Аз он пас чу рӯзи даҳум буд хост
از آن پس چو روز دهم بود خواست
Хӯриш орзӯ кард ва бинишаст рост
خورش آرزو کرد و بنشست راست
Бихӯрад андакии вази хӯриши бозмонд
بخورد اندکی وز خورش بازماند
Сабки сомро бо Наримон бихонад
سبک سام را با نریمان بخواند
Чунин гуфт каз баҳри захмами замон
چنین گفت کز بهر زخمم زمان
Кушояд кунун марги тир аз камон
گشاید کنون مرگ تیر از کمان
Бӯед аз паии ҷони ғамгини ман
بوید از پی جان غمگین من
Як имрӯзи ҳарду ба болини ман
یک امروز هردو به بالین من
Магар кам равон чун ҳаросон шавад
مگر کم روان چون هراسان شود
Ба рӯй шумо маргам осон шавад
به روی شما مرگم آسان شود
Бигуфт ин ва аз дидаи оби дареғ
بگفت این و از دیده آب دریغ
Баборед чун жолаи боради зи меғ
ببارید چون ژاله بارد ز میغ
Дамаш ҳар замони гашти кӯтоҳ тар
دمش هر زمان گشت کوتاه تر
Дилаш зон дигар гетии огоҳ тар
دلش زان دگر گیتی آگاه تر
Ба лаби бод сардӣ баровард ва гуфт
به لب باد سردی برآورد و گفت
Ки эй поки додар беёру ҷуфт
که ای پاک دادار بی یار و جفت
Ҷаҳонро ҷаҳондору яздони тӯй
جهان را جهاندار و یزدان توی
Бароранда чархи гардони тӯй
برآرنده چرخ گردان توی
Замин ва замон карда тести рост
زمین و زمان کرده تست راست
Барону барӣн подшоиӣ турост
برآن و براین پادشایی تراست
Ҳамаи подшоҳон ба ту зинда анд
همه پادشاهان به تو زنده اند
Тӯии Подшаҳи дигарон банда анд
توی پادشه دیگران بنده اند
Ба ту ҳам ба пайғамбарони ту пок
به تو هم به پیغمبران تو پاک
Гўоиии даҳуми тарсам аз тесту бок
گوایی دهم ترسم از تست و باک
Пушаймонам аз ҳарчӣ кардам гуноҳ
پشیمانم از هرچه کردم گناه
Бибахшоӣ ва назд худами даҳ паноҳ
ببخشای و نزد خودم ده پناه
Чу гуфт ин сухани ҷон ба яздони супурд
چو گفت این سخن جان به یزدان سپرد
Гирифтанд зории бузургону хирад
گرفتند زاری بزرگان و خرد
Аз айвон ба кайвони баромади хурӯш
از ایوان به کیوان برآمد خروش
Зибри зон фиғон хосту зи шаҳри ҷӯш
زبر زآن فغان خاست و ز شهر جوش
Бар он хонаи поки оташ андар заданд
بر آن خانه پاک آتش اندر زدند
Ҳамаи коху гулшан ба ҳам барзаданд
همه کاخ و گلشن به هم برزدند
Дилу ҷони ҳаркаси чунон ғам гирифт
دل و جان هرکس چنان غم گرفت
Ки моҳӣ ба дарёб мотам гирифт
که ماهی به دریاب ماتم گرفت
Ҳавои зошки мурғони пар аз жола шуд
هوا زاشک مرغان پر از ژاله شد
Ки аз бонги нахчир пурнола шуд
که از بانگ نخچیر پرناله شد
Ҳамон рӯз бигирифт низ офтоб
همان روز بگرفت نیز آفتاب
Намӯд абр аз он пай ба борони шитоб
نمود ابر از آن پی به باران شتاب
Ба ҳар гӯшае гиря эй хостаҳ
به هر گوشه ای گریه ای خاسته
Ба ҳар хонае шевани ороста
به هر خانه ای شیون آراسته
Занони рухи занони бонгу зории кунон
زنان رخ زنان بانگ و زاری کنان
Кунони мӯяу мӯии мишкӣни кунон
کنان مویه و موی مشکین کنان
