Дабир аз қалами абр анқос кард

دبیر از قلم ابر انقاس کرد

Сухан дару андеша алмос кард

سخن دُرّ و اندیشه الماس کرد

Дарахти гули дониш аз ҷӯии машк

درخت گل دانش از جوی مشک

Ҳаме кошт бар дашти кофури хушк

همی کاشت بر دشت کافور خشک

Нахуст аз ҷаҳон офарин кард ёд

نخست از جهان آفرین کرد یاد

Ки доноӣ розаст ва дороӣ дод

که دانای رازست و دارای داد

Ҷаҳон зуаст пурпайкари хубу зишт

جهان زوست پرپیکر خوب‌و‌زشت

Равонро тан ӯ доду танро сиришт

روان را تن او داد و تن را سرشت

зи хуршеди мари рӯзро моя кард

ز خورشید مر روز را مایه کرد

Шаби қиргўни хокро соя кард

شب قیرگون خاک را سایه کرد

Замини баста бар нуқта кор ӯст

زمین بسته بر نقطه کار اوست

Так чарх бар пўиаҳ паргор ӯст

تک چرخ بر پویه پرگار اوست

зи фурмонаши бади гетӣ ва ҳар чаҳ хост

ز فرمانش بُد گیتی و هر چه خاست

Набӯд ва набошад ҳар онч ӯ нахост

نبود و نباشد هر آنچ او نخواست

Дигар гуфт кин номаи пандманд

دگر گفت کاین نامه پندمند

Фиристода шуд ҳам ба кини ҳам ба панд

فرستاده شد هم به کین هم به پند

зи Гаршосби гирди ҷаҳони паҳлавон

ز گرشاسب گرد جهان پهلوان

Сипаҳдори Эрону пушти гӯон

سپهدار ایران و پشت گوان

Ба наздики онкаш хирад нест баҳр

به نزدیک آنکش خرد نیست بهر

Бҳўи кордори срндиби шаҳр

بهو کاردار سرندیب شهر

Ту эй зоғи чеҳри бидонадяши суст

تو ای زاغ چهر بداندیش سست

Ҳамеи хештанро ндонӣ дуруст

همی خویشتن را ندانی درست

Бузургии турои шоҳ меҳроҷ дод

بزرگی ترا شاه مهراج داد

Ҳам авранг ва ҳам чатр ва ҳам тоҷ дод

هم‌ اورنگ و هم‌چتر و هم‌تاج داد

Кунун сари броҳхтӣ аз банди хеш

کنون سر برآهختی از بند خویش

Бурун омадӣ бар худованди хеш

برون آمدی بر خداوند خویش

Раҳе то набошад баду бади нажод

رهی تا نباشد بد و بد نژاد

Худовандро бад нахоҳад зиёд

خداوند را بد نخواهد زیاد

На баси кат шаҳӣ дод ва будӣ раҳе

نه بس کت شهی داد و بودی رهی

Казу низ хоҳӣ рубудани шаҳӣ

کزو نیز خواهی ربودن شهی

Наҳангии ту кандар накӯи доштан

نهنگی تو کاندر نکو داشتن

МкоФо ндонӣ ҷузи аўбоштн

مکافا ندانی جز اوباشتن

Азуи он сзид аз ту ин бад ки буд

ازو آن سزید از تو این بد که بود

Ки аз машк буи ояд аз коҳи дӯд

که از مشک بوی آید از کاه دود

Дусади бор агар мис ба оташи дарун

دوصد بار اگر مس به آتش درون

Гузорӣ азу зар наёяд бурун

گذاری ازو زر نیاید برون

Кунун ман бидон омадам бо сипоҳ

کنون من بدان آمدم با سپاه

Ки ое ба даргоҳи меҳроҷи шоҳ

که آیی به درگاه مهراج شاه

Ба пӯзиш кунӣ бе гуноҳии дуруст

به پوزش کنی بی‌گناهی درست

Ҳамон банда бошӣ ки будӣ нахуст

همان بنده باشی که بودی نخست

Биндозӣ ин теғи тундии зи даст

بیندازی این تیغ تندی ز دست

Бипечӣ Аннан аз баландӣ ба паст

بپیچی عنان از بلندی به پست

Вагар ноеу кӣна хоҳӣ кунӣ

وگر نایی و کینه خواهی کنی

