Сипаҳбад чу дид он хурӯши сипоҳ

سپهبد چو دید آن خروش سپاه

Сабк хост хуфтону рӯмии кулоҳ

سبک خواست خفتان و رومی کلاه

Ба меҳроҷ гуфт аз сипоҳи ту кас

به مهراج گفت از سپاه تو کس

Меар аз сар ки тўмӣу бас

میار از سر کُه تومی و بس

Баҳри теғ ки дидаи бони бргмошт

بهر تیغ کُه دیده‌بان برگماشت

Ба ҳомӯни сипаҳ саф кашида бдошт

به هامون سپه صف کشیده بداشت

Сӯии рости лашкар ба маҳёр дод

سوی راست لشکر به مهیار داد

Сӯии чап ба бҳпўр солор дод

سوی چپ به بهپور سالار داد

Бифармуд козршну барзаам

بفرمود کاذرشن و بُرزَهم

Бисозанд ҷангу тилоия ба ҳам

بسازند جنگ و طلایه به هم

Камӣн дод снбону гирдоб ро

کمین داد سنبان و گرداب را

Ки кардандӣ аз кӣнаи гирдоб ро

که کردندی از کینه گرداب را

Нигаҳбони се лашкари се гирди далер

نگهبان سه لشکر سه گرد دلیر

Ҳажиру гроҳўну ншўоди шер

هژیر و گراهون و نشواد شیر

Ба қалби андарун ҳар ки бади зоўлӣ

به قلب اندرون هر که بُد زاولی

Пас пушташони арФши коўлӣ

پس پشتشان ارفش کاولی

Ба ҳар сӯ ки ду гирди кини соз буд

به هر سو که دو گرد کین ساز بود

Майонишон яке оташ андоз буд

میانشان یکی آتش انداز بود

Чунон бар саф пел бикшод ҷой

چنان بر صف پیل بگشاد جای

Кигар кас гурезад бикӯбад бпоӣ

که گر کس گریزد بکوبد بپای

Ҷудо ҳар сафии ҳам бар бадгумон

جدا هر صفی هم بر بدگمان

Сафии ҳамчуи тиру сафӣ чун камон

صفی همچو تیر و صفی چون کمان

Каманди афканон аз пас хайли хеш

کمند افکنان از پس خیل خویش

Ба теғу зираи найзаи дорони зпиш

به تیغ‌و‌زره نیزه‌داران زپیش‌

Пиёдаи сипар дар сипари охта

پیاده سپر در سپر آخته

Хаданги афкан аз пас камӣни сохта

خدنگ‌ افکن ‌از پس کمین‌ ساخته

Ба ҳар сӯи нигаҳбонӣ аз баҳри кин

به هر سو نگهبانی از بهر کین

Ба ҳар гӯшае ҷанге дар камӣн

به هر گوشه‌ای جنگیی در کمین

Савор андар омад шудани кини гузор

سوار اندر آمد شدن کین گزار

Пиёда ба қалби андаруни пойдор

پیاده به قلب اندرون پایدار

Чу шери жёни паҳлавони пеши саф

چو شیر ژیان پهلوان پیش صف

Дирафш аз пас пушту ханҷар ба каф

درفش از پس پشت و خنجر به‌کف

Ту гуфтӣ самандаш ки оҳанаст

تو گفتی سمندش کُه آهنست

Вагар гирди поши абр ҳомӯн кунаст

و گر گرد پاش ابر هامون کنست

Ҳамон аждаҳои Фши дирафши сиёҳ

همان اژدها فش درفش سیاه

Ҳаме дркшд гуфтӣ аз чархи моҳ

همی درکشد گفتی از چرخ ماه

Ситода ба пеши гӯи шери дил

ستاده به پیش گو شیر دل

Ба бар гстўони аспи ҷангии чиҳил

به برگستوان اسپ جنگی چهل

Далерон ба ҷанг андар овехтанд

دلیران به جنگ اندر آویختند

Ба ҳар гӯша гардӣ барангехтанд

به هر گوشه گردی برانگیختند

Ғўҳои вҳўӣ аз ду лашкари бхост

غو های‌وهوی از دو لشکر بخاست

Ҷаҳони пар дҳодаҳ шуд аз чап варост

جهان پر دهاده شد از چپ‌وراست

Буғурред бар кӯси чарми ҳужабр

بغرید بر کوس چرم هژبر

Дам ноӣ рӯйин баромад ба абр

دم نای رویین برآمد به ابر

Пар аз аждаҳои гашти гардуни зи гирд

پُر از اژدها گشت گردون ز گرد

Пар аз шери ҳомӯни зи мардони мард

پُر از شیر هامون ز مردان مرد

Каманди саворон сроўиз шуд

کمند سواران سرآویز شد

Паранд оварони абр хўнриз шуд

پرند آوران ابر خونریز شد

Чунон туфи ханҷар ҷаҳон барфурӯхт

چنان تف خنجر جهان برفروخت