Ба фундуқи ду гулнор карда Фкор
به فندق دو گلنار کرده فکار
Ба дар аз ду пилстаҳи шӯён нигор
به در از دو پیلسته شویان نگار
Бузургони ҳама дар сиёҳу кабӯд
بزرگان همه در سیاه و کبود
зи ду дидаи абр аз ду рух карда равад
ز دو دیده ابر از دو رخ کرده رود
Сиришки ҳамаи лаълу рухсори зард
سرشک همه لعل و رخسار زرد
Бар аз захми нилӣу лаби лоҷувард
بر از زخم نیلی و لب لاجورد
Бурӣдаи дами асп беш аз ҳазор
بریده دم اسپ بیش از هزار
Нигун карда зину олати корзор
نگون کرده زین و آلت کارزار
зи хӯни пушти сандӯқи пелони бунафш
ز خون پشت صندوق پیلان بنفش
Шикастаи табираи даридаи дирафш
شکسته تبیره دریده درفش
Уқобону бозон раҳо карда пок
عقابان و بازان رها کرده پاک
Бар юзу пелони пар аз гирду хок
بر یوز و پیلان پر از گرد و خاک
Дар айвонаши бурданд бар тахти зар
در ایوانش بردند بر تخت زر
Бпўшидаҳ хуфтону бастаи камар
بپوشیده خفتان و بسته کمر
Яке гурз бар китфу теғи охта
یکی گرز بر کتف و تیغ آخته
Дирафшаши фарози сари афрохта
درفشش فراز سر افراخته
Ба бргстўони бораи пешаши бпоӣ
به برگستوان باره پیشش بپای
Бирав ҳаркасӣ гашта зорӣ физой
برو هرکسی گشته زاری فزای
Ҳаме гуфт сом эй яли сарфароз
همی گفت سام ای یل سرفراز
Бирафтӣ чунон кат набинем боз
برفتی چنان کت نبینیم باز
Дирафшони маӣ будӣ аз ростӣ
درفشان مهی بودی از راستی
Чу гаштӣ тамом омадат костӣ
چو گشتی تمام آمدت کاستی
Набӯд аз ту наздиктар кас дигар
نبود از تو نزدیکتر کس دگر
Кунун аз туам нест каси давртар
کنون از توام نیست کس دورتر
Ба ту шодтар ман бидам зонҷмн
به تو شادتر من بدم زانجمن
Касе нест ғамгинтар акнӯн зи ман
کسی نیست غمگین تر اکنون ز من
Бибастӣ дар бор чун бар сипоҳ
ببستی در بار چون بر سپاه
Шудӣ сӯии он бартарин ҷойгоҳ
شدی سوی آن برترین جایگاه
Ҳамоно ки дар хоби хуши рафта Эй
همانا که در خواب خوش رفته ای
Чаҳ хобӣ ки то ҷовдони хуфта Эй
چه خوابی که تا جاودان خفته ای
Наримон ҳаме гуфт зор эй далер
نریمان همی گفت زار ای دلیر
Каҷоти он дилу зӯру бозуии чир
کجات آن دل و زور و بازوی چیر
Каҷоти он савории васфи сохтан
کجات آن سواری وصف ساختن
Каҷоти он ба ҳар кишварӣ тохтан
کجات آن به هر کشوری تاختن
Ҷаҳони гаштӣу ранҷи бардоштӣ
جهان گشتی و رنج برداشتی
Чу ганҷати бинбошти бгзоштӣ
چو گنجت بینباشت بگذاشتی
Ҳамаи кишварат каз ту обод шуд
همه کشورت کز تو آباد شد
Ба боди пасини даст бо бод шуд
به باد پسین دست با باد شد
Кион сӯй фармонат доранд чашм
کهان سوی فرمانت دارند چشم
Чаҳ будат ки бо мо ба ҷангӣу хашм
چه بودت که با ما به جنگی و خشم
На дар базми динори бории ҳаме
نه در بزم دینار باری همی
На дар разми ханҷари гузории ҳаме
نه در رزم خنجر گزاری همی
Намӯдӣ ба ҳар кишвари ойини хеш
نمودی به هر کشور آیین خویش
Кашидӣ з ҳар душмании кини хеш