Набошӣ раҳеи тамаъ шоҳӣ кунӣ

نباشی رهی طمع شاهی کنی

Яке шоҳи грдонмти тираи бахт

یکی شاه گردانمت تیره‌بخت

Ки каркас буд тоҷату дори тахт

که کرکس بود تاجت و دار تخت

з бар сайт аз санг борон кунам

ز بر سایت از سنگ باران کنم

Нисорати хаданг саворон кунам

نثارت خدنگ سواران کنم

Яке ҷомаи пўшмт бепуду тор

یکی جامه پوشمت بی‌پود و تار

Ки гардиш буд пайкару хӯн нигор

که گردش بود پیکر و خون نگار

Сипеҳр ар кунад хештани мағфират

سپهر ار کند خویشتن مغفرت

Ҳамӯ нараҳад аз теғи ман ҳам сарат

همو نرهد از تیغ من هم سرت

Илоннд бо ман ки гоҳи ситез

یلانند با من که گاه ستیز

Буд наздашон марг ба аз гурез

بود نزدشان مرگ به از گریز

Ба шамшер аз беша шер оваранд

به شمشیر از بیشه شیر آورند

Ба пайкони ма аз чарх зер оваранд

به پیکان مه از چرخ زیر آورند

Нтобанд рӯй аз набарди андакӣ

نتابند روی از نبرد اندکی

Ҳазор аз шумо гирду зишони яке

هزار از شما گرد و زیشان یکی

Ба ҷанги шумо худ набояд касам

به جنگ شما خود نباید کسم

Ки ман бо шумо пок танҳо бисми

که من با شما پاک تنها بسم

Замонаи бигардади зи ман дар набард

زمانه بگردد ز من در نبرد

Аз он пеш каш гӯям аз роҳи гирд

از آن پیش کش گویم از راه گرد

Кунун зини ду багазин яке ногузир

کنون زین دو بگزین یکی ناگزیر

Агар бандагӣ кардан аз дору гир

اگر بندگی کردن از دار و گیر

Фиристодау номаи ҳам дар замон

فرستاده و نامه هم در زمان

Фиристод бо ҳиндӯии тарҷумон

فرستاد با هندوی ترجمان

Бҳўи нома чун дид шуд пари ситез

بهو نامه چون دید شد پر ستیز

Забонро ба дашном бикшод тез

زبان را به دشنام بگشاد تیز

Сар тарҷумон кунад ва бурдор кард

سر ترجمان کند و بردار کرد

Ба силии фиристодаро хор кард

به سیلی فرستاده را خوار کرد

Бадв гуфт меҳроҷро шӯ бигӯӣ

بدو گفت مهراج را شو بگوی

Дигар бора бозомадӣ ҷангҷӯӣ

دگر باره بازآمدی جنگجوی

Ба хуршеду дайн батон нахуст

به خورشید و دین بتان نخست

Ба гӯру паии одам ва бум раст

به گور و پی آدم و بوم رست

Ки бар хӯн баронам кату афсарат

که بر خون برانم کت و افسرت

Барам зии срндиб бе тани сарат

برم زی سرندیب بی‌تن سرت

Ҳамеи лшкронгиз аз Эрон кунӣ

همی لشکرانگیز از ایران کنی

Ба рӯбаҳи ҳамеи ҷанг шерон кунӣ

به روبه همی جنگ شیران کنی

Бибин бар синон карда сарашон кунун

ببین بر سنان کرده سرشان کنون

Тани афканда дар пои пелони нигун

تن افکنده در پای پیلان نگون

зи Гаршосб гуфтор дорам дареғ

ز گرشاسب گفتار دارم دریغ

Змн посухаш нест ҷузи гурзу теғ

زمن پاسخش نیست جز گرز و تیغ

Фириста шуд ва ҳарчӣ дид ва шунид

فرسته شد و هرچه دید و شنید

Намӯд ва бигуфт ончӣ бар вай расед

نمود و بگفت آنچه بر وی رسید

Сипаҳбад барошуфт ва зад кӯси ҷанг

سپهبد برآشفت و زد کوس جنگ

Сипаҳ ронад то назд бадхоҳи танг

سپه راند تا نزد بدخواه تنگ