Ки брчрхи азуи гов ва моҳӣ бсухт

که برچرخ ازو گاو و ماهی بسوخت

Ба дарё расед аз туфи теғи тоб

به دریا رسید از تف تیغ تاب

Ба ки санг оташ шуду оҳани об

به کُه سنگ آتش شد و آهن آب

Ҷаҳони оинаи ҷӯш ҷавшан гирифт

جهان آینه جوش جوشن گرفت

Замини гӯна рӯй равшан гирифт

زمین گونه روی روشن گرفت

Чкококи ханҷар ба гардун расед

چکاکاک خنجر به گردون رسید

зи Ҳиндӯстони хӯн ба Ҷайҳун расед

ز هندوستان خون به جیحون رسید

Ҳар Эроне дар каманду камӣн

هر ایرانیی در کمند و کمین

Кашидӣ ҳамеи ҳиндӯӣ бар замин

کشیدی همی هندوی بر زمین

Ту гуфтӣ ки шеранд дар корзор

تو گفتی که شیرند در کارزار

Ҳаме дев гиранд ҳар як ба мор

همی دیو گیرند هر یک به مار

Чу пайкор эрониён шуд дурушт

چو پیکار ایرانیان شد درشت

Яли паҳлавон андар омад ба пушт

یل پهلوان اندر آمد به پشت

Ба ту полу пелону ҳиндӯи гуруҳ

به توپال و پیلان و هندو گروه

Ниҳод аз камӣни сар чу икпораҳи кӯҳ

نهاد از کمین سر چو یکپاره کوه

Ба тир ва ба хишт ва ба гурз ва ба теғ

به‌تیر و به‌خشت و به‌گرز و به‌تیغ

Ҳамеи рехти пӯлод чун жолаи меғ

همی ریخت پولاد چون ژاله میغ

Куҷои гурзи кини кӯфт ки ғор шуд

کجا گرز کین کوفت کُه غار شد

Куҷо найза зад айба гулнор шуд

کجا نیزه زد عیبه گلنار شد

Зтиғши ҳамеи дашту гардун ба тафт

زتیغش همی دشت و گردون بتفت

зи бонгаши ҳамеи кӯҳу ҳомӯн ба кафат

ز بانگش همی کوه‌ و هامون بکفت

Чўшди як замони дашту пасту баланд

چو شد یک زمان دشت‌  پست‌ و‌ بلند

Ҳамаи дасту пойу тан ва сар фиканд

همه دست و پای و تن و سر فکند

Ба нӯки синони пели бардоштӣ

به نوک سنان پیل برداشتی

Сипоҳӣ ба як ҳамлаи бргоштӣ

سپاهی به یک حمله برگاشتی

Сафи зиндаи пелон ҳама кард паст

صف زنده پیلان همه کرد پست

Савору пиёда ба ҳам дар шикаст

سوار و پیاده به هم در شکست

Ҳамеи пел бар пел ҷангӣ фитод

همی پیل بر پیل جنگی فتاد

Чу киштӣ ки бар киштӣ уфтад зи бод

چو کشتی که بر کشتی افتد ز باد

Чу тўпол дид он дами растхез

چو توپال دید آن دم رستخیز

зи як тани ҷаҳонии сипаҳ дар гурез

ز یک تن جهانی سپه در گریز

Барангехти гулранги разм аз миён

برانگیخت گلرنگ رزم از میان

Бузади найза бар паҳлавии паҳлавон

بزد نیزه بر پهلوی پهلوان

Синони захми новирд ва шуд найзаи хирад

سنان زخم نآورد و شد نیزه خُرد

Ба теғ андар омад сипаҳдори гирд

به تیغ اندر آمد سپهدار گرد

Чунон задаш бар сар ки шуд срншиб

چنان زدش بر سر که شد سرنشیب

Сару трги бгзоштн то ркиб

سر و ترگ بگذاشتن تا رکیب

Ба захмӣ дўнимаҳ шуд аз хашму зӯр

به زخمی دونیمه شد از خشم‌ و‌ زور

зи болои савору зи паҳнои сутур

ز بالا سوار و ز پهنا ستور

Ба дигари сипаҳи ханҷари андари ниҳод

به دیگر سپه خنجر اندر نهاد

з ҳар сӯи сипоҳӣ ба хӯн дар ниҳод

ز هر سو سپاهی به خون در نهاد

Ҳамеи майманаи кӯфт бар майсара

همی میمنه کوفت بر میسره

Дар афканди пеши он сипаҳи яксара

در افکند پیش آن سپه یکسره

Нигаҳ кард аз даври солори тиў

نگه کرد از دور سالار تیو

Гурезон сипаҳ дид беҳушу тиў

گریزان سپه دید بی‌هوش و تیو

Саворон ба зери паии пели хор

سواران به زیر پی پیل خوار

Пиёдаи нигуни зери наъли савор

پیاده نگون زیر نعل سوار

Ниҳод аз камӣни сар ки солор буд

نهاد از کمین سر که سالار بود