کشیدی ز هر دشمنی کین خویش
Кунун бози разм аз чаҳ оростӣ
کنون باز رزم از چه آراستی
Ки аспу силеҳу камари хостӣ
که اسپ و سلیح و کمر خواستی
Ба ҳинд ар ба чини баради хоҳии сипоҳ
به هند ار به چین برد خواهی سپاه
Ки бар ма кашидӣ дирафши сиёҳ
که بر مه کشیدی درفش سیاه
Бадӣ аз дилу дасти дарёу меғ
بدی از دل و دست دریا و میغ
Яке мушти хокӣ кунун эй дареғ
یکی مشت خاکی کنون ای دریغ
Дариғо тиҳӣ аз ту Зобулстон
دریغا تهی از تو زابلستان
Дариғо ҷаҳон бе ту кишвари ситон
دریغا جهان بی تو کشور ستان
Дариғо ки бадхоҳи дилшоди гашт
دریغا که بدخواه دلشاد گشت
Дариғо ки ранҷати ҳамаи боди гашт
دریغا که رنجت همه باد گشت
Ҳаме гиряд абр аз дареғат ба меҳр
همی گرید ابر از دریغت به مهر
Салби ҳам ба сукет сияҳ кард чеҳр
سلب هم به سوکت سیه کرد چهر
Кас аз марг нарасад ба мардӣу фар
کس از مرگ نرسد به مردی و فر
Куҷои ту нрстӣ ба чандини ҳунар
کجا تو نرستی به چندین هنر
Чу шеван аз андозаи бгзоштнд
چو شیون از اندازه بگذاشتند
Пас онгоҳаш аз тахт бардоштанд
پس آنگاهش از تخت برداشتند
Ба машк ва гулобаш бишустанд пок
به مشک و گلابش بشستند پاک
Спрдндш андар ситудон ба хок
سپردندش اندر ستودان به خاک
Ббснд аз он пас буриши роҳи бор
ببسند از آن پس برش راه بار
Набад паҳлавон гуфтӣ аз беху бор
نبد پهلوان گفتی از بیخ و بار
Чунинаст гетии зи наздику давр
چنینست گیتی ز نزدیک و دور
Гуҳии сӯгу мотами гуҳии базму сур
گهی سوگ و ماتم گهی بزم و سور
Ба кирдор дарёст каз вай ба чанг
به کردار دریاست کز وی به چنگ
Яке дар дорад яке регу санг
یکی در دارد یکی ریگ و سنگ
Саранҷом аз ӯ эминӣ нест рӯй
سرانجام از او ایمنی نیست روی
Ки ҳар каши пурситади бимирад дар ӯй
که هر کش پرستد بمیرد در اوی
Чу поеи ту эй пери мондаи шигифт
چو پایی تو ای پیر مانده شگفت
Ки борат шуд ва корвон барграфт
که بارت شد و کاروان برگرفت
Ба перӣ чаро гашти ози ту беш
به پیری چرا گشت آز تو بیش
Ҷавонони нигар чанд рафтанди пеш
جوانان نگر چند رفتند پیش
Туро онкӣ шуд гӯш дорад ҳаме
ترا آنکه شد گوش دارد همی
Вазови дили турои ёди норади ҳаме
وزاو دل ترا یاد نارد همی
Чу ҳамроҳ шуд тӯшаи соз ва моиаст
چو همراه شد توشه ساز و مایست
Ки давраст раҳи ваз шудан чора нест
که دورست ره وز شدن چاره نیست
Дарин раҳи мадони тӯшау бори нек
درین ره مدان توشه و بار نیک
Ба аз дониши неку кирдори нек
به از دانش نیک و کردار نیک
Аз ин гетӣ ар поку донои шӯй
از این گیتی ار پاک و دانا شوی
Ба ҳар гомии онҷои тавонои шӯй
به هر گامی آنجا توانا شوی
Ки нодони бад онҷоӣ хорасту зишт
که نادان بد آنجای خوارست و زشت
Шаҳ онҷост дарвеши некӯи сиришт
شه آنجاست درویش نیکو سرشت
Ба донои ин раҳ ба ҷое барӣ
به دانایی این ره به جایی بری
Ба бе донишии ҳеҷ раҳ насипарӣ
به بی دانشی هیچ ره نسپری