Бадв гуфт каз бадгумони бргсл

بدو گفت کز بدگمان برگسل

Ба андеша бедор кун чашму дил

به اندیشه بیدار کن چشم و دل

Чу дониши надорӣ ба кории дарун

چو دانش نداری به کاری درون

Набошад турои чора аз раҳнамӯн

نباشد ترا چاره از رهنمون

Ту даргоҳи шоҳони ндидстии инч

تو درگاه شاهان ندیدستی ایچ

Шинави панди пас кор рафтани бсич

شنو پند پس کار رفتن بسیچ

Бар ин ҷаҳон дод даҳ подшост

بر این جهان داد ده پادشاست

Дигар мардуми поки донои рост

دگر مردم پاک دانای راست

з ҳар дарга онаст бшкўаҳ тар

ز هر درگه آنست بشکوه‌تر

Ки аз номдорони пари анбӯҳ тар

که از نامداران پُر انبوه تر

Ба даргоҳи шаҳи номдорон бас анд

به درگاه شه نامداران بس‌اند

Чу ту на валикини саворон бас анд

چو تو نه ولیکن سواران بس اند

Бидон каз ҳамаи чизҳо ошкор

بدان کز همه چیزها آشکار

Бигардади сабктар дили шаҳриёр

بگردد سبکتر دل شهریار

Дам подшоҳон умедасту бим

دَم پادشاهان امیدست و بیم

Якеро сумум ва дигарро насим

یکی را سموم و دگر را نسیم

Чу чархаст кирдорашони грдгрд

چو چرخست کردارشان گردگرد

Яке шод азишон яке пари зи дард

یکی شاد ازیشان یکی پر ز درد

Чу рафтӣ бар шаҳ парастанда бош

چو رفتی بر شه پرستنده باش

Камари бастаи фурмонашро банда бош

کمر بسته فرمانش را بنده باش

Чунон кун ки ҳаркас ки наздик ӯст

چنان‌کن که‌هرکس‌که نزدیک اوست

Ба родӣ шавад бо ту длсўзўи дӯст

به رادی شود با تو دلسوزو دوست

Агар чаҳ надории гунаҳ назд шоҳ

اگر چه نداری گنه نزد شاه

Чунон бош пешаш ки мрдгноаҳ

چنان باش پیشش که مردگناه

Ба ҳар кор бар вай далерӣ макун

به هر کار بر وی دلیری مکن

Магӯ пеш ӯ чун ҳамалони сухан

مگو پیش او چون همالان سخن

Бипарҳез азу бар бад оростан

بپرهیز ازو بر بد آراستن

Ҳам аз орзӯии касон хостан

هم از آرزوی کسان خواستن

Агар чанд густох дорадат пеш

اگر چند گستاخ داردت پیش

Чунон тарси азу каз бидонадяши хеш

چنان ترس ازو‌کز بداندیش خویش

Манеҳ пеш ӯ дар гуҳи хашми пой

منه پیش او در گه خشم پای

Чу хашм аз ту дорад ту пӯзиш намой

چو خشم از تو دارد تو پوزش نمای

Зӣонаш махоҳ аз паии суди кас

زیانش مخواه از پی سود کس

Ба кораши даруни ростии ҷӯйу бас

به کارش درون راستی جوی و بس

зи кирдори гуфтор бар магзарон

ز کردار گفتار بر مگذران

Магӯ ончии дониши надорӣ дар он

مگو آنچه دانش نداری در آن

Ба некиаш дори сесад сипос

به نیکی‌اش دار سیصد سپاس

Ҳам андаки диҳиш зу фаровони шинос

هم اندک دهش زو فراوان شناس

Ба хубонаш бар дидаи мгмори ҳеҷ

به خوبانش بر دیده مگمار هیچ

Вазони раҳ ки фармӯда бошад мапӣч

وزان ره که فرموده باشد مپیچ

Чу чизяши хоҳӣу надиҳади мтоб

چو چیزیش خواهی و ندهد متاب

Мабар ботши хашмаш аз рӯяти об

مبر بآتش خشمش از رویت آب

Ҳамаи хуйу кирдор ӯро стоӣ

همه خوی و کردار او را ستای

Ҳамон душманашро накӯҳиш физой

همان دشمنش را نکوهش فزای

Ба дили дӯстони варои дори дӯст

به دل دوستان ورا دار دوست

Махоҳ азбни онро ки бадхоҳ ӯст

مخواه ازبن آن را که بدخواه اوست

зи сустии мадонгар буд неки мард

ز سستی مدان گر بود نیک مرد

Ки донад чўникии бадии низкрд