Амӯдаши зи пӯлоди болор буд

عمودش ز پولاد بالار بود

Ҳамеи тохт ҳар сӯи зи пеши сипоҳ

همی تاخت هر سو ز پیش سپاه

Гзидндгонро ҳамеи басти роҳ

گزیدندگان را همی بست راه

Сипаҳро чунин панҷ раҳи бози гошт

سپه را چنین پنج ره باز گاشت

Ба сад чора бар ҷойгаҳашони бдошт

به صد چاره بر جایگهشان بداشت

Ҳаме гуфт азинсони сипоҳӣ ба ҷанг

همی گفت ازینسان سپاهی به جنگ

зи як тан гурезон надоред нанг

ز یک تن گریزان ندارید ننگ

зи заҳҳоки ҷузи ҷодӯӣ пеша чист

ز ضحاک جز جادوی پیشه چیست

Ҳамин разми эрониёни ҷодўист

همین رزم ایرانیان جادویست

зи сари гирди кин шан барояд пок

ز سر گرد کین‌شان برآید پاک

Вазин ҷодӯӣ ҳо мадоред бок

وزین جادوی‌ها مدارید باک

Гирифтанд посухи ҳамаи тан ба тан

گرفتند پاسخ همه تن به تن

Казин як савораст бар мо шикан

کزین یک سوارست بر ما شکن

Набинӣ казу куштаро ҷой нест

نبینی کزو کشته را جای نیست

Бар захм ӯ пелро пой нест

بَر زخم او پیل را پای نیست

зи ханҷар ба захми оташи оради ҳаме

ز خنجر به زخم آتش آرد همی

зи гурзи гарони кӯҳи боради ҳаме

ز گرز گران کوه بارد همی

Ҳамон гирди гарданкаши иҷро ба ном

همان گرد گردنکش اجرا به نام

Ки аз шери ҷустӣ ба шамшери ком

که از شیر جستی به شمشیر کام

Ббди тунд ва гуфт ин чаҳ ошФтнст

ببد تند و گفت این چه آشفتنست

зи як тан чаҳ чандин сухан гуфтанаст

ز یک تن چه چندین سخن گفتنست

Ман акнӯн рӯм сӯй оварад ӯ

من اکنون روم سوی آورد او

Ҳам аз хунаш бинишонам ин гирд ӯ

هم از خونش بنشانم این گرد او

Сабки бора бо бод анбоз кард

سبک باره با باد انباز کرد

Ба эрониён омад овоз кард

به ایرانیان آمد آواز کرد

Ки ин зоўлӣ пешраватон куҷост

که این زاولی پیشروتان کجاست

Сипаҳбад чу бишунид зуди аспи хост

سپهبد چو بشنید زود اسپ خواست

зи дарёии кӯшиш чу мавҷи дмон

ز دریای کوشش چو موج دمان

Барангехти шбрнгро дар замон

برانگیخت شبرنگ را در زمان

Ҳам азрҳши гурзӣ чунон зад ба зӯр

هم از رهش گرزی چنان زد‌ به زور

Ки гум шуд сараш дар сарин сутур

که گم شد سرش در سرین ستور

Дигар раҳи зи кини рой овез кард

دگر ره ز کین رای آویز کرد

Сабки хези шабдизро тез кард

سبک خیز شبدیز را تیز کرد

Барафканад бар ҳиндӯони тани зи кин

برافکند بر هندوان تن ز کین

Ба як ҳамлаи сӣ гирд зад бар замин

به یک حمله سی گرد زد بر زمین

Ҳаме гуфт огаҳ наед эй сипоҳ

همی گفت آگه نه ‌اید ای سپاه

Ки чун рӯятон рӯзатон шуд сиёҳ

که چون رویتان روزتان شد سیاه

Ниҳод аз кмингаҳи сари он аждаҳо

نهاد از کمینگه سر آن اژدها

Казу пел ҷангӣ набояд раҳо

کزو پیل جنگی نباید رها

Баромади зи дарёии кини он наҳанг

برآمد ز دریای کین آن نهنگ

Ки бирабоед аз шери дандону чанг

که برباید از شیر دندان و چنگ

Гирифт он дмони оташ афрӯхтан

گرفت آن دمان آتش افروختن

Ки гетӣ ба ранҷ омад аз сӯхтан

که گیتی به رنج آمد از سوختن

зи рег аз фузуни мршморо шумор

ز ریگ از فزون مرشما را شمار

зи хӯнатон барам то Бухорои бухор

ز خونتان برم تا بخارا بخار

Ҳаме гуфт азинсон ва аз хашму кин

همی گفت ازینسان و از خشم‌ و کین

Ниҳодаи яке пой бар пушти зин

نهاده یکی پای بر پشت زین

Ҳамаи ҳиндӯони дил шикаста шуданд

همه هندوان دل شکسته شدند

Ба ҷону дил аз бим хаста шуданд

