرد راز

Падеди орадаши рӯзгори дароз

پدید آردش روزگار دراز

Сухани кони гузашт аз забони ду тан

سخن کان گذشت از زبان دو تن

Пароканда шуд бар сари анҷуман

پراکنده شد بر سر انجمن

Бишуд фоши аҳволи шоҳи ҷаҳон

بشد فاش احوال شاه جهان

Ба пеши маон ва ба пеш кион

به پیش مِهان و به پیش کِهان

Чу бишунид зобули шаҳи ин гуфтугӯӣ

چو بشنید زابل شه این گفتگوی

Ба ҷам гуфт ҳони чораи хеши ҷӯй

به جم گفت هان چارهٔ خویش جوی

Гар он мори китфи аҳримани чеҳраи мард

گر آن مار کتف اهرمن چهره مرد

Бидонад , براردи зи ман вази ту гирд

بداند، برآرد ز من وز تو گرد

Сари ман зи баҳри ту аз пеши гир

سر من ز بهر تو از پیش گیر

Ғам ман махӯр ту сари хеши гир

غم من مخور تو سر خویش گیر

Ҳаме то буд ҷон , тавон ёфт чиз

همی تا بود جان، توان یافت چیز

Чу ҷон шуд , нир зад ҷаҳони як пашиз

چو جان شد ، نیرزد جهان یک پشیز

Брорости ҷами зуди роҳи гриғ

برآراست جم زود راه گریغ

Шабии ҷусти торику дорандаи меғ

شبی جُست تاریک و دارنده میغ

Шабӣ ҳамчун бар рӯй деви сиёҳ

شبی همچون بر روی دیو سیاه

Фишондаи даму дӯди дӯди дӯзахи гуноҳ

فشانده دم و دود دوزخ گناه

Нагуфт инчи касро вазони буми зуд

نگفت ایچ کس را وزان بوم زود

Ба Ҳиндӯстон рафт ва як чанд буд

به هندوستان رفت و یک چند بود

Взонҷои сӯии марз чин баркашид

وزانجا سوی مرز چین برکشید

Шунидаст ҳаркас казон пас чаҳ дид

شنیدست هرکس کزان پس چه دید

Чунин омад аз гуфта бостон

چنین آمد از گفتهٔ باستان

Вази он кои гуҳ аз рози ин достон

وز آن کآ گه از راز این داستان

Ки заҳҳок ногуҳ гирифташ ба чин

که ضحاک ناگه گرفتش به چین

Ба арра ба ду ним кардаш ба кин

به ارّه به دو نیم کردش به کین

зи куштанаш чун ёфт ҷуфти огаҳӣ

ز کشتنش چون یافت جفت آگهی

Камони гашташ аз дарди сарви сеӣ

کمان گشتش از درد سرو سهی

Гирифташ самани чину пӯлоди ҷӯш

گرفتش سمن چین و پولاد جوش

Ду бодоми ашк ва ду марҷони хурӯш

دو بادام اشک و دو مرجان خروش

Ба пилстаҳи сунбули ҳаме даста кард

به پیلسته سنبل همی دسته کرد

Ба дар бози пилстаҳро хаста кард

به دُر باز پیلسته را خسته کرد

Ба як моҳ чун як шабаҳ моҳ шуд

به یک ماه چون یک شبه ماه شد

Ки сими рангаш кам аз коҳ шуд

کُه سیم رنگش کم از کاه شد

Шабу рӯз бехобу хури зистӣ

شب و روز بی خواب و خور زیستی

Замонӣ набӯдӣ ки нагиристӣ

زمانی نبودی که نگریستی

Саранҷоми мари хештанро ба заҳр

سرانجام مر خویشتن را به زهر

Бикушт аз паии ҷуфту бедоди даҳр

بکشت از پی جفت و بیداد دهر

Ҷаҳон чаҳора созӣаст бетарсу бок

جهان چاره سازیست بی ترس و باک

Ба ҷони бурдани мосташи чораи пок

به جان بردن ماستش چاره پاک

Яке чораи ҳзмони намояди ҳаме

یکی چاره هزمان نماید همی

Бидон чораи мон ҷон рибоед ҳаме

بدان چاره مان جان رباید همی

Якеро ба захм ар ба ранҷу ниёз

یکی را به زخم ار به رنج و نیاز

Якеро ба заҳр ар ба дарду гудоз

یکی را به زهر ار به درد و گداز

На морост бар чора ӯ бсич

نه ماراست بر چارهٔ او بسیچ

На ӯ рост аз ҷони мо боки ҳеҷ

نه او راست از جان ما باک هیچ

Ббди тӯр азон пас яке бе ҳам?ил

ببد تور ازان پس یکی بی همال

Барафрӯхт он хусравии шоху бол

برافروخت آن خسروی شاخ و بال

Ба майдони мардии зи мардони гирд

به میدان مردی ز مردان گرد

Бар аспи ҳунари гӯии мардии бабрад

بر اسپ هنر گوی مردی ببرد

Шаҳ аш дод маншури шоҳӣу чиз

شه اش داد منشور شاهی و چیز

Ҳам аз тухми хешаш занӣ дод низ

هم از تخم خویشش زنی داد نیز

Писари бадаш азон зани яке маи нажод

پسر بدش ازان زن یکی مه نژاد

Ббди шоду шидшби номаши ниҳод

ببد شاد و شیدسب نامش نهاد

Бад-ӣни гашти ахтар чу чанде баранд

بدین گشت اختر چو چندی براند

з гетӣ бишуд тӯр ва шидсб монад

ز گیتی بشد تور و شیدسب ماند

Биболед ва чун сарв боло гирифт

ببالید و چون سرو بالا گرفت

Ҳунармандӣу ном воло гирифт

هنرمندی و نام والا گرفت

эй сипеҳрии бгстрдаҳи пар

همای سپهری بگسترده پر

Ҳаме дошт бар сараши сояи зи фар

همی داشت بر سرش سایه ز فر

зи зобули шаҳ ахтар бипардохт рахт

ز زابل شه اختر بپرداخت رخت

Бадв таҳта дод ва ба шидспи тахт

بدو تخته داد و به شیدسپ تخت