که داند چونیکی بدی نیزکرد

Мубини нармии пушти шамшери тез

مبین نرمی پشت شمشیر تیز

Гузораши нигари гоҳи хашму ситез

گذارش نگر گاه خشم و ستیز

Ту аз бурдборон ба дили тарси дор

تو از بردباران به دل ترس دار

Ки аз тунд дар кини бтар бурдбор

که از تند در کین بتر بردبار

Магардон дурӯғ ончӣ гуяд сухан

مگردان دروغ آنچه گوید سخن

Ваз ончат бипурсад ниҳон зу макун

وز آنچت بپرسد نهان زو مکن

?герати чизеи андари хури шаҳриёр

گرت چیزی اندر خور شهریار

Фузӯнӣ буд ва ояд ӯро ба кор

فزونی بود و آید او را به کار

Бадви бахш ҳар чанд доряши дӯст

بدو بخش هر چند داریش دوست

Ки низ ончии алФғдӣ аз ҷоҳ ӯст

که نیز آنچه الفغدی از جاه اوست

Набояд шуд аз хандаи шаҳи далер

نباید شد از خنده شه دلیر

На хндсти дандони намӯдани зи шер

نه خندست دندان نمودن ز شیر

Чу дарёи намоядат дар хўшоб

چو دریا نمایدت دُرّ خوشاب

Ҳамеи ҷӯй дару ҳамеи тарс аз об

همی جوی دُرّ و همی ترس از آب

Агар чаҳ парастии варо бе шумор

اگر چه پرستی ورا بی شمار

Бирав бар макун ноз ва кашӣ меар

برو بر مکن ناز و کشی میار

Ки гар хоҳад ӯ чун ту ёбад басӣ

که گر خواهد او چون تو یابد بسی

Диҳад ҷойу ҷоҳат ба дигар касе

دهد جای و جاهت به دیگر کسی

Мазан фоли бади пешаш аз ҳеҷ сон

مزن فال بد پیشش از هیچ سان

Баду нек розаш магӯ бо касон

بد و نیک رازش مگو با کسان

Ҳар он гуҳ ки коряти фармӯдаи шоҳ

هر آن گه که کاریت فرموده شاه

Дар он вақти ҳеҷ орзӯ зу махоҳ

در آن وقت هیچ آرزو زو مخواه

Чунонаш намой аз дили роҳи ҷӯй

چنانش نمای از دل راه جوی

Ки азуии тўгирии ҳамеи ранги вбўӣ

که ازوی توگیری همی رنگ وبوی

Ба нахчиргоҳу сафи разму кин

به نخچیرگاه و صف رزم و کین

Магарад аз буриши даври гомии замин

مگرد از برش دور گامی زمین

Гар аз ҷоҳ бошӣ сари анҷуман

گر از جاه باشی سَرِ انجمن

Ту он ҷоҳи азуи дон , на аз хештан

تو آن جاه ازو دان، نه از خویشتن

Чу фарҳангии омӯзиаш нарм бош

چو فرهنگی آموزی اش نرم باش

Ба гуфтор бо шарм ва озарм бош

به گفتار با شرم و آزرم باش

Бидон то ту бо базм бошӣу сур

بدان تا تو با بزم باشی و سور

Магарад аз парастидани шоҳи давр

مگرد از پرستیدن شاه دور

Чу наздаш буи баста кун чашми вгўш

چو نزدش بوی بسته‌کن چشم‌وگوش

Бирав ҷуз ба нармӣ забонӣ макуш

برو جز به نرمی زبانی مکوش

Зксҳои ӯ бади марони пеши ӯй

زکس های او بد مران پیش اوی

Суханҳо ҷзони каши хуши омдмгўӣ

سخن‌ها جزآن کش خوش آمدمگوی

Раҳеу аспу ороишу фаршу соз

رهی‌و اسپ‌و‌ آرایش‌و فرش‌و ساز

з ҳар сон ки дорад шаҳи сарфароз

ز هر سان که دارد شه سرفراز

Ту зонсони мадор ар зи кори огаҳӣ

تو زانسان مدار ار ز کار آگهی

Ки бо шаҳ баробар нишоед раҳе

که با شه برابر نشاید رهی

Ки чандини раҳеро бибояд гуҳар

که چندین رهی را بباید گهر

Нигари шоҳро чанд бояд дигар

نگر شاه را چند باید دگر

зи кеҳтар парастидану хўшхўиист

ز کهتر پرستیدن و خوشخوییست

зи муҳимтар нўозидн ва некуӣаст

ز مهمتر نوازیدن و نیکوییست

Чунин панд бисёр дорам з бар

چنین پند بسیار دارم ز بر

Тугар дидае худ физойӣ дигар

تو گر دیده ای خود فزایی دگر