به جان و دل از بیم خسته شدند

Наёраст бо ӯ кас овихтан

نیارست با او کس آویختن

На аз пушташ аз нанги бгрихтн

نه از پشتش از ننگ بگریختن

Буд тани қавӣ то буд дили биҷой

بود تن قوی تا بود دل بجای

Чу тарсид дил суст шуд дасти впоӣ

چو ترسید دل سست شد دست‌وپای

Гӯии бади варои номи биков буд

گوی بُد ورا نام بیکاو بود

Синонаши аждаҳоро ҷигари ков буд

سنانش اژدها را جگر کاو بود

Бадв гуфт тиўи ин ҳунари кори тест

بدو گفت تیو این هنر کار تست

Туро шояд ин ном ва ин разми ҷуст

ترا شاید این نام و این رزم جست

Ба Ҳиндӯстон нест ҳамтои ту

به هندوستان نیست همتای تو

Нагирад ба мардӣ касе ҷои ту

نگیرد به مردی کسی جای تو

Бихандед биков гуфт ин мабод

بخندید بیکاو گفت این مباد

Каз оғолши ту даҳуми сар ба бод

کز آغالش تو دهم سر به باد

зи пайкори бади дили ҳаросон буд

ز پیکار بد دل هراسان بود

Ба назора бар ҷанги осон буд

به نظاره بر جنگ آسان بود

зи баҳри ту ҷони ман ин беш нест

ز بهر تو جان من این بیش نیست

Каси андари ҷаҳони душман хеш нест

کس اندر جهان دشمن خویش نیست

Шудани сӯии ҷанг касе каз ту беш

شدن سوی جنگ کسی کز تو بیش

Буд маргро боз рафтани зи пеш

بود مرگ را باز رفتن ز پیش

Нигаҳи доштани сари гуҳи ному лоф

نگه داشتن سر گه نام و لاف

Аз он ба ки додан ба бод аз газоф

از آن به که دادن به باد از گزاف

Чун душмани кашами ном ва ком оядам

چون دشمن کشم نام و کام آیدم

Чу сар хира бидиҳам чаҳ ном оядам

چو سر خیره بدهم چه نام آیدم

Шуд ошуфтаи дил тиў гуфт ар ба ҷанг

شد آشفته دل تیو گفت ار به جنگ

Дилат нест ханҷар чаҳ дорӣ ба чанг

دلت نیست خنجر چه داری به چنگ

зи марг ар битарсӣ бунаи теғу трг

ز مرگ ار بترسی بنه تیغ و ترگ

Ки ҷанг ӯ кунад кӯ натарсад зи марг

که جنگ او کند کو نترسد ز مرگ

Азин зоўлии ғам чаҳ ояд маро

ازین زاولی غم چه آید مرا

Ки ӯ гоҳи кини банда шояд маро

که او گاه کین بنده شاید مرا

Чу аспи андари афрозу шеби афканам

چو اسپ اندر افراز و شیب افکنم

Чу ӯ ман ба захми ркиби афканам

چو او من به زخم رکیب افکنم

Ту рӯ чун занони пунбау дӯки гир

تو رو چون زنان پنبه و دوک گیر

Чаҳ дорӣ ба кафи ханҷару гурзу тир

چه داری به کف خنجر و گرز و تیر

Бигуфт ин ва пас пӯри кин бод кард

بگفت این و پس پور کین باد کرد

Сабки дасти зии гурз пӯлод кард

سبک دست زی گرز پولاد کرد

Ба новирди гирди сипаҳбади бгшт

به ناورد گِرد سپهبد بگشت

Сипаҳбад ба ҳамла бадаред дашт

سپهبد به حمله بدرید دشت

Барангехти он бораи оташӣ

برانگیخت آن باره آتشی

Ба кафи оҳанӣни найзаи сӣ ршӣ

به کف آهنین نیزه سی رشی

Задаш бар камарбанд ва хуфтону габр

زدش بر کمربند و خفتان و گبر

Бар оварадаш аз кӯҳаи зин ба абр

بر آوردش از کوهه زین به ابر

Басони дирафшӣ бар афрохташ

بسان درفشی بر افراختش

Ба пеши сафи ҳиндӯони тохташ

به پیش صفِ هندوان تاختش

Пас аз нӯки найза ба захмии дурушт

پس از نوک نیزه به زخمی درشت

Задаш бар ду тан ҳар се танро бикушт

زدش بر دو تن هر سه تن را بکشت

Дигар раҳ майонишон тан андар фиканд

دگر ره میانشان تن اندر فکند

Ба ҳар гӯша хеле ба ҳам бар фиканд

به هر گوشه خیلی به هم بر فکند

зи ханҷар чу оташ бар ангехт ҷӯш

ز خنجر چو آتش بر انگیخت جوش

зи хӯни дашт ки кард мсқўли пӯш

ز خون دشت کُه کرد مصقول پوش

Ба гурзу синони зоспи вази марду пел

به گرز و سنان زاسپ وز مرد و پیل

Ҳамеи куштаи афканд беш аз ду майл

همی کشته افکند بیش از دو میل

Чунин то ба назд бҳўшони зи ҷой

چنین تا به نزد بهوشان ز جای

Ҳамеи барад ва бар зад ба пардаи сарой

همی برد و بر زد به پرده سرای

Биёмад бҳў дид ҳар сӯи шикаст

بیامد بهو دید هر سو شکست

Каз Эрони сипаҳ химҳо гашта паст

کز ایران سپه خیمها گشته پست

Чунин гуфт кин растхез аз куҷост

چنین گفت کاین رستخیز از کجاست

Чунин бим аз андаки сипаҳ тон чарост

چنین بیم از اندک سپه تان چراست

Нишон дод ҳар кас ки моро шиква

نشان داد هر کس که ما را شکوه

Азин як савораст коед чу кӯҳ

ازین یک سوارست کاید چو کوه

Ба найза рибоед ҳамеи зоспи мард

به نیزه رباید همی زاسپ مرد

براردи зи гурз аз сари пели гирд

برآرد ز گرز از سر پیل گرد

Бҳў гуфт каз дӯзах аҳрӣманаст

بهو گفت کز دوزخ اهریمنست

Шумо сад ҳазоред ва ӯ як танаст

شما صد هزارید و او یک تنست

Ҷудо ҳар якегар яке мушти хок

جدا هر یکی گر یکی مشت خاک

Бирав брФшонид гардад ҳалок

برو برفشانید گردد هلاک

Надоред шарм ва на нанги андакӣ

ندارید شرم و نه ننگ اندکی

Гурезед чандини ҳазор аз яке

گریزید چندین هزار از یکی

Аз осӯдаи гардони ханҷари гузор

از آسوده گردان خنجر گزار

Ба ҳам ҳамла карданд чун сӣ ҳазор

به هم حمله کردند چون سی هزار

Сипаҳбади хурӯшӣ чу шери жён

سپهبد خروشی چو شیر ژیان

Баровард ва зад аспи кин дар миён

برآورد و زد اسپ کین در میان

Бидон тргҳо бар ҳамеи кӯфти гурз

بدان ترگ ها بر همی کوفت گرز

Чу санг гарон ояд аз кӯҳи брз

چو سنگ گران آید از کوه برز

зи гурзаши дили хора хӯн шуд ҳаме

ز گرزش دل خاره خون شد همی

Сарон аз синонаш нигун шуд ҳаме

سران از سنانش نگون شد همی

Куҷои ханҷар аз захми бФрохтӣ

کجا خنجر از زخم بفراختی

Бар алмоси оби бқми тохтӣ

بر الماس آب بقم تاختی

з ногоҳ бикови гирди далер

ز ناگاه بیکاو گرد دلیر

Даромад яке тунди шўлк ба зер

درآمد یکی تند شولک به زیر

Задаш хиштӣ аз гирд чун барқи тез

زدش خشتی از گرد چون برق تیز

Набад коргари ҷусти роҳи гурез

نبد کارگر جست راه گریز

Сипаҳбади барангехти шбрнги зуд

سپهبد برانگیخت شبرنگ زود

Гирифташ камарбанд ва аз зини рабӯд

گرفتش کمربند و از زین ربود

БроФкндш аз бар ба болои меғ

برافکندش از بر به بالای میغ

Чу баргашти ду нима кардаш ба теғ

چو برگشت دو نیمه کردش به تیغ

Пас аз кин барафканад тан бар ҳама

پس از کین برافکند تن بر همه

Румон кардашон ҳар сӯе чун рама

رمان کردشان هر سویی چون رمه

Плнгинаҳи пӯшони зоўл ба кин

پلنگینه پوشان زاول به کین

Пасаш баргушоданд ногуҳи камӣн

پسش برگشادند ناگه کمین

Ба якбор бар қалб лашкар заданд

به یکبار بر قلب لشکر زدند

Рабудандашон бар бҳў барзаданд

ربودندشان بر بهو برزدند

Фиканданд чандон сарони сарнигӯн

فکندند چندان سران سرنگون

Ки ҳар шеб чун Фрғрӣ шуд зи хӯн

که هر شیب چون فرغری شد ز خون

зи баси куштаи ҳиндӯ замин шуд сиёҳ

ز بس کشته هندو زمین شد سیاه

Чу зоғон фиканда ба бироаҳу роҳ

چو زاغان فکنده به بیراه و راه

Дурахшони зи тани хишти афрӯхта

درخشان ز تن خشت افروخته

Чунон котш аз ҳизуми сӯхта

چنان کآتش از هیزم سوخته

Чунин ҷанги бад то шаб омад фароз

چنین جنگ بد تا شب آمد فراز

Чу шаб танг шуд ҷанг чиданд боз

چو شب تنگ شد جنگ چیدند باز

Шудаи шоди меҳроҷ бар теғи кӯҳ

شده شاد مهراج بر تیغ کوه

Ҳаме ҳар замон наъра зад бо гуруҳ

همی هر زمان نعره زد با گروه

Фиристод назд сипаҳдори кас

فرستاد نزد سپهدار کس

Ки омад шаб аз ҷангу пайкори бас

که آمد شب از جنگ و پیکار بس

Ҷаҳони гарму душмани чунин бекарон

جهان گرم و دشمن چنین بیکران

Ту дар разми сахту силеҳати гарон

تو در رزم سخت و سلیحت گران

Замонии бросоӣ аз овихтан

زمانی برآسای از آویختن

Ки гетии саромади зи хӯни рехтан

که گیتی سرآمد ز خون ریختن

Ба ҳар ҷанги бахти ту пирӯзи бод

به هر جنگ بخت تو پیروز باد

Шаби душманони ту бе рӯзи бод

شب دشمنان تو بی روز باد

Ба хоҳиши маон низ бишитофтанд

به خواهش مهان نیز بشتافتند

Анонаш аз раҳ разм бартофтанд

عنانش از ره رزم برتافتند

Чу хуршед дар қор зад шеъри зард

چو خورشید در قار زد شعر زرد

ГҳрбФт шуд бирми лоҷувард

گهربفت شد بیرم لاجورد

Ситора чу гули гашту гардун чу боғ

ستاره چو گل گشت و گردون چو باغ

Чу парвонаи парвину ма чун чароғ

چو پروانه پروین و مه چون چراغ

Аз он лашкари ҳиндӯон ҳар ки зист

از آن لشکر هندوان هر که زیست

Ҳамеи хастау куштаро хӯн гирист

همی خسته و کشته را خون گریست

Ба ҳар хаймаи шевани бади ороста

به هر خیمه شیون بد آراسته

Ҳамаи нолаи хастагони хостаҳ

همه ناله خستگان خاسته

Ҳамаи шаби тани хастаро дӯхтанд

همه شب تن خسته را دوختند

Бар оташи ҳамеи куштаро сӯхтанд

بر آتش همی کشته را سوختند

Кашиданд дар пеши бораи зи пел

کشیدند در پیش باره ز پیل

Тилоия пароканда шуд бар ду майл

طلایه پراکنده شد بر دو میل

Бҳўи хира дил монад аз баси шигифт

بهو خیره دل ماند از بس شگفت

Гуҳи ангушту гуҳи лаб ба дандон гирифт

گه انگشت و گه لب به دندان گرفت

Ҳаме гуфт аз инсон бирав буму гоҳ

همی گفت از ینسان برو بوم و گاه

Ба дасти омадаи ганҷу чандини сипоҳ

به دست آمده گنج و چندین سپاه

Бару пушт бояд ҳамеи гоштн

بر و پُشت باید همی گاشتن

Ба бадхоҳи нокоми бгзоштн

به بدخواه ناکام بگذاشتن

Ба динор ҳар чизу тимори сахт

به دینار هر چیز و تیمار سخت

Тавон ёфт ҷузи зиндагонӣу бахт

توان یافت جز زندگانی و بخت

Дареғи ин ҳамаи ганҷу ранҷу ниҳод

دریغ این همه گنج و رنج و نهاد

Ки ганҷами ҳама хок шуд ранҷи бод

که گنجم همه خاک شد رنج باد

зи кирдори ин кӯдак нав расед

ز کردار این کودک نو رسید

Надонам дигар то чаҳ хоҳам кашид

ندانم دگر تا چه خواهم کشید

Ҳамон ба ки бо ӯ диранг оварам

همان به که با او درنگ آورم

Ба ширини сухани банд ва ранг оварам

به شیرین سخن بند و رنگ آورم

Ба ганҷ ва ба духтари навидаши даҳум

به گنج و به دختر نویدش دهم

Ба шоҳӣу кишвари умедаши даҳум

به شاهی و کشور امیدش دهم

Магари сари бад-ӣни чора аз чанбараш

مگر سر بدین چاره از چنبرش

Кунам давр ва дар чанбари орми сараш

کنم دور و در چنبر آرم سرش

Ҷавони ҳам сбкср буд хеши ком

جوان هم سبکسر بود خویش کام

Сбксри сабктар дроФтд ба дом

سبکسر سبکتر درافتد به دام

Ба чизеи фиребади дили овезтар

به چیزی فریبد دل آویزتر

Ки бошад ниёзаш бидон бештар

که باشد نیازش بدان بیشتر

Набошад сӯии чинаи оҳанги боз

نباشد سوی چینه آهنگ باز

На тиҳуи сӯй гӯшт ояд фароз

نه تیهو سوی گوشت آید فراز

Ҷавонро раҳу рои гардон буд

جوان را ره و رای گردان بود

Дилаши бурдан аз роҳи осон буд

دلش بردن از راه آسان بود

зи бадхоҳи вази душмани кӣнаи каш

ز بدخواه وز دشمن کینه کش

Тавон дӯст кардан ба гуфтори хуш

توان دوست کردن به گفتار خوش

Басои кас ки икдонги надиҳад ба теғ

بسا کس که یکدانگ ندهد به تیغ

Чаҳ хуши гӯйяш ҷон надорад дареғ

چه خوش گوییش جان ندارد دریغ

Ба гуфтори ширини фарибандаи мард

به گفتار شیرین فریبنده مرد

Кунад ончӣ натавон ба шамшер кард

کند آنچه نتوان به شمشیر کرد

Ҳамаи шаби чунин ҷуфти андӯҳ буд

همه شب چنین جفتِ اندوه بود

Аз андеша бар ҷонаши анбӯҳ буд

از اندیشه بر جانش انبوه بود

Чу баргашти Гаршосб аз овардгоҳ

چو برگشت گرشاسب از آوردگاه

Пазира шудаш зуди меҳроҷи шоҳ

پذیره شدش زود مهراج شاه

Ҷаҳон дид кӯбони самандаш ба наъл

جهان دید کوبان سمندش به نعل

Бару бозуӣу теғ ва хуфтонаш лаъл

بر و بازوی و تیغ و خفتانش لعل

зи хӯни ҷигари баста бар дида чун

ز خون جگر بسته بر دیده چون

Кушода чу акҳли раг аз найзаи хӯн

گشاده چو اکحل رگ از نیزه خون

Басӣ офарин хонд аз эзад биравӣ

بسی آفرین خواند از ایزد بروی

Гуҳаш даст бӯседу гуҳи чашм ва рӯй

گهش دست بوسید و گه چشم و روی

Ба хон яксар эрониёнро нишонд

به خوان یکسر ایرانیان را نشاند

Бар эшон басии зар ва гавҳар фишонд

بر ایشان بسی زر و گوهر فشاند

Ҳаме гуфт дар кӯшишу дору барад

همی گفت در کوشش و دار و برد

Ҷузи эрониёнро нзибди набард

جز ایرانیان را نزیبد نبرد

Боситоду мари паҳлавонро ншохт

باستاد و مر پهلوان را نشاخت

Чунон хӯрда шуд базми шодии бсохт

چونان خورده شد بزم شادی بساخت

Сипаҳдору меҳроҷи фархундаи пай

سپهدار و مهراج فرخنده پی

Гирифтанд бо сарварони ҷом май

گرفتند با سروران جام می

Нахуст аз шаҳаншоҳ карданд ёд

نخست از شهنشاه کردند یاد

Пас онгаҳ нишастанд дар базми шод

پس آنگه نشستند در بزم شاد

Сипаҳбад бар аврангу дили шодком

سپهبد بر اورنگ و دل شادکام

Ба пеши андаруни гурз ва бар дасти ҷом

به پیش اندرون گرز و بر دست جام

Ту бо теғ гуфтӣ ба разм андараст

تو با تیغ گفتی به رزم اندرست

На бо ҷоми шодӣ ба базм андараст

نه با جام شادی به بزم اندرست

Чу осуд бо май ба меҳроҷ гуфт

چو آسود با می به مهراج گفت

Ки бо дил задам рой андар наҳуфт

که با دل زدم رای اندر نهفت

зи душмани сипаҳи бишморнди пеш

ز دشمن سپه بیشمارند پیش

зи мо ҳар як эшон ҳазоранд беш

ز ما هر یک ایشان هزارند بیش

Чунонем мо пешашони рӯзи кин

چنانیم ما پیششان روز کین

Чунон чашма дар пеши дарёии чин

چنان چشمه در پیش دریای چین

Агар дасти куштан барам рӯзи кор

اگر دست کشتن برم روز کار

Басӣ боядам ранҷ ва ҳам рӯзгор

بسی بایدم رنج و هم روزگار

Дигар раҳи зи чарх ар буд ёри бахт

دگر ره ز چرخ ار بود یار بخت

Бар орост хоҳам яке разми сахт

بر آراست خواهم یکی رزم سخت

Миёни бҳў то ба хами каманд

میان بهو تا به خم کمند

Наёрам напечам Аннани саманд

نیارم نپیچم عنان سمند

Паноҳи сипаҳи шоҳ нек ахтараст

پناه سپه شاه نیک اخترست

Чу шаҳ шуд сипаҳ чу тан бе сараст

چو شه شد سپه چو تن بی سرست

Гиромӣ ҳамеша ба буиаст машк

گرامی همیشه به بویست مشک

Чу шуд буи чаҳ машк ва чаҳ хоки хушк

چو شد بوی چه مشک و چه خاک خشک

Чунин гуфт меҳроҷ каз сарварон

چنین گفت مهراج کز سروران

Ба назд бҳўи зини сипоҳи гарон

به نزد بهو زین سپاه گران

Ҳамин чор солор буданд гирд

همین چار سالار بودند گرد

Ки бинмудӣ аз теғашони дастбурд

که بنمودی از تیغشان دستبرد

з хешонаш монадаст гардӣ гузин

ز خویشانش ماندست گردی گزین

Худованди кӯсу дирафшу нигин

خداوند کوس و درفش و نگین

Далерии куҷои ном ӯ мбтрст

دلیری کجا نام او مبترست

Ба разм аз гшн лашкарӣ беҳтараст

به رزم از گشن لشکری بهترست

Ба ту дида имрӯз биниҳода буд

به تو دیده امروز بنهاده بود

Ба кин дар камӣни гоҳати устода буд

به کین در کمین گاهت استاده بود

Ҳамеи хостами кат буд пеши боз

همی خواستم کت بود پیش باز

Набад каш замона наомад фароз

نبد کش زمانه نیامد فراز

Сӯй ӯст поки он сипаҳро паноҳ

سوی اوست پاک آن سپه را پناه

Гарав кам шавад , шуд шикастаи сипоҳ

گرو کم شود ، شد شکسته سپاه

Сипаҳдори гуфто дигар раҳи зи кӯҳ

سپهدار گفتا دگر ره ز کوه

Ҳамеи ҷӯяши андари миёни гуруҳ

همی جویش اندر میان گروه

Намоиш ба ман дар камӣнгоҳи ту

نمایش به من در کمینگاه تو

Сараш бе тани он гуҳи зи ман хоҳи ту

سرش بی تن آن گه ز من خواه تو

Чунон шодии афзуди меҳроҷ ро

چنان شادی افزود مهراج را

Ки бгзошт аз авҷи маи тоҷ ро

که بگذاشت از اوج مه تاج را

Ҳамон шаби зи шодӣ ки афкандаи пай

همان شب ز شادی که افکنده پی

Ҳамеи ҷуз ба ёдаш нанушед май

همی جز به یادش ننوشید می

Яке боғи заррини бадаши пеши тахт

یکی باغ زرّین بُدش پیش تخت

зи гавҳараши бор аз забарҷади дарахт

ز گوهرش بار از زبرجد درخت

Дар он нағзи боғи обгирии гулоб

در آن نغز باغ آبگیری گلاب

з дар сангу регаши ҳамаи машки ноб

ز دُر سنگ و ریگش همه مشک ناب

Мари онро ба гирд сипаҳдор дод

مر آنرا به گرد سپهدار داد

Ҷузи он чизаш аз ганҷ бисёр дод

جز آن چیزش از گنج بسیار داد

Чаҳ махмал чаҳ шора чаҳ хазу ҳарир

چه مخمل چه شاره چه خز و حریر

Чаҳ динору дебо чаҳ машку абир

چه دینار و دیبا چه مشک و عبیر

Ҳазораш сропрдҳءи гӯнаи гаван

هزارش سراپردهء گونه گون

Ҳаме додаш аз баҳри ному шгўн

همی دادش از بهر نام و شگون

Ҳазораш сипар дод мдҳўни крг

هزارش سپر داد مدهون کرگ

Чиҳил аспи ҷангӣ ва сад дръу трг

چهل اسپ جنگی و صد درع و ترگ

Саропардаи чинӣ аз зари бФт

سراپرده چینی از زرّ بفت

зи дебои шроъии навад хаймаи ҳафт

ز دیبا شراعی نود خیمه هفت

Яке хусравии шорўони гӯнаи гаван

یکی خسروی شاروان گونه گون

Дирозоаши майдони аспии фузун

درازاش میدان اسپی فزون

Ду харгаҳ намад хазу чӯбаши зи зар

دو خرگه نمد خزّ و چوبش ز زر

Ҳамаи бандашони шӯшҳои гуҳар

همه بندشان شوشهای گهر

зи биҷодаҳи тоҷӣ чу рухшандаи ҳўр

ز بیجاده تاجی چو رخشنده هور

Пар аз дару гавҳари се ҷоми булӯр

پر از درّ و گوهر سه جام بلور

Ҳмидўн ба эрониён ҳар касе

همیدون به ایرانیان هر کسی

Бубахшед динору гавҳари басӣ

ببخشید دینار و گوهر بسی

Чунин то ду пос аз шаби андари гузашт

چنین تا دو پاس از شب اندر گذشت

Ббўднди дилшоду хуррам ба дашт

ببودند دلشاد و خرّم به دشت